మహాభారతం · అధ్యాయం 12.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.235.1
पूर्वरूपाणि मे राजन्पुरुषस्य भविष्यतः ।
पराभविष्यतश्चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३५.१ ॥
రాజా, పితామహా, అభివృద్ధి చెందబోయే లేదా పరాజయం పొందబోయే మనిషి యొక్క పూర్వ లక్షణాలను నాకు చెప్పండి.
12.235.2
मन एव मनुष्यस्य पूर्वरूपाणि शंसति ।
भविष्यतश्च भद्रं ते तथैव न भविष्यतः ॥ १२.२३५.२ ॥
మనిషి మనసే భవిష్యత్తు పూర్వ లక్షణాలను సూచిస్తుంది. నీకు శుభం కలుగుగాక; రాబోనిది రాదు అని కూడా అదే సూచిస్తుంది.
12.235.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रिया शक्रस्य संवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.२३५.३ ॥
ఇక్కడ కూడా ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు — ఇంద్రుడు మరియు శ్రీ మధ్య సంవాదం. దానిని వినుము, యుధిష్ఠిరా.
12.235.4
महतस्तपसो व्यष्ट्या पश्यँल्लोकौ परावरौ ।
सामान्यमृषिभिर्गत्वा ब्रह्मलोकनिवासिभिः ॥ १२.२३५.४ ॥
మహా తపస్సు శక్తితో ఉన్నత, అధమ లోకాలను చూస్తూ, బ్రహ్మలోకంలో నివసించే ఋషులతో సమానంగా చేరుకున్నాడు.
12.235.5
ब्रह्मेवामितदीप्तौजाः शान्तपाप्मा महातपाः ।
विचचार यथाकालं त्रिषु लोकेषु नारदः ॥ १२.२३५.५ ॥
బ్రహ్మతో సమానుడు, అపరిమిత తేజస్సు గలవాడు, పాపాలు శాంతించినవాడు, మహా తపస్వి అయిన నారదుడు, తగిన సమయాల్లో మూడు లోకాలలో సంచరించాడు.
12.235.6
कदाचित्प्रातरुत्थाय पिस्पृक्षुः सलिलं शुचि ।
ध्रुवद्वारभवां गङ्गां जगामावततार च ॥ १२.२३५.६ ॥
ఒకప్పుడు ఉదయాన్నే లేచి, పవిత్ర జలంలో స్నానం చేయాలనే కోరికతో, ధ్రువద్వారం నుండి పుట్టిన గంగ వద్దకు వెళ్లి దానిలో దిగాడు.
12.235.7
मेरुपादोद्भवां गङ्गां नारायणपदच्युताम् ।
स वीक्षमाणो हृष्टात्मा तं देशमभिजग्मिवान् ॥ १२.२३५.७ ॥
మేరు పాదము నుండి జన్మించి, నారాయణుని పాదము నుండి జారిన గంగను చూస్తూ, సంతోషచిత్తుడై ఆయన ఆ ప్రదేశానికి వెళ్ళాడు.
12.235.8
यं…देवजवाकीर्णं सूक्ष्मकाञ्जनवालुकम् ।
गङ्गाद्वीपं समासाद्य नानावृक्षैरलङ्कृतम् ॥ १२.२३५.८ ॥
…దేవ-జ… తో నిండిన, సూక్ష్మ బంగారు ఇసుక కలిగిన, నానా వృక్షాలతో అలంకరించబడిన గంగా ద్వీపానికి చేరి…
12.235.9
सालतालाश्वकर्णानां चन्दनानां च राजिभिः ।
मण्डितं विविधैः पुष्पैर्हंसकारण्डवायुतम् ॥ १२.२३५.९ ॥
సాల, తాల, అశ్వకర్ణ వృక్షాల, చందన వృక్షాల వరుసలతో అలంకరించబడి, వివిధ పుష్పాలతో అలంకృతమై, హంసలు కారండవ పక్షులతో నిండిన.
12.235.10
नदीपुलिनमासाद्य स्नात्वा संतर्प्य देवताः ।
जजाप जप्यं धर्मात्मा तन्मयत्वेन भास्वता ॥ १२.२३५.१० ॥
నదీ తీరానికి చేరి, స్నానం చేసి, దేవతలకు తర్పణం ఇచ్చి, ధర్మాత్ముడు ఆ తేజస్సుతో తన్మయుడై జపమంత్రాన్ని జపించాడు.
12.235.11
सहस्रनयनश्चापि वज्री शम्बरपाकहा ।
तस्या देवर्षिजुष्टायास्तीरमभ्याजगाम ह ॥ १२.२३५.११ ॥
వేయి కన్నులు కలవాడు, వజ్రధారి, శంబరుని పాకుడిని (మరియు ఇతరులను) సంహరించినవాడైన ఇంద్రుడు కూడా దేవర్షులు సేవించే ఆ నది తీరానికి వచ్చాడు.
12.235.12
तावाप्लुत्य यतात्मानौ कृतजप्यौ समासतः ।
नद्याः पुलिनमासाद्य सूक्ष्मकाञ्चनवालुकम् ॥ १२.२३५.१२ ॥
ఆ ఇద్దరూ స్నానం చేసి, మనస్సును నిగ్రహించి, సంక్షేపంగా జపం చేసి, సూక్ష్మ బంగారు ఇసుక కలిగిన నది తీరానికి చేరారు.
12.235.13
पुण्यकर्मभिराख्याता देवर्षिकथिताः कथाः ।
चक्रतुस्तौ तथाऽऽसीनौ महर्षिकथितास्तथा।
पूर्ववृत्तव्यतीतानि कथयन्तौ समाहितौ ॥ १२.२३५.१३ ॥
పుణ్యకర్ముల చేత చెప్పబడిన, దేవర్షులు వివరించిన కథలను, మహర్షులు చెప్పిన కథలను ఆ ఇద్దరూ కూర్చొని ఏకాగ్రచిత్తంతో గతకాల వృత్తాంతాలను చెబుతూ గడిపారు.
12.235.14
अद्य भास्करमुद्यन्तं रश्मिजालपुरस्कृतम् ।
पूर्णमण्डलमालोक्य तावुत्थायोपतस्थतुः ॥ १२.२३५.१४ ॥
ఇప్పుడు ఉదయిస్తున్న సూర్యుని, కిరణజాలముతో ముందుగా నడుస్తున్న, పూర్ణమండలమైన అతనిని చూచి ఆ ఇద్దరూ లేచి అతనికి నమస్కరించారు.
12.235.15
विविक्ते पुण्यदेशे तु रममाणौ मुदा युतौ ।
ददृशातेऽन्तरिक्षे तौ सूर्यस्योदयनं प्रति ॥ १२.२३५.१५ ॥
ఏకాంతమైన పుణ్యస్థలంలో సంతోషంగా ఆనందిస్తూ ఉన్న ఆ ఇద్దరూ ఆకాశంలో సూర్యోదయ దిశను చూశారు.
12.235.16
ज्योतिर्ज्वालसमाकीर्णं ज्योतिषां गणमण्डितम् ।
अभितस्तूदयन्तं तमर्कमर्कमिवापरम् ॥ १२.२३५.१६ ॥
కాంతిజ్వాలలతో నిండిన, జ్యోతిర్గణాలతో అలంకరించబడిన, అన్నివైపులా ఉదయిస్తున్న ఆ సూర్యుడిని మరో సూర్యునిలా చూశారు.
