مهابهاراتا · أدهيايا 12.233
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.233.1
व्यसनेषु निमग्नस्य किं श्रेयस्तद्ब्रवीहि मे ।
भूय एव महाबाहो स्थित्यर्थं तं ब्रवीहि मे ॥ १२.२३३.१ ॥
ما الخير لمن غرق في النوازل؟ يا ذا الذراعين القويتين، أخبرني ذلك مرة أخرى؛ أخبرني ذلك من أجل الثبات.
12.233.2
अत्रैवोदाहन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
शतक्रतोश्च संवादं नमुचेश्च युधिष्ठिर ॥ १२.२३३.२ ॥
وهنا يروون هذه القصة القديمة: حوار شاتاكراتو (إندرا) ونامُوتشي، يا يودهيشثرا.
12.233.3
श्रिया विहीनमासीनमक्षोभ्यमिव सागरम् ।
भवाभवज्ञं भूतानामित्युवाच पुरंदरः ॥ १२.२३३.३ ॥
قال بُورَنْدَرَ (إندرا) لمن جلس محروماً من الحظ، لا يتزعزع كالبحر، عالماً بكون الكائنات وفنائها هكذا.
12.233.4
बद्धः पाशैश्च्युतः स्थानाद्द्विपतां वशमागतः ।
श्रिया विहीनो नमुचे शोचस्याहो न शोचसि ॥ १२.२३३.४ ॥
أنت المقيّد بالأغلال، الساقط من مكانك، الواقع تحت سلطة أعدائك، المحروم من الحظ يا نامُوتشي، تحزن؟ آه، لا تحزن!
12.233.5
अनवाप्यं च शोकेन शरीरं चोपशुष्यति ।
अमित्राश्च प्रहृष्यन्ति शोके नास्ति सहायता।
तस्माच्छक्र न शोचामि सर्वं ह्येवेदमन्तवत् ॥ १२.२३३.५ ॥
ما لا يُنال لا يُنال بالحزن، والجسد يذبل؛ يفرح الأعداء بالحزن، ولا عون في الحزن. فلذلك يا شakra لا أحزن، إذ كل هذا فانٍ.
12.233.6
संतापाद्धश्यते रूपं संतापाद्धश्यते श्रियः ।
संतापाद्धश्यते चायुर्धर्मश्चैव सुरेश्वर ॥ १२.२३३.६ ॥
بالكرب يذبل الجمال، وبالكرب يتلاشى الحظ؛ وبالكرب يقصر العمر، وأيضاً يا سيد الآلهة يضمحل الدharma.
12.233.7
विनीय खलु तद्दुःखमागतं वै मनस्सुखम् ।
ध्यातव्यं मनसा हृद्यं कल्याणं संविजानता ॥ १२.२३३.७ ॥
بعد أن يُزال ذلك الحزن الذي نزل، ينبغي للمرء أن يتأمل بالعقل في الخير الذي يسرّ القلب ويُفرح النفس، متى عرفه حق المعرفة.
12.233.8
यथायथा हि पुरुषः कल्याणे कुरुते मनः ।
तथैवास्य प्रसिध्यन्ति सर्वार्था नात्र संशयः ॥ १२.२३३.८ ॥
بقدر ما يوجّه الإنسان عقله إلى الخير، بذلك القدر تتحقق جميع غاياته؛ ولا شك في ذلك.
12.233.9
एकः शास्ता न द्वितीयोऽस्ति शास्ता ।
गर्भे शयानं पुरुषं शास्ति शास्ता।
तेनानुयुक्तः प्रवणादिवोदकं ।
यथा नियुक्तोऽस्मि तथा भवामि ॥ १२.२३३.९ ॥
الحاكم واحد، وليس ثانٍ له. الحاكم يحكم الإنسان الراقد في الرحم. موجَّهاً منه، كما يجري الماء على المنحدر، أصير كما قُدِّرت لي.
12.233.10
भावाभावावजिनानन्गरीयो ।
जानामि श्रेयो न तु तत्करोमि।
आशासु हर्म्यासु हृदासु कुर्वन् ।
यथा नियुक्तोऽस्मि तथा वहामि ॥ १२.२३३.१० ॥
الوجود والعدم، وهما أثقل من الأطراف على غير المتدرّبين. أعلم ما هو الأفضل، لكنني لا أفعله. عاملاً في الجهات وفي القصور وفي البحيرات، أمضي كما قُدِّرت لي.
12.233.11
यथायथाऽस्म प्राप्तव्यं प्राप्नोत्येव तथातथा ।
भवितव्यं यथा यच्च भवत्येव तथातथा ॥ १२.२३३.११ ॥
ما يُنال يُنال على النحو الذي ينبغي أن يكون عليه، وما يكون يكون على النحو الذي ينبغي أن يكون عليه.
12.233.12
यत्रयत्रैव संयुक्तो धात्रा गर्भे पुनः पुनः ।
तत्रतत्रैव वसति न यत्र स्वयमिच्छति ॥ १२.२३३.१२ ॥
حيثما وصله الخالق مرة بعد أخرى في الرحم، هناك يقيم، لا حيث يشاء هو بنفسه.
12.233.13
भावो योऽयमनुप्राप्तो भवितव्यमिदं मम ।
इति यस्य सदा भावो न स शोचेत्कदाचन ॥ १२.२३३.१३ ॥
هذه الحال التي أصابتني كانت مقدّرة عليّ. ومن كان هذا شعوره دائمًا فلن يحزن أبدًا.
