ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.235.1
पूर्वरूपाणि मे राजन्पुरुषस्य भविष्यतः ।
पराभविष्यतश्चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३५.१ ॥
ರಾಜನೇ, ಪಿತಾಮಹನೇ, ಏಳಿಗೆಯಾಗಲಿರುವ ಅಥವಾ ಸೋಲಲಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಪೂರ್ವಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ.
12.235.2
मन एव मनुष्यस्य पूर्वरूपाणि शंसति ।
भविष्यतश्च भद्रं ते तथैव न भविष्यतः ॥ १२.२३५.२ ॥
ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸೇ ಮುಂದಿನ ಪೂರ್ವಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ಬಾರದುದನ್ನೂ ಅದೇ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
12.235.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रिया शक्रस्य संवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.२३५.३ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಯ ಸಂವಾದ. ಅದನ್ನು ಕೇಳು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.235.4
महतस्तपसो व्यष्ट्या पश्यँल्लोकौ परावरौ ।
सामान्यमृषिभिर्गत्वा ब्रह्मलोकनिवासिभिः ॥ १२.२३५.४ ॥
ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೇಲು ಕೆಳಗಿನ ಲೋಕಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ ನಿವಾಸಿ ಋಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೋದನು.
12.235.5
ब्रह्मेवामितदीप्तौजाः शान्तपाप्मा महातपाः ।
विचचार यथाकालं त्रिषु लोकेषु नारदः ॥ १२.२३५.५ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನಂತಿದ್ದ, ಅಪರಿಮಿತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ತೇಜಸ್ಸಿನ, ಪಾಪ ಶಮಿಸಿದ, ಮಹಾ ತಪಸ್ವಿ ನಾರದನು ಯಥಾಕಾಲ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
12.235.6
कदाचित्प्रातरुत्थाय पिस्पृक्षुः सलिलं शुचि ।
ध्रुवद्वारभवां गङ्गां जगामावततार च ॥ १२.२३५.६ ॥
ಒಮ್ಮೆ ಮುಂಜಾನೆ ಎದ್ದು, ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಲು ಬಯಸಿ, ಧ್ರುವದ್ವಾರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಗಂಗೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಇಳಿದನು.
12.235.7
मेरुपादोद्भवां गङ्गां नारायणपदच्युताम् ।
स वीक्षमाणो हृष्टात्मा तं देशमभिजग्मिवान् ॥ १२.२३५.७ ॥
ಮೇರುವಿನ ಪಾದದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ನಾರಾಯಣನ ಪಾದದಿಂದ ಇಳಿದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವರು ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು.
12.235.8
यं…देवजवाकीर्णं सूक्ष्मकाञ्जनवालुकम् ।
गङ्गाद्वीपं समासाद्य नानावृक्षैरलङ्कृतम् ॥ १२.२३५.८ ॥
…ದೇವ-ಜ… ತುಂಬಿದ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಿನ್ನದ ಮರಳಿನ, ನಾನಾ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಗಂಗಾ ದ್ವೀಪವನ್ನು ತಲುಪಿ…
12.235.9
सालतालाश्वकर्णानां चन्दनानां च राजिभिः ।
मण्डितं विविधैः पुष्पैर्हंसकारण्डवायुतम् ॥ १२.२३५.९ ॥
ಸಾಲ, ತಾಲ, ಅಶ್ವಕರ್ಣ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮರಗಳ ಸಾಲುಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿ, ವಿವಿಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿ, ಹಂಸ ಮತ್ತು ಕಾರಂಡವ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ.
12.235.10
नदीपुलिनमासाद्य स्नात्वा संतर्प्य देवताः ।
जजाप जप्यं धर्मात्मा तन्मयत्वेन भास्वता ॥ १२.२३५.१० ॥
ನದಿಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣವನ್ನರ್ಪಿಸಿ, ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ಮಯನಾಗಿ ಜಪ್ಯ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.
12.235.11
सहस्रनयनश्चापि वज्री शम्बरपाकहा ।
तस्या देवर्षिजुष्टायास्तीरमभ्याजगाम ह ॥ १२.२३५.११ ॥
ಸಹಸ್ರ ನೇತ್ರನು, ವಜ್ರಧಾರಿಯು, ಶಂಬರನ ಮತ್ತು ಪಾಕನ ಸಂಹಾರಕನೂ ಆದ ಇಂದ್ರನೂ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ಸೇವಿಸುವ ಆ ನದಿಯ ದಡಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
12.235.12
तावाप्लुत्य यतात्मानौ कृतजप्यौ समासतः ।
नद्याः पुलिनमासाद्य सूक्ष्मकाञ्चनवालुकम् ॥ १२.२३५.१२ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಜಪ ಮಾಡಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚಿನ್ನದ ಮರಳಿನ ನದಿಯ ದಡವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
12.235.13
पुण्यकर्मभिराख्याता देवर्षिकथिताः कथाः ।
चक्रतुस्तौ तथाऽऽसीनौ महर्षिकथितास्तथा।
पूर्ववृत्तव्यतीतानि कथयन्तौ समाहितौ ॥ १२.२३५.१३ ॥
ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ, ದೇವರ್ಷಿಗಳು ನಿರೂಪಿಸಿದ ಕಥೆಗಳನ್ನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕುಳಿತು ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತರಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಸಾಗಿಸಿದರು.
12.235.14
अद्य भास्करमुद्यन्तं रश्मिजालपुरस्कृतम् ।
पूर्णमण्डलमालोक्य तावुत्थायोपतस्थतुः ॥ १२.२३५.१४ ॥
ಈಗ ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಕಿರಣಜಾಲದಿಂದ ಮುಂದೆ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ, ಪೂರ್ಣಮಂಡಲದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಎದ್ದು ಅವನಿಗೆ ನಮಿಸಿದರು.
12.235.15
विविक्ते पुण्यदेशे तु रममाणौ मुदा युतौ ।
ददृशातेऽन्तरिक्षे तौ सूर्यस्योदयनं प्रति ॥ १२.२३५.१५ ॥
ಏಕಾಂತವಾದ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದರು.
12.235.16
ज्योतिर्ज्वालसमाकीर्णं ज्योतिषां गणमण्डितम् ।
अभितस्तूदयन्तं तमर्कमर्कमिवापरम् ॥ १२.२३५.१६ ॥
ಬೆಳಕಿನ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಜ್ಯೋತಿರ್ಗಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉದಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕಂಡರು.
12.235.17
आकाशो ददृशे ज्योतिरुद्यतार्चिः समप्रभम् ।
अर्कस्य तेजसा तुल्यं तद्भास्करसमप्रभम्।
तयोः समीपं तं प्राप्तं प्रत्यदृश्यत भारत ॥ १२.२३५.१७ ॥
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಳಕು ಕಾಣಿಸಿತು; ಏರುತ್ತಿರುವ ಜ್ವಾಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಮಾನ ಪ್ರಭೆಯಿಂದ, ಸೂರ್ಯತೇಜಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದದ್ದು. ಅದು ಅವರ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಓ ಭಾರತ, ಗೋಚರಿಸಿತು.
12.235.18
तत्सुपर्णार्करचितमास्थितं वैष्णवं पदम् ।
भाभिरप्रतिमं भाति त्रैलोक्यमवभासयत् ॥ १२.२३५.१८ ॥
ಗರುಡ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ರಚಿತವಾದ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ನೆಲೆಯಾದ ಆ ಸ್ಥಾನ, ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಅಪ್ರತಿಮವಾಗಿ ಹೊಳೆದು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿತು.