12.235.17
आकाशो ददृशे ज्योतिरुद्यतार्चिः समप्रभम् ।
अर्कस्य तेजसा तुल्यं तद्भास्करसमप्रभम्।
तयोः समीपं तं प्राप्तं प्रत्यदृश्यत भारत ॥ १२.२३५.१७ ॥
ఆకాశంలో ఒక కాంతి కనిపించింది; ఉద్భవిస్తున్న జ్వాలలతో, సమాన ప్రకాశంతో, సూర్యతేజస్సుతో సమానమైనది. అది వారి సమీపానికి వచ్చి, ఓ భారతా, కనిపించింది.
12.235.18
तत्सुपर्णार्करचितमास्थितं वैष्णवं पदम् ।
भाभिरप्रतिमं भाति त्रैलोक्यमवभासयत् ॥ १२.२३५.१८ ॥
గరుడుడు, సూర్యుడు రచించిన, విష్ణువు నివాసమైన ఆ స్థానం, అందులో స్థితమై, తన కిరణాలతో సాటిలేకుండా ప్రకాశిస్తూ, మూడు లోకాలను ప్రకాశింపజేసింది.
12.235.19
दृष्ट्वा तौ तु विक्रान्तौ प्राञ्जली समुपास्थितौ ।
क्रमात्संप्रेक्ष्यमाणौ तौ विमानं दिव्यमद्भुतम् ॥ १२.२३५.१९ ॥
ఆ ఇద్దరు పరాక్రమవంతులు చేతులు జోడించి సమీపంలో నిలిచి ఉండగా చూసి, వారు ఆ దివ్యమైన, అద్భుతమైన విమానాన్ని క్రమంగా చూడసాగారు.
12.235.20
तस्मिंस्तदा सतीं कान्तां लोककान्तां परां शुभाम् ।
धात्रीं लोकस्य रमणीं लोकमातरमच्युताम् ॥ १२.२३५.२० ॥
ఆ సమయంలో ఆ విమానంలో ఉన్నది సతి, ప్రియురాలు, లోకాలకు ప్రియమైనది, అత్యుత్తమమైనది, శుభకరమైనది, లోకాన్ని పోషించేది, మనోహరమైనది, లోకమాత, అచ్యుత.
12.235.21
दिव्याभिरुपशोभाभिरप्सरोभिः पुरस्कृताम् ।
बृहतीमंशुमत्प्रख्यां बृहद्भानोरिवार्चिषम् ॥ १२.२३५.२१ ॥
దివ్యమైన శోభతో కూడిన అప్సరసలచే చుట్టబడినది, విశాలమైనది, సూర్యకిరణాల వంటి కాంతిగలది, మహా సూర్యుని తేజస్సువలె ఉన్నది.
12.235.22
नक्षत्रकल्पाभरणां तारापङ्क्तिसमस्रजम् ।
श्रियं ददृशतुः पद्मां साक्षात्पद्मदलस्थिताम् ॥ १२.२३५.२२ ॥
నక్షత్రాల వంటి ఆభరణాలు, తారల వరుస వంటి మాల ధరించిన, సాక్షాత్తు పద్మదళంపై ఉన్న పద్మా శ్రీదేవిని వారిద్దరూ చూశారు.
12.235.23
साऽवरुह्य विमानाग्रादङ्गनानामनुत्तमा ।
अभ्यागच्छन्त्रिलोकेशं शक्रं चर्षि च नारदम् ॥ १२.२३५.२३ ॥
స్త్రీలలో అత్యుత్తమురాలైన ఆమె విమానాగ్రం నుండి దిగి, త్రిలోకాధిపతి శక్రుని వైపు, ఋషి నారదుని వైపు వచ్చింది.
12.235.24
नारदानुगतः साक्षान्मघवांस्तामुपागमत् ।
कृताञ्जलिपुटो देवीं निवेद्यात्मानमात्मना ॥ १२.२३५.२४ ॥
నారదునితో కూడిన మఘవంతుడు స్వయంగా ఆమె వద్దకు వచ్చాడు. చేతులు జోడించి, దేవికి తనను తాను అర్పించుకుంటూ నమస్కరించాడు.
12.235.25
चक्रे चानुपमां पूजां तस्याश्चापि स सर्वंवित् ।
देवराजः श्रियं राजन्वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १२.२३५.२५ ॥
సర్వజ్ఞుడైన దేవరాజు ఆమెకు అనుపమ పూజ చేశాడు; ఓ రాజా, అతడు శ్రీతో ఈ మాటలు పలికాడు.
12.235.26
का त्वं केन च कार्येण संप्राप्ता चारुहासिनि ।
कुतश्चागम्यते सुभ्रु गन्तव्यं क्व च ते शुभे ॥ १२.२३५.२६ ॥
ఓ చారు హాసిని, నువ్వు ఎవరు, ఏ పని కోసం వచ్చావు? ఓ సుభ్రూ, ఎక్కడి నుండి వస్తున్నావు, ఓ శుభే, నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్లాలి?
12.235.27
पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना ॥ १२.२३५.२७ ॥
మూడు లోకాలలోని పవిత్ర స్థలాలలో స్థావర జంగమ జీవులన్నీ నా ఆత్మభావాన్ని కోరి, పరమాత్మతో ప్రయత్నిస్తున్నాయి.
12.235.28
साऽहं वै पङ्कजे जाता सूर्यरश्मिप्रबोधिते ।
भूत्यर्तं सर्वभूतानां पद्मा श्रीः पद्ममालिनी ॥ १२.२३५.२८ ॥
సూర్యకిరణాలచే మేల్కొల్పబడిన పద్మంలో పుట్టిన ఆ నేనే; సర్వభూతాల శ్రేయస్సుకై నేను పద్మా, శ్రీ, పద్మమాలినిగా ఉన్నాను.
12.235.29
अहं लक्ष्मीरहं भूतिः श्रीश्चाहं बलसूदन ।
अहं श्रद्धा च मेधा च सन्नतिर्विजितिः स्थितिः ॥ १२.२३५.२९ ॥
నేనే లక్ష్మి, నేనే భూతి, ఓ బలసూదన, నేనే శ్రీ. నేనే శ్రద్ధ, మేధ, వినయం, విజయం, స్థితి.
12.235.30
अहं धृतिरहं सिद्धिरहं संभूतिरेव च ।
अहं स्वाहा स्वधा चैव संस्तुतिर्नियतिः कृतिः ॥ १२.२३५.३० ॥
నేనే ధృతి, నేనే సిద్ధి, నేనే సంభూతి. నేనే స్వాహా, స్వధా; నేనే స్తుతి, నియతి, కృతి.
12.235.31
राज्ञां विजयमानानां सेनाग्नेषु ध्वजेषु च ।
निवसे धर्मशीलानां विषयेषु पुरेषु च ॥ १२.२३५.३१ ॥
విజయం సాధించే రాజుల సేనాగ్రాలలోను ధ్వజాలలోను, ధర్మశీలుల దేశాలలోను నగరాలలోను నేను నివసిస్తాను.
12.235.32
जितकाशिनि शूरे च संग्रामेष्वनिवर्तिनि ।
निवसामि मनुष्येन्द्रे सदैव बलसूदन ॥ १२.२३५.३२ ॥
విజయంతో ప్రకాశించే వీరునిలోను, యుద్ధాలలో వెనుకంజ వేయనివానిలోను నేను నివసిస్తాను; మనుషుల ప్రభువులో నేను ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తాను, బలసూదనా.
