മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.235.1
पूर्वरूपाणि मे राजन्पुरुषस्य भविष्यतः ।
पराभविष्यतश्चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३५.१ ॥
രാജാവേ, പിതാമഹാ, ഉയർച്ചയോ പരാജയമോ വരാനിരിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ പൂർവലക്ഷണങ്ങൾ എനിക്കു പറഞ്ഞുതരിക.
12.235.2
मन एव मनुष्यस्य पूर्वरूपाणि शंसति ।
भविष्यतश्च भद्रं ते तथैव न भविष्यतः ॥ १२.२३५.२ ॥
മനുഷ്യന്റെ മനസ്സുതന്നെയാണ് വരാനിരിക്കുന്നതിന്റെ പൂർവലക്ഷണങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്. നിനക്കു ശുഭം; വരാത്തതിനെയും അതുതന്നെ കാണിക്കുന്നു.
12.235.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रिया शक्रस्य संवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.२३५.३ ॥
ഇവിടെയും ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയാറുണ്ട് — ഇന്ദ്രനും ശ്രീയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം. അത് കേൾക്കുക, യുധിഷ്ഠിരാ.
12.235.4
महतस्तपसो व्यष्ट्या पश्यँल्लोकौ परावरौ ।
सामान्यमृषिभिर्गत्वा ब्रह्मलोकनिवासिभिः ॥ १२.२३५.४ ॥
മഹത്തായ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ലോകങ്ങൾ കണ്ടുകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മലോകവാസികളായ ഋഷിമാരോടൊപ്പം തുല്യനിലയിൽ പോയി.
12.235.5
ब्रह्मेवामितदीप्तौजाः शान्तपाप्मा महातपाः ।
विचचार यथाकालं त्रिषु लोकेषु नारदः ॥ १२.२३५.५ ॥
ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ, അപരിമിതമായ ജ്വലിക്കുന്ന ഓജസ്സുള്ള, പാപം ശമിച്ച, മഹാതപസ്വിയായ നാരദൻ, യഥാകാലം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സഞ്ചരിച്ചു.
12.235.6
कदाचित्प्रातरुत्थाय पिस्पृक्षुः सलिलं शुचि ।
ध्रुवद्वारभवां गङ्गां जगामावततार च ॥ १२.२३५.६ ॥
ഒരിക്കൽ പ്രഭാതത്തിൽ ഉണർന്ന്, ശുദ്ധജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ധ്രുവദ്വാരത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഗംഗയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന് അതിൽ ഇറങ്ങി.
12.235.7
मेरुपादोद्भवां गङ्गां नारायणपदच्युताम् ।
स वीक्षमाणो हृष्टात्मा तं देशमभिजग्मिवान् ॥ १२.२३५.७ ॥
മേരുവിന്റെ പാദത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവളും നാരായണന്റെ പാദത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയവളുമായ ഗംഗയെ നോക്കിക്കൊണ്ട്, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ അദ്ദേഹം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
12.235.8
यं…देवजवाकीर्णं सूक्ष्मकाञ्जनवालुकम् ।
गङ्गाद्वीपं समासाद्य नानावृक्षैरलङ्कृतम् ॥ १२.२३५.८ ॥
…ദേവ-ജ… നിറഞ്ഞതും സൂക്ഷ്മമായ സ്വർണ്ണമണൽ ഉള്ളതും പലതരം വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഗംഗാദ്വീപത്തിൽ എത്തി…
12.235.9
सालतालाश्वकर्णानां चन्दनानां च राजिभिः ।
मण्डितं विविधैः पुष्पैर्हंसकारण्डवायुतम् ॥ १२.२३५.९ ॥
സാല, താല, അശ്വകർണ വൃക്ഷങ്ങളുടെയും ചന്ദനമരങ്ങളുടെയും നിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും വിവിധ പുഷ്പങ്ങളാൽ മണ്ഡിതവും ഹംസങ്ങളും കാരണ്ഡവങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമായ.
12.235.10
नदीपुलिनमासाद्य स्नात्वा संतर्प्य देवताः ।
जजाप जप्यं धर्मात्मा तन्मयत्वेन भास्वता ॥ १२.२३५.१० ॥
നദീതീരത്തെത്തി സ്നാനം ചെയ്ത്, ദേവന്മാർക്ക് തർപ്പണം നൽകി, ധർമ്മാത്മാവ് ആ തേജസ്വിയിൽ തന്മയനായി ജപമന്ത്രം ജപിച്ചു.
12.235.11
सहस्रनयनश्चापि वज्री शम्बरपाकहा ।
तस्या देवर्षिजुष्टायास्तीरमभ्याजगाम ह ॥ १२.२३५.११ ॥
ആയിരം കണ്ണുള്ളവനും വജ്രായുധമേന്തിയവനും ശംബരനെയും പാകനെയും വധിച്ചവനുമായ ഇന്ദ്രനും ദേവർഷികൾ സേവിക്കുന്ന ആ നദിയുടെ തീരത്ത് എത്തി.
12.235.12
तावाप्लुत्य यतात्मानौ कृतजप्यौ समासतः ।
नद्याः पुलिनमासाद्य सूक्ष्मकाञ्चनवालुकम् ॥ १२.२३५.१२ ॥
ആ ഇരുവരും സ്നാനം ചെയ്ത്, മനസ്സടക്കി, സംക്ഷേപമായി ജപം ചെയ്ത്, സൂക്ഷ്മമായ സ്വർണ്ണമണൽ നിറഞ്ഞ നദീതീരത്തെത്തി.
12.235.13
पुण्यकर्मभिराख्याता देवर्षिकथिताः कथाः ।
चक्रतुस्तौ तथाऽऽसीनौ महर्षिकथितास्तथा।
पूर्ववृत्तव्यतीतानि कथयन्तौ समाहितौ ॥ १२.२३५.१३ ॥
പുണ്യകർമ്മികൾ പറഞ്ഞ, ദേവർഷികൾ വിവരിച്ച കഥകളും, മഹർഷികൾ പറഞ്ഞ കഥകളും അവർ ഇരുവരും ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഏകാഗ്രചിത്തരായി, കഴിഞ്ഞുപോയ പൂർവവൃത്താന്തങ്ങൾ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് കഴിച്ചു.
12.235.14
अद्य भास्करमुद्यन्तं रश्मिजालपुरस्कृतम् ।
पूर्णमण्डलमालोक्य तावुत्थायोपतस्थतुः ॥ १२.२३५.१४ ॥
ഇപ്പോൾ ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെ, രശ്മിജാലം മുന്നിൽ വഹിച്ച, പൂർണ്ണമണ്ഡലമായ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും എഴുന്നേറ്റ് അവനെ വണങ്ങി.
12.235.15
विविक्ते पुण्यदेशे तु रममाणौ मुदा युतौ ।
ददृशातेऽन्तरिक्षे तौ सूर्यस्योदयनं प्रति ॥ १२.२३५.१५ ॥
ഏകാന്തമായ പുണ്യദേശത്ത് സന്തോഷത്തോടെ രമിച്ചിരുന്ന ആ ഇരുവരും ആകാശത്ത് സൂര്യോദയത്തിന്റെ ദിക്കിലേക്ക് നോക്കി.
12.235.16
ज्योतिर्ज्वालसमाकीर्णं ज्योतिषां गणमण्डितम् ।
अभितस्तूदयन्तं तमर्कमर्कमिवापरम् ॥ १२.२३५.१६ ॥
പ്രകാശജ്വാലകളാൽ നിറഞ്ഞ, ജ്യോതിസ്സുകളുടെ ഗണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, എല്ലാ ഭാഗത്തും ഉദിക്കുന്ന ആ സൂര്യനെ മറ്റൊരു സൂര്യനെപ്പോലെ അവർ കണ്ടു.