12.235.19
दृष्ट्वा तौ तु विक्रान्तौ प्राञ्जली समुपास्थितौ ।
क्रमात्संप्रेक्ष्यमाणौ तौ विमानं दिव्यमद्भुतम् ॥ १२.२३५.१९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರು ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು ಕೈಮುಗಿದು ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಆ ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನವನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೋಡತೊಡಗಿದರು.
12.235.20
तस्मिंस्तदा सतीं कान्तां लोककान्तां परां शुभाम् ।
धात्रीं लोकस्य रमणीं लोकमातरमच्युताम् ॥ १२.२३५.२० ॥
ಆಗ ಆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವಳು ಸತಿ, ಪ್ರಿಯಳು, ಲೋಕಪ್ರಿಯಳು, ಪರಮ ಶುಭಳು, ಲೋಕವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವಳು, ಮನೋಹರಳು, ಲೋಕಮಾತೆ, ಅಚ್ಯುತೆ.
12.235.21
दिव्याभिरुपशोभाभिरप्सरोभिः पुरस्कृताम् ।
बृहतीमंशुमत्प्रख्यां बृहद्भानोरिवार्चिषम् ॥ १२.२३५.२१ ॥
ದಿವ್ಯ ಶೋಭೆಯ ಅಪ್ಸರೆಯರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವಳು, ವಿಶಾಲಳು, ಕಿರಣಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವಳು, ಮಹಾ ಸೂರ್ಯನ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ.
12.235.22
नक्षत्रकल्पाभरणां तारापङ्क्तिसमस्रजम् ।
श्रियं ददृशतुः पद्मां साक्षात्पद्मदलस्थिताम् ॥ १२.२३५.२२ ॥
ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಆಭರಣ ಧರಿಸಿದವಳು, ತಾರಾಸಾಲಿನಂತಹ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದವಳು, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಮಲದ ದಳದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ಪದ್ಮಾ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ನೋಡಿದರು.
12.235.23
साऽवरुह्य विमानाग्रादङ्गनानामनुत्तमा ।
अभ्यागच्छन्त्रिलोकेशं शक्रं चर्षि च नारदम् ॥ १२.२३५.२३ ॥
ಅಂಗನೆಯರಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತಮಳಾದ ಅವಳು ವಿಮಾನದ ತುದಿಯಿಂದ ಇಳಿದು, ತ್ರಿಲೋಕಾಧಿಪತಿ ಶಕ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಋಷಿ ನಾರದನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಳು.
12.235.24
नारदानुगतः साक्षान्मघवांस्तामुपागमत् ।
कृताञ्जलिपुटो देवीं निवेद्यात्मानमात्मना ॥ १२.२३५.२४ ॥
ನಾರದನೊಂದಿಗೆ ಮಘವಂತ ಇಂದ್ರನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು. ಕೈಮುಗಿದು ದೇವಿಗೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಸಮರ್ಪಿಸಿ ನಿವೇದಿಸಿದನು.
12.235.25
चक्रे चानुपमां पूजां तस्याश्चापि स सर्वंवित् ।
देवराजः श्रियं राजन्वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १२.२३५.२५ ॥
ಸರ್ವಜ್ಞನಾದ ದೇವರಾಜನು ಅವಳಿಗೆ ಅನುಪಮ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದನು; ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಶ್ರೀಯೊಡನೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
12.235.26
का त्वं केन च कार्येण संप्राप्ता चारुहासिनि ।
कुतश्चागम्यते सुभ्रु गन्तव्यं क्व च ते शुभे ॥ १२.२३५.२६ ॥
ಓ ಚಾರುಹಾಸಿನಿ, ನೀನು ಯಾರು, ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ? ಓ ಸುಭ್ರೂ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವೆ, ಓ ಶುಭೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು?
12.235.27
पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना ॥ १२.२३५.२७ ॥
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಪುಣ್ಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನ ಆತ್ಮಭಾವವನ್ನು ಬಯಸಿ ಪರಮಾತ್ಮನೊಡನೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ.
12.235.28
साऽहं वै पङ्कजे जाता सूर्यरश्मिप्रबोधिते ।
भूत्यर्तं सर्वभूतानां पद्मा श्रीः पद्ममालिनी ॥ १२.२३५.२८ ॥
ಸೂರ್ಯರಶ್ಮಿಗಳಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ತಾವರೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಆ ನಾನೇ; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಏಳಿಗೆಗಾಗಿ ನಾನು ಪದ್ಮಾ, ಶ್ರೀ, ಪದ್ಮಮಾಲಿನಿ.
12.235.29
अहं लक्ष्मीरहं भूतिः श्रीश्चाहं बलसूदन ।
अहं श्रद्धा च मेधा च सन्नतिर्विजितिः स्थितिः ॥ १२.२३५.२९ ॥
ನಾನೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ, ನಾನೇ ಭೂತಿ, ಓ ಬಲಸೂದನ, ನಾನೇ ಶ್ರೀ. ನಾನೇ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಮೇಧೆ, ವಿನಯ, ವಿಜಯ, ಸ್ಥಿತಿ.
12.235.30
अहं धृतिरहं सिद्धिरहं संभूतिरेव च ।
अहं स्वाहा स्वधा चैव संस्तुतिर्नियतिः कृतिः ॥ १२.२३५.३० ॥
ನಾನೇ ಧೃತಿ, ನಾನೇ ಸಿದ್ಧಿ, ನಾನೇ ಸಂಭೂತಿ. ನಾನೇ ಸ್ವಾಹಾ, ಸ್ವಧಾ; ನಾನೇ ಸ್ತುತಿ, ನಿಯತಿ, ಕೃತಿ.
12.235.31
राज्ञां विजयमानानां सेनाग्नेषु ध्वजेषु च ।
निवसे धर्मशीलानां विषयेषु पुरेषु च ॥ १२.२३५.३१ ॥
ವಿಜಯ ಗಳಿಸುವ ರಾಜರ ಸೇನಾಗ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಲ್ಲಿ, ಧರ್ಮಶೀಲರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.235.32
जितकाशिनि शूरे च संग्रामेष्वनिवर्तिनि ।
निवसामि मनुष्येन्द्रे सदैव बलसूदन ॥ १२.२३५.३२ ॥
ಜಯದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ವೀರನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಂಜರಿಯದವನಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ; ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ, ಬಲಸೂದನ.
12.235.33
धर्मनित्ये महाबुद्धौ ब्रह्मण्ये सत्यवादिनि ।
प्रश्रिते दानशीले च सदैव निवसाम्यहम् ॥ १२.२३५.३३ ॥
ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯನಾದವನು, ಮಹಾಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಭಕ್ತನು, ಸತ್ಯವಾದಿ, ವಿನಯಶೀಲ ಮತ್ತು ದಾನಶೀಲ ಇವರಲ್ಲಿ ನಾನು ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.235.34
असुरेष्ववसं पूर्वं सत्यधर्मनिबन्धनात् ।
विपरीतांस्तु तान्बुद्ध्वा त्वयि वासमरोचयम् ॥ १२.२३५.३४ ॥
ಹಿಂದೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ಬಂಧಿತರಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಾನು ಅಸುರರಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ; ಆದರೆ ಅವರು ವಿಪರೀತರೆಂದು ತಿಳಿದು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟೆ.
