มหาภารตะ · อัธยายะ 12.235
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.235.1
पूर्वरूपाणि मे राजन्पुरुषस्य भविष्यतः ।
पराभविष्यतश्चैव तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२३५.१ ॥
ข้าแต่พระราชา ข้าแต่ปู่ ขอทรงบอกข้าพเจ้าถึงอาการเบื้องต้นของบุรุษผู้กำลังจะรุ่งเรือง และของผู้กำลังจะพ่ายแพ้
12.235.2
मन एव मनुष्यस्य पूर्वरूपाणि शंसति ।
भविष्यतश्च भद्रं ते तथैव न भविष्यतः ॥ १२.२३५.२ ॥
ใจของมนุษย์นั้นแลย่อมบอกอาการเบื้องต้นของสิ่งที่กำลังจะมา ขอให้สิ่งดีงามจงมีแก่ท่าน ใจก็บอกเช่นเดียวกันถึงสิ่งที่จะไม่มาด้วย
12.235.3
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
श्रिया शक्रस्य संवादं तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.२३५.३ ॥
ในเรื่องนี้ ผู้คนยังเล่าอิติหาสโบราณนี้ คือการสนทนาของพระอินทร์กับพระศรี จงฟังเรื่องนั้นเถิด ข้าแต่ยุธิษฐิระ
12.235.4
महतस्तपसो व्यष्ट्या पश्यँल्लोकौ परावरौ ।
सामान्यमृषिभिर्गत्वा ब्रह्मलोकनिवासिभिः ॥ १२.२३५.४ ॥
ด้วยอำนาจแห่งตบะอันยิ่งใหญ่ ท่านเห็นโลกทั้งสูงและต่ำ จึงได้ไปเสมอกับฤๅษีทั้งหลายที่อยู่ในพรหมโลก
12.235.5
ब्रह्मेवामितदीप्तौजाः शान्तपाप्मा महातपाः ।
विचचार यथाकालं त्रिषु लोकेषु नारदः ॥ १२.२३५.५ ॥
พระนารทะ มีความรุ่งโรจน์ไร้ประมาณดุจพระพรหม มีบาปสงบแล้ว เป็นผู้มีตบะยิ่งใหญ่ ท่องเที่ยวไปในสามโลกตามกาลอันควร
12.235.6
कदाचित्प्रातरुत्थाय पिस्पृक्षुः सलिलं शुचि ।
ध्रुवद्वारभवां गङ्गां जगामावततार च ॥ १२.२३५.६ ॥
วันหนึ่ง ท่านลุกขึ้นแต่เช้า ปรารถนาจะอาบน้ำอันบริสุทธิ์ จึงไปยังแม่น้ำคงคาซึ่งเกิดจากประตูดาวธุรวะ แล้วลงไปในน้ำนั้น
12.235.7
मेरुपादोद्भवां गङ्गां नारायणपदच्युताम् ।
स वीक्षमाणो हृष्टात्मा तं देशमभिजग्मिवान् ॥ १२.२३५.७ ॥
ท่านมองดูแม่น้ำคงคา ซึ่งเกิดจากเชิงเขาเมรุและไหลลงจากพระบาทของพระนารายณ์ ด้วยจิตที่เบิกบาน ท่านจึงไปยังสถานที่นั้น
12.235.8
यं…देवजवाकीर्णं सूक्ष्मकाञ्जनवालुकम् ।
गङ्गाद्वीपं समासाद्य नानावृक्षैरलङ्कृतम् ॥ १२.२३५.८ ॥
เมื่อถึงเกาะแม่น้ำคงคา ซึ่งประดับด้วยทรายทองละเอียด มีของทิพย์... โปรยปรายอยู่ ตกแต่งด้วยต้นไม้นานาชนิด
12.235.9
सालतालाश्वकर्णानां चन्दनानां च राजिभिः ।
मण्डितं विविधैः पुष्पैर्हंसकारण्डवायुतम् ॥ १२.२३५.९ ॥
ประดับด้วยแถวต้นสาละ ตาละ อัศวกรรณะ และต้นจันทน์ เต็มไปด้วยดอกไม้นานาพรรณ และมีหงส์กับนกการัณฑวะอยู่มากมาย
12.235.10
नदीपुलिनमासाद्य स्नात्वा संतर्प्य देवताः ।
जजाप जप्यं धर्मात्मा तन्मयत्वेन भास्वता ॥ १२.२३५.१० ॥
เมื่อมาถึงฝั่งแม่น้ำ อาบน้ำแล้วถวายน้ำแด่เทวดาทั้งหลาย ผู้มีจิตใจในธรรมนั้นจึงสวดมนต์บทที่ควรสวด จิตแน่วแน่อยู่ในบทนั้นด้วยแสงสว่าง
12.235.11
सहस्रनयनश्चापि वज्री शम्बरपाकहा ।
तस्या देवर्षिजुष्टायास्तीरमभ्याजगाम ह ॥ १२.२३५.११ ॥
ฝ่ายพระอินทร์ผู้มีพันตา ผู้ถือสายฟ้า ผู้สังหารศัมพระและปากะ ก็มาถึงฝั่งแม่น้ำที่ฤๅษีทั้งหลายเคยมาเยือนนั้นเช่นกัน
12.235.12
तावाप्लुत्य यतात्मानौ कृतजप्यौ समासतः ।
नद्याः पुलिनमासाद्य सूक्ष्मकाञ्चनवालुकम् ॥ १२.२३५.१२ ॥
ทั้งสองคนนั้นมีตนสงบ อาบน้ำแล้วสวดมนต์โดยย่อ เมื่อถึงฝั่งแม่น้ำที่มีทรายทองละเอียด
12.235.13
पुण्यकर्मभिराख्याता देवर्षिकथिताः कथाः ।
