มหาภารตะ · อัธยายะ 12.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.225.1
किं कुर्वन्सुखमाप्नोति किं कुर्वन्दुःखमाप्नुयात् ।
किं कुर्वन्निर्भयो लोके सिद्धश्चरति भारत ॥ १२.२२५.१ ॥
การทำอะไรจึงได้ความสุข และการทำอะไรจึงได้ความทุกข์ ทำอะไรจึงเป็นผู้ไร้ความกลัวและสำเร็จแล้วเที่ยวไปในโลก ดูก่อนภารตะ
12.225.2
दममेव प्रशंसन्ति वृद्धाः श्रुतिसमाधयः ।
सर्वेषामेव वर्णानां ब्राह्मणस्य विशेषतः ॥ १२.२२५.२ ॥
บรรดาผู้เฒ่าที่ตั้งจิตมั่นในการศึกษาคัมภีร์ สรรเสริญแต่การข่มใจเท่านั้น สำหรับวรรณะทั้งปวง และเป็นพิเศษสำหรับพราหมณ์
12.225.3
नादान्तस्य क्रियासिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
क्रिया तपश्च देवाश्च दमे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२२५.३ ॥
สำหรับผู้ที่ยังไม่ข่มตน การสำเร็จพิธีกรรมย่อมไม่เกิดขึ้นอย่างถูกต้อง พิธีกรรม การบำเพ็ญตบะ และเทวดา ทั้งหมดตั้งอยู่บนการข่มใจ
12.225.4
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उच्यते ।
विपाष्मा निर्भयो दान्तः पुरुषो विन्दते महत् ॥ १२.२२५.४ ॥
การข่มใจทำให้ความรุ่งโรจน์เพิ่มพูน การข่มใจเรียกว่าความบริสุทธิ์ บุรุษที่ปราศจากบาป ไร้ความกลัว และข่มใจได้ ย่อมบรรลุความยิ่งใหญ่
12.225.5
सुखं दान्तः प्रस्वपिति सुखं च प्रतिबुध्यते ।
सुखं लोके विपर्येति मनश्चास्य प्रसीदति ॥ १२.२२५.५ ॥
ผู้ข่มใจได้ย่อมหลับอย่างเป็นสุขและตื่นอย่างเป็นสุข เขาดำเนินชีวิตในโลกอย่างเป็นสุข และใจของเขาก็สงบ
12.225.6
तेजो दमन ध्रियते तत्र तीक्ष्णोऽधिगच्छति ।
अमित्रांश्च बहून्नित्यं पृथगात्मनि पश्यति ॥ १२.२२५.६ ॥
ด้วยการข่มใจ พลังจึงถูกรักษาไว้ ผู้มีปัญญาคมกล้าย่อมบรรลุ และเขาย่อมเห็นศัตรูมากมายอยู่ภายในตนเสมอ แยกกันอยู่
12.225.7
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
तेषां विप्रतिषेधार्थं राजा सृष्टः स्वयंभुवा ॥ १२.२२५.७ ॥
สัตว์ทั้งหลายย่อมกลัวผู้ไม่ข่มตนเสมอ ดุจกลัวสัตว์กินเนื้อ เพื่อควบคุมผู้เหล่านั้น พระผู้เกิดเองจึงสร้างพระราชาขึ้น
12.225.8
आश्रमेषु च सर्वेषु दम एव विशिष्यते ।
धर्मः संरक्ष्यते तैस्तु यतस्ते धर्मसेतवः।
यच्च तेषु फलं धर्म्यं भूयो दान्ते तदुच्यते ॥ १२.२२५.८ ॥
ในอาศรมทั้งปวง การข่มใจเท่านั้นเป็นยอดเยี่ยม ธรรมย่อมได้รับการคุ้มครองโดยผู้เหล่านั้น เพราะพวกเขาเป็นสะพานแห่งธรรม และผลอันเป็นธรรมที่มีอยู่ในอาศรมเหล่านั้น ก็กล่าวไว้อีกว่ามีอยู่ในผู้ข่มใจได้
12.225.9
तेषां लिङ्गानि वक्ष्यानि येषां समुदयो दमः ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १२.२२५.९ ॥
เครื่องหมายของผู้เหล่านั้นจะได้กล่าวไว้ ผู้ใดมีการข่มใจเกิดขึ้น คือ ไม่ตระหนี่ ไม่เดือดร้อนวุ่นวาย สันโดษ และมีศรัทธา
12.225.10
अक्रोध आर्जवं नित्यं नातिवादोऽभिमानिता ।
गुरुपूजाऽनसूया च दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १२.२२५.१० ॥
ไม่โกรธ ซื่อตรงเสมอ ไม่พูดคำหยาบ ไม่ถือตัว เคารพครู ไม่อิจฉาริษยา มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ และไม่ใส่ร้ายป้ายสี
12.225.11