12.235.35
कथं वृत्तेषु दैत्येषु त्वमवात्सीर्वरानाने ।
दृष्ट्वा च किमिहागास्त्वं हित्वा दैतेयदानवान् ॥ १२.२३५.३५ ॥
ಓ ಸುಂದರ ಮುಖಿಯೇ, ವಿಪರೀತರಾದ ದೈತ್ಯರಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ವಾಸಿಸಿದೆ? ದೈತೇಯ ದಾನವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಏಕೆ ಬಂದೆ?
12.235.36
स्वधर्ममनुतिष्ठत्सु धैर्यादचलितेषु च ।
स्वर्गमार्गाभिरामेषु सत्वेषु निरता ह्यहम् ॥ १२.२३५.३६ ॥
ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಲ್ಲಿ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅಚಲರಾದವರಲ್ಲಿ, ಸ್ವರ್ಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿರತಳಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.
12.235.37
दानाध्ययनयज्ञेज्यापितृदैवतपूजनम् ।
गुरूणामतिथीनां च तेषां नित्यमवर्तत ॥ १२.२३५.३७ ॥
ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪೂಜೆ, ಪಿತೃದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ, ಗುರುಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳ ಸತ್ಕಾರ — ಇವುಗಳನ್ನು ಅವಳು ನಿತ್ಯವೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
12.235.38
सुसंमृष्टगुहाश्चासञ्जितस्त्रीका हुताग्नयः ।
गुरुशुश्रूषका दान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.२३५.३८ ॥
ಮನೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಶುಚಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಸ್ತ್ರೀಯರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟರು; ಅವರು ಹೋಮಾಗ್ನಿ ಹೂಡಿದರು, ಹಿರಿಯರನ್ನು ಸೇವಿಸಿದರು, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಸತ್ಯವಾದಿಗಳು.
12.235.39
श्रद्दधाना जितक्रोधा दानशीलाऽनसूयवः ।
भृतपुत्रा भृतामात्या भृतदारा ह्यनीर्षवः ॥ १२.२३५.३९ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದವರು, ದಾನಶೀಲರು, ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವರು; ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು, ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ಪೋಷಿಸಿದವರು, ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರು.
12.235.40
अमर्षेण न चान्योन्यं स्पृहयन्ते कदाचन ।
न च जातूपतप्यन्ति धीराः परसमृद्धिभिः ॥ १२.२३५.४० ॥
ಧೀರರು ಅಸಹನೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಇತರರ ಏಳಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಎಂದೂ ಸಂಕಟಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
12.235.41
दातारः संग्रहीतार आर्याः करुणवेदिनः ।
महाप्रसादा ऋजवो दृढभक्ता जितेन्द्रियाः ॥ १२.२३५.४१ ॥
ಅವರು ದಾತರು, ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು, ಆರ್ಯರು, ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಿತವರು, ಮಹಾ ಪ್ರಸನ್ನರು, ಋಜುವಂತರು, ದೃಢಭಕ್ತರು, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತರು.
12.235.42
संतुष्टभृत्यसचिवाः कृतज्ञाः प्रियवादिनः ।
यथार्हमानार्थकरा ह्रीनिषेवा यतव्रताः ॥ १२.२३५.४२ ॥
ಅವರು ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಿಗಳಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತರಾದವರು, ಕೃತಜ್ಞರು, ಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವರು; ಯೋಗ್ಯತೆಗನುಸಾರ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಧನ ನೀಡುವವರು, ಲಜ್ಜಾಶೀಲರು, ವ್ರತನಿಷ್ಠರು.
12.235.43
नित्यं पर्वसु सुस्नाताः स्वनुलिप्ताः स्वलङ्कृताः ।
उपवासतपः शीलाः प्रतीता ब्रह्मवादिनः ॥ १२.२३५.४३ ॥
ಹಬ್ಬದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧಲೇಪ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಉಪವಾಸ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಅವರ ಸ್ವಭಾವವಾಗಿತ್ತು; ಅವರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳಾಗಿದ್ದರು.
12.235.44
नैनानभ्युदियात्सूर्यो नैवास्वप्स्यन्प्रगेशयाः ।
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेव व्यवर्जयन् ॥ १२.२३५.४४ ॥
ಸೂರ್ಯನು ಅವರು ಏಳುವ ಮೊದಲು ಉದಯಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಬೆಳಗಾದ ಮೇಲೂ ಅವರು ಮಲಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ರಾತ್ರಿ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಹುರಿಹಿಟ್ಟನ್ನು ಸದಾ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
12.235.45
काल्यं घृतं तु चान्वीक्ष्य प्रयता ब्रह्मवादिनः ।
पङ्गल्यान्यपि चापश्यन्ब्रह्माणांश्चाप्यपूजयन् ॥ १२.२३५.४५ ॥
ಬೆಳಗಿನ ತುಪ್ಪವನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಸಂಯಮಿಗಳಾದ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಕುಂಟರ ಕಡೆಯೂ ಗಮನವಿಟ್ಟರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಿದರು.
12.235.46
सदा हि ददतां धर्म्यं सदाचाप्रतिगृह्णताम् ।
अर्धं च रात्र्याः स्वपतां दिवा चास्वपतां तथा ॥ १२.२३५.४६ ॥
ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮಬದ್ಧವಾಗಿ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು; ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದರಲ್ಲೂ ಸಂಯಮ ಹೊಂದಿದ್ದರು; ರಾತ್ರಿಯ ಅರ್ಧಭಾಗ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಹಗಲು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
12.235.47
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
दयां च संविभागं च नित्यमेवान्वमोदताम्।
कालो यातः सुखेनैव धर्ममार्गे निवर्तताम् ॥ १२.२३५.४७ ॥
ದೀನರು, ಅನಾಥರು, ವೃದ್ಧರು, ದುರ್ಬಲ ಮತ್ತು ರೋಗಿಣಿಯರಾದ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ದಯೆ ಮತ್ತು ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರ ಕಾಲ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಕಳೆಯಿತು; ಆ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವವರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ.
12.235.48
त्रस्तं विषण्णमुद्विग्नं भयार्तं व्याधिपीडितम् ।
हृतस्वं व्यसनार्तं च नित्यमाश्वासयन्ति ते ॥ १२.२३५.४८ ॥
ಭಯಗೊಂಡವರು, ದುಃಖಿತರು, ಕಳವಳಗೊಂಡವರು, ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತರು, ರೋಗದಿಂದ ನರಳುವವರು, ಆಸ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು, ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತರನ್ನು—ಇವರನ್ನು ಅವರು ಸದಾ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
12.235.49
धर्ममेवानुवर्तन्ते न हिंसन्ति परस्परम् ।
अनुकूलाश्च कार्येषु गुरुवृद्धोपसेविनः ॥ १२.२३५.४९ ॥
ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪರಸ್ಪರ ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅನುಕೂಲರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಗುರುಗಳನ್ನೂ ಹಿರಿಯರನ್ನೂ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.50
पितॄन्देवातिथींश्चैव गुरूंश्चैवाभ्यपूजयन् ।
अवशेषाणि चाश्नन्ति नित्यं सत्यतपोधृताः ॥ १२.२३५.५० ॥
ಅವರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು, ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು ಸದಾ ಉಳಿದದ್ದನ್ನೇ ಉಣ್ಣುತ್ತಾರೆ.
