മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.198
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.198.1
किमुत्तरं तदा तौ स्म चक्रतुस्तस्य भाषिते ।
ब्राह्मणो वाऽथवा राजा तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.१९८.१ ॥
അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും എന്തു മറുപടി നൽകി? അവൻ ബ്രാഹ്മണനോ രാജാവോ? പിതാമഹാ, അത് എനിക്കു പറഞ്ഞുതരൂ.
12.198.2
अथवा तौ गतौ तत्र यदेतत्कीर्तितं त्वया ।
संवादो वा तयोः कोऽभूत्किं वा तौ तत्र चक्रतुः ॥ १२.१९८.२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ വിവരിച്ചതുപോലെ ആ ഇരുവരും അവിടെ പോയോ? അവർ തമ്മിൽ എന്തു സംഭാഷണം നടന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവർ അവിടെ എന്തു ചെയ്തു?
12.198.3
तथेत्येवं प्रतिश्रुत्य धर्मं संपूज्य जापकः ।
यमं कालं च मृत्युं च स्वर्गं संपूज्य चार्हतः ॥ १२.१९८.३ ॥
'അങ്ങനെതന്നെ ആകട്ടെ' എന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത്, ധർമ്മത്തെ ആദരിച്ച്, ജപം ചെയ്യുന്നവൻ യമനെയും കാലത്തെയും മരണത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും ആദരിച്ച് യോഗ്യനായി.
12.198.4
पूर्वं ये चापरे तत्र समेता ब्राह्मणर्षभाः ।
सर्वान्संपूज्य शिरसा राजानं सोऽब्रवीद्द्विजः ॥ १२.१९८.४ ॥
മുൻപ് അവിടെ സമ്മേളിച്ചിരുന്ന മറ്റു ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠന്മാരെയെല്ലാം ശിരസ്സു നമിച്ച് ആദരിച്ച്, ആ ദ്വിജൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
12.198.5
फलेनानेन संयुक्तो राजर्षे गच्छ मुख्यताम् ।
भवता चाभ्यनुज्ञातो जपेयं भूय एव ह ॥ १२.१९८.५ ॥
രാജർഷേ, ഈ ഫലത്തോടുകൂടി നിങ്ങൾ ഉന്നതസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകൂ. അങ്ങയുടെ അനുമതിയോടെ ഞാൻ വീണ്ടും ജപിക്കാം.
12.198.6
वरश्च मम पूर्वं हि दत्तो देव्या महाबल ।
श्रद्धा ते जपतो नित्यं भवत्विति विशांपते ॥ १२.१९८.६ ॥
മഹാബലനേ, മുൻപ് ദേവി എനിക്കു ഒരു വരം നൽകിയിരുന്നു: ജനാധിപാ, നീ ജപിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ശ്രദ്ധ എന്നും നിലനിൽക്കട്ടെ.
12.198.7
यद्येवं सफला सिद्धिः श्रद्धा च जपितुं तव ।
गच्छ विप्र मया सार्धं जापकं फलमाप्नुहि ॥ १२.१९८.७ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ജപത്തിലുള്ള നിന്റെ സിദ്ധിയും ശ്രദ്ധയും ഫലിച്ചിരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ, എന്നോടൊപ്പം വരിക; ജപിക്കുന്നവന് ഫലം ലഭിക്കട്ടെ.
12.198.8
कृतः प्रयत्नः सुमहान्सर्वेषां सन्निधाविह ।
सह तुल्यफलावावां गच्छावो यत्र नौ गतिः ॥ १२.१९८.८ ॥
ഇവിടെ എല്ലാവരുടെയും സന്നിധിയിൽ ഞാൻ വലിയ പരിശ്രമം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും തുല്യഫലം; നമ്മുടെ വഴി എവിടെയാണോ അവിടേക്ക് പോകാം.
12.198.9
व्यवसायं तयोस्तत्र विदित्वा त्रिदशेश्वरः ।
सह देवैरुपययौ लोकपालैस्तथैव च ॥ १२.१९८.९ ॥
അവിടെ അവരിരുവരുടെയും നിശ്ചയം അറിഞ്ഞ ത്രിദശേശ്വരൻ ദേവന്മാരോടും ലോകപാലകരോടും കൂടി എത്തി.