12.235.33
धर्मनित्ये महाबुद्धौ ब्रह्मण्ये सत्यवादिनि ।
प्रश्रिते दानशीले च सदैव निवसाम्यहम् ॥ १२.२३५.३३ ॥
ధర్మంలో నిత్యుడై, మహాబుద్ధిమంతుడై, బ్రాహ్మణభక్తుడై, సత్యవాదియై, వినయవంతుడై, దానశీలుడైనవానిలో నేను ఎల్లప్పుడూ నివసిస్తాను.
12.235.34
असुरेष्ववसं पूर्वं सत्यधर्मनिबन्धनात् ।
विपरीतांस्तु तान्बुद्ध्वा त्वयि वासमरोचयम् ॥ १२.२३५.३४ ॥
పూర్వం నేను సత్యధర్మ బంధనం వల్ల అసురులలో నివసించాను; కాని వారు విపరీతులని తెలుసుకుని నీలో నివసించడాన్ని నేను ఇష్టపడ్డాను.
12.235.35
कथं वृत्तेषु दैत्येषु त्वमवात्सीर्वरानाने ।
दृष्ट्वा च किमिहागास्त्वं हित्वा दैतेयदानवान् ॥ १२.२३५.३५ ॥
ఓ సుందర ముఖీ, మారిపోయిన దైత్యుల మధ్య నీవు ఎలా నివసించావు? దైతేయ దానవులను విడిచి నీవు ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు?
12.235.36
स्वधर्ममनुतिष्ठत्सु धैर्यादचलितेषु च ।
स्वर्गमार्गाभिरामेषु सत्वेषु निरता ह्यहम् ॥ १२.२३५.३६ ॥
స్వధర్మాన్ని అనుసరించేవారిలోను, ధైర్యంతో చలించనివారిలోను, స్వర్గమార్గంలో ఆనందించేవారిలోను ఉన్న ప్రాణులలో నేను నిరతురాలనై ఉంటాను.
12.235.37
दानाध्ययनयज्ञेज्यापितृदैवतपूजनम् ।
गुरूणामतिथीनां च तेषां नित्यमवर्तत ॥ १२.२३५.३७ ॥
దానం, అధ్యయనం, యజ్ఞం మరియు పూజ, పితృదేవతలు దేవతల పూజ, గురువులు మరియు అతిథుల సేవ — వీటిని ఆమె నిత్యం ఆచరించేది.
12.235.38
सुसंमृष्टगुहाश्चासञ्जितस्त्रीका हुताग्नयः ।
गुरुशुश्रूषका दान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.२३५.३८ ॥
ఇళ్ళు చక్కగా శుభ్రంగా ఉండేవి, స్త్రీలు బాగా చూసుకోబడ్డారు; వారు అగ్నిహోత్రం చేసేవారు, పెద్దలను సేవించేవారు, ఇంద్రియనిగ్రహం కలవారు, బ్రాహ్మణ భక్తులు, సత్యవాదులు.
12.235.39
श्रद्दधाना जितक्रोधा दानशीलाऽनसूयवः ।
भृतपुत्रा भृतामात्या भृतदारा ह्यनीर्षवः ॥ १२.२३५.३९ ॥
శ్రద్ధగలవారు, కోపాన్ని జయించినవారు, దానశీలురు, అసూయలేనివారు; కుమారులను, మంత్రులను, భార్యలను పోషించేవారు, ఈర్ష్య లేనివారు.
12.235.40
अमर्षेण न चान्योन्यं स्पृहयन्ते कदाचन ।
न च जातूपतप्यन्ति धीराः परसमृद्धिभिः ॥ १२.२३५.४० ॥
ధీరులు అసహనంతో ఒకరినొకరు కోరుకోరు, ఇతరుల సంపదను చూసి ఎప్పుడూ బాధపడరు.
12.235.41
दातारः संग्रहीतार आर्याः करुणवेदिनः ।
महाप्रसादा ऋजवो दृढभक्ता जितेन्द्रियाः ॥ १२.२३५.४१ ॥
వారు దాతలు, స్వీకర్తలు, ఆర్యులు, కరుణ తెలిసినవారు, గొప్ప ప్రసన్నులు, ఋజువర్తనులు, దృఢభక్తులు, ఇంద్రియజయులు.
12.235.42
संतुष्टभृत्यसचिवाः कृतज्ञाः प्रियवादिनः ।
यथार्हमानार्थकरा ह्रीनिषेवा यतव्रताः ॥ १२.२३५.४२ ॥
వారు సేవకులు మరియు మంత్రులతో తృప్తిగలవారు, కృతజ్ఞులు, ప్రియంగా మాట్లాడేవారు; తగినట్లు గౌరవమూ ధనమూ ఇచ్చేవారు, లజ్జాశీలురు, వ్రతనిష్ఠులు.
12.235.43
नित्यं पर्वसु सुस्नाताः स्वनुलिप्ताः स्वलङ्कृताः ।
उपवासतपः शीलाः प्रतीता ब्रह्मवादिनः ॥ १२.२३५.४३ ॥
పర్వదినాల్లో వారు ఎల్లప్పుడూ చక్కగా స్నానం చేసి, సుగంధ లేపనం పూసుకుని, అలంకరించుకునేవారు; ఉపవాసం, తపస్సు వారి స్వభావం; వారు ప్రసిద్ధ బ్రహ్మవాదులు.
12.235.44
नैनानभ्युदियात्सूर्यो नैवास्वप्स्यन्प्रगेशयाः ।
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेव व्यवर्जयन् ॥ १२.२३५.४४ ॥
సూర్యుడు వారు లేవకముందే ఉదయించేవాడు కాదు; వారు తెల్లవారిన తర్వాత పడుకుని ఉండేవారు కాదు; రాత్రిపూట పెరుగు, సత్తును ఎల్లప్పుడూ విడిచిపెట్టేవారు.
12.235.45
काल्यं घृतं तु चान्वीक्ष्य प्रयता ब्रह्मवादिनः ।
पङ्गल्यान्यपि चापश्यन्ब्रह्माणांश्चाप्यपूजयन् ॥ १२.२३५.४५ ॥
ఉదయపు నేతిని కూడా బాగా పరిశీలించి స్వీకరించేవారు; నిగ్రహం కలిగిన బ్రహ్మవాదులు కుంటివారిని కూడా గమనించేవారు; బ్రాహ్మణులను గౌరవించేవారు.
12.235.46
सदा हि ददतां धर्म्यं सदाचाप्रतिगृह्णताम् ।
अर्धं च रात्र्याः स्वपतां दिवा चास्वपतां तथा ॥ १२.२३५.४६ ॥
వారు ఎల్లప్పుడూ ధర్మబద్ధంగా దానం ఇచ్చేవారు; దానం స్వీకరించడంలోనూ సంయమనం పాటించేవారు; రాత్రిలో సగభాగం నిద్రించేవారు, పగటిపూట నిద్రించేవారు కాదు.
12.235.47
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
दयां च संविभागं च नित्यमेवान्वमोदताम्।
कालो यातः सुखेनैव धर्ममार्गे निवर्तताम् ॥ १२.२३५.४७ ॥
దీనులు, అనాథులు, వృద్ధులు, బలహీనులు, రోగిణులైన స్త్రీల పట్ల వారు ఎల్లప్పుడూ దయను, పంచుకోవడాన్ని అనుమోదించేవారు; వారి కాలం ధర్మమార్గంలో సుఖంగా గడిచింది; ఆ మార్గం నుండి మరలే వారికీ ఇది కలగాలి.
