മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.225
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.225.1
किं कुर्वन्सुखमाप्नोति किं कुर्वन्दुःखमाप्नुयात् ।
किं कुर्वन्निर्भयो लोके सिद्धश्चरति भारत ॥ १२.२२५.१ ॥
എന്ത് ചെയ്താൽ മനുഷ്യൻ സുഖം നേടുന്നു, എന്ത് ചെയ്താൽ ദുഃഖം നേടുന്നു? എന്ത് ചെയ്താൽ ലോകത്തിൽ നിർഭയനായ സിദ്ധൻ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഹേ ഭാരത?
12.225.2
दममेव प्रशंसन्ति वृद्धाः श्रुतिसमाधयः ।
सर्वेषामेव वर्णानां ब्राह्मणस्य विशेषतः ॥ १२.२२५.२ ॥
വേദപഠനത്തിൽ മുഴുകിയ വൃദ്ധന്മാർ ദമത്തെ തന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു — എല്ലാ വർണങ്ങൾക്കും, വിശേഷിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്.
12.225.3
नादान्तस्य क्रियासिद्धिर्यथावदुपपद्यते ।
क्रिया तपश्च देवाश्च दमे सर्वं प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२२५.३ ॥
ദമം സാധിക്കാത്തവന് കർമ്മസിദ്ധി യഥാവിധി ലഭിക്കുന്നില്ല. കർമ്മവും തപസ്സും ദേവന്മാരും — എല്ലാം ദമത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതമാണ്.
12.225.4
दमस्तेजो वर्धयति पवित्रं दम उच्यते ।
विपाष्मा निर्भयो दान्तः पुरुषो विन्दते महत् ॥ १२.२२५.४ ॥
ദമം തേജസ്സിനെ വർധിപ്പിക്കുന്നു; ദമമാണ് പവിത്രമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. പാപരഹിതനും നിർഭയനും ദാന്തനുമായ പുരുഷൻ മഹത്ത് നേടുന്നു.
12.225.5
सुखं दान्तः प्रस्वपिति सुखं च प्रतिबुध्यते ।
सुखं लोके विपर्येति मनश्चास्य प्रसीदति ॥ १२.२२५.५ ॥
ദാന്തൻ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നു, സുഖമായി ഉണരുന്നു; ലോകത്തിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു, അവന്റെ മനസ്സ് പ്രസന്നമായിരിക്കുന്നു.
12.225.6
तेजो दमन ध्रियते तत्र तीक्ष्णोऽधिगच्छति ।
अमित्रांश्च बहून्नित्यं पृथगात्मनि पश्यति ॥ १२.२२५.६ ॥
ദമത്താൽ തേജസ്സ് ധരിക്കപ്പെടുന്നു; അവിടെ തീക്ഷ്ണൻ നേടുന്നു. അവൻ തന്നിൽത്തന്നെ അനേകം ശത്രുക്കളെ എപ്പോഴും വേറിട്ട് കാണുന്നു.
12.225.7
क्रव्याद्भ्य इव भूतानामदान्तेभ्यः सदा भयम् ।
तेषां विप्रतिषेधार्थं राजा सृष्टः स्वयंभुवा ॥ १२.२२५.७ ॥
മാംസഭോജികളായ മൃഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ജീവികൾക്ക് എപ്പോഴും ഭയമുള്ളതുപോലെ, അടക്കമില്ലാത്തവരിൽ നിന്നും എപ്പോഴും ഭയമുണ്ട്. അവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സ്വയംഭൂ രാജാവിനെ സൃഷ്ടിച്ചു.
12.225.8
आश्रमेषु च सर्वेषु दम एव विशिष्यते ।
धर्मः संरक्ष्यते तैस्तु यतस्ते धर्मसेतवः।
यच्च तेषु फलं धर्म्यं भूयो दान्ते तदुच्यते ॥ १२.२२५.८ ॥
എല്ലാ ആശ്രമങ്ങളിലും ദമം (ആത്മനിയന്ത്രണം) തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത്. അവരാൽ ധർമം സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം അവർ ധർമത്തിന്റെ സേതുക്കളാണ്. അവരിലുള്ള ധർമ്യഫലം വീണ്ടും ദാന്തനിൽ പറയപ്പെടുന്നു.
12.225.9
तेषां लिङ्गानि वक्ष्यानि येषां समुदयो दमः ।
अकार्पण्यमसंरम्भः संतोषः श्रद्दधानता ॥ १२.२२५.९ ॥
ആരിൽ ദമം ഉദിക്കുന്നുവോ അവരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ പറയാം: ലോഭമില്ലായ്മ, ക്ഷോഭമില്ലായ്മ, സന്തോഷം, ശ്രദ്ധ.
12.225.10
अक्रोध आर्जवं नित्यं नातिवादोऽभिमानिता ।
गुरुपूजाऽनसूया च दया भूतेष्वपैशुनम् ॥ १२.२२५.१० ॥
കോപമില്ലായ്മ, എപ്പോഴും ഋജുത്വം, അതിവാദമില്ലായ്മ, അഭിമാനമില്ലായ്മ, ഗുരുപൂജ, അസൂയയില്ലായ്മ, ജീവികളോടുള്ള ദയ, പരദൂഷണമില്ലായ്മ.