12.235.17
आकाशो ददृशे ज्योतिरुद्यतार्चिः समप्रभम् ।
अर्कस्य तेजसा तुल्यं तद्भास्करसमप्रभम्।
तयोः समीपं तं प्राप्तं प्रत्यदृश्यत भारत ॥ १२.२३५.१७ ॥
ആകാശത്ത് ഒരു പ്രകാശം കണ്ടു; ഉയരുന്ന ജ്വാലകളോടും സമാനമായ പ്രഭയോടും കൂടി, സൂര്യതേജസ്സിന് തുല്യമായത്. അത് അവരുടെ സമീപത്തെത്തി, ഭാരതാ, പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
12.235.18
तत्सुपर्णार्करचितमास्थितं वैष्णवं पदम् ।
भाभिरप्रतिमं भाति त्रैलोक्यमवभासयत् ॥ १२.२३५.१८ ॥
ഗരുഡനും സൂര്യനും രചിച്ച, വിഷ്ണുവിന്റെ വാസസ്ഥാനമായ ആ പദം, അതിൽ സ്ഥിതനായി, തന്റെ രശ്മികളാൽ തുല്യമില്ലാതെ പ്രകാശിച്ച് മൂന്നുലോകങ്ങളെയും ഉജ്ജ്വലമാക്കി.
12.235.19
दृष्ट्वा तौ तु विक्रान्तौ प्राञ्जली समुपास्थितौ ।
क्रमात्संप्रेक्ष्यमाणौ तौ विमानं दिव्यमद्भुतम् ॥ १२.२३५.१९ ॥
ധീരരായ ആ രണ്ടുപേരും കൈകൂപ്പി സമീപം നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അവർ ആ ദിവ്യവും അത്ഭുതകരവുമായ വിമാനത്തെ ക്രമത്തിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
12.235.20
तस्मिंस्तदा सतीं कान्तां लोककान्तां परां शुभाम् ।
धात्रीं लोकस्य रमणीं लोकमातरमच्युताम् ॥ १२.२३५.२० ॥
അപ്പോൾ ആ വിമാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് സതിയും പ്രിയയും ലോകങ്ങൾക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവളും പരമശുഭയും ലോകത്തെ പോറ്റുന്നവളും മനോഹരിയും ലോകമാതാവും അച്യുതയുമായവളായിരുന്നു.
12.235.21
दिव्याभिरुपशोभाभिरप्सरोभिः पुरस्कृताम् ।
बृहतीमंशुमत्प्रख्यां बृहद्भानोरिवार्चिषम् ॥ १२.२३५.२१ ॥
ദിവ്യശോഭയുള്ള അപ്സരസ്സുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവളും വിശാലയും കിരണങ്ങൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നവളും മഹാസൂര്യന്റെ ജ്വാലപോലെയുള്ളവളുമായിരുന്നു.
12.235.22
नक्षत्रकल्पाभरणां तारापङ्क्तिसमस्रजम् ।
श्रियं ददृशतुः पद्मां साक्षात्पद्मदलस्थिताम् ॥ १२.२३५.२२ ॥
നക്ഷത്രസമാനമായ ആഭരണങ്ങളണിഞ്ഞവളും നക്ഷത്രനിരപോലെയുള്ള മാല ധരിച്ചവളുമായ, താമരയിതളിൽ നേരിട്ടിരിക്കുന്ന പത്മാ ശ്രീയെ അവർ ഇരുവരും കണ്ടു.
12.235.23
साऽवरुह्य विमानाग्रादङ्गनानामनुत्तमा ।
अभ्यागच्छन्त्रिलोकेशं शक्रं चर्षि च नारदम् ॥ १२.२३५.२३ ॥
സ്ത്രീകളിൽ അനുത്തമയായ അവൾ വിമാനത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്തുനിന്ന് ഇറങ്ങി, ത്രിലോകാധിപതിയായ ശക്രന്റെയും ഋഷിയായ നാരദന്റെയും അടുത്തേക്ക് വന്നു.
12.235.24
नारदानुगतः साक्षान्मघवांस्तामुपागमत् ।
कृताञ्जलिपुटो देवीं निवेद्यात्मानमात्मना ॥ १२.२३५.२४ ॥
നാരദനോടൊപ്പം മഘവാനായ ഇന്ദ്രൻ നേരിട്ട് അവളുടെ അടുത്തെത്തി. കൈകൂപ്പി ദേവിക്ക് സ്വയം സമർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് നിവേദിച്ചു.
12.235.25
चक्रे चानुपमां पूजां तस्याश्चापि स सर्वंवित् ।
देवराजः श्रियं राजन्वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १२.२३५.२५ ॥
സർവജ്ഞനായ ദേവരാജൻ അവൾക്ക് അനുപമമായ പൂജ ചെയ്തു; രാജാവേ, അവൻ ശ്രീയോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
12.235.26
का त्वं केन च कार्येण संप्राप्ता चारुहासिनि ।
कुतश्चागम्यते सुभ्रु गन्तव्यं क्व च ते शुभे ॥ १२.२३५.२६ ॥
ഹേ ചാരുഹാസിനി, നീ ആരാണ്, ഏത് കാര്യത്തിനായി വന്നു? ഹേ സുഭ്രൂ, നീ എവിടെ നിന്ന് വരുന്നു, ഹേ ശുഭേ, നീ എവിടേക്ക് പോകണം?
12.235.27
पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना ॥ १२.२३५.२७ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളിൽ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങളായ സർവജീവികളും എന്റെ ആത്മഭാവം ആഗ്രഹിച്ച് പരമാത്മാവിനോടൊപ്പം യത്നിക്കുന്നു.
12.235.28
साऽहं वै पङ्कजे जाता सूर्यरश्मिप्रबोधिते ।
भूत्यर्तं सर्वभूतानां पद्मा श्रीः पद्ममालिनी ॥ १२.२३५.२८ ॥
സൂര്യരശ്മികളാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ട താമരയിൽ ജനിച്ച ഞാൻ തന്നെയാണ്; സർവഭൂതങ്ങളുടെ ഐശ്വര്യത്തിനായി ഞാൻ പദ്മ, ശ്രീ, പദ്മമാലിനി.
12.235.29
अहं लक्ष्मीरहं भूतिः श्रीश्चाहं बलसूदन ।
अहं श्रद्धा च मेधा च सन्नतिर्विजितिः स्थितिः ॥ १२.२३५.२९ ॥
ഞാൻ തന്നെ ലക്ഷ്മി, ഞാൻ ഭൂതി, ഹേ ബലസൂദനാ, ഞാൻ ശ്രീ. ഞാൻ ശ്രദ്ധയും മേധയും വിനയവും വിജയവും സ്ഥിതിയും.
12.235.30
अहं धृतिरहं सिद्धिरहं संभूतिरेव च ।
अहं स्वाहा स्वधा चैव संस्तुतिर्नियतिः कृतिः ॥ १२.२३५.३० ॥
ഞാൻ തന്നെ ധൃതി, ഞാൻ സിദ്ധി, ഞാൻ സംഭൂതി. ഞാൻ സ്വാഹയും സ്വധയും; ഞാൻ സ്തുതിയും നിയതിയും കൃതിയും.
12.235.31
राज्ञां विजयमानानां सेनाग्नेषु ध्वजेषु च ।
निवसे धर्मशीलानां विषयेषु पुरेषु च ॥ १२.२३५.३१ ॥
വിജയിക്കുന്ന രാജാക്കന്മാരുടെ സേനാഗ്രങ്ങളിലും കൊടികളിലും, ധർമശീലരുടെ രാജ്യങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു.
12.235.32
जितकाशिनि शूरे च संग्रामेष्वनिवर्तिनि ।
निवसामि मनुष्येन्द्रे सदैव बलसूदन ॥ १२.२३५.३२ ॥
വിജയത്താൽ തിളങ്ങുന്ന വീരനിലും യുദ്ധങ്ങളിൽ പിന്മാറാത്തവനിലും ഞാൻ വസിക്കുന്നു; മനുഷ്യേന്ദ്രനിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു, ബലസൂദനാ.
12.235.33
धर्मनित्ये महाबुद्धौ ब्रह्मण्ये सत्यवादिनि ।
प्रश्रिते दानशीले च सदैव निवसाम्यहम् ॥ १२.२३५.३३ ॥
ധർമത്തിൽ നിത്യനായവനിലും മഹാബുദ്ധിയിലും ബ്രാഹ്മണഭക്തനിലും സത്യവാദിയിലും വിനീതനിലും ദാനശീലനിലും ഞാൻ എപ്പോഴും വസിക്കുന്നു.
