మహాభారతం · అధ్యాయం 12.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.2.1
स एवमुक्तस्तु तदा नारदो वदतांवरः ।
कथयामास तत्सर्वं यथा शप्तः स सूतजः ॥ १२.२.१ ॥
అలా అడగబడినప్పుడు, వక్తలలో శ్రేష్ఠుడైన నారదుడు ఆ సూతపుత్రుడు ఎలా శాపం పొందాడో అంతా చెప్పాడు.
12.2.2
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
न कर्णार्जुनयोः किंचिदविषह्यं भवेद्रणे ॥ १२.२.२ ॥
ఓ మహాబాహు భారతా, నీవు చెప్పినట్లే ఇది; యుద్ధంలో కర్ణార్జునుల మధ్య ఏదీ సహించరానిది కాదు.
12.2.3
गुह्यमेतत्तु देवानां कथयिष्यामि ते नृप ।
तन्निबोध महाबाहो यथावृत्तमिदं पुरा ॥ १२.२.३ ॥
ఓ రాజా, దేవతల ఈ రహస్యాన్ని నీకు చెబుతాను; ఓ మహాబాహూ, పూర్వం ఇది ఎలా జరిగిందో విను.
12.2.4
क्षत्रं स्वर्गं कथं गच्छेच्छस्त्रपूतमिति प्रभो ।
संघर्षजननस्तस्मात्कन्यागर्भो विसर्जितः ॥ १२.२.४ ॥
ఓ ప్రభూ, శస్త్రాలతో పవిత్రమైన క్షత్రియుడు స్వర్గానికి ఎలా వెళ్ళగలడు? అందుకే సంఘర్షణ నుండి పుట్టి, కన్య గర్భంలో జన్మించిన అతడు విడిచిపెట్టబడ్డాడు.
12.2.5
स बालस्तेजसा युक्तः सूतपुत्रत्वमागतः ।
चकाराङ्गिरसां श्रेष्ठे धनुर्वेदं गुरौ तव ॥ १२.२.५ ॥
ఆ బాలుడు తేజస్సుతో కూడినవాడై సూతపుత్రుడిగా వచ్చాడు; అతడు నీ శ్రేష్ఠ ఆంగిరస గురువు వద్ద ధనుర్వేదాన్ని నేర్చాడు.
12.2.6
स बलं भीमसेनस्य फल्गुनस्यास्त्रलाघवम् ।
बुद्धिं च तव राजेन्द्र यमयोर्विनयं तथा ॥ १२.२.६ ॥
అతడు భీమసేనుని బలాన్ని, ఫల్గుణుని (అర్జునుని) అస్త్రనైపుణ్యాన్ని, ఓ రాజేంద్రా, నీ బుద్ధిని, యమళుల (నకుల-సహదేవుల) వినయాన్ని కూడా తెలుసుకున్నాడు.
12.2.7
सख्यं च वासुदेवेन बाल्ये गाण्डीवधन्वनः ।
राजानामनुरागं च चिन्तयानो व्यदह्यत ॥ १२.२.७ ॥
బాల్యంలో గాండీవధన్వుడు (అర్జునుడు) వాసుదేవుడితో చేసిన స్నేహాన్ని, రాజుల పట్ల అతనికున్న అనురాగాన్ని తలచుకుంటూ అతడు లోలోపల దహించుకుపోయాడు.
12.2.8
स सख्यमगमद्बाल्ये राज्ञा दुर्योधनेन च ।
युष्माभिर्नित्यसंघृष्टो दैवाच्चापि स्वभावतः ॥ १२.२.८ ॥
బాల్యంలో అతడు రాజు దుర్యోధనుడితో స్నేహం చేశాడు. దైవవశంగా, స్వభావరీత్యా కూడా అతడు మీతో నిత్యం ఘర్షణ పడుతూనే ఉన్నాడు.
12.2.9
विद्याधिकमथालक्ष्य धनुर्वेदे धनञ्जयम् ।
द्रोणं रहस्युपागम्य कर्णो वचनमब्रवीत् ॥ १२.२.९ ॥
ధనుర్వేదంలో ధనంజయుడు (అర్జునుడు) విద్యలో అధికుడని గమనించి, కర్ణుడు ఏకాంతంలో ద్రోణుని సమీపించి ఈ మాటలు చెప్పాడు.
12.2.10
ब्रह्मास्त्रं वेत्तुमिच्छामि सरहस्यनिवर्तनम् ।
अर्जुनेन समो युद्धे भवेयमिति मे मतिः ॥ १२.२.१० ॥
బ్రహ్మాస్త్రాన్ని, దాని ఉపసంహార రహస్యంతో సహా తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను. యుద్ధంలో అర్జునునికి సమానుడిని కావాలన్నదే నా సంకల్పం.