12.235.48
त्रस्तं विषण्णमुद्विग्नं भयार्तं व्याधिपीडितम् ।
हृतस्वं व्यसनार्तं च नित्यमाश्वासयन्ति ते ॥ १२.२३५.४८ ॥
భయపడినవారిని, విషాదంలో ఉన్నవారిని, కలతచెందినవారిని, భయంతో బాధపడేవారిని, రోగంతో పీడితులను, ఆస్తి దోచుకోబడినవారిని, విపత్తుతో బాధపడేవారిని—వీరిని వారు ఎల్లప్పుడూ ఓదార్చేవారు.
12.235.49
धर्ममेवानुवर्तन्ते न हिंसन्ति परस्परम् ।
अनुकूलाश्च कार्येषु गुरुवृद्धोपसेविनः ॥ १२.२३५.४९ ॥
వారు ధర్మాన్నే అనుసరిస్తారు, పరస్పరం హింసించరు, కర్తవ్యాలలో అనుకూలంగా ఉంటారు, గురువులను మరియు పెద్దలను సేవిస్తారు.
12.235.50
पितॄन्देवातिथींश्चैव गुरूंश्चैवाभ्यपूजयन् ।
अवशेषाणि चाश्नन्ति नित्यं सत्यतपोधृताः ॥ १२.२३५.५० ॥
వారు పితృదేవతలను, దేవతలను, అతిథులను, గురువులను ఎల్లప్పుడూ గౌరవిస్తారు; సత్యం, తపస్సులతో నిలిచినవారు ఎల్లప్పుడూ మిగిలినదే భుజిస్తారు.
12.235.51
नैकेऽश्नन्ति सुसंपन्नं न गच्छन्ति परस्त्रियम् ।
सर्वभूतेष्ववर्तन्त यथाऽऽत्मनि दयां प्रति ॥ १२.२३५.५१ ॥
కొందరు సమృద్ధిగా ఆహారం ఉన్నా తినరు; పరస్త్రీ వద్దకు వెళ్లరు; సర్వప్రాణులపై తమపై చూపే దయనే చూపుతూ ప్రవర్తిస్తారు.
12.235.52
नैवाकाशे न पशुषु नायोनौ च न पर्वसु ।
इन्द्रियस्य विसर्गं ते रोचयन्ति कदाचन ॥ १२.२३५.५२ ॥
వారు ఆకాశంలో కాదు, పశువులలో కాదు, అనుచిత యోనిలో కాదు, పర్వదినాలలో కూడా ఇంద్రియ విసర్గాన్ని ఎన్నడూ ఇష్టపడరు.
12.235.53
नित्यं दानं तथा दाक्ष्यमार्जवं चैव नित्यदा ।
उत्साहोऽथानहकारः परमं सौहृदं क्षमा ॥ १२.२३५.५३ ॥
ఎల్లప్పుడూ దానం, దక్షత, ఋజుత్వం, ఉత్సాహం, అహంకారరాహిత్యం, పరమ సౌహార్దం, క్షమ — ఇవే వారి గుణాలు.
12.235.54
सत्यं दानं तपः शौचं कारुण्यं वागनिष्ठुरा ।
मित्रेषु चानभिद्रोहः सर्वं तेष्वभवत्प्रभो ॥ १२.२३५.५४ ॥
ప్రభూ! సత్యం, దానం, తపస్సు, శౌచం, కారుణ్యం, మృదువైన వాక్కు, మిత్రులపట్ల ద్రోహరాహిత్యం — ఇవన్నీ వారిలో ఉండేవి.
12.235.55
निद्रा तन्द्रीरसंप्रीतिरसूयाऽथानवेक्षिता ।
अरतिश्च विषादश्च स्पृहा चाप्यविशन्न तान् ॥ १२.२३५.५५ ॥
నిద్ర, బద్ధకం, అసంతృప్తి, అసూయ, నిర్లక్ష్యం, అరతి, విషాదం, కోరిక — ఇవి వారిలో ప్రవేశించలేదు.
12.235.56
साऽहमेवंगुणेष्वेव दानवेष्ववसं पुरा ।
प्रजासर्गमुपादाय यावद्गुणविपर्ययम् ॥ १२.२३५.५६ ॥
ఇటువంటి గుణాలు కలిగిన దానవుల మధ్య పూర్వం నేను నివసించాను; ప్రజాసృష్టిని స్వీకరించి, ఆ గుణాలు తలక్రిందులయ్యే వరకు.
12.235.57
ततः कालविपर्यासे तेषां गुणविपर्ययात् ।
अपश्यं निर्गतं धर्मं कामक्रोधवशात्मनाम् ॥ १२.२३५.५७ ॥
అప్పుడు కాలం తలక్రిందులవగా, వారి గుణాలు విపర్యాసం కావడంతో, కామక్రోధాలకు వశమైన మనసులు గల వారి నుండి ధర్మం వెళ్లిపోవడాన్ని నేను చూశాను.
12.235.58
सभासदां च वृद्धानां सतां कथयतां कथाः ।
प्राहसन्नभ्यसूयंश्च सर्वबुद्धान्गुरून्परान् ॥ १२.२३५.५८ ॥
సభలో కూర్చున్నవారు, వృద్ధులు, సత్పురుషులు కథలు చెప్పినప్పుడు వారు నవ్వారు; సమస్త జ్ఞానులను, గురువులను, శ్రేష్ఠులను నిందించారు.
12.235.59
युवानश्च समासीना वृद्धानपि गतान्सतः ।
नाभ्युत्थानाभिवादाभ्यां यथापूर्वमपूजयन् ॥ १२.२३५.५९ ॥
యువకులు కూర్చుని ఉన్నప్పుడు, వృద్ధులను, గతించిన సత్పురుషులను కూడా ముందులాగా లేచి నిలబడి నమస్కరించి గౌరవించలేదు.
12.235.60
वर्तयत्येव पितरि पुत्रः प्रभवते तथा ।
अमित्रभृत्यतां प्राप्य ख्यापयन्त्यनपत्रपाः ॥ १२.२३५.६० ॥
కొడుకు తండ్రి పట్ల అలాగే ప్రవర్తిస్తూ ప్రభువవుతాడు; సిగ్గులేనివారు శత్రువుకు సేవకులై తమను ప్రకటించుకుంటారు.
12.235.61
तथा धर्मादपेतेन कर्मणा गर्हितेन ये ।
महतः प्राप्नुवन्त्यर्थांस्तेषां तत्राभवत्स्पृहा ॥ १२.२३५.६१ ॥
అదే విధంగా ధర్మం నుండి తొలగి, నిందార్హమైన కర్మల ద్వారా గొప్ప ధనాన్ని పొందేవారి పట్ల వారికి కూడా ఆశ కలిగింది.
12.235.62
उच्चैश्चाभ्यवदन्रात्रौ नीचैस्तत्राग्निरज्वलत् ।
पुत्राः पितृनत्यचरन्नार्यश्चात्यचरन्पतीन् ॥ १२.२३५.६२ ॥
రాత్రివేళ వారు బిగ్గరగా మాట్లాడేవారు; అక్కడ మెల్లగా అగ్ని మండేది. కుమారులు తండ్రులను అతిక్రమించారు; స్త్రీలు భర్తలను అతిక్రమించారు.
12.235.63
मातरं पितरं वृद्धमाचार्यमतिथिं गुरुम् ।
गुरुत्वान्नाभ्यनन्दन्त कुमारान्नान्वपालयन् ॥ १२.२३५.६३ ॥
తల్లిని, తండ్రిని, వృద్ధులను, ఆచార్యుని, అతిథిని, గురువును వారు గౌరవించలేదు; బాలురను కూడా రక్షించలేదు.