12.198.10
साध्याश्च विश्वे मरुतो वाक्यानि सुमहान्ति च ।
नद्यः शैलाः समुद्राश्च तीर्थानि विविधानि च ॥ १२.१९८.१० ॥
സാധ്യന്മാരും വിശ്വദേവന്മാരും മരുത്തുക്കളും മഹത്തായ വാക്കുകളും നദികളും പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും വിവിധ തീർത്ഥങ്ങളും (അവിടെയെത്തി).
12.198.11
तपांसि संयोगविधिर्वेदास्तोभाः सरस्वती ।
नारदः पर्वतश्चैव विश्वावसुर्हहाहुहूः ॥ १२.१९८.११ ॥
തപസ്സുകൾ, സംയോഗവിധി, വേദങ്ങൾ, സ്തോഭങ്ങൾ, സരസ്വതി, നാരദൻ, പർവതൻ, വിശ്വാവസു, ഹഹാ-ഹുഹൂ (അവിടെയെത്തി).
12.198.12
गन्धर्वश्चित्रसेनश्च परिवारगणैर्युतः ।
नागाः सिद्धाश्च मुनयो देवदेवः प्रजापतिः ॥ १२.१९८.१२ ॥
പരിവാരഗണങ്ങളോടുകൂടിയ ചിത്രസേനൻ എന്ന ഗന്ധർവനും നാഗങ്ങളും സിദ്ധന്മാരും മുനിമാരും ദേവദേവനായ പ്രജാപതിയും (അവിടെയെത്തി).
12.198.13
आजगाम च देवेशो ब्रह्मा वेदमयोऽव्ययः ।
विष्णुः सहस्रशीर्षश्च देवोऽचिन्त्यः समागमत्।
अवाद्यन्तान्तरिक्षे च भेर्यस्तूर्याणि वा विभो ॥ १२.१९८.१३ ॥
വേദമയനും അവ്യയനുമായ ദേവേശൻ ബ്രഹ്മാവ് എത്തി; സഹസ്രശീർഷനായ വിഷ്ണുവും അചിന്ത്യനായ ദേവനും സമാഗമിച്ചു. ഹേ വിഭോ, ആകാശത്ത് ഭേരികളും വാദ്യങ്ങളും മുഴങ്ങി.
12.198.14
पुष्पवर्षाणि दिव्यानि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
ननृतुश्चाप्सरः सङ्घास्तत्रतत्र समन्ततः ॥ १२.१९८.१४ ॥
അവിടെ ആ മഹാത്മാക്കളുടെ മേൽ ദിവ്യപുഷ്പവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; അപ്സരസ്സുകളുടെ സംഘങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും നൃത്തം ചെയ്തു.
12.198.15
अथ स्वर्गस्तथा रूपी ब्राह्मणं वाक्यमब्रवीत् ।
संसिद्धस्त्वं महाभाग त्वं च सिद्धस्तथा नृप ॥ १२.१९८.१५ ॥
അപ്പോൾ രൂപം ധരിച്ച സ്വർഗ്ഗൻ ബ്രാഹ്മണനോട് പറഞ്ഞു: 'ഹേ മഹാഭാഗ, നീ സംസിദ്ധനാണ്; ഹേ രാജാവേ, നീയും അതുപോലെ സിദ്ധനാണ്.'
12.198.16
अथ तौ सहितौ राजन्नन्योन्यस्य विधानतः ।
विषयप्रतिसंहारमुभावेव प्रचक्रतुः ॥ १२.१९८.१६ ॥
പിന്നെ ആ ഇരുവരും, ഹേ രാജാവേ, പരസ്പരം വിധിപ്രകാരം ഒന്നിച്ച്, വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പിൻവലിക്കുന്ന കർമ്മം ഇരുവരും ചെയ്തു.
12.198.17
प्राणापानौ तथोदानं समानं व्यानमेव च ।
एवं तौ मनसि स्थाप्य दधतुः प्राणयोर्मनः ॥ १२.१९८.१७ ॥
പ്രാണൻ, അപാനൻ, ഉദാനൻ, സമാനൻ, വ്യാനൻ എന്നിവയെ അങ്ങനെതന്നെ മനസ്സിൽ സ്ഥാപിച്ച്, ആ ഇരുവരും പ്രാണങ്ങളിൽ മനസ്സ് ഉറപ്പിച്ചു.