12.235.51
नैकेऽश्नन्ति सुसंपन्नं न गच्छन्ति परस्त्रियम् ।
सर्वभूतेष्ववर्तन्त यथाऽऽत्मनि दयां प्रति ॥ १२.२३५.५१ ॥
ಕೆಲವರು ಸಮೃದ್ಧ ಆಹಾರವಿದ್ದರೂ ಉಣ್ಣುವುದಿಲ್ಲ; ಪರಸ್ತ್ರೀಯ ಬಳಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ತಮ್ಮ ಮೇಲಿನಷ್ಟೇ ದಯೆಯಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.52
नैवाकाशे न पशुषु नायोनौ च न पर्वसु ।
इन्द्रियस्य विसर्गं ते रोचयन्ति कदाचन ॥ १२.२३५.५२ ॥
ಅವರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪಶುಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ, ಅನುಚಿತ ಯೋನಿಯಲ್ಲಾಗಲಿ, ಪರ್ವದಿನಗಳಲ್ಲಾಗಲಿ ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
12.235.53
नित्यं दानं तथा दाक्ष्यमार्जवं चैव नित्यदा ।
उत्साहोऽथानहकारः परमं सौहृदं क्षमा ॥ १२.२३५.५३ ॥
ಸದಾ ದಾನ, ದಕ್ಷತೆ, ಋಜುತ್ವ, ಉತ್ಸಾಹ, ಅಹಂಕಾರರಹಿತತೆ, ಪರಮ ಸೌಹಾರ್ದ, ಕ್ಷಮೆ — ಇವೇ ಅವರ ಗುಣಗಳು.
12.235.54
सत्यं दानं तपः शौचं कारुण्यं वागनिष्ठुरा ।
मित्रेषु चानभिद्रोहः सर्वं तेष्वभवत्प्रभो ॥ १२.२३५.५४ ॥
ಪ್ರಭುವೇ! ಸತ್ಯ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಶೌಚ, ಕಾರುಣ್ಯ, ಮೃದು ಮಾತು, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದವು.
12.235.55
निद्रा तन्द्रीरसंप्रीतिरसूयाऽथानवेक्षिता ।
अरतिश्च विषादश्च स्पृहा चाप्यविशन्न तान् ॥ १२.२३५.५५ ॥
ನಿದ್ರೆ, ಸೋಮಾರಿತನ, ಅಸಂತೃಪ್ತಿ, ಅಸೂಯೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಅರತಿ, ವಿಷಾದ, ಆಸೆ — ಇವು ಅವರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.235.56
साऽहमेवंगुणेष्वेव दानवेष्ववसं पुरा ।
प्रजासर्गमुपादाय यावद्गुणविपर्ययम् ॥ १२.२३५.५६ ॥
ಇಂತಹ ಗುಣಗಳುಳ್ಳ ದಾನವರ ನಡುವೆ ಹಿಂದೆ ನಾನು ವಾಸಿಸಿದ್ದೆ; ಪ್ರಜಾಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಗುಣಗಳು ವಿಪರ್ಯಯವಾಗುವವರೆಗೆ.
12.235.57
ततः कालविपर्यासे तेषां गुणविपर्ययात् ।
अपश्यं निर्गतं धर्मं कामक्रोधवशात्मनाम् ॥ १२.२३५.५७ ॥
ಆಗ ಕಾಲ ವಿಪರ್ಯಾಸವಾಗಲು, ಅವರ ಗುಣಗಳು ವಿಪರ್ಯಯವಾದ ಕಾರಣ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಂದ ಧರ್ಮ ತೊಲಗಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.
12.235.58
सभासदां च वृद्धानां सतां कथयतां कथाः ।
प्राहसन्नभ्यसूयंश्च सर्वबुद्धान्गुरून्परान् ॥ १२.२३५.५८ ॥
ಸಭಾಸದರು, ವೃದ್ಧರು, ಸತ್ಪುರುಷರು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಅವರು ನಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಎಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು, ಗುರುಗಳನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದರು.
12.235.59
युवानश्च समासीना वृद्धानपि गतान्सतः ।
नाभ्युत्थानाभिवादाभ्यां यथापूर्वमपूजयन् ॥ १२.२३५.५९ ॥
ಯುವಕರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ವೃದ್ಧರನ್ನು, ಅಗಲಿದ ಸತ್ಪುರುಷರನ್ನು ಹಿಂದಿನಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತು ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಗೌರವಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.235.60
वर्तयत्येव पितरि पुत्रः प्रभवते तथा ।
अमित्रभृत्यतां प्राप्य ख्यापयन्त्यनपत्रपाः ॥ १२.२३५.६० ॥
ಮಗನು ತಂದೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹಾಗೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ; ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಶತ್ರುವಿನ ಸೇವಕರಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.61
तथा धर्मादपेतेन कर्मणा गर्हितेन ये ।
महतः प्राप्नुवन्त्यर्थांस्तेषां तत्राभवत्स्पृहा ॥ १२.२३५.६१ ॥
ಅಂತೆಯೇ, ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ನಿಂದನೀಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುವವರನ್ನು ಕಂಡು ಅವರಿಗೂ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
12.235.62
उच्चैश्चाभ्यवदन्रात्रौ नीचैस्तत्राग्निरज्वलत् ।
पुत्राः पितृनत्यचरन्नार्यश्चात्यचरन्पतीन् ॥ १२.२३५.६२ ॥
ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಗ್ನಿ ಉರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿದರು; ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿದರು.
12.235.63
मातरं पितरं वृद्धमाचार्यमतिथिं गुरुम् ।
गुरुत्वान्नाभ्यनन्दन्त कुमारान्नान्वपालयन् ॥ १२.२३५.६३ ॥
ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ವೃದ್ಧರು, ಆಚಾರ್ಯ, ಅತಿಥಿ, ಗುರು—ಇವರನ್ನು ಅವರು ಗೌರವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕಾಯಲಿಲ್ಲ.
12.235.64
भिक्षां बलिमदत्त्वा च स्वयमन्नानि भुञ्जते ।
अनिष्ट्वाऽसंविभज्याथ पितृदेवातिथीन्गुरून् ॥ १२.२३५.६४ ॥
ಭಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಬಲಿಯನ್ನು ಕೊಡದೆ ಅವರೇ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು; ಯಜ್ಞ ಮಾಡದೆ, ಹಂಚದೆ, ಪಿತೃ-ದೇವ-ಅತಿಥಿ-ಗುರುಗಳಿಗೆ ನೀಡದೆ.
12.235.65
न शौचमन्वरुद्ध्यन्त तेषां सूदजनास्तथा ।
मनसा कर्मणा वाचा भक्ष्यमासीदनावृतम् ॥ १२.२३५.६५ ॥
ಅವರ ಅಡುಗೆಯವರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೂ ಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಆಹಾರವು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದಂತಿತ್ತು.
