マハーバーラタ · 章 12.229
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.229.1
यदिदं कर्म लोकेऽस्मिञ्शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
पुरुषं योजयत्येव फलयोगेन भारत ॥ १२.२२९.१ ॥
バーラタよ、この世で行われる行為が善であれ悪であれ、それは果報との結びつきによって人を必ず縛る。
12.229.2
कर्ता स्वित्तस्य पुरुष उताहो नेति संशयः ।
एतदिच्छामि तत्त्वेन त्वत्तः श्रोतुं पितामह ॥ १२.२२९.२ ॥
人はその行為の行為者なのか、そうではないのか。これが私の疑問です。祖父よ、これを真実として貴方から聞きたいのです。
12.229.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
प्रह्लादस्य च संवादमिन्द्रस्य च युधिष्ठिर ॥ १२.२२९.३ ॥
この件についても人々はこの古い物語を語る。ユディシュティラよ、それはプラフラーダとインドラの対話である。
12.229.4
असक्तं धूतपाप्मानं कुले जातं बहुश्रुतम् ।
अस्तब्धमनहंकारं सत्वस्थं संयतेन्द्रियम् ॥ १२.२२९.४ ॥
執着がなく、罪を振り払い、良家に生まれて多くを学び、慢心も我執もなく、サットヴァに安住し、感官を制御した者。
12.229.5
तुल्यनिन्दास्तुतिं दान्तं शून्यागारसमाकृतिम् ।
चराचराणां भूतानां विदितप्रभवाप्ययम् ॥ १२.२२९.५ ॥
非難と賞賛を同じに見る者、自制した者、その姿は空家のようで、動くものと動かないものの生起と消滅を知る者。
12.229.6
अक्रुध्यन्तमहृष्यन्तमप्रियेषु प्रियेषु च ।
काञ्चने वाऽथ लोष्ठे वा उभयोः समदर्शनम् ॥ १२.२२९.६ ॥
好ましくないものに怒らず、好ましいものに喜ばず、金と土塊を同じものと見る者。
12.229.7
आत्मनि श्रेयसि ज्ञाने धीरं निश्चितनिश्चयम् ।
परावरज्ञं भूतानां सर्वज्ञं सर्वदर्शनम् ॥ १२.२२९.७ ॥
自己と至福と智慧に確固として住み、決意の固い者、生き物の高下を知る者、全知にして全見なる者。
12.229.8
अव्यक्तात्मनि गोविन्दे वासुदेवे महात्मनि ।
हृदयेन समाविष्टं सर्वभावप्रियंकरम् ॥ १२.२२९.८ ॥
自己は未顕現であり、偉大な魂ゴーヴィンダ・ヴァースデーヴァに心を没入させ、あらゆる状態で愛しいことを行う者。
12.229.9
भक्तं भागवतं नित्यं नारायणपरायणम् ।
ध्यायन्तं परमात्मानं हिरण्यकशिपोः सुतम् ॥ १२.२२९.९ ॥
常に帰依者、バーガヴァタ、ナーラーヤナに専念し、最高の自己を瞑想する者——ヒラニヤカシプの息子。
12.229.10
शक्रः प्रह्लादमासीनमेकान्ते संयतेन्द्रियम् ।
बुभुत्समानस्तत्प्रज्ञामभिगम्येदमब्रवीत् ॥ १२.२२९.१० ॥
独り座し感官を制したプラフラーダのもとへ近づき、その智慧を知りたくて、インドラはこう言った。
12.229.11
यैः कैश्चित्संमतो लोके गुणैः स्यात्पुरुषो नृषु ।
भवत्यनपगान्सर्वांस्तान्गुणाँल्लक्षयामहे ॥ १२.२२९.११ ॥
世において人が人々の間で尊ばれるようになる、どのような徳性であれ、それら離れることのないすべての徳性を私たちは見分ける。
12.229.12
अथ ते लक्ष्यते बुद्धिः समा बालजनैरिह ।
आत्मानं मन्यमानः सञ्श्रेयः किमिह मन्यसे ॥ १२.२२९.१२ ॥
