Mahābhārata · Adhyāya 12.230
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.230.1
यया बुद्ध्या महीपालो भ्रष्टश्रीर्विचरेन्महीम् ।
कालदण्डविनिष्पिष्टस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३०.१ ॥
Durch welche Einsicht wandert ein König, seines Glückes beraubt und vom Stab der Zeit zermalmt, über die Erde? Sag mir das, Großvater.
12.230.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
वासवस्य च संवादं बलेर्वैरोचनस्य च ॥ १२.२३०.२ ॥
Auch hier erzählt man diese alte Geschichte, den Dialog zwischen Vāsava (Indra) und Bali, dem Sohn Virocanas.
12.230.3
पितामहमुपागम्य प्रणिपत्य कृताञ्जलिः ।
सर्वानेवासुराञ्जित्वा बलिं पप्रच्छ वासवः ॥ १२.२३०.३ ॥
Vāsava trat zum Großvater, verneigte sich, mit gefalteten Händen, und nachdem er alle Asuras besiegt hatte, befragte er Bali.
12.230.4
यस्य स्म ददतो वित्तं न कदाचन हीयते ।
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ॥ १२.२३०.४ ॥
Dessen Reichtum niemals abnimmt, auch wenn er gibt — jenen Bali finde ich nicht. O Brahmane, sag mir von Bali.
12.230.5
स वायुर्वरुणश्चैव स रविः स च चन्द्रमाः ।
सोऽग्निस्तपति भूतानि जलं च स भवत्युत ॥ १२.२३०.५ ॥
Er ist der Wind und Varuṇa; er ist die Sonne und er ist der Mond. Er ist das Feuer, das alle Wesen erhitzt, und er wird auch zum Wasser.
12.230.6
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ।
स एव ह्यस्तमयते स स्म विद्योतते दिशः ॥ १२.२३०.६ ॥
Jenen Bali finde ich nicht. O Brahmane, sag mir von Bali. Er selbst geht unter, und er selbst erleuchtet die Himmelsrichtungen.
12.230.7
स वर्षति स्म वर्षाणि यथाकालमतन्द्रितः ।
तं बलिं नाधिगच्छामि ब्रह्मन्नाचक्ष्व मे बलिम् ॥ १२.२३०.७ ॥
Er lässt zur rechten Zeit und unermüdlich in den Regenzeiten den Regen fallen. O Brahmā, ich finde jenen Bali nicht; sag mir von Bali.
12.230.8
नैतत्ते साधु मघवन्यदेनमनुपृच्छसि ।
पृष्टस्तु नानृतं ब्रूयात्तस्माद्वक्ष्यामि ते बलिम् ॥ १२.२३०.८ ॥
Es ist nicht recht für dich, o Maghavan, dass du nach ihm fragst. Wer gefragt wird, darf nicht lügen; darum werde ich dir von Bali erzählen.
12.230.9
उष्ट्रेषु यदि वा गोषु खरेष्वश्वेषु वा पुनः ।
वरिष्ठो भविता जन्तुः शून्यागारे शचीपते ॥ १२.२३०.९ ॥
Welches Geschöpf unter Kamelen, Kühen, Eseln oder Pferden das vorzüglichste sein wird, o Herr der Śacī, das wird in einem leeren Haus sein.
12.230.10
यदि स्म बलिना ब्रह्मञ्शून्यागारे समेयिवान् ।
हन्यामेनं न वा हन्यां तद्ब्रह्मन्ननुशाधि माम् ॥ १२.२३०.१० ॥
Wenn ich Bali in einem leeren Haus begegne, soll ich ihn töten oder nicht töten? Darum, o Brahmā, unterweise mich.
12.230.11
मा स्म शक्र बलिं हिंसीर्न बलिर्वधमर्हति ।
न्यायस्तु शक्र प्रष्टव्यस्त्वया वासव काम्यया ॥ १२.२३०.११ ॥
Verletze Bali nicht, o Śakra; Bali verdient nicht den Tod. O Vāsava, Śakra, du solltest mit aufrichtigem Wunsch nach dem Recht fragen.
12.230.12
एवमुक्तो भगवता महेन्द्रः पृथिवीं तदा ।
चचारैरावतस्कन्धमधिरुह्य श्रिया वृतः ॥ १२.२३०.१२ ॥
So angesprochen vom gesegneten Herrn, bestieg Mahendra damals die Schulter des Airāvata und durchwanderte die Erde, umgeben von Glanz.