12.235.66
बालानां प्रेक्षमाणानां भक्तान्यश्नन्ति मोहिताः ।
एको दासो भवेत्तेषां तेषां दासीद्वयं तथा ॥ १२.२३५.६६ ॥
ಮಕ್ಕಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಮೋಹಿತರಾಗಿ ಅವರು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು; ಅವರಿಗೆ ಒಬ್ಬ ದಾಸ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ದಾಸಿಯರು ಇರುತ್ತಿದ್ದರು.
12.235.67
त्रिगवा दानवाः केचिच्चतुरोजास्तथा परे ।
षडश्वाः सप्तमातङ्गाः पञ्चमाहिषिकाः परे ॥ १२.२३५.६७ ॥
ಕೆಲವರು ಮೂರು ಹಸುಗಳ ಮೌಲ್ಯದವರು, ಕೆಲವರು ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು; ಇತರರು ಆರು ಕುದುರೆಗಳು, ಏಳು ಆನೆಗಳು, ಐದು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು.
12.235.68
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेवाविवर्जिताः ।
अन्तर्दशाहे चाश्नन्ति गवां क्षिरं विचेतनाः ॥ १२.२३५.६८ ॥
ರಾತ್ರಿ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಸತ್ತುವನ್ನು ಸದಾ ವರ್ಜಿಸದೆ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಹತ್ತು ದಿನಗಳೊಳಗೆ ವಿವೇಕವಿಲ್ಲದೆ ಹಸುವಿನ ಹಾಲನ್ನೂ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.69
क्रमदोहं न कुर्वन्ति वत्सस्तन्यानि भुञ्जते ।
अनाथां कृपणां भार्यां घ्नन्ति नित्यं शपन्ति च ॥ १२.२३५.६९ ॥
ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹಾಲು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಕರು ಕೆಚ್ಚಲಿನ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತದೆ. ಅನಾಥೆ, ದೀನಳಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಸದಾ ಹೊಡೆದು ಶಪಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.70
शूद्रान्नपुष्टा विप्रास्तु निर्लज्जाश्च भवन्त्युत ।
संकीर्णानि च धान्यानि नात्यवेक्षत्कुटुंबिनी ॥ १२.२३५.७० ॥
ಶೂದ್ರನ ಅನ್ನದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಗೃಹಿಣಿಯೂ ಬೆರೆತ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
12.235.71
मार्जारकुक्कुटश्वानैः क्रीडां कुर्वन्ति मानवाः ।
गृहे कण्टकिनो वृक्षास्तथा निष्पाववल्लरी ॥ १२.२३५.७१ ॥
ಮನುಷ್ಯರು ಬೆಕ್ಕು, ಕೋಳಿ, ನಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾರೆ; ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಅವರೆ ಬಳ್ಳಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.
12.235.72
यज्ञियाश्च तथा वृक्षास्तेषामासन्दुरात्मनाम् ।
कूपस्नानरता नित्यं पर्वमैथुनगामिनः ॥ १२.२३५.७२ ॥
ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಮರಗಳೂ ಅಲ್ಲಿವೆ; ಅವು ಆ ದುರಾತ್ಮರಿಗೇ ಸೇರಿವೆ — ಅವರು ಸದಾ ಬಾವಿ ಸ್ನಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಪರ್ವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗಮಿಸುವವರು.
12.235.73
तिलानश्नन्ति रात्रौ च तैलाभ्यक्ताश्च शेरते ।
विभीतककरञ्जानां छायामूलनिवासिनः ॥ १२.२३५.७३ ॥
ಅವರು ರಾತ್ರಿ ಎಳ್ಳು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಲಗುತ್ತಾರೆ; ವಿಭೀತಕ, ಕರಂಜ ಮರಗಳ ನೆರಳು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.74
करवीरं च ते पुष्पं धारयन्ति च मोहिताः ।
पद्मबिजानि खादन्ति पुष्पं जिघ्रन्ति मोहिताः ॥ १२.२३५.७४ ॥
ಮೋಹಗೊಂಡವರಾಗಿ ಅವರು ಕರವೀರ ಹೂವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಾವರೆ ಬೀಜಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಹೂವುಗಳನ್ನು ಮೂಸುತ್ತಾರೆ.
12.235.75
न भोक्ष्यन्ति तथा नित्यं दैत्याः कालेन मोहिताः ।
निन्दन्ति स्तवनं विष्णोस्तस्य नित्यद्विषो जनाः ॥ १२.२३५.७५ ॥
ಕಾಲದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದ ದೈತ್ಯರು ಸದಾ ಹಾಗೆ ಭುಂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆತನೊಂದಿಗೆ ನಿತ್ಯ ವೈರ ಹೊಂದಿದ ಜನರು.
12.235.76
होमधूमो न तत्रासीद्वेदघोषस्तथैव च ।
यज्ञाश्च न प्रवर्तन्ते यथापूर्वं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.७६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹೋಮದ ಹೊಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ವೇದಘೋಷವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ; ಮೊದಲಿನಂತೆ ಮನೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
12.235.77
शिष्याचार्यक्रमो नासीत्पुत्रैरात्मपितुः पिता ।
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं हित्वा पाषण्डमाश्रिताः ॥ १२.२३५.७७ ॥
ಶಿಷ್ಯ-ಆಚಾರ್ಯ ಕ್ರಮವಿರಲಿಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ತಂದೆಗೇ ತಂದೆಗಳಾದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇವರೂ ಈಶ್ವರನೂ ಆದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ತೊರೆದು ಅವರು ಪಾಷಂಡವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
12.235.78
हव्यकव्यविहीनाश्च ज्ञानाध्ययनवर्जिताः ।
देवस्वादानरुचयो ब्रह्मस्वरुचयस्तथा।
स्तुतिमङ्गलहीनानि देवस्थानानि सर्वशः ॥ १२.२३५.७८ ॥
ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯವಿಲ್ಲದವರು, ಜ್ಞಾನ-ಅಧ್ಯಯನವಿಲ್ಲದವರು; ದೇವರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಸೆಯುಳ್ಳವರು; ಸ್ತುತಿ-ಮಂಗಳವಿಲ್ಲದ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ.
12.235.79
विप्रकीर्णानि धान्यानि काकमूषिकभोजनम् ।
अपावृतं पयोतिष्ठदुच्छिष्टाश्चास्पृशन्धृतम् ॥ १२.२३५.७९ ॥
ಧಾನ್ಯಗಳು ಚೆಲ್ಲಾಡಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ, ಕಾಗೆ ಮತ್ತು ಇಲಿಗಳು ಅವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ; ಹಾಲು ಮುಚ್ಚದೆ ಇರುತ್ತದೆ, ಎಂಜಲು ಕೈಗಳಿಂದ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
12.235.80
कुद्दालं दात्रपिटकं प्रकीर्णं कांस्यभोजनम् ।
द्रव्योपकरणं सर्वं नान्ववैक्षत्कुटुम्बिनी ॥ १२.२३५.८० ॥
ಗುದ್ದಲಿ, ಕುಡುಗೋಲು, ಬುಟ್ಟಿ, ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಚೆಲ್ಲಾಡಿ ಬಿದ್ದಿರುತ್ತವೆ; ಮನೆಯೊಡತಿ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.235.81
प्राकारागारविध्वंसान्न स्म ते प्रतिकुर्वते ।
क्षुद्राः संस्कारहीनाश्च नार्यो ह्युदरपोषणाः ॥ १२.२३५.८१ ॥
ಗೋಡೆಗಳು, ಮನೆಗಳು ಬಿದ್ದರೂ ಅವರು ಅವನ್ನು ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕ್ಷುದ್ರ ಮನಸ್ಸಿನ, ಸಂಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದ ಹೆಂಗಸರು ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿಯೇ ನಿರತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
12.235.82
शौचाचारपरिभ्रष्टा निर्लज्जा भोगवञ्चिताः ।
उभाभ्यामेव पाणिभ्यां शिरः कण्डूयनान्विताः।
गृहजालाभिसंस्थाना ह्यासंस्तत्र स्त्रियः पुनः ॥ १२.२३५.८२ ॥
ಶುಚಿ ಆಚಾರಗಳಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟರಾದ, ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ, ಭೋಗದಿಂದ ವಂಚಿತರಾದ; ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ತಲೆ ಕೆರೆಯುತ್ತಾ, ಮನೆಯ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಆ ಹೆಂಗಸರು ಅಲ್ಲೇ ಮತ್ತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.