今、お前の知性はここで子供たちのように見える。自らを賢者と思いながら、ここで何を至福と見なすのか。
12.229.13
बद्धः पाशैश्च्युतः स्थानाद्द्विषतां वशमागतः ।
श्रिया विहीनः प्रह्लाद शोचितव्ये न शोचसि ॥ १२.२२९.१३ ॥
縄で縛られ、居場所から落ち、敵の支配下に入り、吉祥を失ったプラフラーダよ、嘆くべきことを嘆いていない。
12.229.14
प्रज्ञालाभेन दैतेय उताहो धृतिमत्तथा ।
प्रह्लाद स्वस्थरूपोऽसि पश्यन्व्यसनमात्मनः ॥ १२.२२९.१४ ॥
智慧を得たためか、あるいは堅忍によるのか、ディティの子よ、プラフラーダよ、自らの災厄を見てもなお、お前は平静な本性にある。
12.229.15
इति संचोदितस्तेन धीरो निश्चितनिश्चयः ।
उवाच श्लक्ष्णया वाचा स्वां प्रज्ञामनुवर्णयन् ॥ १२.२२९.१५ ॥
彼にこう促されて、堅固で決意の定まった者は、穏やかな声で自らの智慧を述べながら語った。
12.229.16
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च भूतानां यो न बुध्यते ।
तस्य स्तम्भो भवेद्बाल्यान्नास्ति स्तंभोऽनुपश्यतः ॥ १२.२२९.१६ ॥
生き物の活動と静止を理解しない者には、幼稚さゆえに愚鈍が生じる。見る者には愚鈍はない。
12.229.17
गहनं सर्वभूतानां ध्येयं नित्यं सनातनम् ।
अनिग्रहमनौपम्यं सर्वाकारं परात्परम् ॥ १२.२२९.१७ ॥
あらゆる存在にとって計り知れず、瞑想されるべきもの、常住にして永遠、抑えがたく、比類なく、あらゆる形を持ち、至高をも超えるもの。
12.229.18
सर्वावरणसंभूतं तस्मादेतत्प्रवर्तते ।
तन्मया अपि संपश्य नानालक्षणलक्षिताः ॥ १२.२२९.१८ ॥
あらゆる覆いから生じたゆえに、これが展開する。それに満たされ、様々な特徴によって印づけられたものどもをも見よ。
12.229.19
स वै पाति जगत्स्रष्टा विष्णुरित्यभिशब्दितः ।
पुनर्दर्शति संप्राप्ते…सुरेश्चरः ॥ १२.२२९.१९ ॥
彼こそ世界を創造し守護する者であり、ヴィシュヌと呼ばれる。時が来ると、彼は再び現れる……神々の主である。
12.229.20
स्वभावात्संप्रवर्तन्ते निवर्तन्ते तथैव च ।
सर्वे भावास्तथा भावाः पुरुषार्थो न विद्यते ॥ १२.२२९.२० ॥
すべての状態は自性によって生じ、また同じように滅する。すべての条件もそうである。人の努力は存在しない。
12.229.21
पुरुषार्थस्य चाभावे नास्ति कश्चित्स्वकारकः ।
स्वयं च कुर्वतस्तस्य जातु मानो भवेदिह ॥ १२.२२९.२१ ॥
人の努力がなければ、自ら因となる者はいない。自分で行っていると思う者には、ここで慢心が生じうる。
12.229.22
यस्तु कर्तारमात्मानं मन्यते साध्वसाधु वा ।
तस्य दोषवती प्रज्ञा अतत्त्वज्ञेति मे मतिः ॥ १२.२२९.२२ ॥
善であれ悪であれ、自分を行為者だと考える者は、その知性に欠陥がある。私の考えでは、彼は真理を知らない。
12.229.23
यदि स्यात्पुरुषः कर्ता शक्रात्मश्रेयसे ध्रुवम् ।
आरम्भास्तस्य सिद्ध्येयुर्न तु जातु पराभवेत् ॥ १२.२२९.२३ ॥
もし人が行為者であるなら、シャクラよ、自らの幸福のための企ては必ず成功し、決して失敗することはないだろう。
12.229.24
अनिष्टस्य हि निर्वृत्तिरनिवृत्तिः प्रियस्य च ।
लक्ष्यते यतमानानां पुरुषार्थस्ततः कुतः ॥ १२.२२९.२४ ॥