चक्रतुस्तौ तथाऽऽसीनौ महर्षिकथितास्तथा।
पूर्ववृत्तव्यतीतानि कथयन्तौ समाहितौ ॥ १२.२३५.१३ ॥
เรื่องราวที่ผู้กระทำความดีเล่าไว้ เรื่องที่เทวฤๅษีกล่าวไว้ และเรื่องที่มหาฤๅษีกล่าวไว้ ทั้งสองนั่งฟังด้วยใจตั้งมั่น และเล่าเหตุการณ์ในอดีตที่ผ่านพ้นไปแล้ว
12.235.14
अद्य भास्करमुद्यन्तं रश्मिजालपुरस्कृतम् ।
पूर्णमण्डलमालोक्य तावुत्थायोपतस्थतुः ॥ १२.२३५.१४ ॥
บัดนี้ ทั้งสองเห็นพระอาทิตย์กำลังขึ้น มีร่างแสงแผ่ไปข้างหน้า วงกลมบริบูรณ์ จึงลุกขึ้นถวายความเคารพ
12.235.15
विविक्ते पुण्यदेशे तु रममाणौ मुदा युतौ ।
ददृशातेऽन्तरिक्षे तौ सूर्यस्योदयनं प्रति ॥ १२.२३५.१५ ॥
ทั้งสองอยู่ในสถานที่บริสุทธิ์และสงบ ร่าเริงยินดีด้วยกัน ได้เห็นบนท้องฟ้าซึ่งเป็นจุดที่พระอาทิตย์ขึ้น
12.235.16
ज्योतिर्ज्वालसमाकीर्णं ज्योतिषां गणमण्डितम् ।
अभितस्तूदयन्तं तमर्कमर्कमिवापरम् ॥ १२.२३५.१६ ॥
แสงเปล่งประกายเต็มไปหมด ประดับด้วยหมู่ดาวนานา ขึ้นมาทุกด้าน ดวงอาทิตย์นั้นเหมือนดวงอาทิตย์อีกดวงหนึ่ง
12.235.17
आकाशो ददृशे ज्योतिरुद्यतार्चिः समप्रभम् ।
अर्कस्य तेजसा तुल्यं तद्भास्करसमप्रभम्।
तयोः समीपं तं प्राप्तं प्रत्यदृश्यत भारत ॥ १२.२३५.१७ ॥
บนท้องฟ้าปรากฏแสงที่มีเปลวพุ่งขึ้น มีความสว่างเท่ากัน เสมอด้วยรัศมีของพระอาทิตย์ มาใกล้ทั้งสองและปรากฏให้เห็น ข้าแต่ภารตะ
12.235.18
तत्सुपर्णार्करचितमास्थितं वैष्णवं पदम् ।
भाभिरप्रतिमं भाति त्रैलोक्यमवभासयत् ॥ १२.२३५.१८ ॥
วิมานของพระวิษณุนั้นสร้างโดยครุฑและพระอาทิตย์ ผู้ประทับอยู่ในนั้นย่อมส่องแสงไม่มีที่เปรียบ ส่องสว่างไปทั่วสามโลก
12.235.19
दृष्ट्वा तौ तु विक्रान्तौ प्राञ्जली समुपास्थितौ ।
क्रमात्संप्रेक्ष्यमाणौ तौ विमानं दिव्यमद्भुतम् ॥ १२.२३५.१९ ॥
ทั้งสองเห็นผู้กล้าหาญทั้งสองนั้นยืนอยู่ใกล้ประนมมือ แล้วจึงมองดูวิมานทิพย์อันน่าอัศจรรย์นั้นทีละอย่าง
12.235.20
तस्मिंस्तदा सतीं कान्तां लोककान्तां परां शुभाम् ।
धात्रीं लोकस्य रमणीं लोकमातरमच्युताम् ॥ १२.२३५.२० ॥
ในวิมานนั้นมีนางผู้ซื่อสัตย์ เป็นที่รักของผู้คนทั้งหลาย ประเสริฐและเป็นมงคล ผู้ค้ำจุนโลก งดงาม เป็นมารดาของโลก ผู้ไม่เสื่อมสลาย
12.235.21
दिव्याभिरुपशोभाभिरप्सरोभिः पुरस्कृताम् ।
बृहतीमंशुमत्प्रख्यां बृहद्भानोरिवार्चिषम् ॥ १२.२३५.२१ ॥
มีเทพอัปสรผู้งดงามประดับประดาตามเสด็จ ใหญ่โต เปล่งรัศมีดุจแสง ดุจเปลวไฟของดวงอาทิตย์ผู้ยิ่งใหญ่
12.235.22
नक्षत्रकल्पाभरणां तारापङ्क्तिसमस्रजम् ।
श्रियं ददृशतुः पद्मां साक्षात्पद्मदलस्थिताम् ॥ १२.२३५.२२ ॥
ประดับเครื่องอาภรณ์ดุจดาวนักษัตร สวมมาลัยดุจแถวดวงดาว นางศรีผู้เป็นเทวีแห่งดอกบัว ปรากฏพระองค์ต่อหน้าด้วยพระองค์เอง ประทับอยู่บนกลีบบัว ทั้งสองได้เห็นนาง
12.235.23
साऽवरुह्य विमानाग्रादङ्गनानामनुत्तमा ।
अभ्यागच्छन्त्रिलोकेशं शक्रं चर्षि च नारदम् ॥ १२.२३५.२३ ॥
นางผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่สตรี ลงจากยอดวิมาน เดินเข้าไปหาพระอินทร์ เจ้าแห่งสามโลก และพระฤๅษีนารท
12.235.24
नारदानुगतः साक्षान्मघवांस्तामुपागमत् ।
कृताञ्जलिपुटो देवीं निवेद्यात्मानमात्मना ॥ १२.२३५.२४ ॥
พระอินทร์มีพระนารทเป็นผู้ตามเสด็จ ได้เสด็จเข้าไปหานางด้วยพระองค์เอง ประนมมือทั้งสองถวายตนแด่เทวี แสดงความนอบน้อมด้วยตนเอง