12.2.11
समः पुत्रेषु च स्नेहः शिष्येषु च तव ध्रुवम् ।
त्वत्प्रसादान्न मा ब्रूयुरकृतास्त्रं विचक्षणाः ॥ १२.२.११ ॥
మీ ప్రేమ పుత్రులపై, శిష్యులపై నిశ్చయంగా సమానమే. మీ అనుగ్రహంతో విజ్ఞులు నన్ను అస్త్రవిద్య తెలియనివాడని అనకూడదు.
12.2.12
द्रोणस्तथोक्तः कर्णेन सापेक्षः फल्गुनं प्रति ।
दौरात्म्यं चैव कर्णस्य विदित्वा तमुवाच ह ॥ १२.२.१२ ॥
కర్ణుడు ఇలా చెప్పగా, ఫల్గునుడి (అర్జునుడి) పట్ల పక్షపాతం ఉన్న ద్రోణుడు కర్ణుని దుష్టత్వాన్ని గ్రహించి అతనితో ఇలా అన్నాడు.
12.2.13
ब्रह्मास्त्रं ब्राह्मणो विद्याद्यथावच्चरितव्रतः ।
क्षत्रियो वा तपस्वी यो नान्यो विद्यात्कथंचन ॥ १२.२.१३ ॥
యథావిధిగా వ్రతాలు ఆచరించిన బ్రాహ్మణుడు, లేదా తపస్సు చేసే క్షత్రియుడు మాత్రమే బ్రహ్మాస్త్రాన్ని తెలుసుకోవాలి; ఇతరులు ఎవరూ ఎట్టి పరిస్థితిలోనూ తెలుసుకోకూడదు.
12.2.14
इत्युक्तोऽङ्गिरसां श्रेष्ठमामन्त्र्य प्रतिपूज्य च ।
जगाम सहसा राजन्महेन्द्रं पर्वतं प्रति ॥ १२.२.१४ ॥
ఇలా చెప్పబడినవాడై, అంగిరసులలో శ్రేష్ఠుడి వద్ద వీడ్కోలు తీసుకొని, ఆయనను గౌరవించి, ఓ రాజా, వెంటనే మహేంద్ర పర్వతం వైపు వెళ్ళాడు.
12.2.15
स तु राममुपागम्य शिरसाऽभिप्रणम्य च ।
ब्राह्मणो भार्गवोऽस्मीति गौरवेणाभ्यवन्दत ॥ १२.२.१५ ॥
అతడు రాముని వద్దకు చేరి, తలవంచి నమస్కరించి, "నేను భార్గవ బ్రాహ్మణుడను" అని చెప్పి గౌరవంతో వందనం చేశాడు.
12.2.16
रामस्तं प्रतिजग्राह पृष्ट्वा गोत्रादि सर्वशः ।
उष्यतां स्वागतं चेति प्रीतिमांश्चाभवद्भृशम् ॥ १२.२.१६ ॥
రాముడు అతనిని స్వీకరించి, గోత్రం మొదలైనవన్నీ అడిగి, "ఇక్కడ ఉండు, స్వాగతం" అని చెప్పి, ఎంతో ఆనందించాడు.
12.2.17
तत्र कर्णस्य वसतो महेन्द्रे स्वर्गसंमिते ।
गन्धर्वै राक्षसैर्यक्षैर्देवैश्चासीत्समागमः ॥ १२.२.१७ ॥
అక్కడ, స్వర్గసమానమైన మహేంద్ర పర్వతంపై కర్ణుడు నివసిస్తున్నప్పుడు, గంధర్వులు, రాక్షసులు, యక్షులు, దేవతలు కలిసి సమావేశమయ్యారు.
12.2.18
स तत्रेष्वस्त्रमकरोद्भृगुश्रेष्ठाद्यथाविधि ।
प्रियश्चाभवदत्यर्थं देवदानवरक्षसाम् ॥ १२.२.१८ ॥
అక్కడ అతడు భృగువంశశ్రేష్ఠుని వద్ద యథావిధిగా అస్త్రవిద్యను నేర్చుకున్నాడు; దేవతలకు, దానవులకు, రాక్షసులకు అత్యంత ప్రియుడయ్యాడు.
12.2.19
स कदाचित्समुद्रान्ते विचरन्नाश्रमान्तिके ।
एकः खङ्गधनुष्पाणिः परिचक्राम सूतजः ॥ १२.२.१९ ॥
ఒకప్పుడు సముద్రతీరంలో, ఆశ్రమం సమీపంలో సంచరిస్తూ, ఒంటరిగా, చేతిలో ఖడ్గమూ ధనుస్సూ ధరించి, సూతుని కుమారుడు తిరుగుతూ ఉన్నాడు.
