Mahābhārata · Adhyāya 12.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.198.1
किमुत्तरं तदा तौ स्म चक्रतुस्तस्य भाषिते ।
ब्राह्मणो वाऽथवा राजा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१९८.१ ॥
Welche Antwort gaben jene beiden dann auf seine Worte? War er ein Brahmane oder ein König? Sag mir das, Großvater.
12.198.2
अथवा तौ गतौ तत्र यदेतत्कीर्तितं त्वया ।
संवादो वा तयोः कोऽभूत्किं वा तौ तत्र चक्रतुः ॥ १२.१९८.२ ॥
Oder gingen jene beiden dorthin, wie du es erzählt hast? Welches Gespräch fand zwischen ihnen statt, oder was taten sie dort?
12.198.3
तथेत्येवं प्रतिश्रुत्य धर्मं संपूज्य जापकः ।
यमं कालं च मृत्युं च स्वर्गं संपूज्य चार्हतः ॥ १२.१९८.३ ॥
Nachdem er versprochen hatte: „So sei es“, und Dharma geehrt hatte, ehrte der Rezitator Yama, die Zeit, den Tod und den Himmel und wurde würdig.
12.198.4
पूर्वं ये चापरे तत्र समेता ब्राह्मणर्षभाः ।
सर्वान्संपूज्य शिरसा राजानं सोऽब्रवीद्द्विजः ॥ १२.१९८.४ ॥
Nachdem er alle anderen vortrefflichen Brahmanen, die sich zuvor dort versammelt hatten, mit geneigtem Haupt geehrt hatte, sprach der Zweimalgeborene zum König.
12.198.5
फलेनानेन संयुक्तो राजर्षे गच्छ मुख्यताम् ।
भवता चाभ्यनुज्ञातो जपेयं भूय एव ह ॥ १२.१९८.५ ॥
O königlicher Weiser, mit dieser Frucht begabt, geh zum höchsten Ort; und mit deiner Erlaubnis werde ich wieder rezitieren.
12.198.6
वरश्च मम पूर्वं हि दत्तो देव्या महाबल ।
श्रद्धा ते जपतो नित्यं भवत्विति विशांपते ॥ १२.१९८.६ ॥
O Mächtiger, die Göttin gewährte mir einst eine Gabe: O Herr der Völker, möge dein Glaube beim Rezitieren stets beständig bleiben.
12.198.7
यद्येवं सफला सिद्धिः श्रद्धा च जपितुं तव ।
गच्छ विप्र मया सार्धं जापकं फलमाप्नुहि ॥ १२.१९८.७ ॥
Wenn dem so ist, so haben dein Gelingen und dein Glaube am Japa Frucht getragen. O Brahmane, komm mit mir; der Rezitierende soll seinen Lohn erhalten.
12.198.8
कृतः प्रयत्नः सुमहान्सर्वेषां सन्निधाविह ।
सह तुल्यफलावावां गच्छावो यत्र नौ गतिः ॥ १२.१९८.८ ॥
Hier, in Gegenwart aller, habe ich eine sehr große Anstrengung unternommen. Wir beide haben gleichen Lohn; lass uns dorthin gehen, wohin unser Weg führt.
12.198.9
व्यवसायं तयोस्तत्र विदित्वा त्रिदशेश्वरः ।
सह देवैरुपययौ लोकपालैस्तथैव च ॥ १२.१९८.९ ॥
Dort kam der Herr der Dreißig, der den Entschluss der beiden erkannt hatte, mit den Göttern und ebenso mit den Weltenhütern.
12.198.10
साध्याश्च विश्वे मरुतो वाक्यानि सुमहान्ति च ।
नद्यः शैलाः समुद्राश्च तीर्थानि विविधानि च ॥ १२.१९८.१० ॥
Die Sādhyas und die Viśvas, die Maruts, die sehr großen Worte, die Flüsse, Berge, Ozeane und die verschiedenen heiligen Furten (kamen ebenfalls dorthin).
12.198.11
तपांसि संयोगविधिर्वेदास्तोभाः सरस्वती ।
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुर्हहाहुहूः ॥ १२.१९८.११ ॥
Die Askesen, das Vereinigungsritual, die Veden, die Gesänge, Sarasvatī, Nārada, Parvata, Viśvāvasu, und Hahā und Huhū (kamen dorthin).
12.198.12
गन्धर्वश्चित्रसेनश्च परिवारगणैर्युतः ।
नागाः सिद्धाश्च मुनयो देवदेवः प्रजापतिः ॥ १२.१९८.१२ ॥
Der Gandharva Citrasena mit seinem Gefolge, die Schlangen, die Vollendeten, die Weisen und Prajāpati, der Gott der Götter (kamen dorthin).