12.235.25
चक्रे चानुपमां पूजां तस्याश्चापि स सर्वंवित् ।
देवराजः श्रियं राजन्वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ १२.२३५.२५ ॥
พระราชาแห่งเทวดาผู้ทรงรู้ทุกสิ่ง ทรงถวายการบูชาอันหาที่เปรียบมิได้แด่นาง ข้าแต่พระราชา แล้วตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่พระศรี
12.235.26
का त्वं केन च कार्येण संप्राप्ता चारुहासिनि ।
कुतश्चागम्यते सुभ्रु गन्तव्यं क्व च ते शुभे ॥ १२.२३५.२६ ॥
เจ้าเป็นผู้ใด และมาด้วยกิจอันใด ดูก่อนหญิงผู้มีรอยยิ้มงาม มาจากที่ใด และต้องไปที่ใด ดูก่อนหญิงผู้มีคิ้วงาม ดูก่อนผู้เป็นมงคล
12.235.27
पुण्येषु त्रिषु लोकेषु सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।
ममात्मभावमिच्छन्तो यतन्ते परमात्मना ॥ १२.२३५.२७ ॥
ในบรรดาสถานอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามโลก สรรพสัตว์ทั้งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว ต่างพยายามเข้าถึงอาตมันสูงสุด ปรารถนาจะได้สภาวะอย่างข้า
12.235.28
साऽहं वै पङ्कजे जाता सूर्यरश्मिप्रबोधिते ।
भूत्यर्तं सर्वभूतानां पद्मा श्रीः पद्ममालिनी ॥ १२.२३५.२८ ॥
ข้านี้แลเกิดในดอกบัวที่ถูกแสงอาทิตย์ปลุกให้บาน เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของสรรพสัตว์ ข้าคือปทมา คือศรี ผู้สวมมาลัยดอกบัว
12.235.29
अहं लक्ष्मीरहं भूतिः श्रीश्चाहं बलसूदन ।
अहं श्रद्धा च मेधा च सन्नतिर्विजितिः स्थितिः ॥ १२.२३५.२९ ॥
ข้าคือลักษมี ข้าคือภูติ และข้าคือศรี ดูก่อนผู้สังหารพละ ข้าคือศรัทธาและปัญญา ความถ่อมตน ชัยชนะ และความมั่นคง
12.235.30
अहं धृतिरहं सिद्धिरहं संभूतिरेव च ।
अहं स्वाहा स्वधा चैव संस्तुतिर्नियतिः कृतिः ॥ १२.२३५.३० ॥
ข้าคือความอดทน ข้าคือความสำเร็จ และข้าคือความบังเกิดขึ้น ข้าคือสวาหา และสวธา ข้าคือการสรรเสริญ โชคชะตา และการกระทำ
12.235.31
राज्ञां विजयमानानां सेनाग्नेषु ध्वजेषु च ।
निवसे धर्मशीलानां विषयेषु पुरेषु च ॥ १२.२३५.३१ ॥
ข้าสถิตอยู่ที่แนวหน้าของกองทัพและบนธงของพระราชาผู้มีชัย และสถิตอยู่ในแคว้นและเมืองของผู้ตั้งอยู่ในธรรม
12.235.32
जितकाशिनि शूरे च संग्रामेष्वनिवर्तिनि ।
निवसामि मनुष्येन्द्रे सदैव बलसूदन ॥ १२.२३५.३२ ॥
ข้าสถิตอยู่ในวีรบุรุษผู้ฉายแววแห่งชัยชนะ และผู้ไม่ถอยหลังในการรบ ดูก่อนผู้สังหารพละ ข้าสถิตอยู่เสมอในพระราชาแห่งมนุษย์
12.235.33
धर्मनित्ये महाबुद्धौ ब्रह्मण्ये सत्यवादिनि ।
प्रश्रिते दानशीले च सदैव निवसाम्यहम् ॥ १२.२३५.३३ ॥
ในผู้ที่มั่นคงในธรรม มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ เคารพพราหมณ์ พูดความจริง ถ่อมตน และมีใจบริจาค ข้าสถิตอยู่เสมอ
12.235.34
असुरेष्ववसं पूर्वं सत्यधर्मनिबन्धनात् ।
विपरीतांस्तु तान्बुद्ध्वा त्वयि वासमरोचयम् ॥ १२.२३५.३४ ॥
แต่ก่อนข้าเคยสถิตอยู่ในหมู่อสูร ผูกพันด้วยความจริงและธรรม แต่เมื่อรู้ว่าพวกเขาแปรไปเป็นตรงข้าม ข้าจึงเลือกสถิตอยู่ในท่าน
12.235.35
कथं वृत्तेषु दैत्येषु त्वमवात्सीर्वरानाने ।
दृष्ट्वा च किमिहागास्त्वं हित्वा दैतेयदानवान् ॥ १२.२३५.३५ ॥
ดูก่อนนางผู้มีใบหน้างดงาม เจ้าอยู่ในหมู่ไดตยะผู้หลงทางได้อย่างไร และเมื่อเห็นแล้ว เหตุใดเจ้าจึงละทิ้งบุตรของทิติและพวกทานพ มาที่นี่
12.235.36