12.235.64
भिक्षां बलिमदत्त्वा च स्वयमन्नानि भुञ्जते ।
अनिष्ट्वाऽसंविभज्याथ पितृदेवातिथीन्गुरून् ॥ १२.२३५.६४ ॥
భిక్షను, బలిని ఇవ్వకుండా వారు స్వయంగా ఆహారాన్ని భుజించేవారు; యజ్ఞం చేయకుండా, పంచుకోకుండా, పితరులకు, దేవతలకు, అతిథులకు, గురువులకు ఇవ్వకుండా.
12.235.65
न शौचमन्वरुद्ध्यन्त तेषां सूदजनास्तथा ।
मनसा कर्मणा वाचा भक्ष्यमासीदनावृतम् ॥ १२.२३५.६५ ॥
వారి వంటవాళ్ళు, సేవకులు కూడా శౌచాన్ని పాటించలేదు; మనసుతో, కర్మతో, మాటతో ఆహారం నియంత్రణ లేకుండా ఉంది.
12.235.66
बालानां प्रेक्षमाणानां भक्तान्यश्नन्ति मोहिताः ।
एको दासो भवेत्तेषां तेषां दासीद्वयं तथा ॥ १२.२३५.६६ ॥
పిల్లలు చూస్తుండగా, మోహంలో పడిన వారు భోజనం చేసేవారు; వారికి ఒక దాసుడు, ఇద్దరు దాసీలు ఉండేవారు.
12.235.67
त्रिगवा दानवाः केचिच्चतुरोजास्तथा परे ।
षडश्वाः सप्तमातङ्गाः पञ्चमाहिषिकाः परे ॥ १२.२३५.६७ ॥
కొందరు మూడు ఆవుల విలువగలవారు, కొందరు నాలుగు గుర్రాలున్నవారు; మరికొందరు ఆరు గుర్రాలు, ఏడు ఏనుగులు, ఐదు దున్నలు కలవారు.
12.235.68
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेवाविवर्जिताः ।
अन्तर्दशाहे चाश्नन्ति गवां क्षिरं विचेतनाः ॥ १२.२३५.६८ ॥
రాత్రి పెరుగు, సత్తును ఎప్పుడూ వదలకుండా తింటారు; పది రోజులలోపే విచక్షణ లేకుండా ఆవు పాలను తింటారు.
12.235.69
क्रमदोहं न कुर्वन्ति वत्सस्तन्यानि भुञ्जते ।
अनाथां कृपणां भार्यां घ्नन्ति नित्यं शपन्ति च ॥ १२.२३५.६९ ॥
క్రమంగా పాలు పితకరు; దూడ పొదుగు పాలను తాగేస్తుంది. అనాథ, దీనురాలైన భార్యను నిత్యం కొడతారు, శపిస్తారు.
12.235.70
शूद्रान्नपुष्टा विप्रास्तु निर्लज्जाश्च भवन्त्युत ।
संकीर्णानि च धान्यानि नात्यवेक्षत्कुटुंबिनी ॥ १२.२३५.७० ॥
శూద్రుని అన్నంతో పెరిగిన బ్రాహ్మణులు కూడా సిగ్గులేనివారవుతారు; ఇల్లాలు కలిపిన ధాన్యాలను సరిగా చూడదు.
12.235.71
मार्जारकुक्कुटश्वानैः क्रीडां कुर्वन्ति मानवाः ।
गृहे कण्टकिनो वृक्षास्तथा निष्पाववल्लरी ॥ १२.२३५.७१ ॥
మనుషులు పిల్లులు, కోళ్లు, కుక్కలతో ఆడుకుంటారు; ఇంట్లో ముళ్ళ చెట్లు, అలసంద తీగలు పెరుగుతాయి.
12.235.72
यज्ञियाश्च तथा वृक्षास्तेषामासन्दुरात्मनाम् ।
कूपस्नानरता नित्यं पर्वमैथुनगामिनः ॥ १२.२३५.७२ ॥
యజ్ఞార్హ వృక్షాలూ అక్కడ ఉన్నాయి; ఆ దుష్టాత్ములకే — వారు ఎప్పుడూ బావిలో స్నానంలో మునిగి, పర్వ దినాల్లో కామసంగమం చేసేవారు.
12.235.73
तिलानश्नन्ति रात्रौ च तैलाभ्यक्ताश्च शेरते ।
विभीतककरञ्जानां छायामूलनिवासिनः ॥ १२.२३५.७३ ॥
వారు రాత్రివేళ నువ్వులు తింటారు; నూనె పూసుకుని పడుకుంటారు; విభీతక, కరంజ వృక్షాల నీడలో, వేళ్ల వద్ద నివసిస్తారు.
12.235.74
करवीरं च ते पुष्पं धारयन्ति च मोहिताः ।
पद्मबिजानि खादन्ति पुष्पं जिघ्रन्ति मोहिताः ॥ १२.२३५.७४ ॥
మోహితులై వారు కరవీర పుష్పాన్ని ధరిస్తారు; పద్మ బీజాలను తింటారు; పుష్పాలను వాసన చూస్తారు.
12.235.75
न भोक्ष्यन्ति तथा नित्यं दैत्याः कालेन मोहिताः ।
निन्दन्ति स्तवनं विष्णोस्तस्य नित्यद्विषो जनाः ॥ १२.२३५.७५ ॥
కాలవశాన మోహితులైన దైత్యులు ఎల్లప్పుడూ అలా భుజించరు; విష్ణు స్తోత్రాన్ని నిందిస్తారు; ఆయనతో నిత్య వైరం కలిగిన జనులు.
12.235.76
होमधूमो न तत्रासीद्वेदघोषस्तथैव च ।
यज्ञाश्च न प्रवर्तन्ते यथापूर्वं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.७६ ॥
అక్కడ హోమ ధూమం లేదు, వేద ఘోషం కూడా లేదు; పూర్వంలాగా ఇంటింటా యజ్ఞాలు జరగలేదు.
12.235.77
शिष्याचार्यक्रमो नासीत्पुत्रैरात्मपितुः पिता ।
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं हित्वा पाषण्डमाश्रिताः ॥ १२.२३५.७७ ॥
శిష్య-ఆచార్య క్రమం లేకపోయింది; కుమారులు తమ తండ్రికే తండ్రులయ్యారు; బ్రాహ్మణుల దేవుడు, ఈశ్వరుడైన విష్ణువును విడిచి వారు పాషండాన్ని ఆశ్రయించారు.
12.235.78
हव्यकव्यविहीनाश्च ज्ञानाध्ययनवर्जिताः ।
देवस्वादानरुचयो ब्रह्मस्वरुचयस्तथा।
स्तुतिमङ्गलहीनानि देवस्थानानि सर्वशः ॥ १२.२३५.७८ ॥
హవ్య-కవ్యాలు లేనివారు, జ్ఞాన-అధ్యయనాలు లేనివారు; దేవతల సొమ్ము, బ్రాహ్మణుల సొమ్ము స్వీకరించడంలో ఆసక్తి కలవారు; స్తుతి, మంగళం లేని దేవాలయాలు అన్నిచోట్లా.
12.235.79
विप्रकीर्णानि धान्यानि काकमूषिकभोजनम् ।
अपावृतं पयोतिष्ठदुच्छिष्टाश्चास्पृशन्धृतम् ॥ १२.२३५.७९ ॥
ధాన్యం చెల్లాచెదరుగా పడి ఉంటుంది, కాకులు ఎలుకలు దాన్ని తింటాయి; పాలు మూత లేకుండా ఉంటాయి, ఎంగిలి చేతులతో నెయ్యిని ముట్టుకుంటారు.