12.235.34
असुरेष्ववसं पूर्वं सत्यधर्मनिबन्धनात् ।
विपरीतांस्तु तान्बुद्ध्वा त्वयि वासमरोचयम् ॥ १२.२३५.३४ ॥
മുമ്പ് സത്യധർമ്മബന്ധനം കാരണം ഞാൻ അസുരന്മാരിൽ വസിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ അവർ വിപരീതരാണെന്നറിഞ്ഞ് നിന്നിൽ വസിക്കുന്നത് ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
12.235.35
कथं वृत्तेषु दैत्येषु त्वमवात्सीर्वरानाने ।
दृष्ट्वा च किमिहागास्त्वं हित्वा दैतेयदानवान् ॥ १२.२३५.३५ ॥
സുന്ദരമുഖീ, വിപരീതരായ ദൈത്യന്മാരിൽ നീ എങ്ങനെ വസിച്ചു? ദൈതേയ ദാനവന്മാരെ വിട്ട് നീ എന്തിന് ഇവിടെ വന്നു?
12.235.36
स्वधर्ममनुतिष्ठत्सु धैर्यादचलितेषु च ।
स्वर्गमार्गाभिरामेषु सत्वेषु निरता ह्यहम् ॥ १२.२३५.३६ ॥
സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരിലും ധൈര്യത്താൽ ഇളകാത്തവരിലും സ്വർഗമാർഗത്തിൽ രമിക്കുന്ന ജീവികളിലും ഞാൻ നിരതയായിരിക്കുന്നു.
12.235.37
दानाध्ययनयज्ञेज्यापितृदैवतपूजनम् ।
गुरूणामतिथीनां च तेषां नित्यमवर्तत ॥ १२.२३५.३७ ॥
ദാനം, അധ്യയനം, യജ്ഞവും പൂജയും, പിതൃദേവതാപൂജ, ഗുരുക്കന്മാരെയും അതിഥികളെയും സത്കരിക്കൽ — ഇവ അവൾ നിത്യവും അനുഷ്ഠിച്ചു.
12.235.38
सुसंमृष्टगुहाश्चासञ्जितस्त्रीका हुताग्नयः ।
गुरुशुश्रूषका दान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.२३५.३८ ॥
വീടുകൾ നന്നായി വൃത്തിയാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, സ്ത്രീകൾ നന്നായി പരിപാലിക്കപ്പെട്ടു; അവർ ഹോമാഗ്നി ജ്വലിപ്പിച്ചു, മുതിർന്നവരെ ശുശ്രൂഷിച്ചു, ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവരും ബ്രാഹ്മണഭക്തരും സത്യവാദികളുമായിരുന്നു.
12.235.39
श्रद्दधाना जितक्रोधा दानशीलाऽनसूयवः ।
भृतपुत्रा भृतामात्या भृतदारा ह्यनीर्षवः ॥ १२.२३५.३९ ॥
ശ്രദ്ധയുള്ളവർ, ക്രോധം ജയിച്ചവർ, ദാനശീലർ, അസൂയയില്ലാത്തവർ; പുത്രന്മാരെയും അമാത്യന്മാരെയും ഭാര്യമാരെയും പോഷിപ്പിച്ചവർ, ഈർഷ്യയില്ലാത്തവർ.
12.235.40
अमर्षेण न चान्योन्यं स्पृहयन्ते कदाचन ।
न च जातूपतप्यन्ति धीराः परसमृद्धिभिः ॥ १२.२३५.४० ॥
ധീരന്മാർ അസഹനത്തോടെ പരസ്പരം മോഹിക്കുന്നില്ല; മറ്റുള്ളവരുടെ സമൃദ്ധി കണ്ട് ഒരിക്കലും വേദനിക്കുന്നുമില്ല.
12.235.41
दातारः संग्रहीतार आर्याः करुणवेदिनः ।
महाप्रसादा ऋजवो दृढभक्ता जितेन्द्रियाः ॥ १२.२३५.४१ ॥
അവർ ദാതാക്കളും സ്വീകരിക്കുന്നവരും ആര്യന്മാരും കരുണ അറിയുന്നവരും ഏറെ പ്രസാദമുള്ളവരും ഋജുക്കളും ദൃഢഭക്തരും ഇന്ദ്രിയജിതരുമായിരുന്നു.
12.235.42
संतुष्टभृत्यसचिवाः कृतज्ञाः प्रियवादिनः ।
यथार्हमानार्थकरा ह्रीनिषेवा यतव्रताः ॥ १२.२३५.४२ ॥
ഭൃത്യന്മാരിലും അമാത്യന്മാരിലും സംതൃപ്തരായവർ, കൃതജ്ഞർ, പ്രിയം പറയുന്നവർ; യോഗ്യതക്കൊത്ത് ആദരവും ധനവും നൽകിയവർ, ലജ്ജാശീലർ, വ്രതനിഷ്ഠർ.
12.235.43
नित्यं पर्वसु सुस्नाताः स्वनुलिप्ताः स्वलङ्कृताः ।
उपवासतपः शीलाः प्रतीता ब्रह्मवादिनः ॥ १२.२३५.४३ ॥
ഉത്സവദിനങ്ങളിൽ അവർ എപ്പോഴും നന്നായി കുളിക്കുകയും സുഗന്ധലേപനം പുരട്ടി നന്നായി അലങ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു; ഉപവാസവും തപസ്സും അവരുടെ സ്വഭാവമായിരുന്നു; അവർ പ്രസിദ്ധരായ ബ്രഹ്മവാദികളായിരുന്നു.
12.235.44
नैनानभ्युदियात्सूर्यो नैवास्वप्स्यन्प्रगेशयाः ।
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेव व्यवर्जयन् ॥ १२.२३५.४४ ॥
സൂര്യൻ അവർ ഉണരുന്നതിനുമുമ്പ് ഉദിക്കുമായിരുന്നില്ല; അവർ നേരം വെളുത്ത ശേഷവും കിടന്നുറങ്ങിയിരുന്നില്ല; രാത്രിയിൽ തൈരും സത്തുമാവും എപ്പോഴും വർജിച്ചു.
12.235.45
काल्यं घृतं तु चान्वीक्ष्य प्रयता ब्रह्मवादिनः ।
पङ्गल्यान्यपि चापश्यन्ब्रह्माणांश्चाप्यपूजयन् ॥ १२.२३५.४५ ॥
രാവിലത്തെ നെയ്യും നന്നായി പരിശോധിച്ചേ അവർ സ്വീകരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ; സംയമികളായ ബ്രഹ്മവാദികൾ മുടന്തരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു; ബ്രാഹ്മണരെയും പൂജിച്ചു.
12.235.46
सदा हि ददतां धर्म्यं सदाचाप्रतिगृह्णताम् ।
अर्धं च रात्र्याः स्वपतां दिवा चास्वपतां तथा ॥ १२.२३५.४६ ॥
അവർ എപ്പോഴും ധർമ്മപരമായി ദാനം നൽകി; ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതിലും സംയമം പാലിച്ചു; രാത്രിയുടെ പകുതി ഉറങ്ങി; പകൽ ഉറങ്ങിയില്ല.
12.235.47
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
दयां च संविभागं च नित्यमेवान्वमोदताम्।
कालो यातः सुखेनैव धर्ममार्गे निवर्तताम् ॥ १२.२३५.४७ ॥
ദരിദ്രരോടും അനാഥരോടും വൃദ്ധരോടും ദുർബലരും രോഗികളുമായ സ്ത്രീകളോടും അവർ എപ്പോഴും ദയയും പങ്കുവയ്ക്കലും അനുമോദിച്ചു; അവരുടെ കാലം ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ സുഖമായി കഴിഞ്ഞു; ആ മാർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് തിരിയുന്നവർക്കും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആകട്ടെ.
12.235.48
त्रस्तं विषण्णमुद्विग्नं भयार्तं व्याधिपीडितम् ।
हृतस्वं व्यसनार्तं च नित्यमाश्वासयन्ति ते ॥ १२.२३५.४८ ॥
ഭയന്നവർ, വിഷാദിച്ചവർ, ഉദ്വേഗമുള്ളവർ, ഭയത്താൽ പീഡിതർ, രോഗത്താൽ വേദനിക്കുന്നവർ, സ്വത്ത് കവർന്നവർ, ആപത്തിൽ വലഞ്ഞവർ—ഇവരെ അവർ എപ്പോഴും ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
12.235.49
धर्ममेवानुवर्तन्ते न हिंसन्ति परस्परम् ।
अनुकूलाश्च कार्येषु गुरुवृद्धोपसेविनः ॥ १२.२३५.४९ ॥
അവർ ധർമ്മത്തെ മാത്രം അനുസരിക്കുന്നു, പരസ്പരം ഹിംസിക്കുന്നില്ല, കർത്തവ്യങ്ങളിൽ അനുകൂലരായിരിക്കുന്നു, ഗുരുക്കന്മാരെയും മുതിർന്നവരെയും സേവിക്കുന്നു.