12.198.13
आजगाम च देवेशो ब्रह्मा वेदमयोऽव्ययः ।
विष्णुः सहस्रशीर्षश्च देवोऽचिन्त्यः समागमत्।
अवाद्यन्तान्तरिक्षे च भेर्यस्तूर्याणि वा विभो ॥ १२.१९८.१३ ॥
Brahmā, der Herr der Götter, aus den Veden gebildet und unvergänglich, kam; und Viṣṇu, der Tausendköpfige, der undenkbare Gott, versammelte sich ebenfalls. O Mächtiger, am Himmel erklangen Trommeln und Instrumente.
12.198.14
पुष्पवर्षाणि दिव्यानि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
ननृतुश्चाप्सरः सङ्घास्तत्रतत्र समन्ततः ॥ १२.१९८.१४ ॥
Dort fiel ein Regen göttlicher Blüten auf jene großen Seelen, und Scharen von Apsaras tanzten überall ringsum.
12.198.15
अथ स्वर्गस्तथा रूपी ब्राह्मणं वाक्यमब्रवीत् ।
संसिद्धस्त्वं महाभाग त्वं च सिद्धस्तथा नृप ॥ १२.१९८.१५ ॥
Da sprach Svarga, der eine Gestalt angenommen hatte, diese Worte zu dem Brahmanen: 'Du bist vollendet, o Glücklicher; und du, o König, bist ebenso vollendet.'
12.198.16
अथ तौ सहितौ राजन्नन्योन्यस्य विधानतः ।
विषयप्रतिसंहारमुभावेव प्रचक्रतुः ॥ १२.१९८.१६ ॥
Dann vollzogen jene beiden, gemeinsam und gemäß der Regel des jeweils anderen, beide den Rückzug der Sinne von ihren Objekten, o König.
12.198.17
प्राणापानौ तथोदानं समानं व्यानमेव च ।
एवं तौ मनसि स्थाप्य दधतुः प्राणयोर्मनः ॥ १२.१९८.१७ ॥
Nachdem sie in gleicher Weise Prāṇa, Apāna, Udāna, Samāna und Vyāna im Geist befestigt hatten, hielten die beiden den Geist auf die Lebensatem gerichtet.
12.198.18
उपस्थितकृतौ तौ च नासिकाग्रमधो भ्रुवोः ।
भ्रुकुट्याक्ष्णोश्च मनसा शनैर्धारयतस्तदा ॥ १२.१९८.१८ ॥
Und jene beiden, die Platz genommen hatten, hielten nun langsam die Augen mit gerunzelten Brauen unterhalb der Augenbrauen auf die Nasenspitze gerichtet, und den Geist dazu.
12.198.19
निश्चेष्टाभ्यां शरीराभ्यां स्थिरदृष्टी समाहितौ ।
जितासनौ समाधाय र्मूर्धन्यात्मानमेव च ॥ १२.१९८.१९ ॥
Mit regungslosen Körpern, festem Blick und gesammeltem Geist, nachdem sie den Sitz bezwungen und das Selbst am Scheitel der Stirn gesammelt hatten.
12.198.20
तालुदेशमथोद्दाल्य ब्राह्मणस्य महात्मनः ।
ज्योतिर्ज्वाला सुमहती जगाम त्रिदिवं तदा ॥ १२.१९८.२० ॥
Nachdem sie den Gaumen des großherzigen Brahmanen gespalten hatte, stieg damals eine sehr große Lichtflamme zum Himmel empor.
12.198.21
हाहाकारस्तथा दिक्षु सर्वासु सुमहानभूत् ।
तज्ज्योतिः स्तूयमानं स्म ब्रह्माणं प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२१ ॥
Da erhob sich in allen Richtungen ein großes Wehklagen, und jenes Licht, während man es pries, drang in Brahmā ein.
12.198.22
ततः स्वागतमित्याह तत्तेजः प्रपितामहः ।
प्रादेशमात्रं पुरुषं प्रत्युद्गम्य विशांपते ॥ १२.१९८.२२ ॥
Da sprach der Urgroßvater zu jenem Glanz: »Willkommen!«, und, dem nur eine Spanne hohen Wesen entgegentretend, o Herr der Völker, sprach er so.