स्वधर्ममनुतिष्ठत्सु धैर्यादचलितेषु च ।
स्वर्गमार्गाभिरामेषु सत्वेषु निरता ह्यहम् ॥ १२.२३५.३६ ॥
ในหมู่สัตว์ผู้ปฏิบัติตามธรรมของตน ผู้ไม่หวั่นไหวด้วยความมั่นคง และผู้ยินดีในหนทางสู่สวรรค์ ข้าย่อมยินดีอยู่แล้วเป็นแท้
12.235.37
दानाध्ययनयज्ञेज्यापितृदैवतपूजनम् ।
गुरूणामतिथीनां च तेषां नित्यमवर्तत ॥ १२.२३५.३७ ॥
การให้ทาน การศึกษา การบูชายัญ การบูชาบรรพบุรุษและเทวดา การดูแลครูอาจารย์และแขก นางปฏิบัติเช่นนี้เป็นนิตย์
12.235.38
सुसंमृष्टगुहाश्चासञ्जितस्त्रीका हुताग्नयः ।
गुरुशुश्रूषका दान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १२.२३५.३८ ॥
บ้านเรือนของพวกเขากวาดสะอาดดี สตรีได้รับการดูแลดี ก่อไฟบูชา รับใช้ผู้เฒ่า ข่มใจได้ เคารพพราหมณ์ และพูดความจริง
12.235.39
श्रद्दधाना जितक्रोधा दानशीलाऽनसूयवः ।
भृतपुत्रा भृतामात्या भृतदारा ह्यनीर्षवः ॥ १२.२३५.३९ ॥
มีศรัทธา ข่มความโกรธได้ มีใจบริจาค ไม่ริษยา เลี้ยงดูบุตร อำมาตย์ และภรรยา ไม่มีความอิจฉา
12.235.40
अमर्षेण न चान्योन्यं स्पृहयन्ते कदाचन ।
न च जातूपतप्यन्ति धीराः परसमृद्धिभिः ॥ १२.२३५.४० ॥
ผู้มั่นคงย่อมไม่ปรารถนาสิ่งของของกันและกันด้วยความขุ่นเคือง และไม่เคยเดือดร้อนเพราะความเจริญของผู้อื่นเลย
12.235.41
दातारः संग्रहीतार आर्याः करुणवेदिनः ।
महाप्रसादा ऋजवो दृढभक्ता जितेन्द्रियाः ॥ १२.२३५.४१ ॥
พวกเขาเป็นผู้ให้และผู้รับ เป็นผู้สูงศักดิ์ รู้จักความเมตตา เปี่ยมด้วยความเอื้อเฟื้อ ซื่อตรง ภักดีอย่างมั่นคง และควบคุมอินทรีย์ได้
12.235.42
संतुष्टभृत्यसचिवाः कृतज्ञाः प्रियवादिनः ।
यथार्हमानार्थकरा ह्रीनिषेवा यतव्रताः ॥ १२.२३५.४२ ॥
พอใจในข้ารับใช้และที่ปรึกษาของตน รู้คุณ พูดด้วยถ้อยคำอ่อนหวาน ให้เกียรติและทรัพย์ตามที่แต่ละคนควรได้รับ มีความถ่อมตน และมั่นคงในคำปฏิญาณ
12.235.43
नित्यं पर्वसु सुस्नाताः स्वनुलिप्ताः स्वलङ्कृताः ।
उपवासतपः शीलाः प्रतीता ब्रह्मवादिनः ॥ १२.२३५.४३ ॥
ในวันเทศกาล พวกเขาอาบน้ำชำระกายอย่างดีเสมอ ทาน้ำมันหอมและประดับกายอย่างงดงาม มีการอดอาหารและบำเพ็ญตบะเป็นนิสัย และเป็นผู้กล่าวถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ที่ได้รับการยกย่อง
12.235.44
नैनानभ्युदियात्सूर्यो नैवास्वप्स्यन्प्रगेशयाः ।
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेव व्यवर्जयन् ॥ १२.२३५.४४ ॥
พระอาทิตย์จะไม่ขึ้นเหนือพวกเขา ก่อนที่พวกเขาจะตื่นขึ้นก่อน และพวกเขาก็ไม่นอนหลับในยามรุ่งอรุณ ในเวลากลางคืนพวกเขาเว้นการกินนมเปรี้ยวและแป้งข้าวบาร์เลย์อยู่เสมอ
12.235.45
काल्यं घृतं तु चान्वीक्ष्य प्रयता ब्रह्मवादिनः ।
पङ्गल्यान्यपि चापश्यन्ब्रह्माणांश्चाप्यपूजयन् ॥ १२.२३५.४५ ॥
ผู้กล่าวถ้อยคำศักดิ์สิทธิ์ผู้สำรวมตนจะรับเนยใสในตอนเช้าก็ต่อเมื่อได้ตรวจดูอย่างรอบคอบแล้วเท่านั้น พวกเขาดูแลคนพิการขาเป๋ด้วย และให้เกียรติแก่พราหมณ์ทั้งหลาย
12.235.46
सदा हि ददतां धर्म्यं सदाचाप्रतिगृह्णताम् ।
अर्धं च रात्र्याः स्वपतां दिवा चास्वपतां तथा ॥ १२.२३५.४६ ॥
พวกเขาให้ทานตามธรรมเสมอ และงดรับทานเสมอ พวกเขานอนหลับเพียงครึ่งคืน และไม่นอนหลับในเวลากลางวันเช่นกัน
12.235.47
कृपणानाथवृद्धानां दुर्बलातुरयोषिताम् ।
दयां च संविभागं च नित्यमेवान्वमोदताम्।
कालो यातः सुखेनैव धर्ममार्गे निवर्तताम् ॥ १२.२३५.४७ ॥
