ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.230.1
यया बुद्ध्या महीपालो भ्रष्टश्रीर्विचरेन्महीम् ।
कालदण्डविनिष्पिष्टस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३०.१ ॥
ਜਿਸ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਸ਼੍ਰੀ ਤੋਂ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਦਾ ਹੈ, ਕਾਲ ਦੇ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਪੀਸਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪਿਤਾਮਹ।
12.230.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
वासवस्य च संवादं बलेर्वैरोचनस्य च ॥ १२.२३०.२ ॥
ਇਥੇ ਵੀ ਲੋਕ ਇਹ ਪੁਰਾਤਨ ਇਤਿਹਾਸ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਵਾਸਵ (ਇੰਦਰ) ਅਤੇ ਵਿਰੋਚਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਬਲੀ ਦਾ ਸੰਵਾਦ।
12.230.3
पितामहमुपागम्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
सर्वानेवासुराञ्जित्वा बलिं पप्रच्छ वासवः ॥ १२.२३०.३ ॥
ਪਿਤਾਮਹ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ, ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਾਸਵ ਨੇ ਬਲੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
12.230.4
यस्य स्म ददतो वित्तं न कदाचन हीयते ।
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ॥ १२.२३०.४ ॥
ਦਾਨ ਦਿੰਦਿਆਂ ਵੀ ਜਿਸ ਦਾ ਧਨ ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਬਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਬਲੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
12.230.5
स वायुर्वरुणश्चैव स रविः स च चन्द्रमाः ।
सोऽग्निस्तपति भूतानि जलं च स भवत्युत ॥ १२.२३०.५ ॥
ਉਹੀ ਵਾਯੂ, ਵਰੁਣ ਹੈ; ਉਹੀ ਸੂਰਜ, ਉਹੀ ਚੰਦਰਮਾ ਹੈ; ਉਹੀ ਅਗਨੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਜਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
12.230.6
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ।
स एव ह्यस्तमयते स स्म विद्योतते दिशः ॥ १२.२३०.६ ॥
ਉਸ ਬਲੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ; ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਬਲੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਉਹੀ ਅਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
12.230.7
स वर्षति स्म वर्षाणि यथाकालमतन्द्रितः ।
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ॥ १२.२३०.७ ॥
ਉਹ ਠੀਕ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਬਿਨਾਂ ਆਲਸ ਦੇ ਬਰਸਾਤ ਦੇ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਂ ਉਸ ਬਲੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਰਿਹਾ; ਮੈਨੂੰ ਬਲੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ।
12.230.8
नैतत्ते साधु मघवन्यदेनमनुपृच्छसि ।
पृष्टस्तु नानृतं ब्रूयात्तस्माद्वक्ष्यामि ते बलिम् ॥ १२.२३०.८ ॥
ਹੇ ਮਘਵਨ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛਣਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬਲੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
12.230.9
उष्ट्रेषु यदि वा गोषु खरेष्वश्वेषु वा पुनः ।
वरिष्ठो भविता जन्तुः शून्यागारे शचीपते ॥ १२.२३०.९ ॥
ਊਠਾਂ, ਗਾਵਾਂ, ਖੋਤਿਆਂ ਜਾਂ ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਜੀਵ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਹੇ ਸ਼ਚੀਪਤੀ, ਸੁੰਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇਗਾ।
12.230.10
यदि स्म बलिना ब्रह्मञ्शून्यागारे समेयिवान् ।
हन्यामेनं न वा हन्यां तद्ब्रह्मन्ननुशाधि माम् ॥ १२.२३०.१० ॥
ਜੇ ਮੇਰਾ ਸੁੰਨੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰਾਂ ਜਾਂ ਨਾ ਮਾਰਾਂ? ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿਓ।
12.230.11
मा स्म शक्र बलिं हिंसीर्न बलिर्वधमर्हति ।
न्यायस्तु शक्र प्रष्टव्यस्त्वया वासव काम्यया ॥ १२.२३०.११ ॥
ਹੇ ਸ਼ਕਰ, ਬਲੀ ਨੂੰ ਹਾਨੀ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾ; ਬਲੀ ਮੌਤ ਦਾ ਹੱਕਦਾਰ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਵਾਸਵ, ਸ਼ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
12.230.12
एवमुक्तो भगवता महेन्द्रः पृथिवीं तदा ।
चचारैरावतस्कन्धमधिरुह्य श्रिया वृतः ॥ १२.२३०.१२ ॥
ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿਣ ਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਐਰਾਵਤ ਦੇ ਮੋਢੇ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਸ਼ੋਭਾ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਚਰਨ ਲੱਗਾ।