12.235.50
पितॄन्देवातिथींश्चैव गुरूंश्चैवाभ्यपूजयन् ।
अवशेषाणि चाश्नन्ति नित्यं सत्यतपोधृताः ॥ १२.२३५.५० ॥
അവർ പിതൃക്കളെയും ദേവന്മാരെയും അതിഥികളെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും എപ്പോഴും ആദരിക്കുന്നു; സത്യത്തിലും തപസ്സിലും ഉറച്ചവർ എപ്പോഴും ശേഷിച്ചതു മാത്രമേ ഭക്ഷിക്കുന്നുള്ളൂ.
12.235.51
नैकेऽश्नन्ति सुसंपन्नं न गच्छन्ति परस्त्रियम् ।
सर्वभूतेष्ववर्तन्त यथाऽऽत्मनि दयां प्रति ॥ १२.२३५.५१ ॥
ചിലർ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണമുണ്ടായാലും കഴിക്കുന്നില്ല; പരസ്ത്രീയുടെ അടുത്ത് പോകുന്നില്ല; എല്ലാ ജീവികളോടും തന്നോടെന്നപോലെ ദയയോടെ പെരുമാറുന്നു.
12.235.52
नैवाकाशे न पशुषु नायोनौ च न पर्वसु ।
इन्द्रियस्य विसर्गं ते रोचयन्ति कदाचन ॥ १२.२३५.५२ ॥
ആകാശത്തിലോ മൃഗങ്ങളിലോ അനുചിതമായ യോനിയിലോ പർവദിനങ്ങളിലോ ഇന്ദ്രിയവിസർഗം അവർ ഒരിക്കലും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
12.235.53
नित्यं दानं तथा दाक्ष्यमार्जवं चैव नित्यदा ।
उत्साहोऽथानहकारः परमं सौहृदं क्षमा ॥ १२.२३५.५३ ॥
എപ്പോഴും ദാനം, സാമർഥ്യം, ഋജുത്വം, ഉത്സാഹം, അഹങ്കാരമില്ലായ്മ, പരമമായ സൗഹൃദം, ക്ഷമ — ഇവയാണ് അവരുടെ ഗുണങ്ങൾ.
12.235.54
सत्यं दानं तपः शौचं कारुण्यं वागनिष्ठुरा ।
मित्रेषु चानभिद्रोहः सर्वं तेष्वभवत्प्रभो ॥ १२.२३५.५४ ॥
പ്രഭോ! സത്യം, ദാനം, തപസ്സ്, ശൗചം, കാരുണ്യം, മധുരവാക്ക്, മിത്രങ്ങളോടുള്ള വഞ്ചനയില്ലായ്മ — ഇവയെല്ലാം അവരിലുണ്ടായിരുന്നു.
12.235.55
निद्रा तन्द्रीरसंप्रीतिरसूयाऽथानवेक्षिता ।
अरतिश्च विषादश्च स्पृहा चाप्यविशन्न तान् ॥ १२.२३५.५५ ॥
ഉറക്കം, മന്ദത, അപ്രീതി, അസൂയ, അവഗണന, അരതി, വിഷാദം, ആശ എന്നിവ അവരിൽ പ്രവേശിച്ചിരുന്നില്ല.
12.235.56
साऽहमेवंगुणेष्वेव दानवेष्ववसं पुरा ।
प्रजासर्गमुपादाय यावद्गुणविपर्ययम् ॥ १२.२३५.५६ ॥
ഇത്തരം ഗുണങ്ങളുള്ള ദാനവരുടെ ഇടയിൽ മുൻപ് ഞാൻ വസിച്ചു; പ്രജാസൃഷ്ടി സ്വീകരിച്ച്, ആ ഗുണങ്ങൾ മറിയുന്നതുവരെ.
12.235.57
ततः कालविपर्यासे तेषां गुणविपर्ययात् ।
अपश्यं निर्गतं धर्मं कामक्रोधवशात्मनाम् ॥ १२.२३५.५७ ॥
അപ്പോൾ കാലം മറിഞ്ഞപ്പോൾ, അവരുടെ ഗുണങ്ങൾ വിപരീതമായതിനാൽ, കാമക്രോധങ്ങൾക്ക് വശപ്പെട്ട മനസ്സുള്ളവരിൽനിന്ന് ധർമം പോയതായി ഞാൻ കണ്ടു.
12.235.58
सभासदां च वृद्धानां सतां कथयतां कथाः ।
प्राहसन्नभ्यसूयंश्च सर्वबुद्धान्गुरून्परान् ॥ १२.२३५.५८ ॥
സഭാംഗങ്ങളും വൃദ്ധരും സജ്ജനങ്ങളും കഥകൾ പറയുമ്പോൾ അവർ പരിഹസിച്ചു; എല്ലാ ജ്ഞാനികളെയും ഗുരുക്കന്മാരെയും ശ്രേഷ്ഠരെയും നിന്ദിച്ചു.
12.235.59
युवानश्च समासीना वृद्धानपि गतान्सतः ।
नाभ्युत्थानाभिवादाभ्यां यथापूर्वमपूजयन् ॥ १२.२३५.५९ ॥
യുവാക്കൾ ഇരിക്കുമ്പോൾ, വൃദ്ധരെയും കടന്നുപോയ സജ്ജനങ്ങളെയും മുൻപത്തേപ്പോലെ എഴുന്നേറ്റ് നമസ്കരിച്ച് ആദരിച്ചില്ല.
12.235.60
वर्तयत्येव पितरि पुत्रः प्रभवते तथा ।
अमित्रभृत्यतां प्राप्य ख्यापयन्त्यनपत्रपाः ॥ १२.२३५.६० ॥
മകൻ പിതാവിനോടും അങ്ങനെ പെരുമാറി യജമാനനാകുന്നു; ലജ്ജയില്ലാത്തവർ ശത്രുവിന്റെ ഭൃത്യരായി തങ്ങളെ വിളംബരം ചെയ്യുന്നു.
12.235.61
तथा धर्मादपेतेन कर्मणा गर्हितेन ये ।
महतः प्राप्नुवन्त्यर्थांस्तेषां तत्राभवत्स्पृहा ॥ १२.२३५.६१ ॥
അതുപോലെ, ധർമ്മത്തിൽനിന്ന് വ്യതിചലിച്ച്, നിന്ദ്യമായ കർമ്മങ്ങളാൽ മഹത്തായ സമ്പത്ത് നേടുന്നവരോട് അവർക്കും ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി.
12.235.62
उच्चैश्चाभ्यवदन्रात्रौ नीचैस्तत्राग्निरज्वलत् ।
पुत्राः पितृनत्यचरन्नार्यश्चात्यचरन्पतीन् ॥ १२.२३५.६२ ॥
രാത്രിയിൽ അവർ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിച്ചു; അവിടെ മന്ദമായി അഗ്നി ജ്വലിച്ചു. പുത്രന്മാർ പിതാക്കന്മാരെ അതിക്രമിച്ചു; സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരെ അതിക്രമിച്ചു.
12.235.63
मातरं पितरं वृद्धमाचार्यमतिथिं गुरुम् ।
गुरुत्वान्नाभ्यनन्दन्त कुमारान्नान्वपालयन् ॥ १२.२३५.६३ ॥
അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വൃദ്ധരെയും ആചാര്യനെയും അതിഥിയെയും ഗുരുവിനെയും അവർ ആദരിച്ചില്ല; കുട്ടികളെയും സംരക്ഷിച്ചില്ല.
