مهابهاراتا · أدهيايا 12.218
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.218.1
निष्कल्मषं ब्रह्मचर्यमिच्छताचरितुं सदा ।
निद्रा सर्वात्मना त्याज्या स्वप्नदोषमवेक्षता ॥ १२.२१८.१ ॥
من يرغب في ممارسة العفة النقية دائمًا يجب أن يترك النوم تمامًا، مراقبًا عيب الاحتلام الليلي.
12.218.2
स्वप्ने हि रजसा देही तमसा चाभिभूयते ।
देहान्तरमिवापन्नश्चरत्यपगतस्मृतिः ॥ १२.२१८.२ ॥
في الحلم يُغلب المتجسد بالرجس والتمس؛ كأنه قد نال جسدًا آخر، يتجول وقد فقد ذاكرته.
12.218.3
ज्ञानाभ्यासाज्जागरिता जिज्ञासार्थमनन्तरम् ।
विज्ञानाभिनिवेशात्तु स जागर्त्यनिशं सदा ॥ १२.२१८.३ ॥
من ممارسة المعرفة يأتي اليقظة، ثم من أجل البحث؛ أما من يثبت ذهنه على التمييز فيبقى مستيقظًا بلا انقطاع، دائمًا.
12.218.4
अत्राह कोन्वयं भावः स्वप्ने विषयवानिव ।
प्रलीनैरिन्द्रियैर्देही वर्तते देहवानिव ॥ १२.२१८.४ ॥
هنا يُسأل: ما هذه الحال في الحلم، كأنها ذات موضوعات؟ ومع انطواء الحواس يبقى المتجسد كأنه ما زال ذا جسد.
12.218.5
अत्रोच्यते यथा ह्येतद्वेद योगेश्वरो हरिः ।
तथैतदुपपन्नार्थं वर्णयन्ति महर्षयः ॥ १२.२१८.५ ॥
يُقال هنا: كما يعلم هاري سيد اليوغا هذا، كذلك يصف كبار الحكماء هذا المعنى الثابت الصحيح.
12.218.6
इन्द्रियाणां श्रमात्स्वप्नमाहुः सर्वगतं मनः ।
तन्मयानीन्द्रियाण्याहुस्तावद्गच्छन्ति तानि वै ॥ १२.२१८.६ ॥
يقولون إن الحلم ينشأ من إعياء الحواس؛ والعقل شامل في كل مكان، والحواس يقال إنها مكونة من العقل، وهي تستمر في الحركة ما دام ذلك.
12.218.7
अत्राहुस्त्रितयं नित्यमतथ्यमिति चेच्च न ।
प्रथमे वर्तमानोऽसौ त्रितयं चेति सर्वदा ॥ १२.२१८.७ ॥
هنا يقولون إن هذا الثلاثي دائم؛ وإن لم يكن كاذبا، فإن من هو في الحالة الأولى يعرفه دائما.
12.218.8
नेतरावुपसंगम्य विजानाति कथंचन ।
स्वप्नावस्थागतो ह्येष स्वप्न इत्येव वेत्ति च ॥ १२.२१८.८ ॥
لا يعرفه بأي وجه حين يقترب من الاثنين الآخرين؛ أما هذا الذي دخل حالة الحلم فيعرفه فقط بأنه حلم.
12.218.9
तदप्यसदृशं युक्त्या त्रितयं मोहलक्षणम् ।
यदात्मत्रितयान्मुक्तस्तदा जानात्यसत्कृतः ॥ १२.२१८.९ ॥
بالاستدلال، ذلك أيضا غير مناسب؛ والثلاثي علامة الوهم. فحين يتحرر المرء من ثلاثي الذات، عندئذ يعرف من جُعل غير حقيقي.
12.218.10
मनसस्त्वप्रलीनत्वात्तत्तदाहुर्निदर्शनम् ।
कार्ये चासक्तमनसः संकल्पो जाग्रतो ह्यपि।
यद्वन्मनोरथैश्चर्यं स्वप्ने तद्वन्मनोगतम् ॥ १२.२१८.१० ॥
لأن العقل لم يذُب تماما، يقولون إن هذا مثال؛ وكذلك عزم اليقظان الذي تعلّق عقله بالفعل؛ كعظمة مركبات الرغبة في الحلم، كذلك كل ما دخل العقل.