努力する者においても、望まないものが止まず、好ましいものが続かないことが見られる。ならば人の努力はどこから生じるのか。
12.229.25
अनिष्टस्याभिनिर्वृत्तिमिष्टसंवृतिमेव च ।
अप्रयत्नेन पश्यामः केषां चित्तत्स्वभावतः ॥ १२.२२९.२५ ॥
望まぬことの生起と望むことの覆われることが、努力なしに、ある人々においては本性によって起こるのを私たちは見る。
12.229.26
प्रतिरूपतराः केचिद्दृस्यन्ते बुद्धिमत्तराः ।
विरूपेभ्योऽल्पबुद्धिभ्यो लिप्समाना धनागमं ॥ १२.२२९.२६ ॥
より相応しく賢明に見える者もいるが、不適格で愚かな者が富の獲得を望んでいる。
12.229.27
स्वभावप्रेरिताः सर्वे निविशन्ते गुणा यदा ।
शुभाशुभास्तदा तत्र तस्य किं मानकारणम् ॥ १२.२२९.२७ ॥
本性に駆られた善と悪のすべての性質が人の中に入るとき、その人の名誉の原因は何か。
12.229.28
स्वभावादेव तत्सर्वमिति मे निश्चिता मतिः ।
आत्मप्रतिष्ठा प्रज्ञा वा मम नास्ति ततोऽन्यथा ॥ १२.२२९.२८ ॥
すべては本性からのみ起こる、というのが私の確信である。私には自己に根差した智慧がないので、別のことは主張しない。
12.229.29
कर्मजं त्विह मन्यन्ते पलयोगं शुभाशुभम् ।
कर्मणां विषयं कृत्स्नमहं वक्ष्यामि तच्छृणु ॥ १२.२२९.२९ ॥
ここでは人々は、善と悪の果報の結合は行為から生じると考える。行為の全領域を私は語ろう。聞きなさい。
12.229.30
यथा वेदयते कश्चिदोदनं पायसं ह्यदन् ।
एवं सर्वाणि कर्माणि स्वभावस्यैव लक्षणम् ॥ १२.२२९.३० ॥
ちょうど誰かが炊いた飯や乳粥を食べてその味を感じるように、すべての行為はまさに本性の特徴である。
12.229.31
विकारानेव यो वेद न वेद प्रकृतिं पराम् ।
तस्य स्तंभोऽभवेद्बाल्यान्नास्ति स्तंभोऽनुपश्यतः ॥ १२.२२९.३१ ॥
変化だけを知り最高の本性を知らぬ者には、幼さゆえに高慢が生じる。見る者には高慢はない。
12.229.32
स्वभावभाविनो भावान्सर्वानेवेह निश्चये ।
बुद्ध्यमानस्य दर्पो वा मानो वा किं करिष्यति ॥ १२.२२९.३२ ॥
ここで確かに、あらゆる状態は自らの本性から生じると定まる。これを悟る者にとって、傲慢や自負に何ができようか。
12.229.33
वेद धर्मविधिं कृत्स्नं भूतानां चाप्यनित्यताम् ।
तस्माच्छक्र न शोचारि सर्वं ह्येवेदमन्तवत् ॥ १२.२२९.३३ ॥
私は法のすべての規範と衆生の無常を知っている。ゆえに帝釈よ、嘆くな。これらすべては確かに終わりあるものだ。
12.229.34
निर्ममो निरहंकारो निरीहो मुक्तबन्धनः ।
स्वस्थो व्यपेतः पश्यामि भूतानां प्रभवाप्ययौ ॥ १२.२२९.३४ ॥
「我がもの」の執着なく、我慢なく、欲望なく、束縛より解かれ、自らに安住して離れた者として、私は生き物の生起と消滅を見る。
12.229.35
कृतप्रज्ञस्य दान्तस्य वितृष्णाय निराशिषः ।
नायासो विद्यते शक्र पश्यतो योगवित्तया ॥ १२.२२९.३५ ॥
帝釈よ、智慧が完成し、自制し、渇愛と望みのない者には、ヨーガの知によって見るとき、疲れは存在しない。
12.229.36
प्रकृतौ च विकारे च न मे प्रीतिर्न च द्विषे ।
द्वेष्टारं च न पश्यामि यो ममाद्य विरुध्यति ॥ १२.२२९.३६ ॥