12.230.13
ततो ददर्श स बलिं खरवेषेण संवृतम् ।
यथाख्यातं भगवता शून्यागारकृतालयम् ॥ १२.२३०.१३ ॥
ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਲਿ ਨੂੰ ਖੋਤੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ; ਜਿਵੇਂ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਇੱਕ ਖਾਲੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।
12.230.14
खरयोनिमनुप्राप्तस्तुपभक्षोऽसि दानव ।
इदं ते योनिरसमा शोचस्याहो न शोचसि ॥ १२.२३०.१४ ॥
ਹੇ ਦਾਨਵ, ਤੂੰ ਖੋਤੇ ਦੀ ਜੂਨ ਪਾ ਕੇ ਤੂੜੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਇਹ ਤੇਰੀ ਅਯੋਗ ਜੂਨ ਹੈ; ਕੀ ਤੂੰ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਅਹੋ, ਤੂੰ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
12.230.15
अदृष्टं वत पश्यामि द्विषतां वशमागतम् ।
श्रिया विहीनं मित्रैश्च भ्रष्टैश्वर्यपराक्रमम् ॥ १२.२३०.१५ ॥
ਅਫ਼ਸੋਸ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆਏ, ਸ਼੍ਰੀ ਅਤੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਹੂਣੇ, ਐਸ਼ਵਰਜ ਅਤੇ ਪਰਾਕਰਮ ਡਿੱਗੇ ਹੋਏ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਉਹ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ।
12.230.16
यत्तद्यानसहस्रैस्त्वं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
लोकान्प्रतापयन्सर्वान्यास्यस्मानवितर्कयन् ॥ १२.२३०.१६ ॥
ਜੋ ਤੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਂਦਾ, ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਗਿਣਦਾ ਹੋਇਆ ਚਲਦਾ ਸੀ।
12.230.17
त्वन्मुखाश्चैव दैतेय व्यतिष्ठंस्तव शासने ।
अकृष्टपच्या पृथिवी तवैश्वर्ये बभूव ह ॥ १२.२३०.१७ ॥
ਹੇ ਦੈਂਤ-ਪੁੱਤਰ, ਤੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ; ਤੇਰੇ ਐਸ਼ਵਰਜ ਵਿੱਚ ਇਹ ਧਰਤੀ ਵਾਹੇ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਫਲਦੀ ਸੀ।
12.230.18
इदं च तेऽद्य व्यसनं शोचस्याहो न शोचसि ।
यदाऽतिष्ठः समुद्रस्य पूर्वकूले विलेलिखन् ॥ १२.२३०.१८ ॥
ਅੱਜ ਤੇਰੀ ਇਸ ਬਿਪਤਾ ਲਈ ਕੀ ਤੂੰ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਅਹੋ, ਤੂੰ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਕੰਢੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ।
12.230.19
ज्ञातिभ्यो विभजन्वित्तं तदासीत्ते मनः कथम् ।
यत्ते सहस्रसमिता ननुतुर्देवसोषितः ॥ १२.२३०.१९ ॥
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਧਨ ਵੰਡਦਿਆਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਸੀ? ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲੀਆਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨੱਚ ਰਹੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ?
12.230.20
बहूनि वर्षपूगानि विहारे दीप्यतः श्रिया ।
सर्वाः पुष्करमालिन्यः सर्वाः काञ्चनसप्रभाः ॥ १२.२३०.२० ॥
ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਤੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਬੀਤੇ; ਸਭ ਕਮਲ-ਮਾਲਾ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਸਭ ਸੋਨੇ ਵਰਗੀ ਆਭਾ ਵਾਲੀਆਂ।
12.230.21
कथमद्य तदा चैव मनस्ते दानवेश्वर ।
छत्रं तवासीत्सुमहत्सौवर्णं रत्नभूषितम् ॥ १२.२३०.२१ ॥
ਹੇ ਦਾਨਵੇਸ਼ਵਰ, ਅੱਜ ਅਤੇ ਤਦੋਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਕਿਵੇਂ ਸੀ? ਤੇਰਾ ਛਤਰ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਸੋਨੇ ਦਾ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
12.230.22
ननृतुस्तत्र गन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तचा ।
यूपस्तवासीत्सुमहान्यजतः सर्वकाञ्चनः ॥ १२.२३०.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਸੱਤ ਵਾਰ ਨੱਚਿਆ; ਤੂੰ ਯੱਗ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਤੇਰਾ ਯੂਪਸਤੰਭ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ, ਪੂਰਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਸੀ।
12.230.23
यत्राददः सहस्राणि अयुतानां गवां दश ।
अनन्तरं सहस्रेण तदाऽऽसीद्दैत्या का मतिः ॥ १२.२३०.२३ ॥
ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਦਸ ਅਯੁਤ ਗਾਂਵਾਂ—ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਾਨ ਕੀਤੀਆਂ, ਫਿਰ ਹੋਰ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਤਦ, ਹੇ ਦੈਤ੍ਯ, ਤੇਰੀ ਕੀ ਮਤਿ ਸੀ?