12.218.11
संसाराणामसंख्यानां कामात्मा तदवाप्नुयात् ।
मनस्यन्तर्हितं सर्वं वेद सोत्तमपूरुषः ॥ १२.२१८.११ ॥
عبر عوالم السمسارا التي لا تُحصى ينالها ذو النفس الشهوانية؛ والإنسان الأسمى يعلم كل ما هو مخفي في العقل.
12.218.12
गुणानामपि यद्येतत्कर्मणा चाप्युपस्थितम् ।
तत्तच्छंसन्ति भूतानि मनो यद्भावितं यथा ॥ १२.२१८.१२ ॥
إن كان هذا يحضر أيضا بالصفات وبالفعل، فإن الكائنات تصرّح بكل شيء كما تصوّره العقل.
12.218.13
ततस्तमुपसर्पन्ति गुणा राजसतामसाः ।
सात्विका वा यथायोगमानन्तर्यफलोदयम् ॥ १२.२१८.१३ ॥
ثم تقترب منه صفات الشغف والظلمة، أو تأتي صفات الصفاء على ما يناسب، ويظهر ثمرها عقيب ذلك مباشرة.
12.218.14
ततः पश्यन्त्यसंबन्धान्वातपित्तकफोत्तरान् ।
रजस्तमोभवैर्भावैस्तदप्याहुर्दुरत्ययम् ॥ १२.२१८.१४ ॥
ثم يرون أشياء غير مترابطة يغلب عليها الريح والصفراء والبلغم؛ ويقولون إن ذلك أيضًا عسير التجاوز بسبب الأحوال الناشئة عن الشغف والظلمة.
12.218.15
प्रसन्नैरिन्द्रियैर्यद्यत्संकल्पयति मानसम् ।
तत्तत्स्वप्नेप्युपरते मनो बुद्धिर्निरीक्षते ॥ १२.२१८.१५ ॥
ما يتصوره العقل بالحواس الصافية، فذلك بعينه يرونه العقل والفهم في الحلم حين تهدأ الحواس.
12.218.16
व्यापकं सर्वभूतेषु वर्तते दीपवन्मनः ।
आत्मप्रभावात्तं विद्यात्सर्वा ह्यात्मनि देवताः ॥ १२.२१८.१६ ॥
العقل ينتشر في جميع الكائنات ويثبت كالمصباح؛ فينبغي معرفته بقوة الذات، لأن جميع الآلهة في الذات.
12.218.17
मनस्यन्तर्हितं द्वारं देहमास्थाय मानुषम् ।
यत्तत्सदसदव्यक्तं स्वपित्यस्मिन्निदर्शनम् ॥ १२.२१८.१७ ॥
في العقل باب خفي؛ وبعد أن يسكن الجسد البشري، ينام فيه ذلك غير المتجلي الذي هو الوجود والعدم — وهذه علامته.
12.218.18
व्यक्तभेदमतीतोऽसौ चिन्मात्रं परिदृश्यते ।
सर्वभूतात्मभूतस्थं तमध्यात्मगुणं विदुः ॥ १२.२१८.१८ ॥
متجاوزًا الفروق الظاهرة، يُرى هو وعيًا خالصًا فحسب؛ ومقيمًا كذات جميع الكائنات، يعرفونه بصفة الذات الباطنة.
12.218.19
लिप्सेन मनसा यश्च संकल्पादैश्वरं गुणम् ।
आत्मप्रसादात्तं विद्यात्सर्वा ह्यात्मनि देवताः ॥ १२.२१८.१९ ॥
من يبلغ صفة السيادة بالشهوة وعزم العقل، ينبغي أن يُعرف بصفاء الذات؛ فإن جميع الآلهة في الذات حقًا.
