ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.2.1
स एवमुक्तस्तु तदा नारदो वदतांवरः ।
कथयामास तत्सर्वं यथा शप्तः स सूतजः ॥ १२.२.१ ॥
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ಆ ಸೂತಪುತ್ರನು ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾದ ಬಗೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದನು.
12.2.2
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न कर्णार्जुनयोः किंचिदविषह्यं भवेद्रणे ॥ १२.२.२ ॥
ಓ ಮಹಾಬಾಹು ಭಾರತನೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಇದು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನರ ನಡುವೆ ಯಾವುದೂ ಅಸಹನೀಯವಾಗಿರಲಾರದು.
12.2.3
गुह्यमेतत्तु देवानां कथयिष्यामि ते नृप ।
तन्निबोध महाबाहो यथावृत्तमिदं पुरा ॥ १२.२.३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ದೇವತೆಗಳ ಈ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಹಿಂದೆ ಇದು ಹೇಗೆ ನಡೆಯಿತೆಂದು ಕೇಳು.
12.2.4
क्षत्रं स्वर्गं कथं गच्छेच्छस्त्रपूतमिति प्रभो ।
संघर्षजननस्तस्मात्कन्यागर्भो विसर्जितः ॥ १२.२.४ ॥
ಓ ಪ್ರಭುವೇ, ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಬೇಕು? ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ಕನ್ಯೆಯ ಗರ್ಭದ ಮಗು ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
12.2.5
स बालस्तेजसा युक्तः सूतपुत्रत्वमागतः ।
चकाराङ्गिरसां श्रेष्ठे धनुर्वेदं गुरौ तव ॥ १२.२.५ ॥
ಆ ಬಾಲಕನು ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಸೂತಪುತ್ರನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದನು; ನಿನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಂಗಿರಸ ಗುರುವಿನಿಂದ ಅವನು ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಕಲಿತನು.
12.2.6
स बलं भीमसेनस्य फल्गुनस्यास्त्रलाघवम् ।
बुद्धिं च तव राजेन्द्र यमयोर्विनयं तथा ॥ १२.२.६ ॥
ಅವನು ಭೀಮಸೇನನ ಬಲವನ್ನು, ಫಲ್ಗುಣನ (ಅರ್ಜುನನ) ಅಸ್ತ್ರಕೌಶಲವನ್ನು, ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು, ಯಮಳರ (ನಕುಲ-ಸಹದೇವರ) ವಿನಯವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದನು.
12.2.7
सख्यं च वासुदेवेन बाल्ये गाण्डीवधन्वनः ।
राजानामनुरागं च चिन्तयानो व्यदह्यत ॥ १२.२.७ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧನ್ವನ (ಅರ್ಜುನ) ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗಿದ್ದ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ, ರಾಜರ ಮೇಲಿದ್ದ ಅವನ ಅನುರಾಗವನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಒಳಗೊಳಗೇ ಉರಿದುಹೋದನು.
12.2.8
स सख्यमगमद्बाल्ये राज्ञा दुर्योधनेन च ।
युष्माभिर्नित्यसंघृष्टो दैवाच्चापि स्वभावतः ॥ १२.२.८ ॥
ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಿದನು. ದೈವದಿಂದಲೂ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೂ ಅವನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದನು.
12.2.9
विद्याधिकमथालक्ष्य धनुर्वेदे धनञ्जयम् ।
द्रोणं रहस्युपागम्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२.९ ॥
ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಧನಂಜಯ (ಅರ್ಜುನ) ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವನೆಂದು ಗಮನಿಸಿದ ಕರ್ಣನು, ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
12.2.10
ब्रह्मास्त्रं वेत्तुमिच्छामि सरहस्यनिवर्तनम् ।
अर्जुनेन समो युद्धे भवेयमिति मे मतिः ॥ १२.२.१० ॥
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅದರ ಉಪಸಂಹಾರದ ರಹಸ್ಯದೊಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಸಮನಾಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಲಾಷೆ.
12.2.11
समः पुत्रेषु च स्नेहः शिष्येषु च तव ध्रुवम् ।
त्वत्प्रसादान्न मा ब्रूयुरकृतास्त्रं विचक्षणाः ॥ १२.२.११ ॥
ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿಯೂ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ. ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ವಿವೇಕಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಅಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವನೆಂದು ಹೇಳಬಾರದು.
12.2.12
द्रोणस्तथोक्तः कर्णेन सापेक्षः फल्गुनं प्रति ।
दौरात्म्यं चैव कर्णस्य विदित्वा तमुवाच ह ॥ १२.२.१२ ॥
ಕರ್ಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಫಲ್ಗುನ (ಅರ್ಜುನ)ನ ಕಡೆಗೆ ಪಕ್ಷಪಾತವಿದ್ದ ದ್ರೋಣರು ಕರ್ಣನ ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ಅರಿತು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.2.13
ब्रह्मास्त्रं ब्राह्मणो विद्याद्यथावच्चरितव्रतः ।
क्षत्रियो वा तपस्वी यो नान्यो विद्यात्कथंचन ॥ १२.२.१३ ॥
ವ್ರತಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಆಚರಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅಥವಾ ತಪಸ್ವಿಯಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಮಾತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ತಿಳಿಯಬಾರದು.
12.2.14
इत्युक्तोऽङ्गिरसां श्रेष्ठमामन्त्र्य प्रतिपूज्य च ।
जगाम सहसा राजन्महेन्द्रं पर्वतं प्रति ॥ १२.२.१४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟವನು, ಅಂಗಿರಸರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು, ಓ ರಾಜನೇ, ತಕ್ಷಣವೇ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
12.2.15
स तु राममुपागम्य शिरसाऽभिप्रणम्य च ।
ब्राह्मणो भार्गवोऽस्मीति गौरवेणाभ्यवन्दत ॥ १२.२.१५ ॥
ಅವನು ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತಲೆ ಬಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, "ನಾನು ಭಾರ್ಗವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸಿದನು.