12.198.18
उपस्थितकृतौ तौ च नासिकाग्रमधो भ्रुवोः ।
भ्रुकुट्याक्ष्णोश्च मनसा शनैर्धारयतस्तदा ॥ १२.१९८.१८ ॥
ആ ഇരുവരും ആസനമിട്ട്, പുരികങ്ങൾക്ക് താഴെ മൂക്കിൻ്റെ അഗ്രത്തിൽ, പുരികച്ചുളിവോടെ കണ്ണുകളെയും മനസ്സുകൊണ്ടും അപ്പോൾ പതുക്കെ ധരിച്ചു.
12.198.19
निश्चेष्टाभ्यां शरीराभ्यां स्थिरदृष्टी समाहितौ ।
जितासनौ समाधाय र्मूर्धन्यात्मानमेव च ॥ १२.१९८.१९ ॥
നിശ്ചലമായ ശരീരങ്ങളോടെ, സ്ഥിരമായ നോട്ടത്തോടെ, ഏകാഗ്രമായ മനസ്സോടെ, ആസനം ജയിച്ച്, ആത്മാവിനെ മൂർധാവിൽ നിറുത്തി.
12.198.20
तालुदेशमथोद्दाल्य ब्राह्मणस्य महात्मनः ।
ज्योतिर्ज्वाला सुमहती जगाम त्रिदिवं तदा ॥ १२.१९८.२० ॥
മഹാത്മാവായ ബ്രാഹ്മണന്റെ താലുപ്രദേശം പിളർന്ന്, അന്ന് ഒരു മഹത്തായ പ്രകാശജ്വാല സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.198.21
हाहाकारस्तथा दिक्षु सर्वासु सुमहानभूत् ।
तज्ज्योतिः स्तूयमानं स्म ब्रह्माणं प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२१ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ദിക്കുകളിലും മഹത്തായ ഹാഹാകാരം ഉണ്ടായി. സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ആ പ്രകാശം അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവിൽ പ്രവേശിച്ചു.
12.198.22
ततः स्वागतमित्याह तत्तेजः प्रपितामहः ।
प्रादेशमात्रं पुरुषं प्रत्युद्गम्य विशांपते ॥ १२.१९८.२२ ॥
അപ്പോൾ പ്രപിതാമഹൻ ആ തേജസ്സിനോട് 'സ്വാഗതം' എന്ന് പറഞ്ഞു. ജനങ്ങളുടെ അധിപാ, ഒരു ചാൺ മാത്രം ഉയരമുള്ള ആ പുരുഷനെ എതിരേറ്റ് അദ്ദേഹം അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
12.198.23
भूयश्चैवापरं प्राह वचनं मधुरं स्मयन् ।
जापकैस्तुल्यफलता योगानां नात्र संशयः ॥ १२.१९८.२३ ॥
വീണ്ടും അദ്ദേഹം പുഞ്ചിരിയോടെ മധുരമായ മറ്റൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞു: 'യോഗങ്ങളുടെ ഫലം ജപം ചെയ്യുന്നവരുടേതിന് തുല്യമാണ്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.'
12.198.24
योगस्य तावदेतेभ्यः प्रत्यक्षं फलदर्शनम् ।
जापकानां विशिष्टं तु प्रत्युत्थानं समाहितम् ॥ १२.१९८.२४ ॥
യോഗഫലം ഇവരിൽ നിന്നുതന്നെ പ്രത്യക്ഷമായി കാണാം. എന്നാൽ ജപം ചെയ്യുന്നവർക്ക് എഴുന്നേറ്റ് എതിരേൽക്കുന്നത് ഏകാഗ്രവും വിശിഷ്ടവുമാണ്.
12.198.25
उष्यतां मयि चेत्युक्त्वा व्याददे स ततो मुखम् ।
अथास्यं प्रविवेशास्य ब्राह्मणो विगतज्वरः ॥ १२.१९८.२५ ॥
"എന്നിൽ വസിക്കാൻ ഇഷ്ടമെങ്കിൽ വസിച്ചുകൊള്ളൂ" എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ വായ് തുറന്നു. അപ്പോൾ വേദനയില്ലാത്ത ആ ബ്രാഹ്മണൻ അവന്റെ വായിൽ പ്രവേശിച്ചു.