12.235.64
भिक्षां बलिमदत्त्वा च स्वयमन्नानि भुञ्जते ।
अनिष्ट्वाऽसंविभज्याथ पितृदेवातिथीन्गुरून् ॥ १२.२३५.६४ ॥
ഭിക്ഷയും ബലിയും നൽകാതെ അവർ സ്വയം അന്നം ഭുജിച്ചു; യജ്ഞം ചെയ്യാതെയും പങ്കുവെക്കാതെയും പിതൃക്കൾക്കും ദേവന്മാർക്കും അതിഥികൾക്കും ഗുരുക്കൾക്കും നൽകാതെയും.
12.235.65
न शौचमन्वरुद्ध्यन्त तेषां सूदजनास्तथा ।
मनसा कर्मणा वाचा भक्ष्यमासीदनावृतम् ॥ १२.२३५.६५ ॥
അവരുടെ പാചകക്കാരും ദാസന്മാരും ശൗചം പാലിച്ചില്ല; മനസ്സാലും കർമ്മത്താലും വാക്കാലും ഭക്ഷ്യം നിയന്ത്രണമില്ലാത്തതായിരുന്നു.
12.235.66
बालानां प्रेक्षमाणानां भक्तान्यश्नन्ति मोहिताः ।
एको दासो भवेत्तेषां तेषां दासीद्वयं तथा ॥ १२.२३५.६६ ॥
കുട്ടികൾ നോക്കിനിൽക്കേ മോഹിതരായി അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു; അവർക്ക് ഒരു ദാസനും രണ്ട് ദാസിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
12.235.67
त्रिगवा दानवाः केचिच्चतुरोजास्तथा परे ।
षडश्वाः सप्तमातङ्गाः पञ्चमाहिषिकाः परे ॥ १२.२३५.६७ ॥
ചിലർ മൂന്നു പശുക്കളുടെ വിലയുള്ളവർ, ചിലർ നാലു കുതിരകളുള്ളവർ; മറ്റുള്ളവർ ആറു കുതിരകളും ഏഴു ആനകളും അഞ്ചു എരുമകളുമുള്ളവർ.
12.235.68
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेवाविवर्जिताः ।
अन्तर्दशाहे चाश्नन्ति गवां क्षिरं विचेतनाः ॥ १२.२३५.६८ ॥
രാത്രിയിൽ തൈരും സത്തുവും എപ്പോഴും വർജ്ജിക്കാതെ കഴിക്കുന്നു; ബോധമില്ലാതെ പത്തു ദിവസത്തിനകം പശുവിൻ പാലും കഴിക്കുന്നു.
12.235.69
क्रमदोहं न कुर्वन्ति वत्सस्तन्यानि भुञ्जते ।
अनाथां कृपणां भार्यां घ्नन्ति नित्यं शपन्ति च ॥ १२.२३५.६९ ॥
ക്രമമായി പാൽ കറക്കുന്നില്ല; കിടാവ് അകിടിലെ പാൽ കുടിക്കുന്നു. അനാഥയും ദീനയുമായ ഭാര്യയെ എപ്പോഴും അടിക്കുകയും ശപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
12.235.70
शूद्रान्नपुष्टा विप्रास्तु निर्लज्जाश्च भवन्त्युत ।
संकीर्णानि च धान्यानि नात्यवेक्षत्कुटुंबिनी ॥ १२.२३५.७० ॥
ശൂദ്രന്റെ ആഹാരത്താൽ പോഷിതരായ ബ്രാഹ്മണരും ലജ്ജയില്ലാത്തവരാകുന്നു; ഗൃഹിണി കലർന്ന ധാന്യങ്ങൾ നന്നായി നോക്കുന്നില്ല.
12.235.71
मार्जारकुक्कुटश्वानैः क्रीडां कुर्वन्ति मानवाः ।
गृहे कण्टकिनो वृक्षास्तथा निष्पाववल्लरी ॥ १२.२३५.७१ ॥
മനുഷ്യർ പൂച്ചകൾ, കോഴികൾ, നായ്ക്കൾ എന്നിവയോടൊപ്പം കളിക്കുന്നു; വീട്ടിൽ മുള്ളുള്ള മരങ്ങളും അമരവള്ളിയും വളരുന്നു.
12.235.72
यज्ञियाश्च तथा वृक्षास्तेषामासन्दुरात्मनाम् ।
कूपस्नानरता नित्यं पर्वमैथुनगामिनः ॥ १२.२३५.७२ ॥
യജ്ഞത്തിന് യോഗ്യമായ വൃക്ഷങ്ങളും ഉണ്ട്; അവ ആ ദുരാത്മാക്കൾക്കുള്ളവയാണ് — എപ്പോഴും കിണറ്റിൽ കുളിക്കുന്നവരും പർവദിനങ്ങളിൽ സംഗമിക്കുന്നവരും.
12.235.73
तिलानश्नन्ति रात्रौ च तैलाभ्यक्ताश्च शेरते ।
विभीतककरञ्जानां छायामूलनिवासिनः ॥ १२.२३५.७३ ॥
അവർ രാത്രിയിൽ എള്ള് ഭക്ഷിക്കുന്നു; എണ്ണ പുരട്ടി കിടക്കുന്നു; വിഭീതക, കരഞ്ജ വൃക്ഷങ്ങളുടെ തണലിലും വേരുകളിലും വസിക്കുന്നു.
12.235.74
करवीरं च ते पुष्पं धारयन्ति च मोहिताः ।
पद्मबिजानि खादन्ति पुष्पं जिघ्रन्ति मोहिताः ॥ १२.२३५.७४ ॥
മോഹിതരായ അവർ അരളിപ്പൂവ് ധരിക്കുന്നു; താമരവിത്തുകൾ ഭക്ഷിക്കുന്നു; പൂക്കൾ മണക്കുന്നു.
12.235.75
न भोक्ष्यन्ति तथा नित्यं दैत्याः कालेन मोहिताः ।
निन्दन्ति स्तवनं विष्णोस्तस्य नित्यद्विषो जनाः ॥ १२.२३५.७५ ॥
കാലബലത്താൽ മോഹിതരായ ദൈത്യർ എന്നും അങ്ങനെ ഭുജിക്കില്ല; വിഷ്ണുവിന്റെ സ്തുതിയെ അവർ നിന്ദിക്കുന്നു; അവനോട് നിത്യവിരോധമുള്ള ജനങ്ങൾ.
12.235.76
होमधूमो न तत्रासीद्वेदघोषस्तथैव च ।
यज्ञाश्च न प्रवर्तन्ते यथापूर्वं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.७६ ॥
അവിടെ ഹോമധൂമമില്ല, വേദഘോഷവുമില്ല; മുൻപുപോലെ വീടുതോറും യജ്ഞങ്ങളും നടക്കുന്നില്ല.
12.235.77
शिष्याचार्यक्रमो नासीत्पुत्रैरात्मपितुः पिता ।
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं हित्वा पाषण्डमाश्रिताः ॥ १२.२३५.७७ ॥
ശിഷ്യ-ആചാര്യ ക്രമമില്ലായി; മക്കൾ സ്വന്തം പിതാവിന്റെ പിതാവായി; ബ്രാഹ്മണ്യദേവനും ഈശ്വരനുമായ വിഷ്ണുവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് അവർ പാഷണ്ഡത്തെ ആശ്രയിച്ചു.
12.235.78
हव्यकव्यविहीनाश्च ज्ञानाध्ययनवर्जिताः ।
देवस्वादानरुचयो ब्रह्मस्वरुचयस्तथा।
स्तुतिमङ्गलहीनानि देवस्थानानि सर्वशः ॥ १२.२३५.७८ ॥
ഹവ്യ-കവ്യങ്ങളില്ലാത്തവർ, ജ്ഞാനാധ്യയനമില്ലാത്തവർ; ദേവസ്വം കൈക്കലാക്കുന്നതിലും ബ്രഹ്മസ്വം സ്വീകരിക്കുന്നതിലും ആഗ്രഹമുള്ളവർ; സ്തുതിയും മംഗളവുമില്ലാത്ത ദേവസ്ഥാനങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും.
12.235.79
विप्रकीर्णानि धान्यानि काकमूषिकभोजनम् ।
अपावृतं पयोतिष्ठदुच्छिष्टाश्चास्पृशन्धृतम् ॥ १२.२३५.७९ ॥
ധാന്യങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു, കാക്കയും എലിയും അവ തിന്നുന്നു; പാൽ മൂടാതെ നിൽക്കുന്നു, എച്ചിൽകൈകൊണ്ട് നെയ്യ് തൊടുന്നു.