12.225.11
जनवादमृषावादस्तुतिनिन्दाविवर्जनम् ।
साधुकामांश्च स्पृहयेन्नायतिं प्रत्ययेषु च ॥ १२.२२५.११ ॥
ജനവാദം, അസത്യവാദം, സ്തുതിനിന്ദകൾ ഉപേക്ഷിക്കൽ; സജ്ജനങ്ങളുടെ ആഗ്രഹത്തെ ആഗ്രഹിക്കണം, ഭാവിലാഭത്തെയല്ല, വിശ്വാസയോഗ്യമായ കാര്യങ്ങളിലും.
12.225.12
अवैरकृत्सूपचारः समो निन्दाप्रशंसयोः ।
सुवृत्तः शीलसंपन्नः प्रसन्नात्माऽऽत्मवाञ्शुचिः ॥ १२.२२५.१२ ॥
വൈരം ചെയ്യാത്തവൻ, നല്ല നടപ്പുള്ളവൻ, നിന്ദയിലും സ്തുതിയിലും സമനായവൻ, സദാചാരിയായവൻ, ശീലസമ്പന്നൻ, പ്രസന്നമനസ്കൻ, ആത്മസംയമിയായവൻ, ശുദ്ധൻ.
12.225.13
प्राप्य लोके च सत्कारं स्वर्गं वै प्रेत्य गच्छति ।
दुर्गमं सर्वभूतानां प्रापयन्मोदते सुखी ॥ १२.२२५.१३ ॥
ലോകത്തിൽ ബഹുമാനം നേടി മരണശേഷം അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്നു. സർവഭൂതങ്ങൾക്കും ദുർഗമമായത് നേടിക്കൊടുത്ത് അവൻ സുഖിയായി ആനന്ദിക്കുന്നു.
12.225.14
सर्वभूतहिते युक्तो न स्म यो द्विषते जनम् ।
महाह्रद इवाक्षोभ्यः प्राज्ञस्तृप्तः प्रसीदति ॥ १२.२२५.१४ ॥
സർവഭൂതഹിതത്തിൽ മുഴുകിയവനും ആരെയും ദ്വേഷിക്കാത്തവനുമായ ആ പ്രാജ്ഞൻ മഹാസരസ്സുപോലെ ഇളകാത്തവനായി തൃപ്തനും പ്രസന്നനുമായിരിക്കുന്നു.
12.225.15
अभयं यस्य भूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
नमस्यः सर्वभूतानां दान्तो भवति बुद्धिमान् ॥ १२.२२५.१५ ॥
ഏതൊരു ജീവിയിൽ നിന്നും അവനു ഭയമില്ല; അവനിൽ നിന്ന് എല്ലാവർക്കും ഭയമില്ല. സർവഭൂതങ്ങളാലും നമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നവനായി അവൻ ദാന്തനും ബുദ്ധിമാനുമായിത്തീരുന്നു.
12.225.16
न हृष्यति महत्यर्थे व्यसने च न शोचति ।
सदाऽपरिमितप्रज्ञः स दान्तो द्विज उच्यते ॥ १२.२२५.१६ ॥
മഹത്തായ ലാഭത്തിൽ അവൻ സന്തോഷിക്കുന്നില്ല; ആപത്തിൽ ദുഃഖിക്കുന്നുമില്ല. എപ്പോഴും അപരിമിതപ്രജ്ഞനായ അവനെയാണ് ദാന്തനായ ദ്വിജൻ എന്നു പറയുന്നത്.
12.225.17
कर्मभिः श्रुतसंपन्नः सद्भिराचारेतः शुचिः ।
सदैव दमसंयुक्तस्तस्य भुङ्क्ते महाफलम् ॥ १२.२२५.१७ ॥
കർമ്മങ്ങളാലും ശാസ്ത്രജ്ഞാനത്താലും സമ്പന്നനായി, സജ്ജനങ്ങളുടെ ആചാരത്താൽ ശുദ്ധനായിരിക്കണം; എപ്പോഴും ദമത്തോടുകൂടിയവൻ അതിന്റെ മഹാഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.
12.225.18
अनसूयाऽक्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ।
सत्यं दानमनायासो नैष मार्गो दुरात्मनाम् ॥ १२.२२५.१८ ॥
അസൂയയില്ലായ്മ, ക്ഷമ, ശാന്തി, സന്തോഷം, പ്രിയവചനം, സത്യം, ദാനം, അനായാസത — ഇതു ദുരാത്മാക്കളുടെ മാർഗ്ഗമല്ല.
12.225.19
कामक्रोधौ च लोभश्च परस्येर्ष्या विकत्थना ।
अतुष्टिरनृतं मोह एष मार्गो दुरात्मनाम् ॥ १२.२२५.१९ ॥
കാമവും ക്രോധവും ലോഭവും പരനോടുള്ള അസൂയയുംആത്മപ്രശംസയും അതൃപ്തിയും അസത്യവും മോഹവും — ഇതാണ് ദുരാത്മാക്കളുടെ മാർഗം.
12.225.20
कामक्रोधौ वशे कृत्वा ब्रह्मचारी जितेन्द्रियः ।
विक्रम्य घोरे तमसि ब्राह्मणः संशितव्रतः।
कालाकाङ्क्षी चरेल्लोकान्निरपाय इवात्मवान् ॥ १२.२२५.२० ॥
കാമക്രോധങ്ങളെ വശത്താക്കി, ബ്രഹ്മചാരിയും ഇന്ദ്രിയജിതനുമായി, ഘോരമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് ധൈര്യത്തോടെ കടന്ന്, കഠിനവ്രതനായ ബ്രാഹ്മണൻ കാലത്തെ കാത്ത് ആത്മസംയമിയെപ്പോലെ ഭയമില്ലാതെ ലോകങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കട്ടെ.