ต่อคนยากไร้ คนไร้ที่พึ่ง คนชรา และสตรีที่อ่อนแอหรือเจ็บป่วย พวกเขาเห็นชอบกับความเมตตาและการแบ่งปันอยู่เสมอ กาลเวลาของพวกเขาผ่านไปอย่างสุขสบายบนเส้นทางแห่งธรรม และขอให้เป็นเช่นนั้นแก่ผู้ที่หันหลังให้ทางนั้นด้วยเช่นกัน
12.235.48
त्रस्तं विषण्णमुद्विग्नं भयार्तं व्याधिपीडितम् ।
हृतस्वं व्यसनार्तं च नित्यमाश्वासयन्ति ते ॥ १२.२३५.४८ ॥
พวกเขาปลอบโยนผู้ที่หวาดกลัว ทุกข์ใจ วิตกกังวล ทุกข์ระทมด้วยความกลัว ถูกโรคภัยเบียดเบียน ถูกปล้นทรัพย์สิน หรือทุกข์ทรมานจากภัยพิบัติอยู่เสมอ
12.235.49
धर्ममेवानुवर्तन्ते न हिंसन्ति परस्परम् ।
अनुकूलाश्च कार्येषु गुरुवृद्धोपसेविनः ॥ १२.२३५.४९ ॥
พวกเขาดำเนินตามธรรมเท่านั้น และไม่เบียดเบียนกัน พวกเขาปฏิบัติหน้าที่ของตนอย่างว่าง่าย และรับใช้ครูบาอาจารย์กับผู้เฒ่าผู้แก่
12.235.50
पितॄन्देवातिथींश्चैव गुरूंश्चैवाभ्यपूजयन् ।
अवशेषाणि चाश्नन्ति नित्यं सत्यतपोधृताः ॥ १२.२३५.५० ॥
พวกเขาให้เกียรติบรรพบุรุษ เทวดา แขก และครูบาอาจารย์อยู่เสมอ และด้วยการค้ำจุนจากสัจจะและตบะ พวกเขาจึงฉันแต่สิ่งที่เหลือจากการถวายอยู่เสมอ
12.235.51
नैकेऽश्नन्ति सुसंपन्नं न गच्छन्ति परस्त्रियम् ।
सर्वभूतेष्ववर्तन्त यथाऽऽत्मनि दयां प्रति ॥ १२.२३५.५१ ॥
บางคนไม่ฉันแม้อาหารที่อุดมสมบูรณ์ และไม่เข้าหาภรรยาของผู้อื่น พวกเขาประพฤติต่อสรรพชีวิตด้วยความเมตตาอย่างเดียวกับที่แสดงต่อตนเอง
12.235.52
नैवाकाशे न पशुषु नायोनौ च न पर्वसु ।
इन्द्रियस्य विसर्गं ते रोचयन्ति कदाचन ॥ १२.२३५.५२ ॥
พวกเขาไม่เคยเห็นชอบการปล่อยอินทรีย์ไปตามใจในอากาศ ในหมู่สัตว์ ในครรภ์ที่ไม่ควร หรือในวันศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
12.235.53
नित्यं दानं तथा दाक्ष्यमार्जवं चैव नित्यदा ।
उत्साहोऽथानहकारः परमं सौहृदं क्षमा ॥ १२.२३५.५३ ॥
การให้ทานอยู่เสมอ ความชำนาญ ความซื่อตรง ความกระตือรือร้น ความไม่ถือตัว มิตรภาพอันสูงสุด และความอดทนอภัย นี่คือคุณสมบัติของพวกเขา
12.235.54
सत्यं दानं तपः शौचं कारुण्यं वागनिष्ठुरा ।
मित्रेषु चानभिद्रोहः सर्वं तेष्वभवत्प्रभो ॥ १२.२३५.५४ ॥
สัจจะ การให้ทาน ตบะ ความบริสุทธิ์ ความเมตตา วาจาอ่อนโยน และการไม่ทรยศต่อมิตร ทั้งหมดนี้มีอยู่ในพวกเขา ข้าแต่องค์ผู้เป็นใหญ่
12.235.55
निद्रा तन्द्रीरसंप्रीतिरसूयाऽथानवेक्षिता ।
अरतिश्च विषादश्च स्पृहा चाप्यविशन्न तान् ॥ १२.२३५.५५ ॥
ความหลับ ความง่วงเหงา ความไม่ยินดี ความริษยา ความไม่ใส่ใจ ความไม่พอใจ ความท้อแท้ และความทะยานอยาก ไม่เคยเข้ามาในพวกเขา
12.235.56
साऽहमेवंगुणेष्वेव दानवेष्ववसं पुरा ।
प्रजासर्गमुपादाय यावद्गुणविपर्ययम् ॥ १२.२३५.५६ ॥
ข้าเคยอยู่ท่ามกลางทานพทั้งหลายที่มีคุณสมบัติเช่นนี้มาก่อน ข้าได้รับหน้าที่สร้างสรรพสัตว์ และดำรงอยู่ตราบเท่าที่คุณสมบัติเหล่านั้นยังไม่กลับกัน
12.235.57
ततः कालविपर्यासे तेषां गुणविपर्ययात् ।
अपश्यं निर्गतं धर्मं कामक्रोधवशात्मनाम् ॥ १२.२३५.५७ ॥
ต่อมา เมื่อกาลเวลาผันแปร และคุณสมบัติของพวกเขากลับกัน ข้าได้เห็นธรรมจากไปจากผู้ที่จิตใจถูกความใคร่และความโกรธครอบงำ
12.235.58
सभासदां च वृद्धानां सतां कथयतां कथाः ।
प्राहसन्नभ्यसूयंश्च सर्वबुद्धान्गुरून्परान् ॥ १२.२३५.५८ ॥