12.235.80
कुद्दालं दात्रपिटकं प्रकीर्णं कांस्यभोजनम् ।
द्रव्योपकरणं सर्वं नान्ववैक्षत्कुटुम्बिनी ॥ १२.२३५.८० ॥
മൺവെട്ടി, അരിവാൾ, കുട്ട, ഓട്ടുപാത്രങ്ങൾ എല്ലാം ചിതറിക്കിടക്കുന്നു; വീട്ടമ്മ ഈ വസ്തുക്കളൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല.
12.235.81
प्राकारागारविध्वंसान्न स्म ते प्रतिकुर्वते ।
क्षुद्राः संस्कारहीनाश्च नार्यो ह्युदरपोषणाः ॥ १२.२३५.८१ ॥
മതിലുകളും വീടുകളും തകർന്നാലും അവർ അവ നന്നാക്കുന്നില്ല; ചെറിയ മനസ്സും സംസ്കാരമില്ലാത്ത സ്ത്രീകളും വയറു നിറയ്ക്കുന്നതിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.
12.235.82
शौचाचारपरिभ्रष्टा निर्लज्जा भोगवञ्चिताः ।
उभाभ्यामेव पाणिभ्यां शिरः कण्डूयनान्विताः।
गृहजालाभिसंस्थाना ह्यासंस्तत्र स्त्रियः पुनः ॥ १२.२३५.८२ ॥
ശൗചാചാരങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണുപോയ, ലജ്ജയില്ലാത്ത, ഭോഗം വഞ്ചിതരായ; രണ്ടു കൈകൊണ്ടും തല ചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ട്, വീടെന്ന വലയിൽ കുടുങ്ങിയ ആ സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും അവിടെത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു.
12.235.83
श्वश्रूश्वशुरयोर्मध्ये भर्तारं कृतकं यथा ।
प्रेक्षयन्ति च निर्लज्जा नार्यः कुलजलक्षणाः ॥ १२.२३५.८३ ॥
അമ്മായിയമ്മയുടെയും അമ്മായിയച്ഛന്റെയും നടുവിൽ വെച്ചുതന്നെ ലജ്ജയില്ലാത്ത ആ സ്ത്രീകൾ ഭർത്താവിനെ കൂലിക്കാരനെപ്പോലെ നോക്കുന്നു; കുലത്തിന് അപമാനം വരുത്തുന്ന ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരാണവർ.
12.235.84
नाद्रियन्ते पशून्बद्ध्वा यवसेनोदकेन च ।
बालानां प्रेक्षमाणानां स्वयं भक्ष्यमभक्षयन्।
तथा भृत्यजनं सर्वमसंतर्प्य च दानवाः ॥ १२.२३५.८४ ॥
കെട്ടിയിട്ട കന്നുകാലികൾക്ക് പുല്ലും വെള്ളവും നൽകുന്നതിൽ അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല; കുട്ടികൾ നോക്കിനിൽക്കെ തന്നെ അവർ സ്വയം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ ഭൃത്യരെയെല്ലാം തൃപ്തിപ്പെടുത്താതെ അവർ ദാനവരാകുന്നു.
12.235.85
पायसं कृसरं मांसमपूपानथ शष्कुलीः ।
अपाचयन्नात्मनोऽर्थे वृथा मांसान्यभक्षयन् ॥ १२.२३५.८५ ॥
അവർ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പായസം, കൃസരം, മാംസം, അപൂപം, ശഷ്കുലി എന്നിവ പാകം ചെയ്തു; വൃഥാ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു.
12.235.86
उत्सूर्यशायिनश्चासन्सर्वे चासन्प्रगेशयाः ।
आवृत्तकलहाश्चात्र दिवारात्रं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.८६ ॥
എല്ലാവരും സൂര്യോദയത്തിനുശേഷവും ഉറങ്ങി; പുലർച്ചെയും ഉറങ്ങി; വീടുതോറും പകലും രാത്രിയും കലഹങ്ങൾ തുടർന്നു.
12.235.87
अनार्याश्चार्यमासीनं पर्युपासन्न तत्र ह ।
आश्रमस्थान्विकर्मस्थाः प्राद्विषन्त परस्परम् ॥ १२.२३५.८७ ॥
അനാര്യർ അവിടെ ആര്യൻ ഇരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹത്തെ സേവിച്ചില്ല; ആശ്രമങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരും വികർമ്മം ചെയ്യുന്നവരും പരസ്പരം വെറുത്തു.
12.235.88
संकराश्चाभ्यवर्तन्त न च शौचमवर्तत ।
ये च वेदविदो विप्रा विस्पष्टमनुचश्च ये।
निरन्तरविशेषास्ते बहुमानावमानयोः ॥ १२.२३५.८८ ॥
സങ്കരർ ഉയർന്നു; ശൗചം നിലനിന്നില്ല; വേദജ്ഞരായ ബ്രാഹ്മണരും വ്യക്തമായി അനുവചനം ചെയ്യുന്നവരും ബഹുമാനത്തിലും അപമാനത്തിലും വ്യത്യാസം കണ്ടില്ല.
12.235.89
भावमाभरणं वेषं गतं स्थितमवेक्षितम् ।
असेवन्त भुजिष्या वै दुर्जनाचरितं विधिम् ॥ १२.२३५.८९ ॥
ദുർജ്ജനർ പിന്തുടരുന്ന ആചാരം ദാസിമാർ അനുകരിച്ചു; അവരുടെ ഭാവം, ആഭരണം, വേഷം, നടത്തം, നിൽപ്പ്, നോട്ടം എന്നിവയും അനുകരിച്ചു.
12.235.90
स्त्रियः पुरुषवेषेण पुंसः स्त्रीवेषधारिणः ।
क्रीडारतिविहारेषु परां मुदमवाप्नुवन् ॥ १२.२३५.९० ॥
സ്ത്രീകൾ പുരുഷവേഷത്തിലും പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീവേഷത്തിലും കളികളിലും രതിയിലും വിഹാരത്തിലും പരമാനന്ദം നേടി.
12.235.91
प्रभवद्भिः पुरा दायानर्हेभ्यः प्रतिपादितान् ।
नाभ्यवर्न्तत नास्तिक्याद्वर्तन्तः संभवेष्वपि ॥ १२.२३५.९१ ॥
മുൻകാലത്ത് ശക്തരായവർ അർഹർക്ക് നൽകിയ അവകാശങ്ങളെ, നാസ്തികത്വം കൊണ്ട് പെരുമാറുന്നവർ അവസരങ്ങൾ വന്നപ്പോഴും മാനിച്ചില്ല.
12.235.92
मित्रेणाभ्यर्थितं द्रव्यमर्थी संश्रयते क्वचित् ।
वालकोट्यग्रमात्रेण स्वार्थेनाघ्नत तद्वसु ॥ १२.२३५.९२ ॥
സുഹൃത്ത് ആവശ്യപ്പെട്ട സമ്പത്തിനെ ഒരു യാചകൻ ചിലപ്പോൾ ആശ്രയിക്കുന്നു; എന്നാൽ മുടിയുടെ അറ്റത്തോളമുള്ള സ്വാർത്ഥത്താൽ ആ സമ്പത്തിനെ അവൻ നശിപ്പിക്കുന്നു.
12.235.93
परस्वादानरुचयो विपणव्यवहारिणः ।
अदृश्यन्तार्यवर्णषु शृद्राश्चापि तपोधनाः ॥ १२.२३५.९३ ॥
പരധനം എടുക്കുന്നതിൽ താൽപ്പര്യമുള്ളവരും ചന്തയിൽ കച്ചവടം ചെയ്യുന്നവരും ആര്യവർണ്ണങ്ങളിൽ കാണപ്പെട്ടു; ശൂദ്രരും തപസ്സുകൊണ്ട് ധനികരായി കാണപ്പെട്ടു.
12.235.94
अधीयतेऽव्रताः केचिद्वृथा व्रतमथापरे ।
अशुश्रूषुर्गुरोः शिष्यः कश्चिच्छिप्यसखो गुरुः ॥ १२.२३५.९४ ॥
ചിലർ വ്രതമില്ലാതെ പഠിക്കുന്നു, മറ്റു ചിലർ വ്യർത്ഥമായി വ്രതമെടുക്കുന്നു. ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനെ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നില്ല; ചിലപ്പോൾ ഗുരു ശിഷ്യന്റെ സുഹൃത്താകുന്നു.