12.235.83
श्वश्रूश्वशुरयोर्मध्ये भर्तारं कृतकं यथा ।
प्रेक्षयन्ति च निर्लज्जा नार्यः कुलजलक्षणाः ॥ १२.२३५.८३ ॥
ಅತ್ತೆ ಮಾವನ ನಡುವೆಯೇ ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಆ ಹೆಂಗಸರು ಗಂಡನನ್ನು ಕೂಲಿಯಾಳಿನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಕುಲಕ್ಕೆ ಕಳಂಕ ತರುವ ಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳವರು ಅವರು.
12.235.84
नाद्रियन्ते पशून्बद्ध्वा यवसेनोदकेन च ।
बालानां प्रेक्षमाणानां स्वयं भक्ष्यमभक्षयन्।
तथा भृत्यजनं सर्वमसंतर्प्य च दानवाः ॥ १२.२३५.८४ ॥
ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದ ಪಶುಗಳಿಗೆ ಮೇವು ನೀರು ಕೊಡುವ ಕಾಳಜಿ ಇಲ್ಲ; ಮಕ್ಕಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ತಾವೇ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹೀಗೆ ಸೇವಕರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸದೆ ಅವರು ದಾನವರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.235.85
पायसं कृसरं मांसमपूपानथ शष्कुलीः ।
अपाचयन्नात्मनोऽर्थे वृथा मांसान्यभक्षयन् ॥ १२.२३५.८५ ॥
ಅವರು ತಮಗಾಗಿ ಪಾಯಸ, ಕೃಸರ, ಮಾಂಸ, ಅಪೂಪ ಮತ್ತು ಶಷ್ಕುಲಿಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿದರು; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದರು.
12.235.86
उत्सूर्यशायिनश्चासन्सर्वे चासन्प्रगेशयाः ।
आवृत्तकलहाश्चात्र दिवारात्रं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.८६ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಸೂರ್ಯೋದಯದ ನಂತರವೂ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಬೆಳಗಿನ ಜಾವದಲ್ಲಿಯೂ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದರು; ಮನೆಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಗಲೂ ರಾತ್ರಿ ಜಗಳಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
12.235.87
अनार्याश्चार्यमासीनं पर्युपासन्न तत्र ह ।
आश्रमस्थान्विकर्मस्थाः प्राद्विषन्त परस्परम् ॥ १२.२३५.८७ ॥
ಅನಾರ್ಯರು ಅಲ್ಲಿ ಆರ್ಯನು ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗಲೂ ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸಲಿಲ್ಲ; ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಮತ್ತು ವಿಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷಿಸಿದರು.
12.235.88
संकराश्चाभ्यवर्तन्त न च शौचमवर्तत ।
ये च वेदविदो विप्रा विस्पष्टमनुचश्च ये।
निरन्तरविशेषास्ते बहुमानावमानयोः ॥ १२.२३५.८८ ॥
ಸಂಕರರು ಮೇಲೆದ್ದರು; ಶೌಚವು ನೆಲೆಸಲಿಲ್ಲ; ವೇದವಿದ್ಯರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅನುವಚನ ಮಾಡುವವರೂ ಗೌರವ ಅವಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭೇದ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
12.235.89
भावमाभरणं वेषं गतं स्थितमवेक्षितम् ।
असेवन्त भुजिष्या वै दुर्जनाचरितं विधिम् ॥ १२.२३५.८९ ॥
ದಾಸಿಯರು ದುರ್ಜನರು ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು; ಅವರ ಭಾವ, ಆಭರಣ, ವೇಷ, ನಡಿಗೆ, ನಿಲುವು ಮತ್ತು ನೋಟವನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿದರು.
12.235.90
स्त्रियः पुरुषवेषेण पुंसः स्त्रीवेषधारिणः ।
क्रीडारतिविहारेषु परां मुदमवाप्नुवन् ॥ १२.२३५.९० ॥
ಸ್ತ್ರೀಯರು ಪುರುಷರ ವೇಷದಲ್ಲಿ, ಪುರುಷರು ಸ್ತ್ರೀ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಆಟ, ರತಿ, ವಿಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆದರು.
12.235.91
प्रभवद्भिः पुरा दायानर्हेभ्यः प्रतिपादितान् ।
नाभ्यवर्न्तत नास्तिक्याद्वर्तन्तः संभवेष्वपि ॥ १२.२३५.९१ ॥
ಹಿಂದೆ ಶಕ್ತರು ಅರ್ಹರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾಯಗಳನ್ನು, ನಾಸ್ತಿಕತೆಯಿಂದ ನಡೆಯುವವರು ಅವಕಾಶಗಳು ಬಂದಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.235.92
मित्रेणाभ्यर्थितं द्रव्यमर्थी संश्रयते क्वचित् ।
वालकोट्यग्रमात्रेण स्वार्थेनाघ्नत तद्वसु ॥ १२.२३५.९२ ॥
ಮಿತ್ರನು ಕೇಳಿದ ಧನವನ್ನು ಯಾಚಕನೊಬ್ಬ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಕೂದಲ ತುದಿಯಷ್ಟು ಸ್ವಾರ್ಥದಿಂದ ಆ ಧನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
12.235.93
परस्वादानरुचयो विपणव्यवहारिणः ।
अदृश्यन्तार्यवर्णषु शृद्राश्चापि तपोधनाः ॥ १२.२३५.९३ ॥
ಪರಧನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೂ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡುವವರೂ ಆರ್ಯ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದರು; ಶೂದ್ರರೂ ತಪೋಧನರಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿದರು.
12.235.94
अधीयतेऽव्रताः केचिद्वृथा व्रतमथापरे ।
अशुश्रूषुर्गुरोः शिष्यः कश्चिच्छिप्यसखो गुरुः ॥ १२.२३५.९४ ॥
ಕೆಲವರು ವ್ರತವಿಲ್ಲದೆ ಓದುತ್ತಾರೆ, ಇತರರು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ವ್ರತ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುವಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಕೆಲವು ಗುರು ಶಿಷ್ಯನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.235.95
पिता चैव जनित्री च श्रान्तौ वृत्तोत्सवाविव ।
अप्रभुत्वे स्थितौ वृद्धावन्नं प्रार्थयतः सुतान् ॥ १२.२३५.९५ ॥
ತಂದೆ ತಾಯಿ ದಣಿದಿದ್ದರು, ಅವರ ಉತ್ಸವಗಳು ಮುಗಿದಂತೆ; ವೃದ್ಧರಾಗಿ ಅಶಕ್ತರಾಗಿ ಇದ್ದು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಅನ್ನ ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದರು.