12.230.24
यदा च पृथिवीं सर्वां यजमानोऽनुपर्यगाः ।
शम्याक्षेपेण विधिना तदाऽऽसीत्किंतु ते हृदि ॥ १२.२३०.२४ ॥
ਯਜਮਾਨ ਵਜੋਂ ਤੂੰ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ—ਸ਼ਮੀ ਸੁੱਟਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ—ਤਦ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਸੀ?
12.230.25
न ते पश्यामि भृङ्गारं न च्छत्रं व्यजनं न च ।
ब्रह्मदत्तां च ते मालां न पश्याम्यसुराधिप ॥ १२.२३०.२५ ॥
ਹੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਭ੍ਰਿੰਗਾਰ, ਛਤਰ ਜਾਂ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਤੇਰੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
12.230.26
ततः प्रहस्य स बलिर्वासवेन समीरितम् ।
निशम्य मानगम्भीरं सुरराजमथाब्रवीत् ॥ १२.२३०.२६ ॥
ਤਦ ਬਲੀ ਹੱਸਿਆ ਅਤੇ ਵਾਸਵ ਦੇ ਕਹੇ ਹੋਏ ਮਾਣ-ਗੰਭੀਰ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁਰਰਾਜ ਨੂੰ ਬੋਲਿਆ।
12.230.27
अहो हि तव बालिश्यमिह देवगणाधिप ।
अयुक्तं देवराजस्य तव कष्टमिदं वचः ॥ १२.२३०.२७ ॥
ਹਾਏ, ਦੇਵਗਣਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੱਥੇ ਤੇਰਾ ਬਾਲਪਨ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ! ਦੇਵਰਾਜ ਲਈ ਇਹ ਅਯੋਗ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਇਹ ਬਚਨ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਹਨ।
12.230.28
न त्वं पश्यसि भृङ्गारं न च्छन्नं व्यजनं न च ।
ब्रह्मदत्तां च मे मालां न त्वं द्रक्ष्यसि वासव ॥ १२.२३०.२८ ॥
ਹੇ ਵਾਸਵ, ਤੂੰ ਭ੍ਰਿੰਗਾਰ ਜਾਂ ਲੁਕਿਆ ਪੱਖਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ; ਬ੍ਰਹਮਦੱਤ ਮੇਰੀ ਮਾਲਾ ਵੀ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖੇਂਗਾ।
12.230.29
गुहायां निहितानि त्वं मम रत्नानि पृच्छसि ।
यदा मे भविता कालस्तदा त्वं तानि द्रक्ष्यसि ॥ १२.२३०.२९ ॥
ਗੁਫ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਮੇਰੇ ਰਤਨਾਂ ਬਾਰੇ ਤੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈਂ; ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਸਮਾਂ ਆਵੇਗਾ ਤਦ ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖੇਂਗਾ।
12.230.30
न जानीषे भवान्सिद्धिं शुभाङ्गस्वरूपरूपिणीम् ।
कालेन भविता सर्वो नात्र गच्छति वासव ॥ १२.२३०.३० ॥
ਹੇ ਵਾਸਵ, ਸ਼ੁਭ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ ਵਾਲੀ ਉਸ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ; ਕਾਲ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।
12.230.31
न त्वेतदनुरूपं ते यशसो वा कुलस्य च ।
समृद्धार्थोऽसमृद्धार्थं यन्मां कत्थितुमिच्छसि ॥ १२.२३०.३१ ॥
ਇਹ ਤੇਰੇ ਯਸ਼ ਜਾਂ ਕੁਲ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ; ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਾਰਜ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ, ਸ਼ੇਖੀਆਂ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
12.230.32
न हि दुःखेषु शोचन्ते न प्रहृष्यन्ति चर्द्धिषु ।
कृतप्रज्ञाः ज्ञानतृप्ताः क्षान्ताः सन्तो मनीषिणः ॥ १२.२३०.३२ ॥
ਦੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਰਿੱਧੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਪੱਕੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ, ਖਿਮਾਵਾਨ, ਸੰਤ ਤੇ ਮਨੀਸ਼ੀ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
12.230.33
त्वं तु प्राकृतया बुद्ध्या पुरंदर विकत्थसे ।
यदाऽहमिव भावी स्यास्तदा नैवं वदिष्यसि ॥ १२.२३०.३३ ॥
ਹੇ ਪੁਰੰਦਰ, ਤੂੰ ਸਾਧਾਰਨ ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਸ਼ੇਖੀਆਂ ਮਾਰਦਾ ਹੈਂ; ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਹੋਵੇਂਗਾ, ਤਦ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇਂਗਾ।
12.230.34
ऐश्वर्यमदमत्तो मां स त्वं किंचिन्न बुद्ध्यसे ।
राज्याद्विनिपतानेन सोहं न त्वपराजितः ॥ १२.२३०.३४ ॥
ਐਸ਼ਵਰਜ ਦੇ ਮਦ ਨਾਲ ਮਤਵਾਲਾ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ; ਇਸ ਰਾਜ ਤੋਂ ਡਿੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਵੀ ਮੈਂ ਅਪਰਾਜਿਤ ਹਾਂ।