เมื่อสมาชิกแห่งที่ประชุม ผู้เฒ่า และคนดีเล่าเรื่องราวต่าง ๆ พวกเขากลับหัวเราะเยาะและดูหมิ่นผู้มีปัญญา ครูบาอาจารย์ และผู้ทรงเกียรติทั้งปวง
12.235.59
युवानश्च समासीना वृद्धानपि गतान्सतः ।
नाभ्युत्थानाभिवादाभ्यां यथापूर्वमपूजयन् ॥ १२.२३५.५९ ॥
คนหนุ่มสาวที่นั่งอยู่ด้วยกันก็ไม่ให้เกียรติผู้เฒ่า หรือคนดีผู้ล่วงลับไปแล้ว ด้วยการลุกขึ้นต้อนรับหรือการกราบไหว้อย่างที่เคยทำมาก่อน
12.235.60
वर्तयत्येव पितरि पुत्रः प्रभवते तथा ।
अमित्रभृत्यतां प्राप्य ख्यापयन्त्यनपत्रपाः ॥ १२.२३५.६० ॥
บุตรประพฤติต่อบิดาเช่นนั้น และถือตนเป็นใหญ่ คนไร้ยางอายเมื่อกลายเป็นข้ารับใช้ของศัตรู ก็ประกาศเรื่องนั้นออกมาอย่างเปิดเผย
12.235.61
तथा धर्मादपेतेन कर्मणा गर्हितेन ये ।
महतः प्राप्नुवन्त्यर्थांस्तेषां तत्राभवत्स्पृहा ॥ १२.२३५.६१ ॥
เช่นเดียวกัน ผู้ที่หันจากธรรม แล้วได้ทรัพย์มากมายด้วยกรรมอันน่าตำหนิ ความปรารถนาในทรัพย์เหล่านั้นก็เกิดขึ้นแก่ผู้อื่นที่นั่น
12.235.62
उच्चैश्चाभ्यवदन्रात्रौ नीचैस्तत्राग्निरज्वलत् ।
पुत्राः पितृनत्यचरन्नार्यश्चात्यचरन्पतीन् ॥ १२.२३५.६२ ॥
ในเวลากลางคืน พวกเขาพูดเสียงดัง และไฟที่นั่นก็ลุกโชนเพียงริบหรี่ บุตรก็ล่วงละเมิดบิดา และสตรีก็ล่วงละเมิดสามี
12.235.63
मातरं पितरं वृद्धमाचार्यमतिथिं गुरुम् ।
गुरुत्वान्नाभ्यनन्दन्त कुमारान्नान्वपालयन् ॥ १२.२३५.६३ ॥
พวกเขาไม่ให้เกียรติมารดา บิดา ผู้เฒ่า อาจารย์ แขก หรือผู้อาวุโสผู้เคารพ และไม่คุ้มครองเด็กหนุ่มน้อย
12.235.64
भिक्षां बलिमदत्त्वा च स्वयमन्नानि भुञ्जते ।
अनिष्ट्वाऽसंविभज्याथ पितृदेवातिथीन्गुरून् ॥ १२.२३५.६४ ॥
พวกเขาไม่ให้ทานและเครื่องบูชาพลี แล้วกินอาหารเอง โดยไม่บูชายัญ ไม่แบ่งปัน ไม่ถวายแก่บรรพบุรุษ เทวดา แขก และครูผู้เฒ่า
12.235.65
न शौचमन्वरुद्ध्यन्त तेषां सूदजनास्तथा ।
मनसा कर्मणा वाचा भक्ष्यमासीदनावृतम् ॥ १२.२३५.६५ ॥
แม้พ่อครัวและคนรับใช้ของพวกเขาก็ไม่รักษาความบริสุทธิ์ อาหารจึงไม่มีการควบคุมทั้งด้วยใจ การกระทำ และคำพูด
12.235.66
बालानां प्रेक्षमाणानां भक्तान्यश्नन्ति मोहिताः ।
एको दासो भवेत्तेषां तेषां दासीद्वयं तथा ॥ १२.२३५.६६ ॥
ขณะที่เด็ก ๆ มองดู ผู้หลงใหลก็กินอาหารของตน คนหนึ่งเป็นทาส และพวกเขามีสาวใช้สองคนด้วย
12.235.67
त्रिगवा दानवाः केचिच्चतुरोजास्तथा परे ।
षडश्वाः सप्तमातङ्गाः पञ्चमाहिषिकाः परे ॥ १२.२३५.६७ ॥
บางคนมีค่าเท่าวัวสามตัว บางคนมีม้าสี่ตัว บางคนมีม้าหกตัว ช้างเจ็ดเชือก หรือควายห้าตัว
12.235.68
रात्रौ दधि च सक्तूंश्च नित्यमेवाविवर्जिताः ।
अन्तर्दशाहे चाश्नन्ति गवां क्षिरं विचेतनाः ॥ १२.२३५.६८ ॥
ในเวลากลางคืน พวกเขากินนมเปรี้ยวและแป้งข้าวบาร์เลย์เป็นประจำโดยไม่ยับยั้ง และไร้สติ ภายในสิบวันก็กินนมวัวด้วย
12.235.69
क्रमदोहं न कुर्वन्ति वत्सस्तन्यानि भुञ्जते ।
अनाथां कृपणां भार्यां घ्नन्ति नित्यं शपन्ति च ॥ १२.२३५.६९ ॥
พวกเขาไม่รีดนมตามลำดับ ลูกวัวจึงดูดน้ำนมจากเต้า พวกเขาตีและด่าภรรยาผู้ไร้ที่พึ่งและน่าสงสารอยู่เป็นนิจ
12.235.70
शूद्रान्नपुष्टा विप्रास्तु निर्लज्जाश्च भवन्त्युत ।
संकीर्णानि च धान्यानि नात्यवेक्षत्कुटुंबिनी ॥ १२.२३५.७० ॥
พราหมณ์ที่เลี้ยงตนด้วยอาหารของศูทรก็กลายเป็นผู้ไร้ยางอาย และแม่บ้านก็ไม่เอาใจใส่ดูแลธัญพืชที่ปนกันอย่างรอบคอบ
12.235.71