12.198.23
भूयश्चैवापरं प्राह वचनं मधुरं स्मयन् ।
जापकैस्तुल्यफलता योगानां नात्र संशयः ॥ १२.१९८.२३ ॥
Lächelnd sprach er wieder ein anderes süßes Wort: »Die Frucht der Yogas ist gleich der derer, die das Japa rezitieren; daran ist kein Zweifel.«
12.198.24
योगस्य तावदेतेभ्यः प्रत्यक्षं फलदर्शनम् ।
जापकानां विशिष्टं तु प्रत्युत्थानं समाहितम् ॥ १२.१९८.२४ ॥
Die Frucht des Yoga ist an diesen unmittelbar zu sehen; doch das Sich-Erheben zum Gruß vor den Rezitierern des Japa ist gesammelt und ausgezeichnet.
12.198.25
उष्यतां मयि चेत्युक्त्वा व्याददे स ततो मुखम् ।
अथास्यं प्रविवेशास्य ब्राह्मणो विगतज्वरः ॥ १२.१९८.२५ ॥
Er sprach: »Wenn du in mir bleiben willst, so bleibe«, und öffnete den Mund. Da trat der von Fieber befreite Brahmane in seinen Mund ein.
12.198.26
राजाऽप्येतेन विधिना भगवन्तं पितामहम् ।
यथैव द्विजशार्दूलस्तथैव प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२६ ॥
Auch der König erreichte auf diese gleiche Weise den verehrten Großvater; so wie der Tiger unter den Brahmanen eintrat, so trat auch er damals ein.
12.198.27
स्वयंभुवमथो देवा अभिवाद्य ततोऽब्रुवन् ॥ १२.१९८.२७ ॥
Dann sprachen die Götter, nachdem sie den Selbstgeborenen gegrüßt hatten.
12.198.28
जापकार्थमयं यत्नो यदर्थं वयमागताः ।
कृतपूजाविमौ तुल्यौ त्वया तुल्यफलान्वितौ ॥ १२.१९८.२८ ॥
Diese Mühe gilt dem Rezitieren, weshalb wir gekommen sind. Diese beiden, von dir geehrt, sind gleich und mit gleicher Frucht begabt.
12.198.29
योगजापकयोस्तुल्यं फलं सुमहदद्य वै ।
सर्वांल्लोकानतिक्रम्य गच्छेतां यत्र वाञ्छितम् ॥ १२.१९८.२९ ॥
Heute werden der Yogin und der Rezitator gewiss eine gleiche und sehr große Frucht erlangen. Über alle Welten hinausgehend, mögt ihr beide dorthin gehen, wohin ihr wünscht.
12.198.30
महास्मृतिं पठेद्यस्तु तथैवानुस्मृतिं शुभाम् ।
तावप्येतेन विधिना गच्छेतां मत्सलोकताम् ॥ १२.१९८.३० ॥
Wer die große Überlieferung rezitiert, ebenso die glückverheißende nachfolgende Überlieferung — mögen auch diese beiden auf dieselbe Weise in meine Welt gelangen.
12.198.31
यश्च योगे भवेद्भक्तः सोऽपि नास्त्यत्र संशयः ।
विधिनानेन देहान्ते मम लोकानवाप्नुयात्।
साधये गम्यतां चैव यथा स्थानानि सिद्धये ॥ १२.१९८.३१ ॥
Wer im Yoga ergeben ist, daran ist kein Zweifel: Durch diese Methode erlangt er am Ende des Körpers meine Welten. Ich werde es vollbringen; geht, wie die Stätten sind, zur Vollendung.
12.198.32
इत्युक्त्वा स तदा देवस्तत्रैवान्तरधीयत ।
आमन्त्र्य च ततो देवा ययुः स्वंस्वं निवेशनम् ॥ १२.१९८.३२ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, verschwand jener Gott sogleich dort. Dann verabschiedeten sich die Götter und gingen jeder zu seiner Wohnstätte.
12.198.33
ते च सर्वे महात्मानो धर्मं सत्कृत्य तत्र वै ।
पृष्ठतोऽनुययू राजन्सर्वे सुप्रीतचेतसः ॥ १२.१९८.३३ ॥
Und alle diese großherzigen Wesen, die dort das Dharma geehrt hatten, o König, folgten von hinten, alle mit wohlgesinntem Herzen.
12.198.34
एतत्फलं जापकानां गतिश्चैषा प्रकीर्तिता ।
यथाश्रुतं महाराज किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१९८.३४ ॥
Dies ist die Frucht für die, die rezitieren, und dies ist das verkündete Ziel. Wie du es gehört hast, großer König, was möchtest du noch hören?