根源の本性にも変化にも、私には喜びも嫌悪もない。今日私に逆らう者にさえ、私は敵を見ない。
12.229.37
नोर्ध्वं नावाङ्वतिर्यक्च न क्वचिच्छक्र कामये ।
न हि ज्ञेये न विज्ञाने नाज्ञाने विद्यतेऽन्तरम् ॥ १२.२२९.३७ ॥
シャクラよ、私は上にも下にも横にも、どこにも何も望まない。実に、知られうるものにも、真の知にも、無知にも、違いはない。
12.229.38
येनैषा लभ्यते प्रज्ञा येन शान्तिरवाप्यते ।
प्रब्रूहि तमुपायं मे सम्यक्प्रह्लाद पृच्छते ॥ १२.२२९.३८ ॥
プラフラーダよ、この知恵が得られ、それによって寂静に至る手段を、尋ねる私に正しく語ってくれ。
12.229.39
आर्जवेनाप्रमादेन प्रसादेनात्मवत्तया ।
गुरुशुश्रूषया शक्र पुरुषो लभते महत् ॥ १२.२२९.३९ ॥
率直さ、怠らないこと、心の澄みきり、自制、師への奉仕によって、シャクラよ、人は大いなるものを得る。
12.229.40
स्वभावाल्लभते प्रज्ञां शान्तिमेति स्वभावतः ।
स्वभावादेव तत्सर्वं यत्किंचिदनुपश्यति ॥ १२.२२९.४० ॥
人は自性（本性）から知恵を得て、自性によって寂静に至る。自性によってのみ、彼は見るものすべてを見る。
12.229.41
नैवान्तरं विजानाति श्रुत्वा गुरुमुखात्ततः ।
वाक्यं वाक्यार्थविज्ञानमालोक्य मनसा यतिः ॥ १२.२२९.४१ ॥
師の口から言葉を聞き、苦行者は心で言句とその意味の理解を熟慮して、初めて違いを知る。
12.229.42
विवेकप्रत्ययापन्नमात्मानमनुपश्यति ।
विरज्यति ततो भीत्या परमेश्वरमृच्छति ॥ १२.२२९.४२ ॥
識別の知を備えた者は自己を見る。そして恐れから離欲し、最高主に到達する。
12.229.43
त्रातारं सर्वदुःखानां तत्सुखान्वेषणं ततः ।
करोति सद्भिः संसर्गमलं सन्तः सुखाय वै ॥ १२.२२९.४३ ॥
あらゆる苦しみから救うその安楽を求めて、彼は善人との交わりを持つ。善人はまことに安楽のためにあるのだ。
12.229.44
सतां सकाशादाज्ञाय मार्गं लक्षणवत्तया ।
सर्वसङ्गविनिर्मुक्तः परमात्मानमृच्छति ॥ १२.२२९.४४ ॥
善人のもとで、その特徴を備えた道を知り、あらゆる執着から解放された者は、至高の自己に到達する。
12.229.45
विषयेच्छाकृतो धर्मं सरजस्को भयावहः ।
धर्महानिमवाप्नोति क्रमात्तेन नरः पुनः ॥ १२.२२९.४५ ॥
対象への欲望から生じ、激情に染まり、恐れをもたらす法——それによって人は次第にまた法を失うことになる。
12.229.46
भक्तिहीनो भवत्येव परमात्मनि चाच्युत ।
वाचके वाऽपि च स्थानं न हन्त्येव विमोचितः ॥ १२.२२९.४६ ॥
彼は至高の自己と不滅者への信愛を欠くようになる。師のもとにさえ居場所はない。解放された者は、実に打つことはない。
12.229.47
सार्क्ष्ये चास्य रतिर्नित्यं संसारे च रतिर्भवेत् ।
तस्य नित्यमविज्ञानादात्माचैव न सिद्ध्यति ॥ १२.२२९.४७ ॥
彼の喜びは常にサールクシャ（天界）にあり、また世俗の存在にもある。絶えざる無知のゆえに、その自己は決して成就しない。
12.229.48
उन्मत्तवृत्तिर्भवति क्रमादेवं प्रवर्तते ।
आशौचं वर्धते नित्यं न शाम्यति कथंचन ॥ १२.२२९.४८ ॥
彼は次第に狂乱した性向となり、このように進む。不浄は絶えず増し、どうしても鎮まることがない。
12.229.49
विषये चान्वितस्यास्य मोक्षवाञ्छा न जायते ।