12.235.80
कुद्दालं दात्रपिटकं प्रकीर्णं कांस्यभोजनम् ।
द्रव्योपकरणं सर्वं नान्ववैक्षत्कुटुम्बिनी ॥ १२.२३५.८० ॥
గునపం, కొడవలి, బుట్ట, కంచు పాత్రలు అన్నీ చెల్లాచెదరుగా పడి ఉంటాయి; ఇంటి యజమానురాలు ఈ వస్తువులన్నింటినీ పట్టించుకోదు.
12.235.81
प्राकारागारविध्वंसान्न स्म ते प्रतिकुर्वते ।
क्षुद्राः संस्कारहीनाश्च नार्यो ह्युदरपोषणाः ॥ १२.२३५.८१ ॥
గోడలు, ఇళ్ళు కూలిపోయినా వారు వాటిని బాగుచేయరు; చిన్న మనసు గల, సంస్కారం లేని స్త్రీలు కేవలం కడుపు నింపుకోవడంలోనే నిమగ్నమై ఉంటారు.
12.235.82
शौचाचारपरिभ्रष्टा निर्लज्जा भोगवञ्चिताः ।
उभाभ्यामेव पाणिभ्यां शिरः कण्डूयनान्विताः।
गृहजालाभिसंस्थाना ह्यासंस्तत्र स्त्रियः पुनः ॥ १२.२३५.८२ ॥
శుచి, ఆచారం తప్పిన, సిగ్గులేని, సుఖం కోల్పోయిన; రెండు చేతులతో తల గీరుకుంటూ, ఇంటి వలలో చిక్కుకున్న ఆ స్త్రీలు అక్కడే మళ్ళీ ఉంటారు.
12.235.83
श्वश्रूश्वशुरयोर्मध्ये भर्तारं कृतकं यथा ।
प्रेक्षयन्ति च निर्लज्जा नार्यः कुलजलक्षणाः ॥ १२.२३५.८३ ॥
అత్తమామల మధ్యలోనే సిగ్గులేని ఆ స్త్రీలు భర్తను కూలిపనివాడిలా చూస్తారు; కులప్రతిష్ఠకు కళంకం తెచ్చే లక్షణాలు కలవారు వారు.
12.235.84
नाद्रियन्ते पशून्बद्ध्वा यवसेनोदकेन च ।
बालानां प्रेक्षमाणानां स्वयं भक्ष्यमभक्षयन्।
तथा भृत्यजनं सर्वमसंतर्प्य च दानवाः ॥ १२.२३५.८४ ॥
కట్టి ఉంచిన పశువులకు గడ్డి, నీరు ఇచ్చే విషయంలో పట్టించుకోరు; పిల్లలు చూస్తుండగానే తామే భోజనం తింటారు; ఈ విధంగా సేవకులందరినీ తృప్తిపరచకుండా వారు రాక్షసులవుతారు.
12.235.85
पायसं कृसरं मांसमपूपानथ शष्कुलीः ।
अपाचयन्नात्मनोऽर्थे वृथा मांसान्यभक्षयन् ॥ १२.२३५.८५ ॥
వారు తమ కోసం పాయసం, కృసరం, మాంసం, అపూపాలు, శష్కులులను వండేవారు; వ్యర్థంగా మాంసాన్ని తినేవారు.
12.235.86
उत्सूर्यशायिनश्चासन्सर्वे चासन्प्रगेशयाः ।
आवृत्तकलहाश्चात्र दिवारात्रं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.८६ ॥
అందరూ సూర్యోదయం తర్వాత వరకు నిద్రపోయేవారు; తెల్లవారుజామున కూడా నిద్రపోయేవారు; ఇంటింటా పగలూ రాత్రీ కలహాలు సాగేవి.
12.235.87
अनार्याश्चार्यमासीनं पर्युपासन्न तत्र ह ।
आश्रमस्थान्विकर्मस्थाः प्राद्विषन्त परस्परम् ॥ १२.२३५.८७ ॥
అనార్యులు అక్కడ ఆర్యుడు కూర్చుని ఉన్నా అతనిని సేవించలేదు; ఆశ్రమాల్లో ఉండేవారూ, నిషిద్ధ కర్మలు చేసేవారూ ఒకరినొకరు ద్వేషించారు.
12.235.88
संकराश्चाभ्यवर्तन्त न च शौचमवर्तत ।
ये च वेदविदो विप्रा विस्पष्टमनुचश्च ये।
निरन्तरविशेषास्ते बहुमानावमानयोः ॥ १२.२३५.८८ ॥
సంకరులు పైకి వచ్చారు; శౌచం నిలవలేదు; వేదవేత్తలైన బ్రాహ్మణులు, స్పష్టంగా అనువచనం చేసేవారు కూడా గౌరవం అవమానంలో భేదం చూపలేదు.
12.235.89
भावमाभरणं वेषं गतं स्थितमवेक्षितम् ।
असेवन्त भुजिष्या वै दुर्जनाचरितं विधिम् ॥ १२.२३५.८९ ॥
దాసీలు దుర్జనులు అనుసరించే పద్ధతిని అనుసరించారు; వారి భావం, అలంకారం, వేషం, నడక, నిలబడే తీరు, చూపు కూడా అనుకరించారు.
12.235.90
स्त्रियः पुरुषवेषेण पुंसः स्त्रीवेषधारिणः ।
क्रीडारतिविहारेषु परां मुदमवाप्नुवन् ॥ १२.२३५.९० ॥
స్త్రీలు పురుష వేషంలో, పురుషులు స్త్రీ వేషంలో ఉండి ఆటలలో, రతిలో, విహారాల్లో పరమానందం పొందారు.
12.235.91
प्रभवद्भिः पुरा दायानर्हेभ्यः प्रतिपादितान् ।
नाभ्यवर्न्तत नास्तिक्याद्वर्तन्तः संभवेष्वपि ॥ १२.२३५.९१ ॥
పూర్వం శక్తిమంతులు అర్హులకు ఇచ్చిన దాయాలను, నాస్తికత్వం వల్ల ప్రవర్తించేవారు అవకాశాలు వచ్చినప్పుడు కూడా గౌరవించలేదు.
12.235.92
मित्रेणाभ्यर्थितं द्रव्यमर्थी संश्रयते क्वचित् ।
वालकोट्यग्रमात्रेण स्वार्थेनाघ्नत तद्वसु ॥ १२.२३५.९२ ॥
మిత్రుడు అడిగిన ధనాన్ని ఒక అర్థి ఎప్పుడో ఆశ్రయిస్తాడు; కానీ వెంట్రుక కొన అంతటి స్వార్థంతో ఆ ధనాన్ని నాశనం చేస్తాడు.
12.235.93
परस्वादानरुचयो विपणव्यवहारिणः ।
अदृश्यन्तार्यवर्णषु शृद्राश्चापि तपोधनाः ॥ १२.२३५.९३ ॥
పరధనాన్ని తీసుకోవడంలో ఆసక్తి కలవారు, సంతలో వ్యాపారం చేసేవారు ఆర్య వర్ణాలలో కనిపించారు; శూద్రులు కూడా తపోధనులుగా కనిపించారు.
12.235.94
अधीयतेऽव्रताः केचिद्वृथा व्रतमथापरे ।
अशुश्रूषुर्गुरोः शिष्यः कश्चिच्छिप्यसखो गुरुः ॥ १२.२३५.९४ ॥
కొందరు వ్రతం లేకుండా చదువుతారు, మరికొందరు వ్యర్థంగా వ్రతం చేస్తారు. శిష్యుడు గురువుకు సేవ చేయడు; కొందరు గురువు శిష్యునికి స్నేహితుడవుతాడు.