12.235.96
तत्र वेदविदः प्राज्ञा गाम्भीर्ये सागरोपमाः ।
कृष्यादिष्वभवन्सक्ता मूर्खाः श्राद्धान्यभुञ्जत ॥ १२.२३५.९६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ವೇದಜ್ಞರೂ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ಇರುವ ಪ್ರಾಜ್ಞರೂ ಕೃಷಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು; ಮೂರ್ಖರು ಶ್ರಾದ್ಧದ ಊಟವನ್ನು ಉಂಡರು.
12.235.97
प्रातः सायं च सुप्रश्नं कल्पनं प्रेषणक्रियाः ।
शिष्यानप्रहितास्तेषामकुर्वन्गुरवश्च ह ॥ १२.२३५.९७ ॥
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ, ಉತ್ತಮ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ಏರ್ಪಾಡುಗಳು, ಕಳುಹಿಸುವ ಕೆಲಸಗಳು — ಗುರುಗಳು ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಅವುಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವರಿಂದ ಮಾಡಿಸಲೂ ಇಲ್ಲ.
12.235.98
श्वश्रूश्वशुरयोरग्रे वधूः प्रेष्यानशासत ।
अन्वशासच्च भर्तारं समाह्वायाभिजल्पति ॥ १२.२३५.९८ ॥
ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮುಂದೆಯೇ ಸೊಸೆ ಸೇವಕರಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು; ಗಂಡನನ್ನು ಕರೆದು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ವಾದಿಸಿದಳು.
12.235.99
प्रयत्नेनापि चारक्षच्चित्तं पुत्रस्य वै पिता ।
व्यभजच्चापि संरम्भाद्दुःखवासं तथाऽवसत् ॥ १२.२३५.९९ ॥
ತಂದೆ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮಗನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದರೂ, ಕೋಪದಿಂದ ಅದನ್ನು ಒಡೆದನು; ಹೀಗೆ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದನು.
12.235.100
अग्निदाहेन चोरैर्वा राजभिर्वा हृतं धनम् ।
दृष्ट्वा द्वेषात्प्राहसन्त सुहृत्संभाविता ह्यपि ॥ १२.२३५.१०० ॥
ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ, ಕಳ್ಳರಿಂದ ಅಥವಾ ರಾಜರಿಂದ ಅಪಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ, ಗೌರವಿತ ಗೆಳೆಯರೂ ದ್ವೇಷದಿಂದ ನಕ್ಕರು.
12.235.101
कृतघ्ना नास्तिकाः पापा गुरुदाराभिमर्शिनः ।
श्वशुरानुगताः सर्वे ह्युत्सृज्य पितरौ सुताः ॥ १२.२३५.१०१ ॥
ಕೃತಘ್ನರು, ನಾಸ್ತಿಕರು, ಪಾಪಿಗಳು, ಗುರುಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟುವವರು, ಮಾವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು — ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳೂ ತಂದೆತಾಯಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.
12.235.102
स्वकर्मणा च जातोऽहमित्येवंवादिनस्तथा ।
अभक्ष्यभक्षणरता निर्मर्यादा हतत्विषः ॥ १२.२३५.१०२ ॥
'ನಾನು ನನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದವನು' ಎಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳುವವರು, ತಿನ್ನಬಾರದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರು, ಮರ್ಯಾದೆ ಇಲ್ಲದವರು, ತೇಜಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರು.
12.235.103
तेष्वेवमादीनाचारानाचरत्सु विपर्यये ।
नाहं देवेन्द्र वत्स्यामि दानवेष्विति मे मतिः ॥ १२.२३५.१०३ ॥
ಅವರು ಇಂತಹ ಆಚಾರಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ವಿಪರ್ಯಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ, ಓ ದೇವೇಂದ್ರ, ನಾನು ದಾನವರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದೇ ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
12.235.104
तन्मां स्वयमनुप्राप्ताभिनन्द शचीपते ।
त्वयाऽर्चितां मां देवेश पुरो धास्यन्ति देवताः ॥ १२.२३५.१०४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ತಾನಾಗಿಯೇ ಬಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಶಚೀಪತಿ. ಓ ದೇವೇಶ, ನಿನ್ನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಮುಂದಿಡುವರು.
12.235.105
यत्राहं तत्र मत्कान्ता मद्विशिष्टा मदर्पणाः ।
सप्तदेव्यो जयाष्टभ्यो वासमेष्यन्ति तेऽष्टधा ॥ १२.२३५.१०५ ॥
ನಾನು ಎಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೋ ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯರಾದ, ನನ್ನಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟರಾದ, ನನಗೆ ಅರ್ಪಿತರಾದ ಏಳು ದೇವಿಯರು ಮತ್ತು ಎಂಟನೆಯ ಜಯೆ ಎಂಟು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಬರುವರು.
12.235.106
आशा श्रद्धा धृतिः क्षान्तिर्विजितिः सन्नतिः क्षमा ।
अष्टमी वृत्तिरेतासां पुरोगा पाकशासन ॥ १२.२३५.१०६ ॥
ಆಶೆ, ಶ್ರದ್ಧೆ, ಧೃತಿ, ಕ್ಷಾಂತಿ, ವಿಜಿತಿ, ಸನ್ನತಿ, ಕ್ಷಮೆ, ಎಂಟನೆಯ ವೃತ್ತಿ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಯೇ ಮುಂದಿರುವವಳು, ಓ ಪಾಕಶಾಸನ.
12.235.107
ताश्चाहं चासुरांस्त्यक्त्वा युष्मद्विषयमागताः ।
त्रिदशेषु निवत्स्यामो धर्मनिष्ठान्तरात्मसु ॥ १२.२३५.१०७ ॥
ಅವರೂ ನಾನೂ ಅಸುರರನ್ನು ತೊರೆದು ನಿನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ; ತ್ರಿದಶರ ನಡುವೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಅಂತರಾತ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವೆವು.
12.235.108
इत्युक्तवचनां देवीं प्रीत्यर्थं च ननन्दतुः ।
नारदश्चात्र देवर्षिर्वृत्रहन्ता च वासवः ॥ १२.२३५.१०८ ॥
ಹೀಗೆ ನುಡಿದ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು (ಎಲ್ಲರೂ) ಆನಂದಿಸಿದರು; ಇಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿ ನಾರದನೂ, ವೃತ್ರಹಂತಾ ವಾಸವನೂ ಆನಂದಿಸಿದರು.
12.235.109
ततोऽनलसखो वायुः प्रववौ देववर्त्मसु ।
इष्टगन्धः सुखस्पर्शः सर्वेन्द्रियसुखावहः ॥ १२.२३५.१०९ ॥
ಆಗ ಅಗ್ನಿಯ ಗೆಳೆಯನಾದ ವಾಯು ದೇವಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಸಿದನು; ಇಷ್ಟವಾದ ಪರಿಮಳ, ಸುಖಕರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೂ ಸುಖ ನೀಡುತ್ತಾ.