12.235.95
पिता चैव जनित्री च श्रान्तौ वृत्तोत्सवाविव ।
अप्रभुत्वे स्थितौ वृद्धावन्नं प्रार्थयतः सुतान् ॥ १२.२३५.९५ ॥
അച്ഛനും അമ്മയും ക്ഷീണിതരായിരുന്നു, അവരുടെ ഉത്സവങ്ങൾ കഴിഞ്ഞതുപോലെ; വൃദ്ധരായി ശക്തിയില്ലാതെ നിന്ന് അവർ മക്കളോട് അന്നം ചോദിച്ചു.
12.235.96
तत्र वेदविदः प्राज्ञा गाम्भीर्ये सागरोपमाः ।
कृष्यादिष्वभवन्सक्ता मूर्खाः श्राद्धान्यभुञ्जत ॥ १२.२३५.९६ ॥
അവിടെ വേദജ്ഞരും ഗാംഭീര്യത്തിൽ സമുദ്രത്തിനു തുല്യരുമായ പണ്ഡിതന്മാർ കൃഷി മുതലായവയിൽ മുഴുകി; മൂഢന്മാർ ശ്രാദ്ധഭോജനം കഴിച്ചു.
12.235.97
प्रातः सायं च सुप्रश्नं कल्पनं प्रेषणक्रियाः ।
शिष्यानप्रहितास्तेषामकुर्वन्गुरवश्च ह ॥ १२.२३५.९७ ॥
രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും, നല്ല ചോദ്യങ്ങളും, ഒരുക്കങ്ങളും, അയക്കൽ ജോലികളും — ഗുരുക്കന്മാർ ശിഷ്യന്മാരെ അവയ്ക്കായി അയച്ചില്ല, അവരെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിച്ചതുമില്ല.
12.235.98
श्वश्रूश्वशुरयोरग्रे वधूः प्रेष्यानशासत ।
अन्वशासच्च भर्तारं समाह्वायाभिजल्पति ॥ १२.२३५.९८ ॥
അമ്മായിയമ്മയുടെയും അമ്മായിയച്ഛന്റെയും മുന്നിൽ മരുമകൾ ഭൃത്യന്മാർക്ക് കല്പന കൊടുത്തു; ഭർത്താവിനെ വിളിച്ച് അവനെ ശാസിക്കുകയും അവനോട് തർക്കിക്കുകയും ചെയ്തു.
12.235.99
प्रयत्नेनापि चारक्षच्चित्तं पुत्रस्य वै पिता ।
व्यभजच्चापि संरम्भाद्दुःखवासं तथाऽवसत् ॥ १२.२३५.९९ ॥
പിതാവ് പ്രയത്നത്തോടെ മകന്റെ മനസ്സിനെ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചെങ്കിലും, കോപത്താൽ അതിനെ വേർപെടുത്തി; ഇങ്ങനെ ദുഃഖത്തിൽ കഴിഞ്ഞു.
12.235.100
अग्निदाहेन चोरैर्वा राजभिर्वा हृतं धनम् ।
दृष्ट्वा द्वेषात्प्राहसन्त सुहृत्संभाविता ह्यपि ॥ १२.२३५.१०० ॥
തീയിൽ ദഹിച്ചതോ, കള്ളന്മാരാലോ രാജാക്കന്മാരാലോ അപഹരിക്കപ്പെട്ടതോ ആയ സമ്പത്ത് കണ്ടപ്പോൾ, ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ട സുഹൃത്തുക്കൾ പോലും ദ്വേഷത്താൽ പരിഹസിച്ചു.
12.235.101
कृतघ्ना नास्तिकाः पापा गुरुदाराभिमर्शिनः ।
श्वशुरानुगताः सर्वे ह्युत्सृज्य पितरौ सुताः ॥ १२.२३५.१०१ ॥
കൃതഘ്നരും നാസ്തികരും പാപികളും ഗുരുപത്നിയെ സ്പർശിക്കുന്നവരും അമ്മായിയച്ഛനെ അനുസരിക്കുന്നവരുമായ എല്ലാ പുത്രന്മാരും മാതാപിതാക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചു.
12.235.102
स्वकर्मणा च जातोऽहमित्येवंवादिनस्तथा ।
अभक्ष्यभक्षणरता निर्मर्यादा हतत्विषः ॥ १२.२३५.१०२ ॥
'ഞാൻ എന്റെ കർമ്മത്താൽ ജനിച്ചവനാണ്' എന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നവരും, ഭക്ഷിക്കാൻ പാടില്ലാത്തത് ഭക്ഷിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരും, മര്യാദയില്ലാത്തവരും, തേജസ്സറ്റവരുമായി.
12.235.103
तेष्वेवमादीनाचारानाचरत्सु विपर्यये ।
नाहं देवेन्द्र वत्स्यामि दानवेष्विति मे मतिः ॥ १२.२३५.१०३ ॥
അവർ ഇത്തരം ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുകയും വിപര്യയത്തിൽ വീഴുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഹേ ദേവേന്ദ്രാ, ഞാൻ ദാനവരുടെ ഇടയിൽ വസിക്കില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
12.235.104
तन्मां स्वयमनुप्राप्ताभिनन्द शचीपते ।
त्वयाऽर्चितां मां देवेश पुरो धास्यन्ति देवताः ॥ १२.२३५.१०४ ॥
അതിനാൽ സ്വയം വന്നുചേർന്ന എന്നെ സ്വീകരിക്കുക, ശചീപതേ. ദേവേശാ, നിന്നാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട എന്നെ ദേവതകൾ മുന്നിൽ നിർത്തും.
12.235.105
यत्राहं तत्र मत्कान्ता मद्विशिष्टा मदर्पणाः ।
सप्तदेव्यो जयाष्टभ्यो वासमेष्यन्ति तेऽष्टधा ॥ १२.२३५.१०५ ॥
ഞാൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടെ എന്റെ പ്രിയരായ, എന്നാൽ വിശിഷ്ടരായ, എനിക്ക് സമർപ്പിതരായ ഏഴു ദേവിമാരും എട്ടാമത്തെ ജയയും എട്ടു രൂപങ്ങളിൽ വസിക്കാൻ വരും.
12.235.106
आशा श्रद्धा धृतिः क्षान्तिर्विजितिः सन्नतिः क्षमा ।
अष्टमी वृत्तिरेतासां पुरोगा पाकशासन ॥ १२.२३५.१०६ ॥
ആശ, ശ്രദ്ധ, ധൃതി, ക്ഷാന്തി, വിജിതി, സന്നതി, ക്ഷമ, എട്ടാമത്തെ വൃത്തി — ഇവരിൽ വൃത്തി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവളാണ്, ഹേ പാകശാസനാ.
12.235.107
ताश्चाहं चासुरांस्त्यक्त्वा युष्मद्विषयमागताः ।
त्रिदशेषु निवत्स्यामो धर्मनिष्ठान्तरात्मसु ॥ १२.२३५.१०७ ॥
അവരും ഞാനും അസുരന്മാരെ ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്റെ മണ്ഡലത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; ത്രിദശന്മാരുടെ ഇടയിൽ, ധർമ്മനിഷ്ഠമായ അന്തരാത്മാക്കളിൽ വസിക്കും.
12.235.108
इत्युक्तवचनां देवीं प्रीत्यर्थं च ननन्दतुः ।
नारदश्चात्र देवर्षिर्वृत्रहन्ता च वासवः ॥ १२.२३५.१०८ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ (എല്ലാവരും) ആനന്ദിച്ചു; ഇവിടെ ദേവർഷി നാരദനും വൃത്രഹന്താവായ വാസവനും ആനന്ദിച്ചു.
12.235.109
ततोऽनलसखो वायुः प्रववौ देववर्त्मसु ।
इष्टगन्धः सुखस्पर्शः सर्वेन्द्रियसुखावहः ॥ १२.२३५.१०९ ॥
അപ്പോൾ അഗ്നിയുടെ സുഹൃത്തായ വായു ദേവമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ വീശി; ഇഷ്ടഗന്ധവും സുഖസ്പർശവും കൊണ്ട് എല്ലാ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും സുഖം നൽകിക്കൊണ്ട്.