12.198.26
राजाऽप्येतेन विधिना भगवन्तं पितामहम् ।
यथैव द्विजशार्दूलस्तथैव प्राविशत्तदा ॥ १२.१९८.२६ ॥
രാജാവും ഈ രീതിയിൽത്തന്നെ ഭഗവാനായ പിതാമഹനെ പ്രാപിച്ചു. ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ എങ്ങനെ പ്രവേശിച്ചുവോ അതുപോലെ അപ്പോൾ അവനും പ്രവേശിച്ചു.
12.198.27
स्वयंभुवमथो देवा अभिवाद्य ततोऽब्रुवन् ॥ १२.१९८.२७ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ സ്വയംഭുവിനെ വന്ദിച്ചശേഷം പറഞ്ഞു.
12.198.28
जापकार्थमयं यत्नो यदर्थं वयमागताः ।
कृतपूजाविमौ तुल्यौ त्वया तुल्यफलान्वितौ ॥ १२.१९८.२८ ॥
ജപത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള ഈ പ്രയത്നമാണ്; അതിനായാണ് ഞങ്ങൾ വന്നത്. നിന്നാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ട ഈ ഇരുവരും തുല്യരാണ്, തുല്യഫലം ലഭിക്കുന്നവരാണ്.
12.198.29
योगजापकयोस्तुल्यं फलं सुमहदद्य वै ।
सर्वांल्लोकानतिक्रम्य गच्छेतां यत्र वाञ्छितम् ॥ १२.१९८.२९ ॥
യോഗിക്കും ജപം ചെയ്യുന്നവനും തുല്യവും അതിമഹത്തായതുമായ ഫലം ഇന്നു ലഭിക്കും. എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും കടന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നിടത്ത് നിങ്ങൾ ഇരുവരും പോകുക.
12.198.30
महास्मृतिं पठेद्यस्तु तथैवानुस्मृतिं शुभाम् ।
तावप्येतेन विधिना गच्छेतां मत्सलोकताम् ॥ १२.१९८.३० ॥
മഹാസ്മൃതിയും അതുപോലെ ശുഭമായ അനുസ്മൃതിയും പഠിക്കുന്നവൻ — ആ ഇരുവരും ഇതേ രീതിയിൽ എന്റെ ലോകത്തെ പ്രാപിക്കട്ടെ.
12.198.31
यश्च योगे भवेद्भक्तः सोऽपि नास्त्यत्र संशयः ।
विधिनानेन देहान्ते मम लोकानवाप्नुयात्।
साधये गम्यतां चैव यथा स्थानानि सिद्धये ॥ १२.१९८.३१ ॥
യോഗത്തിൽ ഭക്തനായവനും ഇതിൽ സംശയമില്ല. ഈ വിധിയാൽ ദേഹാന്ത്യത്തിൽ അവൻ എന്റെ ലോകങ്ങളെ പ്രാപിക്കും. സിദ്ധിക്കായി ഞാൻ സാധന ചെയ്യും; സ്ഥാനങ്ങൾ പോലെ സിദ്ധിക്കായി പോകുവിൻ.
12.198.32
इत्युक्त्वा स तदा देवस्तत्रैवान्तरधीयत ।
आमन्त्र्य च ततो देवा ययुः स्वंस्वं निवेशनम् ॥ १२.१९८.३२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ആ ദേവൻ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു. പിന്നെ ദേവന്മാർ യാത്ര ചോദിച്ച് തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ വാസസ്ഥാനങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.198.33
ते च सर्वे महात्मानो धर्मं सत्कृत्य तत्र वै ।
पृष्ठतोऽनुययू राजन्सर्वे सुप्रीतचेतसः ॥ १२.१९८.३३ ॥
ആ മഹാത്മാക്കളെല്ലാവരും അവിടെ ധർമ്മത്തെ സത്കരിച്ച്, രാജാവേ, സന്തുഷ്ടമനസ്കരായി പിന്നാലെ പോയി.
12.198.34
एतत्फलं जापकानां गतिश्चैषा प्रकीर्तिता ।
यथाश्रुतं महाराज किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.१९८.३४ ॥
ഇത് ജപിക്കുന്നവരുടെ ഫലമാണ്; ഇതാണ് ഗതി എന്ന് പറയപ്പെട്ടു. കേട്ടതുപോലെ, മഹാരാജാവേ, ഇനിയും എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?