मार्जारकुक्कुटश्वानैः क्रीडां कुर्वन्ति मानवाः ।
गृहे कण्टकिनो वृक्षास्तथा निष्पाववल्लरी ॥ १२.२३५.७१ ॥
มนุษย์เล่นสนุกกับแมว ไก่ และสุนัข ในบ้านมีต้นไม้มีหนาม และเถาถั่วขึ้นรก
12.235.72
यज्ञियाश्च तथा वृक्षास्तेषामासन्दुरात्मनाम् ।
कूपस्नानरता नित्यं पर्वमैथुनगामिनः ॥ १२.२३५.७२ ॥
ยังมีต้นไม้ที่ใช้ในพิธียัญด้วย ต้นไม้เหล่านั้นเป็นของคนชั่วร้ายเหล่านั้น ผู้ยินดีอาบน้ำที่บ่อน้ำเป็นนิจ และร่วมประเวณีในวันพระ
12.235.73
तिलानश्नन्ति रात्रौ च तैलाभ्यक्ताश्च शेरते ।
विभीतककरञ्जानां छायामूलनिवासिनः ॥ १२.२३५.७३ ॥
ในเวลากลางคืน พวกเขากินงา ทาตัวด้วยน้ำมันแล้วนอน และอาศัยอยู่ในร่มเงาและที่โคนต้นวิภีตกะและต้นกรัญชะ
12.235.74
करवीरं च ते पुष्पं धारयन्ति च मोहिताः ।
पद्मबिजानि खादन्ति पुष्पं जिघ्रन्ति मोहिताः ॥ १२.२३५.७४ ॥
ผู้หลงใหลเหล่านั้นสวมดอกคาร์วีระ กินเมล็ดบัว และดมดอกไม้
12.235.75
न भोक्ष्यन्ति तथा नित्यं दैत्याः कालेन मोहिताः ।
निन्दन्ति स्तवनं विष्णोस्तस्य नित्यद्विषो जनाः ॥ १२.२३५.७५ ॥
ไดตยะผู้ถูกกาลเวลาทำให้หลงใหลจะไม่กินเช่นนั้นเป็นนิจ พวกเขาติเตียนการสรรเสริญพระวิษณุ และประชาชนผู้เป็นศัตรูกับพระองค์อยู่เป็นนิจก็ทำเช่นเดียวกัน
12.235.76
होमधूमो न तत्रासीद्वेदघोषस्तथैव च ।
यज्ञाश्च न प्रवर्तन्ते यथापूर्वं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.७६ ॥
ที่นั่นไม่มีควันจากการบูชาไฟ และไม่มีเสียงสวดพระเวทเช่นกัน พิธียัญไม่ได้ดำเนินไปในทุกครัวเรือนดังแต่ก่อน
12.235.77
शिष्याचार्यक्रमो नासीत्पुत्रैरात्मपितुः पिता ।
विष्णुं ब्रह्मण्यदेवेशं हित्वा पाषण्डमाश्रिताः ॥ १२.२३५.७७ ॥
ลำดับของศิษย์และอาจารย์สิ้นสุดลง บุตรกลายเป็นบิดาของบิดาของตน เมื่อละทิ้งพระวิษณุ เทวาธิราชผู้เป็นที่รักของพราหมณ์ พวกเขาก็หันไปพึ่งลัทธิเท็จ
12.235.78
हव्यकव्यविहीनाश्च ज्ञानाध्ययनवर्जिताः ।
देवस्वादानरुचयो ब्रह्मस्वरुचयस्तथा।
स्तुतिमङ्गलहीनानि देवस्थानानि सर्वशः ॥ १२.२३५.७८ ॥
พวกเขาขาดเครื่องบูชาแก่เทวดาและบรรพบุรุษ ขาดความรู้และการศึกษา ปรารถนาจะรับสิ่งที่เป็นของเทวดา และปรารถนาสิ่งที่เป็นของพราหมณ์ และศาลเจ้าของเทวดาทุกแห่งก็ขาดการสรรเสริญและพิธีมงคล
12.235.79
विप्रकीर्णानि धान्यानि काकमूषिकभोजनम् ।
अपावृतं पयोतिष्ठदुच्छिष्टाश्चास्पृशन्धृतम् ॥ १२.२३५.७९ ॥
ธัญพืชกระจัดกระจายอยู่ ถูกกาและหนูกิน น้ำนมตั้งทิ้งไว้โดยไม่ปิดฝา และผู้มีมือเปื้อนก็จับต้องเนยใส
12.235.80
कुद्दालं दात्रपिटकं प्रकीर्णं कांस्यभोजनम् ।
द्रव्योपकरणं सर्वं नान्ववैक्षत्कुटुम्बिनी ॥ १२.२३५.८० ॥
จอบ เคียว ตะกร้า และถ้วยทองสัมฤทธิ์ที่ใช้กินข้าววางกระจัดกระจาย แม่บ้านไม่ใส่ใจสิ่งของและเครื่องใช้เหล่านี้เลยแม้แต่อย่างเดียว
12.235.81
प्राकारागारविध्वंसान्न स्म ते प्रतिकुर्वते ।
क्षुद्राः संस्कारहीनाश्च नार्यो ह्युदरपोषणाः ॥ १२.२३५.८१ ॥
พวกนางไม่ซ่อมแซมกำแพงและเรือนที่พังทลาย สตรีต่ำช้า ไร้การอบรม มุ่งแต่เลี้ยงท้องของตนเท่านั้น
12.235.82
शौचाचारपरिभ्रष्टा निर्लज्जा भोगवञ्चिताः ।
उभाभ्यामेव पाणिभ्यां शिरः कण्डूयनान्विताः।
गृहजालाभिसंस्थाना ह्यासंस्तत्र स्त्रियः पुनः ॥ १२.२३५.८२ ॥
สตรีเหล่านั้นเสื่อมจากความบริสุทธิ์และจรรยา ไร้ความละอาย ถูกลิดรอนความสุขทางกาย ใช้มือทั้งสองเกาศีรษะ และยังคงติดอยู่ในบ่วงของเรือนอยู่เช่นนั้น