12.235.110
शुचौ चाभ्यर्थिते देशे त्रिदशाः प्रायशः स्थिताः ।
लक्ष्मीसहितमासीनं मघवन्तं दिदृक्षवः ॥ १२.२३५.११० ॥
ശുദ്ധവും അഭീഷ്ടവുമായ സ്ഥലത്ത് ദേവന്മാർ മിക്കവാറും നിന്നിരുന്നു; ലക്ഷ്മിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച്.
12.235.111
ततो दिवं प्राप्य सहस्रलोचनः ।
स्त्रियोपपन्नः सुहृदा महर्षिणा।
रथेन हर्यश्वयुजा सुरर्षभः ।
सदः सुराणामभिसत्कृतो ययौ ॥ १२.२३५.१११ ॥
പിന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തിയ സഹസ്രലോചനൻ, ഭാര്യയോടും സുഹൃത്തായ മഹർഷിയോടുമൊപ്പം, ഹരിതാശ്വങ്ങൾ പൂട്ടിയ രഥത്തിൽ, ദേവസഭയിൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട് പോയി.
12.235.112
अथेङ्गितं वज्रधरस्य नारदः ।
श्रियश्च देव्या मनसा विचारयन्।
श्रियै शशंसामरदृष्टपौरुषः ।
शिवेन तत्रागमनं महर्षिभिः ॥ १२.२३५.११२ ॥
പിന്നെ വജ്രധാരിയുടെ സൂചനയും ദേവി ശ്രീയുടെ മനസ്സും ആലോചിച്ച്, ദേവന്മാർ കണ്ട പൗരുഷമുള്ള നാരദൻ, മഹർഷിമാരോടൊപ്പം അവിടെ ശുഭമായ വരവ് നടന്നതായി ശ്രീയോട് പറഞ്ഞു.
12.235.113
ततोऽमृतं द्यौः प्रववर्ष भास्वती ।
पितामहस्यायतने स्वयंभुवः।
अनाहता दुन्दुभयोऽथ नेदिरे ।
तथा प्रसन्नाश्च दिशश्चकाशिरे ॥ १२.२३५.११३ ॥
പിന്നെ പ്രകാശമുള്ള ആകാശം സ്വയംഭുവായ പിതാമഹന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് അമൃത് വർഷിച്ചു; അടിക്കാതെ ദുന്ദുഭികൾ മുഴങ്ങി, ദിശകൾ പ്രസന്നമായി പ്രകാശിച്ചു.
12.235.114
यथर्तु सस्येषु ववर्ष वासवो ।
न धर्ममार्गाद्विचचाल कश्चन।
अनेकरत्नाकरभूषणा च भूः ।
सुघोषघोषाश्च दिवौकसां जये ॥ १२.२३५.११४ ॥
ഋതുക്കൾക്കനുസരിച്ച് വിളകളിൽ വാസവൻ മഴ പെയ്യിച്ചു; ആരും ധർമ്മമാർഗത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ചില്ല. അനേകം രത്നാകരങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ഭൂമിയും ദേവന്മാരുടെ വിജയത്തിലെ സുഘോഷ മുഴക്കങ്ങളും.
12.235.115
क्रियाभिरामा मनुजा मनस्विनो ।
बभुः शुभे पुण्यकृतां पथि स्थिताः।
नरामराः किन्नरयक्षराक्षसाः ।
समृद्धिमन्तः सुमनस्विनोऽभवन् ॥ १२.२३५.११५ ॥
കർമ്മങ്ങളിൽ രമിക്കുന്ന മനുഷ്യരും മനസ്വികളും പുണ്യകർമ്മികളുടെ ശുഭമായ പാതയിൽ നിന്ന് ശോഭിച്ചു. മനുഷ്യരും ദേവന്മാരും കിന്നരന്മാരും യക്ഷന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും സമൃദ്ധരും പ്രസന്നമനസ്കരുമായി.
12.235.116
न जात्वकाले कुसुमं कुतः फलं ।
पपात वृक्षात्पवनेरितादपि।
रसप्रदाः कामदुघाश्च धेनवो ।
न दारुणा वाग्विचचार कस्यचित् ॥ १२.२३५.११६ ॥
ഒരിക്കലും അകാലത്തിൽ പുഷ്പം വീണില്ല; ഫലത്തെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതെന്ത്, കാറ്റിളകിയാലും മരത്തിൽ നിന്ന് അത് വീണില്ല. രസം നൽകുന്ന കാമധേനുക്കളുണ്ടായിരുന്നു; ആരുടെയും നാവിൽ നിന്ന് കഠിനവാക്ക് പുറപ്പെട്ടില്ല.
12.235.117
इमां सपर्यां सह सर्वकामदैः ।
श्रियाश्च शक्रप्रमुखैश्च दैवतैः।
पठन्ति ये विप्रसदः समागताः ।
समृद्धकामाः श्रियमाप्नुवन्ति ते ॥ १२.२३५.११७ ॥
സർവകാമങ്ങളും നൽകുന്ന ദേവന്മാരോടും ശ്രീയോടും ശക്രപ്രമുഖരായ ദേവന്മാരോടും കൂടിയ ഈ സ്തുതിയെ, വിപ്രസഭയിൽ ഒത്തുചേർന്ന് പഠിക്കുന്നവർ, ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമായി ശ്രീ നേടുന്നു.
12.235.118
त्वया कुरूणां वर यत्प्रचोदितं ।
भवाभवस्येह परं निदर्शनम्।
तदद्य सर्वं परिकीर्तितं मया ।
परीक्ष्य तत्त्वं परिगन्तुमर्हसि ॥ १२.२३५.११८ ॥
കുരുക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ! ഇവിടെ ഭവ, അഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള പരമോദാഹരണം നീ ചോദിച്ചു; അത് ഇന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി തത്ത്വം പരിശോധിച്ച് നേടാൻ നീ അർഹനാണ്.
12.235.119
संस्मृत्य बुद्धीन्द्रियगोचरातिगं ।
स्वगोचरे सर्वकृतालयं तम्।
हरिं महापाग्रहरं जनास्ते ।
संस्मृत्य संपूज्य विधूतपापाः ॥ १२.२३५.११९ ॥
ബുദ്ധിക്കും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും എത്താത്തവനും സ്വന്തം മണ്ഡലത്തിൽ സർവകർമ്മങ്ങൾക്കും ആലയമായവനും മഹാപാപങ്ങളെ ഹരിക്കുന്ന ആ ഹരിയെ സ്മരിച്ച് പൂജിച്ച് ജനങ്ങൾ പാപമുക്തരാകുന്നു.
12.235.120
यमैश्च नित्यं नियमैश्च संयता ।
स्तत्वं च विष्णोः परिपश्यमानाः।
देवानुसारेण विमुक्तियोगं ।
ते गाहमानाः परमाप्नुवन्ति ॥ १२.२३५.१२० ॥
യമങ്ങളാലും നിയമങ്ങളാലും എന്നും സംയമിതരായി, വിഷ്ണുവിന്റെ തത്ത്വം പൂർണ്ണമായി ദർശിച്ച്, ദേവാനുസാരം വിമുക്തിയോഗത്തിൽ മുങ്ങി അവർ പരമത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.235.121
एवं राजेन्द्र सततं जपहोमपरायणः ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणः ॥ १२.२३५.१२१ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഇപ്രകാരം നിരന്തരം ജപഹോമങ്ങളിൽ തത്പരനായി, എന്നും വാസുദേവനിൽ നിഷ്ഠനായി, ജ്ഞാനധ്യാനങ്ങളിൽ പരായണനായിരിക്കുക.
12.235.122
दानधर्मरतिर्नित्यं प्रजास्त्वं परिपालय ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणान्।
विशेषेणार्चयेथास्त्वं सततं पर्युपास्व च ॥ १२.२३५.१२२ ॥
ദാനധർമ്മത്തിൽ നിത്യം ആനന്ദിച്ച്, നീ പ്രജകളെ പരിപാലിക്കുക. എന്നും വാസുദേവനിൽ നിഷ്ഠനായിരിക്കുക; വിശേഷിച്ച് ജ്ഞാനധ്യാനപരായണരെ പൂജിച്ച്, എന്നും അവരെ സേവിക്കുക.