مهابهاراتا · أدهيايا 12.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.200.1
अक्षरात्खं ततो वायुस्ततो ज्योतिस्ततो जलम् ।
जलात्प्रसूता जगती जगत्या जायते जगत् ॥ १२.२००.१ ॥
من الغير الفاني نشأ الفضاء، ثم الهواء، ثم النور، ثم الماء. ومن الماء وُلدت الأرض، ومن الأرض ينشأ هذا العالم.
12.200.2
इमे शरीरैर्जलमेव गत्वा ।
जलाच्च तेजः पवनान्तरिक्षम्।
खाद्वै निवर्तन्ति न भाविनस्ते ।
ये भाविनस्ते परमाप्नुवन्ति ॥ १२.२००.२ ॥
الكائنات المتجسدة تذوب في الماء، ثم تنتقل من الماء إلى النار والريح والفضاء، وتعود من الفضاء. أما الخاضعون للصيرورة فلا يعودون، والذين لا يخضعون لها يبلغون الأعلى.
12.200.3
नोष्णं न शीतं मृदु नापि तीक्ष्णं ।
नाम्लं कषायं मधुरं न तिक्तम्।
न शब्दवन्नापि च गन्धवत्त ।
न्न रूपवत्तत्परमस्वभावम् ॥ १२.२००.३ ॥
ليس حارًا ولا باردًا، ولا لينًا ولا حادًا؛ ليس حامضًا ولا قابضًا ولا حلوًا ولا مرًا؛ لا صوت له ولا رائحة ولا صورة. ذلك الأعلى ليس من هذا الطبع.
12.200.4
स्पर्शं तनुर्वेद रसं च जिह्वा ।
घ्राणं च गन्धाञ्श्रवणे च शब्दान्।
रूपाणि चक्षुर्नच तत्परं य ।
द्गृह्णन्त्यनध्यात्मविदो मनुष्याः ॥ १२.२००.४ ॥
الجلد يعرف اللمس، واللسان الطعم، والأنف الرائحة، والأذن الأصوات، والعين الصور؛ لكن ليس الأعلى. فالناس الجاهلون بالذات يدركونه بهذه الوسائل.
12.200.5
निवर्तयित्वा रसनां रसेभ्यो ।
घ्राणं च गन्धाच्छ्रवणे च शब्दात्।
स्पर्शात्तनुं रूपगुणात्तु चक्षु ।
स्ततः परं पश्यति तत्स्वभावम् ॥ १२.२००.५ ॥
بعد أن يصرف اللسان عن الطعوم، والأنف عن الروائح، والأذن عن الأصوات، والجسد عن اللمس، والعين عن خصائص الصورة، عندها يرى ذلك الأعلى في طبيعته الذاتية.
12.200.6
यतो गृहीत्वा हि करोति यच्च ।
यस्मिंश्च यामारभते प्रवृत्तिम्।
यस्मै च यद्येन च यश्च कर्ता ।
यत्कारणं तं स्वमुपेयमाहुः ॥ १२.२००.६ ॥
أخذًا ما منه يفعل، وما فيه يبدأ نشاطه، ولأجل ماذا، وبماذا، ومن هو الفاعل — ذلك السبب يسمونه ما ينبغي أن يُدرك بالذات.
12.200.7
यद्वाऽप्यभूद्व्यापकं साधकं च ।
यन्मन्त्रवत्स्थास्यति चापि लोके।
यः सर्वहेतुः परमार्थकारी ।
तत्कारणं कार्यमतो यदन्यत् ॥ १२.२००.७ ॥
ما كان شاملًا محققًا، أو ما سيبقى في العالم كالمانترا، ما هو علة كل شيء ومحقق الغاية العليا — ذلك هو السبب؛ وما سواه فهو المسبَّب.
12.200.8
यथा हि कश्चित्सुकृतैर्मनुष्यः ।
शुभाशुभं प्राप्नुते चाविरोधात्।
एवं शरीरेषु शुभाशुभेषु ।
स्वकर्मभिर्ज्ञानमिदं निवद्धम् ॥ १२.२००.८ ॥
كما أن الإنسان بأعماله الصالحة ينال الخير والشر دون تناقض، كذلك في الأجساد يكون الخير والشر بأعمال المرء — هكذا هذه المعرفة مترابطة.