12.233.14
पर्यायैर्हन्यमानानामभिषङ्गो न विद्यते ।
दुःखमेतत्तु यद्द्वेष्टा कर्ताऽहमिति मन्यते ॥ १२.२३३.१४ ॥
لا تعلّق عند من يُصابون بالتناوب. لكن الألم هو أن يظن المرء أن هناك من يكرهه، وأنه هو الفاعل.
12.233.15
ऋषींश्च देवांश्च महासुरांश्च ।
त्रैविद्यवृद्धांश्च वने मुनींश्च।
का नापदो नोपनमन्ति लोके ।
परावरज्ञास्तु न संभ्रमन्ति ॥ १२.२३३.१५ ॥
أيّ النوازل لا تطرق العالم، حتى الحكماء والآلهة والأسورا العظماء والشيوخ العالمون بالفيدات الثلاث ونُسّاك الغابة؟ أما العارفون بالعالي والداني فلا يضطربون.
12.233.16
न पण्डितः क्रुद्ध्यति नाभिषज्यते ।
न चापि संसीदति न प्रहृष्यति।
न चार्थकृच्छ्रव्यसनेषु शोचते ।
स्थितः प्रकृत्या हिमवानिवाचलः ॥ १२.२३३.१६ ॥
لا يغضب الحكيم ولا يتعلّق، ولا ينهار ولا يفرح، ولا يحزن في نوازل الفاقة والمال. ثابت بطبعه كجبل الهيمالايا لا يتزعزع.
12.233.17
यमर्थसिद्धिः परमा न हर्षये ।
त्तथैव काले व्यसनं न मोहयेत्।
सुखं च दुःखं च तथैव मध्यमं ।
निषेवते यः स धुरधरो नरः ॥ १२.२३३.१७ ॥
من لا يبتهج بالنجاح الأعظم، ولا تُربكه النازلة التي تأتي في وقتها، ومن يلزم الحال على السواء في السعادة والشقاء والمنزلة الوسطى — ذلك هو الرجل الحامل للنِّير.
12.233.18
यांयामवस्थां पुरुषोऽधिगच्छे ।
त्तस्यां रमेतापरितप्यमानः।
एवं प्रवृद्धं प्रणुदन्मनोजं ।
संतापनीलं सकलं शरीरात् ॥ १२.२३३.१८ ॥
في أي حال يبلغها الإنسان، فليفرح بها غير متألم. وهكذا فليطرد من الجسد كل شهوة نشأت في النفس، وتعاظمت، واسودّت بالكمد.
12.233.19
न तत्सदः सत्परिषत्सभा च ।
सा प्राप्य यां न कुरुते सदा भयम्।
धर्मतत्त्वमवगाह्य बुद्धिमा ।
न्योऽभ्युपैति स धुरंधरः पुमान् ॥ १२.२३३.१९ ॥
ذلك المقعد ليس مجلساً صالحاً ولا قاعة، فمن نالها لا يعتريه خوف أبداً. إنّ الحكيم الذي يتعمق في جوهر الدارما فيقبل عليه، هو الرجل الحامل للأعباء.
12.233.20
प्राज्ञस्य कर्माणि दुरन्वयानि ।
न वै प्राज्ञो मुह्यति मोहकाले।
स्थानाच्च्युतश्चेन्न मुमोह गौतम ।
स्तावत्कृच्छ्रामापदं प्राप्य वृद्धः ॥ १२.२३३.२० ॥
أفعال الحكيم عسيرة الإدراك. والحكيم لا يضل حتى في وقت الغفلة. يا غوتاما، إن هو، وإن سقط من مكانه، لم يضل، فإن الشيخ هو الذي يضل إذا أصابته نازلة شديدة.
12.233.21
न मन्त्रबलवीर्येण प्रज्ञया पौरुषेण च ।
न शीलेन न वृत्तेन तथा नैवार्थसंपदा।
अलभ्यं लभते मर्त्यस्तत्र का परिदेवना ॥ १२.२३३.२१ ॥
لا بالتعاويذ ولا بالقوة ولا بالشجاعة ولا بالحكمة ولا بالجهد الرجولي ولا بحسن الخلق ولا بالسلوك ولا بوفرة المال، يحصل الفاني على ما لا يُنال. فما الداعي إذن إلى النواح هناك؟
12.233.22
यदेवमभिजातस्य धातारो विदधुः पुरा ।
तदेवानुभविष्यामि किं मे मृत्युः करिष्यति ॥ १२.२३३.२२ ॥
ما قضاه الخالقون منذ القدم لمن وُلد هكذا، هذا بعينه سأكابده. فماذا عساه الموت أن يفعل بي؟
12.233.23
लब्धव्यान्येव लभते गन्तव्यान्येव गच्छति ।
प्राप्तव्यान्येव चाप्नोति दुःखानि च सुखानि च ॥ १२.२३३.२३ ॥
لا ينال إلا ما يُنال، ولا يذهب إلا حيث يُقدَّر له الذهاب؛ لا يبلغ إلا ما يُبلغ — من أحزان ومسرات على السواء.
12.233.24
एतद्विदित्वा कार्त्स्न्येन यो न मुह्यति मानवः ।
कुशली सर्वदुःखेषु स वै सर्वधनी नरः ॥ १२.२३३.२४ ॥
من يعرف هذا معرفةً تامة فلا يضلّ، يبقى حاذقًا رابط الجأش وسط كل الأحزان؛ وذلك الرجل هو حقًا مالك كل الثروات.