12.218.20
एवं हि तपसा युञ्ज्यादर्कवत्तमसः परम् ।
त्रैलोक्यप्रकृतिर्देही तमसोन्ते महेश्वरम् ॥ १२.२१८.२० ॥
هكذا ينبغي للمرء بالتقشف أن يتصل باليوغا كالشمس، متجاوزًا الظلمة؛ فالمتجسد ذو طبيعة العوالم الثلاثة يبلغ عند نهاية الظلمة الإله العظيم.
12.218.21
तपो ह्यधिष्ठितं देवैस्तपोघ्नमसुरैस्तमः ।
एतद्देवासुरैर्गुप्तं तदाहुर्ज्ञानलक्षणम् ॥ १२.२१८.२१ ॥
اتخذ الآلهة التقشف، والظلمة مدمّرة التقشف للأسورا؛ وهذا محفوظ بالآلهة والأسورا معًا، ويسمّونه علامة المعرفة.
12.218.22
सत्त्वं रजस्तमश्चेति देवासुरगुणान्विदुः ।
सत्त्वं देवगुणं विद्यादितरावासुरौ गुणौ ॥ १२.२१८.२२ ॥
الصفاء والهوى والظلمة — يعرفونها صفات الآلهة والأسورا؛ ينبغي أن يُعرف الصفاء بأنه صفة الآلهة، والاثنان الآخران صفتان للأسورا.
12.218.23
सत्त्वं मनस्तथा बुद्धिर्देवा इत्यभिशंब्दिताः ।
तैरेव हि वृतस्तस्माज्ज्ञात्वैवं परमं… ॥ १२.२१८.२३ ॥
الصفاء والعقل والفهم تُسمّى آلهة؛ وبها حقًا هو محاط؛ لذلك إذ عرف هكذا الأسمى…
12.218.24
निद्राविकल्पेन सतां… विशति लोकवत् ।
स्वस्थो भवति गूढात्मा कलुषैः परिवर्जितः ॥ १२.२१८.२४ ॥
بتبادل النوم، للأخيار… يدخل كالعالم؛ فيصير من كان ذاته خفية في سكينة، متحررًا من الأدران.
12.218.25
निशादिका ये कथिता लोकानां कलुषा मताः ।
तैर्हीनं यत्पुरं शुद्धं बाह्याभ्यन्तरवर्तिनम्।
सदानन्दमयं नित्यं भूत्वा तत्परमन्वियात् ॥ १२.२१८.२५ ॥
ينبغي للمرء، وقد صار دائم النعيم أبديًا، أن يطلب ذلك المقام الأعلى: المدينة الطاهرة القائمة في الخارج والداخل، الخالية من دنس العوالم التي يُقال إنها الليل وما شابهه.
12.218.26
एवमाख्यातमत्यर्थं ब्रह्मचर्यमकल्मषम् ।
सर्वसंयोगहीनं तद्विष्ण्वाख्यं परमं पदम्।
अचिन्त्यमद्भुतं लोके ज्ञानेन परिवर्तते ॥ १२.२१८.२६ ॥
هكذا أُعلن البرهمتشاريا الطاهر تمامًا. ذلك المقام الأعلى المسمّى فيشنو، الخالي من كل اتصال، لا يُتصوَّر في العالم وهو عجيب؛ يُنال بالمعرفة.
12.218.27
ब्रह्म तत्परमं ज्ञानममृतं ज्योतिरक्षरम् ।
ये विदुर्भावितात्मानस्ते यान्ति परमां गतिम् ॥ १२.२१८.२७ ॥
ذلك البراهمن الأعلى هو المعرفة، الخالد، النور، الذي لا يفنى. يعرفه من طهّروا أنفسهم، فيمضون إلى الغاية العليا.
12.218.28
हेतुमच्छक्यमाख्यातुमेतावज्ज्ञानचक्षुषा ।
प्रत्याहारेण वा शक्यमव्यक्तं ब्रह्म वेदितुम् ॥ १२.२१८.२८ ॥
لا يُبيَّن بالأسباب إلا هذا القدر، بعين المعرفة. أو يُعرف البراهمن غير الظاهر بكفّ الحواس.