12.200.9
यथा प्रदीप्तः पुरतः प्रदीपः ।
प्रकाशमन्यस्य करोति दीप्यन्।
तथेह पञ्चेन्द्रियदीपवृक्षा ।
ज्ञानप्रदीप्ताः परवन्त एव ॥ १२.२००.९ ॥
كما أن مصباحًا متقدًا أمامك يصنع ضوءًا لغيره وهو يتلألأ، كذلك هنا الحواس الخمس — أشجار المصابيح — وإن اشتعلت بالمعرفة فهي تابعة لغيرها.
12.200.10
यथा च राज्ञो बहवो ह्यमात्याः ।
पृथक् प्रमाणं प्रवदन्ति युक्ताः।
तद्वच्छरीरेषु भवन्ति पञ्च ।
ज्ञानैकदेशाः परमः स तेभ्यः ॥ १२.२००.१० ॥
كما أن كثيرًا من وزراء الملك يقررون بحق أدلة متفرقة، كذلك في الأجساد خمسة أجزاء من المعرفة، والأعلى مغاير لها.
12.200.11
यथार्चिषोऽग्नेः पवनस्य वेगा ।
मरीचयोऽर्कस्य नदीषु चापः।
गच्छन्ति चायान्ति च संयताश्च ।
तद्वच्छरीराणि शरीरिणां तु ॥ १२.२००.११ ॥
كما أن ألسنة النار وتيارات الريح وأشعة الشمس ومياه الأنهار تذهب وتعود وتبقى محكومة، كذلك أجساد الكائنات المتجسدة.
12.200.12
यथा च कश्चित्परशुं गृहीत्वा ।
धूमं न पश्येज्ज्वलनं च काष्ठे।
तद्वच्छरीरोदरपाणिपादं ।
छित्त्वा न पश्यन्ति ततो यदन्य ॥ १२.२००.१२ ॥
كما أن من يأخذ فأسًا لا يرى في الخشب دخانًا ولا نارًا، كذلك إذ قطعوا الجسد والبطن واليدين والرجلين لا يرون شيئًا غيرها.
12.200.13
तान्येव काष्ठानि यथा विमथ्य ।
धूमं च पश्येज्ज्वलनं च योगात्।
तद्वत्सुबुद्धिः सममिन्द्रियार्थै ।
र्बुद्धः परं पश्यति तत्स्वभावम् ॥ १२.२००.१३ ॥
كما أنه بفرك تلك الأخشاب نفسها بجهد يُرى الدخان والنار، كذلك الحكيم اليقظ المتساوي تجاه موضوعات الحواس يرى الأسمى على حقيقة طبيعته.
12.200.14
यथात्मनोऽङ्गं पतितं पृथिव्यां ।
स्वप्नान्तरे पश्यति चात्मनोऽन्यत्।
श्रोत्रादियुक्तः सुमनाः सुबुद्धि ।
र्लिङ्गात्तथा गच्छति लिङ्गमन्यत् ॥ १२.२००.१४ ॥
كما يرى المرء في الحلم عضوًا من جسده ساقطًا على الأرض وشيئًا آخر غير نفسه، كذلك الكائن ذو السمع وسائر الحواس، الصافي النفس الحسن الفهم، ينتقل من جسد دقيق إلى جسد دقيق آخر.
12.200.15
उत्पत्तिवृद्धिक्षयमसन्निपातै ।
र्न युज्यतेऽसौ परमः शरीरी।
अनेन लिङ्गेन तु लिङ्गमन्य ।
द्गच्छत्यदृष्टः प्रतिसन्धियोगात् ॥ १२.२००.१५ ॥
لا يتصل الذات العليا المتجسدة بالولادة والنمو والفناء ولا بالاجتماع والافتراق. وبهذا الجسم اللطيف ينتقل إلى جسم لطيف آخر، غير مرئي، بصلة الاتصال المتتابع.