12.235.95
पिता चैव जनित्री च श्रान्तौ वृत्तोत्सवाविव ।
अप्रभुत्वे स्थितौ वृद्धावन्नं प्रार्थयतः सुतान् ॥ १२.२३५.९५ ॥
తండ్రి తల్లి అలసిపోయి ఉన్నారు, వారి ఉత్సవాలు ముగిసినట్లుగా; వృద్ధులై, అసమర్థులై ఉంటూ కుమారులను అన్నం అడిగేవారు.
12.235.96
तत्र वेदविदः प्राज्ञा गाम्भीर्ये सागरोपमाः ।
कृष्यादिष्वभवन्सक्ता मूर्खाः श्राद्धान्यभुञ्जत ॥ १२.२३५.९६ ॥
అక్కడ వేదజ్ఞులు, గంభీరతలో సముద్రంతో సమానులైన ప్రాజ్ఞులు వ్యవసాయం మొదలైనవాటిలో నిమగ్నమయ్యారు; మూర్ఖులు శ్రాద్ధభోజనం తిన్నారు.
12.235.97
प्रातः सायं च सुप्रश्नं कल्पनं प्रेषणक्रियाः ।
शिष्यानप्रहितास्तेषामकुर्वन्गुरवश्च ह ॥ १२.२३५.९७ ॥
ఉదయం, సాయంత్రం, మంచి ప్రశ్నలు, ఏర్పాట్లు, పంపే పనులు — గురువులు శిష్యులను వాటి కోసం పంపలేదు, వారితో చేయించలేదు.
12.235.98
श्वश्रूश्वशुरयोरग्रे वधूः प्रेष्यानशासत ।
अन्वशासच्च भर्तारं समाह्वायाभिजल्पति ॥ १२.२३५.९८ ॥
అత్తమామల ఎదుటే కోడలు సేవకులకు ఆజ్ఞాపించింది; భర్తను పిలిచి అతనిని మందలించి అతనితో వాదించింది.
12.235.99
प्रयत्नेनापि चारक्षच्चित्तं पुत्रस्य वै पिता ।
व्यभजच्चापि संरम्भाद्दुःखवासं तथाऽवसत् ॥ १२.२३५.९९ ॥
తండ్రి ప్రయత్నంతో కుమారుని మనసును కాపాడినా, కోపంతో దాన్ని విడదీశాడు; ఈ విధంగా దుఃఖంలో జీవించాడు.
12.235.100
अग्निदाहेन चोरैर्वा राजभिर्वा हृतं धनम् ।
दृष्ट्वा द्वेषात्प्राहसन्त सुहृत्संभाविता ह्यपि ॥ १२.२३५.१०० ॥
అగ్నిదహనం వల్ల, దొంగల వల్ల లేదా రాజుల వల్ల ధనం పోయిందని చూసి, గౌరవనీయులైన మిత్రులు కూడా ద్వేషంతో నవ్వారు.
12.235.101
कृतघ्ना नास्तिकाः पापा गुरुदाराभिमर्शिनः ।
श्वशुरानुगताः सर्वे ह्युत्सृज्य पितरौ सुताः ॥ १२.२३५.१०१ ॥
కృతఘ్నులు, నాస్తికులు, పాపులు, గురుపత్నిని తాకేవారు, మామను అనుసరించేవారు — అందరు కొడుకులు తల్లిదండ్రులను విడిచిపెట్టారు.
12.235.102
स्वकर्मणा च जातोऽहमित्येवंवादिनस्तथा ।
अभक्ष्यभक्षणरता निर्मर्यादा हतत्विषः ॥ १२.२३५.१०२ ॥
'నేను నా కర్మ వల్ల జన్మించాను' అని అంటూ, తినరానివి తినడంలో ఆనందించి, మర్యాదలేనివారై, తేజస్సు కోల్పోయినవారు.
12.235.103
तेष्वेवमादीनाचारानाचरत्सु विपर्यये ।
नाहं देवेन्द्र वत्स्यामि दानवेष्विति मे मतिः ॥ १२.२३५.१०३ ॥
వారు ఇలాంటి ఆచారాలను ఆచరిస్తూ విపర్యయంలో పడినప్పుడు, ఓ దేవేంద్రా, నేను దానవుల మధ్య నివసించను అన్నదే నా అభిప్రాయం.
12.235.104
तन्मां स्वयमनुप्राप्ताभिनन्द शचीपते ।
त्वयाऽर्चितां मां देवेश पुरो धास्यन्ति देवताः ॥ १२.२३५.१०४ ॥
కాబట్టి స్వయంగా వచ్చిన నన్ను స్వీకరించు, శచీపతీ. ఓ దేవేశా, నీచే గౌరవించబడిన నన్ను దేవతలు ముందుంచుతారు.
12.235.105
यत्राहं तत्र मत्कान्ता मद्विशिष्टा मदर्पणाः ।
सप्तदेव्यो जयाष्टभ्यो वासमेष्यन्ति तेऽष्टधा ॥ १२.२३५.१०५ ॥
నేను ఎక్కడ ఉంటానో అక్కడ నా ప్రియులైన, నాచే విశిష్టులైన, నాకు అర్పితులైన ఏడుగురు దేవిలు, ఎనిమిదవ జయతో కలిసి ఎనిమిది రూపాలలో నివసించడానికి వస్తారు.
12.235.106
आशा श्रद्धा धृतिः क्षान्तिर्विजितिः सन्नतिः क्षमा ।
अष्टमी वृत्तिरेतासां पुरोगा पाकशासन ॥ १२.२३५.१०६ ॥
ఆశ, శ్రద్ధ, ధృతి, క్షాంతి, విజితి, సన్నతి, క్షమ, ఎనిమిదవ వృత్తి — వీటిలో వృత్తి ముందున్నది, ఓ పాకశాసనా.
12.235.107
ताश्चाहं चासुरांस्त्यक्त्वा युष्मद्विषयमागताः ।
त्रिदशेषु निवत्स्यामो धर्मनिष्ठान्तरात्मसु ॥ १२.२३५.१०७ ॥
వారూ, నేనూ అసురులను విడిచి నీ రాజ్యానికి వచ్చాము; త్రిదశుల మధ్య, ధర్మనిష్ఠ అంతరాత్మలలో నివసిస్తాము.
12.235.108
इत्युक्तवचनां देवीं प्रीत्यर्थं च ननन्दतुः ।
नारदश्चात्र देवर्षिर्वृत्रहन्ता च वासवः ॥ १२.२३५.१०८ ॥
ఇలా పలికిన దేవిని ప్రీతిపరచడానికి (అందరూ) ఆనందించారు; ఇక్కడ దేవర్షి నారదుడూ, వృత్రహంతుడైన వాసవుడూ కూడా ఆనందించారు.
12.235.109
ततोऽनलसखो वायुः प्रववौ देववर्त्मसु ।
इष्टगन्धः सुखस्पर्शः सर्वेन्द्रियसुखावहः ॥ १२.२३५.१०९ ॥
అప్పుడు అగ్నికి మిత్రుడైన వాయువు దేవమార్గాలలో వీచాడు; ఇష్టమైన సువాసనతో, సుఖకరమైన స్పర్శతో, అన్ని ఇంద్రియాలకు ఆనందం కలిగిస్తూ.