12.2.16
रामस्तं प्रतिजग्राह पृष्ट्वा गोत्रादि सर्वशः ।
उष्यतां स्वागतं चेति प्रीतिमांश्चाभवद्भृशम् ॥ १२.२.१६ ॥
ರಾಮನು ಅವನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಗೋತ್ರ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಚಾರಿಸಿ, "ಇಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸು, ಸ್ವಾಗತ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
12.2.17
तत्र कर्णस्य वसतो महेन्द्रे स्वर्गसंमिते ।
गन्धर्वै राक्षसैर्यक्षैर्देवैश्चासीत्समागमः ॥ १२.२.१७ ॥
ಅಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶವಾದ ಮಹೇಂದ್ರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗಂಧರ್ವರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಸಮಾಗಮವಾಯಿತು.
12.2.18
स तत्रेष्वस्त्रमकरोद्भृगुश्रेष्ठाद्यथाविधि ।
प्रियश्चाभवदत्यर्थं देवदानवरक्षसाम् ॥ १२.२.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠನಿಂದ ಯಥಾವಿಧಿ ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತನು; ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದಾನವರಿಗೂ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದನು.
12.2.19
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्नाश्रमान्तिके ।
एकः खङ्गधनुष्पाणिः परिचक्राम सूतजः ॥ १२.२.१९ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ, ಆಶ್ರಮದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಒಬ್ಬನೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಸೂತನ ಮಗ ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
12.2.20
सोऽग्निहोत्रप्रसक्तस्य कस्यचिद्ब्रह्मवादिनः ।
जघानाज्ञानतः पार्थ होमधेनुं यदृच्छया ॥ १२.२.२० ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ! ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹೋಮಧೇನುವನ್ನು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ, ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅವನು ಕೊಂದನು.
12.2.21
तदज्ञानकृतं मत्वा ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ।
कर्णः प्रसादयंश्चैनमिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ १२.२.२१ ॥
ಅದು ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆದದ್ದೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕರ್ಣನು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು; ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.2.22
अबुद्धिपूर्वं भगवन्धेनुरेषा हता तव ।
मया तत्र प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनः ॥ १२.२.२२ ॥
ಭಗವನ್! ತಿಳಿದು ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮ ಈ ಧೇನುವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿ ಎಂದು ಅವನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಬೇಡಿದನು.
12.2.23
तं स विप्रोऽब्रवीत्क्रुद्धो वाचा निर्भर्त्सयन्निव ।
दुराचार वधार्हस्त्वं फलं प्राप्स्यसि दुर्मते ॥ १२.२.२३ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದನು: ದುರಾಚಾರಿ! ನೀನು ವಧೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು; ದುರ್ಬುದ್ಧಿ! ಇದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
12.2.24
येन विस्पर्धसे नित्यं यदर्थं घटसेऽनिशम् ।
युध्यतस्तेन ते पाप भूमिश्चक्रं ग्रसिष्यति ॥ १२.२.२४ ॥
ನೀನು ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಸದಾ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿ ರಾತ್ರಿಹಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಓ ಪಾಪಿ! ಯುದ್ಧಮಾಡುವಾಗ ಅವನ ಮೂಲಕವೇ ಭೂಮಿ ನಿನ್ನ ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ನುಂಗುವುದು.
12.2.25
ततश्चक्रे महीग्रस्ते मूर्धानं ते विचेष्टतः ।
पातयिष्यति विक्रम्य शत्रुर्गच्छ नराधम ॥ १२.२.२५ ॥
ಆಗ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಚಕ್ರದಿಂದ, ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಶತ್ರು ಬಲದಿಂದ ಉರುಳಿಸುವನು. ಹೋಗು, ನರಾಧಮನೇ.
12.2.26
यथेयं गौर्हता मूढ प्रमत्तस्य त्वया मम ।
प्रमत्तस्यैव मे वाचा शिरस्ते पातयिष्यति ॥ १२.२.२६ ॥
ಎಲೈ ಮೂಢನೇ, ನೀನು ಅಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ನನ್ನ ಈ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಂದಂತೆಯೇ, ಅಜಾಗರೂಕನಾದ ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ತಲೆ ಉರುಳುವುದು.
12.2.27
शप्तः प्रसादयामास कर्णस्तं द्विजसत्तमम् ।
गोभिर्धनैश्च रत्नैश्च स चैनं पुनरब्रवीत् ॥ १२.२.२७ ॥
ಶಾಪಗ್ರಸ್ತನಾದ ಕರ್ಣನು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಸುಗಳಿಂದ, ಧನದಿಂದ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅವನು ಮತ್ತೆ ಇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
12.2.28
नेदमव्याहृतं कुर्याद्ब्रह्मलोकेऽपि केवलम् ।
गच्छ वा तिष्ठ वा यद्वा कार्यं यत्तत्समाचर ॥ १२.२.२८ ॥
ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಬಾರದು, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಕೇವಲ. ಹೋಗು ಅಥವಾ ಇರು, ಅಥವಾ ಯಾವುದು ಕರ್ತವ್ಯವೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡು.
12.2.29
इत्युक्तो ब्राह्मणेनाथ कर्णो दैन्यादधोमुखः ।
राममभ्यागमद्भीतस्तदेव मनसा स्मरन् ॥ १२.२.२९ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕರ್ಣನು ದೈನ್ಯದಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿ, ಭಯದಿಂದ, ಅದನ್ನೇ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ರಾಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.