12.2.20
सोऽग्निहोत्रप्रसक्तस्य कस्यचिद्ब्रह्मवादिनः ।
जघानाज्ञानतः पार्थ होमधेनुं यदृच्छया ॥ १२.२.२० ॥
ఓ పార్థా! అతడు అగ్నిహోత్రంలో నిమగ్నమైన ఒక బ్రహ్మవాది బ్రాహ్మణుని హోమధేనువును అజ్ఞానంతో, యాదృచ్ఛికంగా చంపాడు.
12.2.21
तदज्ञानकृतं मत्वा ब्राह्मणाय न्यवेदयत् ।
कर्णः प्रसादयंश्चैनमिदमित्यब्रवीद्वचः ॥ १२.२.२१ ॥
అది అజ్ఞానవశంగా జరిగినదని భావించి, కర్ణుడు ఆ విషయాన్ని బ్రాహ్మణునికి నివేదించాడు; అతనిని ప్రసన్నం చేసుకుంటూ ఈ మాటలు పలికాడు.
12.2.22
अबुद्धिपूर्वं भगवन्धेनुरेषा हता तव ।
मया तत्र प्रसादं मे कुरुष्वेति पुनः पुनः ॥ १२.२.२२ ॥
భగవన్! తెలిసి చేయలేదు; మీ ఈ ధేనువు నా చేత చంపబడింది. నాపై ప్రసన్నులు కండి అని అతడు పదే పదే వేడుకున్నాడు.
12.2.23
तं स विप्रोऽब्रवीत्क्रुद्धो वाचा निर्भर्त्सयन्निव ।
दुराचार वधार्हस्त्वं फलं प्राप्स्यसि दुर्मते ॥ १२.२.२३ ॥
కోపించిన ఆ బ్రాహ్మణుడు, మాటలతో అతనిని మందలిస్తున్నట్లుగా ఇలా అన్నాడు: దురాచారీ! నీవు వధార్హుడవు; దుర్మతీ! దీనికి ఫలం పొందుతావు.
12.2.24
येन विस्पर्धसे नित्यं यदर्थं घटसेऽनिशम् ।
युध्यतस्तेन ते पाप भूमिश्चक्रं ग्रसिष्यति ॥ १२.२.२४ ॥
నీవు ఎవరితో నిత్యం పోటీపడతావో, దేనికోసం రాత్రింబవళ్ళు ప్రయత్నిస్తావో, ఓ పాపీ! యుద్ధం చేస్తున్నప్పుడు అతనిచేతనే భూమి నీ రథచక్రాన్ని మింగుతుంది.
12.2.25
ततश्चक्रे महीग्रस्ते मूर्धानं ते विचेष्टतः ।
पातयिष्यति विक्रम्य शत्रुर्गच्छ नराधम ॥ १२.२.२५ ॥
అప్పుడు భూమి పట్టుకున్న చక్రంతో, పోరాడుతున్న నీ తలను శత్రువు బలంగా నేలకూల్చుతాడు. వెళ్ళు, నరాధమా.
12.2.26
यथेयं गौर्हता मूढ प्रमत्तस्य त्वया मम ।
प्रमत्तस्यैव मे वाचा शिरस्ते पातयिष्यति ॥ १२.२.२६ ॥
ఓ మూఢుడా, నువ్వు అజాగ్రత్తగా నా ఈ ఆవును చంపినట్లే, అజాగ్రత్తగా ఉన్న నా మాటతో నీ తల పడిపోతుంది.
12.2.27
शप्तः प्रसादयामास कर्णस्तं द्विजसत्तमम् ।
गोभिर्धनैश्च रत्नैश्च स चैनं पुनरब्रवीत् ॥ १२.२.२७ ॥
శపించబడిన కర్ణుడు ఆ ఉత్తమ బ్రాహ్మణుని ఆవులతో, ధనంతో, రత్నాలతో ప్రసన్నం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు. అతడు మళ్ళీ అతనితో ఇలా అన్నాడు.
12.2.28
नेदमव्याहृतं कुर्याद्ब्रह्मलोकेऽपि केवलम् ।
गच्छ वा तिष्ठ वा यद्वा कार्यं यत्तत्समाचर ॥ १२.२.२८ ॥
చెప్పిన మాటను వ్యర్థం చేయకూడదు; బ్రహ్మలోకంలో కూడా కేవలం. వెళ్ళు లేదా ఉండు, లేదా ఏది కర్తవ్యమో అది ఆచరించు.
12.2.29
इत्युक्तो ब्राह्मणेनाथ कर्णो दैन्यादधोमुखः ।
राममभ्यागमद्भीतस्तदेव मनसा स्मरन् ॥ १२.२.२९ ॥
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అనగా, కర్ణుడు దైన్యంతో తలవంచుకుని, భయంతో, అదే మనసులో స్మరిస్తూ రాముని దగ్గరకు వెళ్ళాడు.