12.230.13
ततो ददर्श स बलिं खरवेषेण संवृतम् ।
यथाख्यातं भगवता शून्यागारकृतालयम् ॥ १२.२३०.१३ ॥
Da sah er Bali, in der Gestalt eines Esels verhüllt, in einem leeren Haus wohnend, so wie es der Erhabene beschrieben hatte.
12.230.14
खरयोनिमनुप्राप्तस्तुपभक्षोऽसि दानव ।
इदं ते योनिरसमा शोचस्याहो न शोचसि ॥ १२.२३०.१४ ॥
O Dānava, du bist in den Schoß eines Esels gelangt und frisst Spreu. Dies ist deine unpassende Geburt; trauerst du? Ach, du trauerst nicht.
12.230.15
अदृष्टं वत पश्यामि द्विषतां वशमागतम् ।
श्रिया विहीनं मित्रैश्च भ्रष्टैश्वर्यपराक्रमम् ॥ १२.२३०.१५ ॥
Ach, ich sehe, was ich noch nie gesehen habe: Du bist in die Gewalt deiner Feinde geraten, ohne Glück und Freunde, deine Macht und Tapferkeit zerstört.
12.230.16
यत्तद्यानसहस्रैस्त्वं ज्ञातिभिः परिवारितः ।
लोकान्प्रतापयन्सर्वान्यास्यस्मानवितर्कयन् ॥ १२.२३०.१६ ॥
Du, der du von tausenden Fahrzeugen und deinen Verwandten umgeben alle Welten entflammend dahinzogst, ohne uns zu beachten.
12.230.17
त्वन्मुखाश्चैव दैतेय व्यतिष्ठंस्तव शासने ।
अकृष्टपच्या पृथिवी तवैश्वर्ये बभूव ह ॥ १२.२३०.१७ ॥
O Sohn der Diti, die dich als Haupt hatten, standen auf deinen Befehl; unter deiner Herrschaft trug die Erde Frucht ohne gepflügt zu werden.
12.230.18
इदं च तेऽद्य व्यसनं शोचस्याहो न शोचसि ।
यदाऽतिष्ठः समुद्रस्य पूर्वकूले विलेलिखन् ॥ १२.२३०.१८ ॥
Und trauerst du heute um dieses dein Unglück? Ach, du trauerst nicht, wenn du an der Ostküste des Ozeans standest und den Boden kratztest.
12.230.19
ज्ञातिभ्यो विभजन्वित्तं तदासीत्ते मनः कथम् ।
यत्ते सहस्रसमिता ननुतुर्देवसोषितः ॥ १२.२३०.१९ ॥
Als du den Reichtum unter deinen Verwandten verteiltest, wie war dein Sinn, als Tausende, von den Göttern genährt, tanzten?
12.230.20
बहूनि वर्षपूगानि विहारे दीप्यतः श्रिया ।
सर्वाः पुष्करमालिन्यः सर्वाः काञ्चनसप्रभाः ॥ १२.२३०.२० ॥
Viele Jahre deiner gingen dahin in Vergnügen, du glänzend von Glanz; alle trugen Lotusgirlanden, alle strahlten wie Gold.
12.230.21
कथमद्य तदा चैव मनस्ते दानवेश्वर ।
छत्रं तवासीत्सुमहत्सौवर्णं रत्नभूषितम् ॥ १२.२३०.२१ ॥
Herr der Dānavas, wie ist dein Sinn heute, und wie war er damals? Dein Schirm war sehr groß, golden, mit Juwelen geschmückt.
12.230.22
ननृतुस्तत्र गन्धर्वाः षट्सहस्राणि सप्तचा ।
यूपस्तवासीत्सुमहान्यजतः सर्वकाञ्चनः ॥ १२.२३०.२२ ॥
Dort tanzten sechstausend Gandharvas siebenmal; als du opfertest, war dein Opferpfosten sehr groß, ganz golden.
12.230.23
यत्राददः सहस्राणि अयुतानां गवां दश ।
अनन्तरं सहस्रेण तदाऽऽसीद्दैत्या का मतिः ॥ १२.२३०.२३ ॥
Wo du zehn Ayutas Kühe gabst, Zehntausende, und danach tausend weitere—was war da, o Daitya, deine Absicht?