हेत्वाभासेषु संलीनः स्तौति वैषयिकान्गुणान् ॥ १२.२२९.४९ ॥
感覚の対象に執着したこの者には解脱への願いが生じない。偽りの論理に沈み込み、彼は感覚の対象に属する性質ばかりを讃える。
12.229.50
न शास्त्राणि शृणोत्येव मानदर्पसमन्वितः ।
स्वतःसिद्धं न भोगस्तं स्वतः सिद्धं न वेत्ति च।
चिद्रूपधारणं चैव परसृष्टिमथाव्ययम् ॥ १२.२२९.५० ॥
慢心と傲慢に満ちた彼は、聖典さえ聞こうとしない。自ら成立するものと、自ら成立しない享受を知らず、意識の形を保つことも、他者による不滅の創造も知らない。
12.229.51
नानायोनिगतस्तेन भ्राम्यमाणः स्वकर्मभिः ।
तीर्णपारं न जानाति महामोहसमन्वितः।
आचार्यसंश्रयाद्विद्याद्विनयं समुपागतः ॥ १२.२२९.५१ ॥
多くの胎に生まれ、自らの業によって彷徨い、大きな迷妄に満ちた彼は、彼岸を知らない。師に身を寄せ、謙虚さを得て、知識を得るべきである。
12.229.52
अनुकूलेषु धर्मेषु चिनोत्येनं ततस्ततः ।
आचार्य इति च ख्यातस्तेनासौ बलवृत्रहन् ॥ १२.२२९.५२ ॥
適切な義務のなかで、彼はこの者を何度も集め導く。そのゆえに彼は師として知られる、ヴリトラの力を滅ぼす者よ。
12.229.53
नियतेनैव सद्भावस्तेन जन्मान्तरादिषु ।
कर्मसञ्चयतूलौघः क्षिप्यते ज्ञानवायुना ॥ १२.२२९.५३ ॥
定まった道によってのみ真の在り方が生じる。それによって、生まれ変わりなどの中で積まれた業の山は、綿の塊のように智慧の風に吹き散らされる。
12.229.54
एवं युक्तसमाचारः संसारविनिवर्तकः ।
अनुकूलवृत्तिं सततं छिनत्त्येव भृगुर्यथा ॥ १२.२२९.५४ ॥
このように行いを律し、輪廻から身を翻す者は、絶えず順応する生き方を断ち切る。ちょうどブリグのように。
12.229.55
येन चायं समापन्नं वैतृष्ण्यं नाधिगच्छति ।
अभ्यन्तरः स्मृतः शक्र तत्साम्यं परिवर्जयेत् ॥ १२.२२९.५५ ॥
これによって人は無欲の境地に達しない、シャクラよ、それは内なるものと説かれる。その同類を避けるべし。
12.229.56
प्रथमं तत्कृतेनैव कर्मणा परिमृच्छति ।
द्वितीयं स्वप्नयोगं च कर्मणा परिगच्छति ॥ १२.२२९.५६ ॥
第一に、彼が行った行為そのものによって、彼はそれを探究する。第二に、行為によって夢のヨーガにも至る。
12.229.57
एतैरक्षैः समापन्नः प्रत्यक्षोऽसौ समास्थितः ।
सुपुप्त्याख्यस्तुरीयोसौ न च ह्यावरणान्वितः ॥ १२.२२९.५७ ॥
これらの感官を具えた彼は明らかに立っている。熟睡と呼ばれる彼が第四であり、彼は覆いを伴わない。
12.229.58
लोकवृत्त्या तमीशानं यजञ्जुह्वन्यमी भवेत् ।
आत्मन्यायासयोगेन निष्क्रियं स परात्परम् ॥ १२.२२९.५८ ॥
世間の行いによってかの主を供養し、供物を捧げて、人は自制者となるべし。自己において苦行のヨーガによって、彼は無為であり、最高よりも高い。
12.229.59
आयामे तां विजानाति मायैषा परमात्मनः ।
प्रातिभासिकसामान्याद्बुद्धेर्या संविदात्मिका ॥ १२.२२९.५९ ॥
広がりにおいて彼はそれを知る。これは至高の我の幻力である。仮象の共通性によって、我の本性をもつ知性の覚知もまた幻力である。
12.229.60
स्फुलिङ्गसत्त्वसदृशादग्निभावो यथा भवेत् ।
शिशूनामेवमज्ञानामात्मभावोऽन्यथा स्मृतः ॥ १२.२२९.६० ॥