12.235.110
शुचौ चाभ्यर्थिते देशे त्रिदशाः प्रायशः स्थिताः ।
लक्ष्मीसहितमासीनं मघवन्तं दिदृक्षवः ॥ १२.२३५.११० ॥
పవిత్రమైన, కోరిన ప్రదేశంలో దేవతలు ఎక్కువగా నిలిచి ఉన్నారు; లక్ష్మితో కూర్చుని ఉన్న ఇంద్రుడిని చూడాలనే కోరికతో.
12.235.111
ततो दिवं प्राप्य सहस्रलोचनः ।
स्त्रियोपपन्नः सुहृदा महर्षिणा।
रथेन हर्यश्वयुजा सुरर्षभः ।
सदः सुराणामभिसत्कृतो ययौ ॥ १२.२३५.१११ ॥
అప్పుడు స్వర్గాన్ని చేరిన సహస్రనేత్రుడు, భార్యతో, మిత్రుడైన మహర్షితో, పచ్చని గుర్రాలు కట్టిన రథంపై, దేవతల సభలో గౌరవింపబడి వెళ్లాడు.
12.235.112
अथेङ्गितं वज्रधरस्य नारदः ।
श्रियश्च देव्या मनसा विचारयन्।
श्रियै शशंसामरदृष्टपौरुषः ।
शिवेन तत्रागमनं महर्षिभिः ॥ १२.२३५.११२ ॥
అప్పుడు వజ్రధరుడైన ఇంద్రుని సంకేతాన్ని, దేవి శ్రీ మనస్సును ఆలోచిస్తూ, దేవతలు చూసిన పౌరుషం గల నారదుడు శ్రీకి మహర్షులతో కలిసి అక్కడ శుభ ఆగమనం జరిగిందని తెలిపాడు.
12.235.113
ततोऽमृतं द्यौः प्रववर्ष भास्वती ।
पितामहस्यायतने स्वयंभुवः।
अनाहता दुन्दुभयोऽथ नेदिरे ।
तथा प्रसन्नाश्च दिशश्चकाशिरे ॥ १२.२३५.११३ ॥
అప్పుడు ప్రకాశించే ఆకాశం స్వయంభువైన పితామహుని నివాసంలో అమృతాన్ని వర్షించింది; కొట్టకుండానే దుందుభులు మ్రోగాయి, దిక్కులు ప్రసన్నమై ప్రకాశించాయి.
12.235.114
यथर्तु सस्येषु ववर्ष वासवो ।
न धर्ममार्गाद्विचचाल कश्चन।
अनेकरत्नाकरभूषणा च भूः ।
सुघोषघोषाश्च दिवौकसां जये ॥ १२.२३५.११४ ॥
ఋతువులకు తగినట్లు పంటలపై వాసవుడు వర్షించెను; ఎవ్వరూ ధర్మమార్గం నుండి తొలగలేదు. అనేక రత్నాకరాలతో అలంకరింపబడిన భూమియు, దేవతల విజయములో సుఘోషమైన ఘోషలును.
12.235.115
क्रियाभिरामा मनुजा मनस्विनो ।
बभुः शुभे पुण्यकृतां पथि स्थिताः।
नरामराः किन्नरयक्षराक्षसाः ।
समृद्धिमन्तः सुमनस्विनोऽभवन् ॥ १२.२३५.११५ ॥
కర్మలలో ఆనందించే మనుషులు, మనస్వులు శుభమైన పుణ్యకర్మల మార్గంలో నిలిచి ప్రకాశించిరి. నరులు, అమరులు, కిన్నరులు, యక్షులు, రాక్షసులు సమృద్ధిమంతులై ప్రసన్నచిత్తులైరి.
12.235.116
न जात्वकाले कुसुमं कुतः फलं ।
पपात वृक्षात्पवनेरितादपि।
रसप्रदाः कामदुघाश्च धेनवो ।
न दारुणा वाग्विचचार कस्यचित् ॥ १२.२३५.११६ ॥
ఎప్పుడూ అకాలంలో పువ్వు రాలలేదు, ఫలం గురించి చెప్పేది ఏముంది; గాలికి కదిలినా చెట్టు నుండి అది రాలలేదు. రసమిచ్చే కామధేనువులు ఉండెను; ఎవరి నోటి నుండీ కఠినమైన మాట వెలువడలేదు.
12.235.117
इमां सपर्यां सह सर्वकामदैः ।
श्रियाश्च शक्रप्रमुखैश्च दैवतैः।
पठन्ति ये विप्रसदः समागताः ।
समृद्धकामाः श्रियमाप्नुवन्ति ते ॥ १२.२३५.११७ ॥
సర్వకామాలను ఇచ్చే దేవతలతో, శ్రీతో, శక్రుడు ప్రముఖులైన దేవతలతో కూడిన ఈ పూజను, విప్రసభలో కూడి పఠించేవారు కోరికలు నెరవేరి సంపదను పొందుతారు.
12.235.118
त्वया कुरूणां वर यत्प्रचोदितं ।
भवाभवस्येह परं निदर्शनम्।
तदद्य सर्वं परिकीर्तितं मया ।
परीक्ष्य तत्त्वं परिगन्तुमर्हसि ॥ १२.२३५.११८ ॥
కురువరా! ఇక్కడ భవ, అభవ (ఉత్పత్తి, లయ) గురించిన పరమ నిదర్శనాన్ని నీవు అడిగావు; అది ఈ రోజు నేను పూర్తిగా చెప్పాను. ఇక నీవు తత్త్వాన్ని పరీక్షించి పొందుటకు అర్హుడవు.
12.235.119
संस्मृत्य बुद्धीन्द्रियगोचरातिगं ।
स्वगोचरे सर्वकृतालयं तम्।
हरिं महापाग्रहरं जनास्ते ।
संस्मृत्य संपूज्य विधूतपापाः ॥ १२.२३५.११९ ॥
బుద్ధికి, ఇంద్రియాలకు అందని, తన క్షేత్రంలో సర్వకర్మలకు ఆలయమైన, మహాపాపాలను హరించే ఆ హరిని స్మరించి, పూజించి, ప్రజలు పాపరహితులవుతారు.
12.235.120
यमैश्च नित्यं नियमैश्च संयता ।
स्तत्वं च विष्णोः परिपश्यमानाः।
देवानुसारेण विमुक्तियोगं ।
ते गाहमानाः परमाप्नुवन्ति ॥ १२.२३५.१२० ॥
యమనియమాలతో నిత్యం సంయమించి, విష్ణువు తత్త్వాన్ని సంపూర్ణంగా దర్శిస్తూ, దేవుని మార్గంలో విముక్తియోగంలో మునిగి, వారు పరమాన్ని పొందుతారు.
12.235.121
एवं राजेन्द्र सततं जपहोमपरायणः ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणः ॥ १२.२३५.१२१ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ఈ విధంగా నిరంతరం జపహోమాలలో నిమగ్నుడవై, ఎల్లప్పుడూ వాసుదేవుని పట్ల అంకితుడవై, జ్ఞానధ్యానాలలో నిమగ్నుడవై ఉండు.
12.235.122
दानधर्मरतिर्नित्यं प्रजास्त्वं परिपालय ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणान्।
विशेषेणार्चयेथास्त्वं सततं पर्युपास्व च ॥ १२.२३५.१२२ ॥
దానధర్మంలో నిత్యం ఆనందించి, నీవు ప్రజలను పరిపాలించు. ఎల్లప్పుడూ వాసుదేవునిపై నిష్ఠతో ఉండు; ముఖ్యంగా జ్ఞానధ్యానాలలో నిమగ్నులైన వారిని పూజించి, నిత్యం వారి సేవ చేయి.