12.230.24
यदा च पृथिवीं सर्वां यजमानोऽनुपर्यगाः ।
शम्याक्षेपेण विधिना तदाऽऽसीत्किंतु ते हृदि ॥ १२.२३०.२४ ॥
Als du als Opferherr die ganze Erde umrundetest, nach dem Ritus des Wurfs der Śamyā—was war da in deinem Herzen?
12.230.25
न ते पश्यामि भृङ्गारं न च्छत्रं व्यजनं न च ।
ब्रह्मदत्तां च ते मालां न पश्याम्यसुराधिप ॥ १२.२३०.२५ ॥
Herr der Asuras, ich sehe weder deinen Wasserkrug noch deinen Sonnenschirm, noch deinen Fächer, noch die von Brahmā gegebene Girlande.
12.230.26
ततः प्रहस्य स बलिर्वासवेन समीरितम् ।
निशम्य मानगम्भीरं सुरराजमथाब्रवीत् ॥ १२.२३०.२६ ॥
Da lachte Bali, und nachdem er die stolz-gewichtigen Worte Vāsavas gehört hatte, sprach er zum König der Götter:
12.230.27
अहो हि तव बालिश्यमिह देवगणाधिप ।
अयुक्तं देवराजस्य तव कष्टमिदं वचः ॥ १२.२३०.२७ ॥
Ach, Herr der göttlichen Scharen, hier zeigt sich deine Kindlichkeit! Es ziemt sich nicht für den König der Götter; diese deine Rede ist schmerzlich.
12.230.28
न त्वं पश्यसि भृङ्गारं न च्छन्नं व्यजनं न च ।
ब्रह्मदत्तां च मे मालां न त्वं द्रक्ष्यसि वासव ॥ १२.२३०.२८ ॥
Vāsava, du siehst weder den Wasserkrug noch den verborgenen Fächer, und du wirst die von Brahmā mir gegebene Girlande nicht sehen.
12.230.29
गुहायां निहितानि त्वं मम रत्नानि पृच्छसि ।
यदा मे भविता कालस्तदा त्वं तानि द्रक्ष्यसि ॥ १२.२३०.२९ ॥
Du fragst nach meinen Juwelen, die in der Höhle verwahrt sind; wenn meine Zeit kommt, dann wirst du sie sehen.
12.230.30
न जानीषे भवान्सिद्धिं शुभाङ्गस्वरूपरूपिणीम् ।
कालेन भविता सर्वो नात्र गच्छति वासव ॥ १२.२३०.३० ॥
Du kennst jenen Erfolg nicht, der die Gestalt glückverheißender Glieder hat. Vāsava, alles geschieht mit der Zeit; nichts geht hier verloren.
12.230.31
न त्वेतदनुरूपं ते यशसो वा कुलस्य च ।
समृद्धार्थोऽसमृद्धार्थं यन्मां कत्थितुमिच्छसि ॥ १२.२३०.३१ ॥
Dies ziemt sich weder für deinen Ruhm noch für deine Familie: Du, dessen Ziele erfüllt sind, willst vor mir prahlen, dessen Ziele nicht erfüllt sind.
12.230.32
न हि दुःखेषु शोचन्ते न प्रहृष्यन्ति चर्द्धिषु ।
कृतप्रज्ञाः ज्ञानतृप्ताः क्षान्ताः सन्तो मनीषिणः ॥ १२.२३०.३२ ॥
Sie trauern nicht im Leid und freuen sich nicht im Wohlstand: die Weisen von vollendeter Einsicht, vom Wissen gesättigt, geduldig, die Guten und Denker.
12.230.33
त्वं तु प्राकृतया बुद्ध्या पुरंदर विकत्थसे ।
यदाऽहमिव भावी स्यास्तदा नैवं वदिष्यसि ॥ १२.२३०.३३ ॥
Du prahlst, o Purandara, mit gewöhnlichem Verstand; wenn du wie ich sein wirst, wirst du nicht so reden.
12.230.34
ऐश्वर्यमदमत्तो मां स त्वं किंचिन्न बुद्ध्यसे ।
राज्याद्विनिपतानेन सोहं न त्वपराजितः ॥ १२.२३०.३४ ॥
Vom Rausch der Macht berauscht, verstehst du mich überhaupt nicht: Obwohl ich von diesem Reich gestürzt bin, bin ich nicht besiegt.