火花と性質が似ているために火の状態が生じるように、無知な子らにとって自己の状態は別様に説かれる。
12.229.61
साध्येऽप्यवस्तुभूताख्ये मित्रामित्रादयः कुतः ।
तदभावे तु शोकाद्या न वर्तन्ते सुरेश्वर ॥ १२.२२९.६१ ॥
諸神の主よ、成し遂げるべきとされるものすら実在の事物ではない。ならば友や敵などがどうして存在しようか。それがなければ、悲しみなども生じないのだ。
12.229.62
एवं बुध्यस्व भगवन्समबुद्धिं समन्वियात् ।
उपायमेतदाख्यातं मा वक्रं गच्छ देवप ॥ १२.२२९.६२ ॥
尊き方よ、このように理解して平等の心を得よ。この方便は説かれた。神々の守護者よ、曲がった道に行ってはならない。
12.229.63
ज्ञानेन पश्यते कर्म ज्ञानिनां न प्रवर्तकम् ।
यावदारब्धमस्येह तावन्नैवोपशाम्यति ॥ १२.२२९.६३ ॥
知によって行為は見られる。知者にとってそれは駆り立てるものではない。ここで始められた限り、それは実際には静まらない。
12.229.64
तदन्ते तं प्रयात्येव न विद्वानिति मे मतिः ।
यदस्य वाचकं वक्ष्ये संस्मरे तद्भवेत्तदा ॥ १२.२२९.६४ ॥
その終わりには、それは確かに去っていく。賢者は去らない、と私は考える。それを表す言葉を私は述べよう。思い出せば、その時それはなるだろう。
12.229.65
तेनतेन च भावेन अपायं तत्र पश्यति ।
स्थानभेदेषु वागेषा तालुसंस्था यथा तथा ॥ १२.२२९.६५ ॥
そのそれぞれの心の状態によって、そこに破滅が見える。場所の違いにおいて、この言葉は口蓋に留まる、ちょうどそのように。
12.229.66
तद्वदुद्धिगता ह्यर्था बुद्धिमात्मगतः सदा ॥ १२.२२९.६६ ॥
同様に、知性に入り込んだ対象。知性は常に自己の内に留まる。
12.229.67
समस्तसंकल्पविशेषमुक्तं ।
परं पराणां परमं महात्मा।
त्रय्यन्तविद्भिः परिगीयतेऽसौ ।
विष्णुर्विभुर्वास्ति गुणो न नित्यम् ॥ १२.२२९.६७ ॥
あらゆる特定の意志を離れ、至高者の中の至高、偉大な魂。三ヴェーダの終わりを知る者たちが彼を讃える。ヴィシュヌは遍在する；属性を持つが、永遠ではない。
12.229.68
न चक्षुषा पश्यति कश्चिदेनम् ॥ १२.२२९.६८ ॥
誰も目によって彼を見ることはない。
12.229.69
भक्त्या च धृत्या च समाहितात्मा ।
ज्ञानस्वरूपं परिपश्यतीह ॥ १२.२२९.६९ ॥
信愛と堅忍によって自己を統一した者は、ここで知そのものである彼を十分に見る。
12.229.70
वदन्ति तन्मे भगवान्ददौ स ।
स एव शेषं मघवान्महात्मा।
एवं ममोपायमवैहि शक्र ।
तस्माल्लोको नास्ति मह्यं सदैव ॥ १२.२२९.७० ॥
人々は、世尊が私にそれを与えたと言う。その大いなる魂のインドラも残りを与えた。シャクラよ、このように私の方法を知れ。ゆえに私にとっては、いかなる世界も永久にない。
12.229.71
इत्युक्तो दैत्यपतिना शक्रो विस्मयमागमत् ।
प्रीतिमांश्च तदा राजंस्तद्वाक्यं प्रत्यपूजयत् ॥ १२.२२९.७१ ॥
ダイティヤの主にこう言われ、シャクラは驚嘆した。そして王よ、喜んで、その言葉を讃えた。
12.229.72
स तदाभ्यर्च्य दैत्येन्द्रं त्रैलोक्यपतिरीश्वरः ।
असुरेन्द्रमुपामन्त्र्य जगाम स्वं निवेशनम् ॥ १२.२२९.७२ ॥
そして三界の主である主宰者は、ダイティヤの主を敬い、アスラの主に別れを告げ、自らの住処へと去った。