12.235.110
शुचौ चाभ्यर्थिते देशे त्रिदशाः प्रायशः स्थिताः ।
लक्ष्मीसहितमासीनं मघवन्तं दिदृक्षवः ॥ १२.२३५.११० ॥
ಶುದ್ಧವಾದ, ಬಯಸಿದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಡನೆ ಆಸೀನನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಲು ಬಯಸಿ.
12.235.111
ततो दिवं प्राप्य सहस्रलोचनः ।
स्त्रियोपपन्नः सुहृदा महर्षिणा।
रथेन हर्यश्वयुजा सुरर्षभः ।
सदः सुराणामभिसत्कृतो ययौ ॥ १२.२३५.१११ ॥
ನಂತರ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಗೆಳೆಯನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯೊಂದಿಗೆ, ಹಸಿರು ಕುದುರೆಗಳ ರಥದಲ್ಲಿ, ದೇವತೆಗಳ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಗೌರವಿತನಾಗಿ ಹೋದನು.
12.235.112
अथेङ्गितं वज्रधरस्य नारदः ।
श्रियश्च देव्या मनसा विचारयन्।
श्रियै शशंसामरदृष्टपौरुषः ।
शिवेन तत्रागमनं महर्षिभिः ॥ १२.२३५.११२ ॥
ನಂತರ ವಜ್ರಧರನ ಸೂಚನೆ ಮತ್ತು ದೇವಿ ಶ್ರೀಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳು ಕಂಡ ಪೌರುಷದ ನಾರದನು ಶ್ರೀಗೆ ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶುಭ ಆಗಮನವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
12.235.113
ततोऽमृतं द्यौः प्रववर्ष भास्वती ।
पितामहस्यायतने स्वयंभुवः।
अनाहता दुन्दुभयोऽथ नेदिरे ।
तथा प्रसन्नाश्च दिशश्चकाशिरे ॥ १२.२३५.११३ ॥
ನಂತರ ಹೊಳೆಯುವ ಆಕಾಶವು ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ಪಿತಾಮಹನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸಿತು; ಹೊಡೆಯದೆಯೇ ದುಂದುಭಿಗಳು ಮೊಳಗಿದವು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಬೆಳಗಿದವು.
12.235.114
यथर्तु सस्येषु ववर्ष वासवो ।
न धर्ममार्गाद्विचचाल कश्चन।
अनेकरत्नाकरभूषणा च भूः ।
सुघोषघोषाश्च दिवौकसां जये ॥ १२.२३५.११४ ॥
ಋತುಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ವಾಸವನು ಮಳೆಗರೆದನು; ಯಾರೂ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ರತ್ನಾಕರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಭೂಮಿಯೂ, ದೇವತೆಗಳ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಸುಘೋಷ ಘೋಷಗಳೂ ಉಂಟಾದವು.
12.235.115
क्रियाभिरामा मनुजा मनस्विनो ।
बभुः शुभे पुण्यकृतां पथि स्थिताः।
नरामराः किन्नरयक्षराक्षसाः ।
समृद्धिमन्तः सुमनस्विनोऽभवन् ॥ १२.२३५.११५ ॥
ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು, ಮನಸ್ವಿಗಳು ಶುಭ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಹೊಳೆದರು. ಮನುಷ್ಯರು, ದೇವತೆಗಳು, ಕಿನ್ನರರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಸಮೃದ್ಧರೂ ಸುಮನಸ್ಕರೂ ಆದರು.
12.235.116
न जात्वकाले कुसुमं कुतः फलं ।
पपात वृक्षात्पवनेरितादपि।
रसप्रदाः कामदुघाश्च धेनवो ।
न दारुणा वाग्विचचार कस्यचित् ॥ १२.२३५.११६ ॥
ಎಂದೂ ಅಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೂವು ಉದುರಲಿಲ್ಲ, ಹಣ್ಣಿನ ಮಾತೇನು; ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿದರೂ ಮರದಿಂದ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ರಸವನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾಮಧೇನುಗಳಿದ್ದವು; ಯಾರ ಬಾಯಿಂದಲೂ ಕಠೋರ ಮಾತು ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ.
12.235.117
इमां सपर्यां सह सर्वकामदैः ।
श्रियाश्च शक्रप्रमुखैश्च दैवतैः।
पठन्ति ये विप्रसदः समागताः ।
समृद्धकामाः श्रियमाप्नुवन्ति ते ॥ १२.२३५.११७ ॥
ಸರ್ವಕಾಮ ನೀಡುವ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಶ್ರೀಯೊಂದಿಗೆ, ಶಕ್ರ ಮುಖ್ಯರಾದ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಪೂಜೆಯನ್ನು ವಿಪ್ರಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಪಠಿಸುವವರು, ಕಾಮನೆ ಈಡೇರಿ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
12.235.118
त्वया कुरूणां वर यत्प्रचोदितं ।
भवाभवस्येह परं निदर्शनम्।
तदद्य सर्वं परिकीर्तितं मया ।
परीक्ष्य तत्त्वं परिगन्तुमर्हसि ॥ १२.२३५.११८ ॥
ಕುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಇಲ್ಲಿ ಭವ-ಅಭವ (ಉತ್ಪತ್ತಿ-ಲಯ) ಕುರಿತು ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪರಮ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಇಂದು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ನೀನು ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಅರಿಯಬೇಕು.
12.235.119
संस्मृत्य बुद्धीन्द्रियगोचरातिगं ।
स्वगोचरे सर्वकृतालयं तम्।
हरिं महापाग्रहरं जनास्ते ।
संस्मृत्य संपूज्य विधूतपापाः ॥ १२.२३५.११९ ॥
ಬುದ್ಧಿ-ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗೋಚರಕ್ಕೆ ಮೀರಿದ, ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಕರ್ಮಗಳ ಆಶ್ರಯವಾದ, ಮಹಾಪಾಪಗಳನ್ನು ಹರಿಸುವ ಆ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಿ ಜನರು ಪಾಪರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
12.235.120
यमैश्च नित्यं नियमैश्च संयता ।
स्तत्वं च विष्णोः परिपश्यमानाः।
देवानुसारेण विमुक्तियोगं ।
ते गाहमानाः परमाप्नुवन्ति ॥ १२.२३५.१२० ॥
ಯಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಸಂಯಮಿತರಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾ, ದೇವನ ಅನುಸಾರ ವಿಮುಕ್ತಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಅವರು ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
12.235.121
एवं राजेन्द्र सततं जपहोमपरायणः ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणः ॥ १२.२३५.१२१ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಹೀಗೆ ನಿರಂತರ ಜಪ-ಹೋಮಗಳಲ್ಲಿ ತತ್ಪರನಾಗಿ, ಸದಾ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ನಿತ್ಯ ಜ್ಞಾನ-ಧ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಾಯಣನಾಗಿರು.
12.235.122
दानधर्मरतिर्नित्यं प्रजास्त्वं परिपालय ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणान्।
विशेषेणार्चयेथास्त्वं सततं पर्युपास्व च ॥ १२.२३५.१२२ ॥
ದಾನಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ ನೀನು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪರಿಪಾಲಿಸು. ಸದಾ ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾಗಿರು; ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಜ್ಞಾನ-ಧ್ಯಾನಪರರಾದವರನ್ನು ಪೂಜಿಸು ಮತ್ತು ಸದಾ ಅವರ ಸೇವೆ ಮಾಡು.