जनवादमृषावादस्तुतिनिन्दाविवर्जनम् ।
साधुकामांश्च स्पृहयेन्नायतिं प्रत्ययेषु च ॥ १२.२२५.११ ॥
เว้นจากการนินทาชาวบ้าน พูดเท็จ และทั้งการสรรเสริญและการติเตียน ควรปรารถนาผู้ที่ใคร่ทำความดี และไม่ควรปรารถนาผลประโยชน์ในอนาคต แม้ในสิ่งที่ควรเชื่อถือ
12.225.12
अवैरकृत्सूपचारः समो निन्दाप्रशंसयोः ।
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽऽत्मवाञ्शुचिः ॥ १२.२२५.१२ ॥
ผู้ไม่ก่อเวร ประพฤติดีงาม เสมอกันทั้งในการติเตียนและสรรเสริญ มีความประพฤติดี ถึงพร้อมด้วยศีล จิตผ่องใส ข่มตนได้ และบริสุทธิ์
12.225.13
प्राप्य लोके च सत्कारं स्वर्गं वै प्रेत्य गच्छति ।
दुर्गमं सर्वभूतानां प्रापयन्मोदते सुखी ॥ १२.२२५.१३ ॥
ผู้ได้รับความยกย่องในโลก เมื่อตายไปย่อมไปสู่สวรรค์ เขาพาสรรพสัตว์ไปถึงสิ่งที่ยากจะถึงได้ และร่าเริงอยู่อย่างเป็นสุข
12.225.14
सर्वभूतहिते युक्तो न स्म यो द्विषते जनम् ।
महाह्रद इवाक्षोभ्यः प्राज्ञस्तृप्तः प्रसीदति ॥ १२.२२५.१४ ॥
ผู้ขวนขวายในประโยชน์สุขของสรรพสัตว์ และไม่เกลียดชังผู้ใด ย่อมไม่หวั่นไหวดุจทะเลสาบใหญ่ ผู้มีปัญญาเป็นผู้พอใจและมีความสงบ
12.225.15
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
नमस्यः सर्वभूतानां दान्तो भवति बुद्धिमान् ॥ १२.२२५.१५ ॥
ผู้ที่ไม่มีความกลัวต่อสัตว์ทั้งหลาย และสัตว์ทั้งหลายก็ไม่กลัวเขา ย่อมเป็นผู้ควรแก่การกราบไหว้ของสรรพสัตว์ เขาเป็นผู้ข่มใจได้และมีปัญญา
12.225.16
न हृष्यति महत्यर्थे व्यसने च न शोचति ।
सदाऽपरिमितप्रज्ञः स दान्तो द्विज उच्यते ॥ १२.२२५.१६ ॥
ไม่ยินดีในลาภใหญ่ และไม่เศร้าโศกในยามทุกข์ผู้มีปัญญาหาที่สุดมิได้อยู่เสมอ เขาย่อมถูกเรียกว่าผู้ข่มใจได้ สองเกิด
12.225.17
कर्मभिः श्रुतसंपन्नः सद्भिराचारेतः शुचिः ।
सदैव दमसंयुक्तस्तस्य भुङ्क्ते महाफलम् ॥ १२.२२५.१७ ॥
ผู้ถึงพร้อมด้วยการกระทำและการศึกษา บริสุทธิ์ด้วยความประพฤติของคนดี ควรเป็นผู้ข่มใจอยู่เสมอ ผู้ที่ข่มใจได้เป็นนิตย์ย่อมได้รับผลอันยิ่งใหญ่ของสิ่งนั้น
12.225.18
अनसूयाऽक्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ।
सत्यं दानमनायासो नैष मार्गो दुरात्मनाम् ॥ १२.२२५.१८ ॥
ไม่อิจฉาริษยา อดทน สงบ สันโดษ พูดอ่อนหวาน ซื่อสัตย์ ให้ทาน และไม่ทำให้ใจลำบาก นี่ไม่ใช่หนทางของคนชั่วร้าย
12.225.19
कामक्रोधौ च लोभश्च परस्येर्ष्या विकत्थना ।
अतुष्टिरनृतं मोह एष मार्गो दुरात्मनाम् ॥ १२.२२५.१९ ॥
ความใคร่และความโกรธ ความโลภ ความริษยาในผู้อื่น การอวดตน ความไม่พอใจ การพูดเท็จ และความหลง นี่เป็นหนทางของผู้มีใจชั่วร้าย
12.225.20
कामक्रोधौ वशे कृत्वा ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
विक्रम्य घोरे तमसि ब्राह्मणः संशितव्रतः।
कालाकाङ्क्षी चरेल्लोकान्निरपाय इवात्मवान् ॥ १२.२२५.२० ॥
พราหมณ์ผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ข่มใจได้ และมีอินทรีย์ที่ชนะแล้ว เมื่อควบคุมความใคร่และความโกรธให้อยู่ในอำนาจ และเข้าสู่ความมืดอันน่ากลัวอย่างกล้าหาญ ผู้มีวัตรมั่นคง รอคอยกาลเวลา ควรท่องเที่ยวไปในโลกทั้งหลาย ไร้ความกลัวและมีสติตั้งมั่น