12.200.16
न चक्षुषा पश्यति रूपमात्मनो ।
न चापि संस्पर्शमुपैति किंचित्।
न चापि तैः साधयते स्वकार्यं ।
ते तं न पश्यन्ति स पश्यते तान् ॥ १२.२००.१६ ॥
لا يرى صورة الذات بالعين، ولا ينال أي لمس، ولا يُتم بها عمله. لا تراه هي، بل يراها هو.
12.200.17
यथा समीपे ज्वलतोऽनलस्य ।
संतापजं रूपमुपैति कश्चित्।
न चान्तरा रूपगुणं बिभर्ति ।
तथैव तद्दृश्यते रूपमस्य ॥ १२.२००.१७ ॥
كما يكتسب من يقف قرب نار مشتعلة صورة مولودة من الحرارة، ولا يحمل في الأثناء صفة الصورة، كذلك تُرى صورته تلك.
12.200.18
तथा मनुष्यः परिमुच्य काय ।
मदृश्यमन्यद्विशते शरीरम्।
विसृज्य भूतेषु महत्सु देहं ।
तदाश्रयं चैव बिभर्ति रूपम् ॥ १२.२००.१८ ॥
وهكذا يترك الإنسان جسده ويدخل جسداً آخر غير مرئي؛ يترك جسده بين العناصر العظيمة ويتكئ عليها، فيحمل صورة.
12.200.19
खं वायुमग्निं सलिलं तथोर्वी ।
समन्ततोऽभ्याविशते शरीरी।
नान्याश्रयाः कर्मसु वर्तमानाः ।
श्रोत्रादयः पञ्चगुणाञ्श्रयन्ते ॥ १२.२००.१९ ॥
يدخل ذو الجسد من كل جانب في الفضاء والريح والنار والماء والأرض. وتعتمد الحواس، بدءاً بالسمع، المشتغلة بأفعالها ولا مأوى لها سواها، على الصفات الخمس.
12.200.20
श्रोत्रं नभो घ्राणमथो पृथिव्या ।
स्तेजोमयं रूपमथो विपाकः।
जलाश्रयं तेज उक्तं रसं च ।
वाय्वात्मकः स्पर्शकृतो गुणश्च ॥ १२.२००.२० ॥
السمع من الفضاء، والشم من الأرض؛ والصورة مؤلفة من ضوء النار، ونضجها كذلك؛ يُقال إن النار تقوم على الماء، والذوق كذلك؛ والصفة ذات طبيعة الهواء، المتولدة عن اللمس.
12.200.21
महत्सु भूतेषु च सन्ति पञ्च ।
पञ्चेन्द्रियार्थेषु तथेन्द्रियाणि।
सर्वाणि चैतानि मनोनुगानि ।
बुद्धिं मनोऽन्वेति मतिः स्वभावम् ॥ १२.२००.२१ ॥
في العناصر العظيمة خمسة؛ وكذلك في موضوعات الحواس الخمسة توجد الحواس. وكل هذه تتبع العقل؛ والعقل يتبع الفهم، والفهم يتبع الطبيعة.
12.200.22
शुभाशुभं कर्म कृतं यदस्य ।
तदेव प्रेत्याददतेऽन्यदेहे।
मनोऽनुवर्तन्ति परावराणि ।
जलौकसः स्रोत इवानुकूलम् ॥ १२.२००.२२ ॥
إن العمل الحسن أو السيئ الذي فعله هذا، هو نفسه يُؤخذ بعد الموت في جسد آخر. والعالي والداني كلها تتبع العقل، كتيار موافق لمخلوقات الماء.
12.200.23
चलं यथा दृष्टिपथं परैति ।
सूक्ष्मं महद्रूपमिवावभाति।
तातप्यमानो न पतेच्च धीरः ।
परं तथा बुद्धिपथं परैति ॥ १२.२००.२३ ॥
كما يتجاوز الشيء المتحرك مدى البصر، ومع دقته يبدو كصورة كبيرة، فالحكيم الثابت وإن احترق لا ينبغي أن يسقط. وكذلك الأعلى يتجاوز طريق الفهم.