12.235.83
श्वश्रूश्वशुरयोर्मध्ये भर्तारं कृतकं यथा ।
प्रेक्षयन्ति च निर्लज्जा नार्यः कुलजलक्षणाः ॥ १२.२३५.८३ ॥
ท่ามกลางแม่สามีและพ่อสามี สตรีไร้ความละอายเหล่านั้นมองสามีราวกับเป็นคนรับจ้าง ทั้งยังมีลักษณะที่นำความอัปยศมาสู่ตระกูล
12.235.84
नाद्रियन्ते पशून्बद्ध्वा यवसेनोदकेन च ।
बालानां प्रेक्षमाणानां स्वयं भक्ष्यमभक्षयन्।
तथा भृत्यजनं सर्वमसंतर्प्य च दानवाः ॥ १२.२३५.८४ ॥
พวกนางไม่เอาใจใส่ที่จะให้หญ้าและน้ำแก่สัตว์เลี้ยงที่ถูกผูกไว้ ขณะที่เด็กๆ มองดูอยู่ พวกนางกลับกินของกินที่ควรให้เด็กๆ เอง และเมื่อไม่เลี้ยงดูคนรับใช้ทั้งหมดให้อิ่มหนำ พวกนางก็กลายเป็นอสูร
12.235.85
पायसं कृसरं मांसमपूपानथ शष्कुलीः ।
अपाचयन्नात्मनोऽर्थे वृथा मांसान्यभक्षयन् ॥ १२.२३५.८५ ॥
พวกนางหุงข้าวปายสะ กฤสระ เนื้อ ขนมแป้ง และขนมทอดสำหรับตนเอง และกินเนื้อสัตว์อย่างเปล่าประโยชน์
12.235.86
उत्सूर्यशायिनश्चासन्सर्वे चासन्प्रगेशयाः ।
आवृत्तकलहाश्चात्र दिवारात्रं गृहेगृहे ॥ १२.२३५.८६ ॥
ทุกคนนอนตื่นสายจนพระอาทิตย์ขึ้นแล้ว และทุกคนนอนตื่นตอนรุ่งอรุณ ที่นี่การทะเลาะวิวาทเกิดขึ้นทุกบ้าน ทั้งกลางวันและกลางคืน
12.235.87
अनार्याश्चार्यमासीनं पर्युपासन्न तत्र ह ।
आश्रमस्थान्विकर्मस्थाः प्राद्विषन्त परस्परम् ॥ १२.२३५.८७ ॥
ผู้ต่ำศักดิ์ไม่ปรนนิบัติชายผู้สูงศักดิ์ที่นั่งอยู่ที่นั่น ผู้ที่อยู่ในอาศรมและผู้ที่ประพฤติการอันไม่เหมาะสม ต่างเกลียดชังกันและกัน
12.235.88
संकराश्चाभ्यवर्तन्त न च शौचमवर्तत ।
ये च वेदविदो विप्रा विस्पष्टमनुचश्च ये।
निरन्तरविशेषास्ते बहुमानावमानयोः ॥ १२.२३५.८८ ॥
วรรณะผสมผงาดขึ้น และความบริสุทธิ์ก็ไม่ดำรงอยู่ แม้พราหมณ์ผู้รู้พระเวทและผู้สวดพระเวทได้ชัดเจน ก็ไม่แยกแยะระหว่างการได้รับเกียรติกับการถูกดูหมิ่น
12.235.89
भावमाभरणं वेषं गतं स्थितमवेक्षितम् ।
असेवन्त भुजिष्या वै दुर्जनाचरितं विधिम् ॥ १२.२३५.८९ ॥
บรรดานางสนมเลียนแบบความประพฤติที่คนชั่วร้ายปฏิบัติ คัดลอกท่าทาง เครื่องประดับ การแต่งกาย การเดิน ท่านั่งและท่ายืน รวมทั้งสายตาของคนเหล่านั้น
12.235.90
स्त्रियः पुरुषवेषेण पुंसः स्त्रीवेषधारिणः ।
क्रीडारतिविहारेषु परां मुदमवाप्नुवन् ॥ १२.२३५.९० ॥
สตรีแต่งกายอย่างบุรุษ และบุรุษแต่งกายอย่างสตรี ต่างได้รับความปีติยินดีอย่างยิ่งในการเล่น ความยินดีใคร่ และการสำราญ
12.235.91
प्रभवद्भिः पुरा दायानर्हेभ्यः प्रतिपादितान् ।
नाभ्यवर्न्तत नास्तिक्याद्वर्तन्तः संभवेष्वपि ॥ १२.२३५.९१ ॥
ในอดีต ส่วนแบ่งมรดกที่ผู้มีอำนาจมอบให้แก่ผู้สมควรได้รับ ไม่ได้รับการเคารพจากผู้ที่ประพฤติเช่นนั้นเพราะความไม่เชื่อ แม้เมื่อโอกาสเกิดขึ้น
12.235.92
मित्रेणाभ्यर्थितं द्रव्यमर्थी संश्रयते क्वचित् ।
वालकोट्यग्रमात्रेण स्वार्थेनाघ्नत तद्वसु ॥ १२.२३५.९२ ॥
บางครั้งผู้แสวงหาอาศัยทรัพย์ที่เพื่อนขอให้ช่วย แต่เพราะผลประโยชน์ตนเองเพียงเล็กน้อยเท่าปลายขนหาง เขาก็ทำลายทรัพย์นั้น
12.235.93
परस्वादानरुचयो विपणव्यवहारिणः ।
अदृश्यन्तार्यवर्णषु शृद्राश्चापि तपोधनाः ॥ १२.२३५.९३ ॥
ผู้ชื่นชอบการยึดทรัพย์ของผู้อื่น และผู้ค้าขายในตลาด ได้ปรากฏอยู่ในวรรณะอารยะ และแม้ศูทรก็ปรากฏว่าเป็นผู้มั่งคั่งด้วยตบะ
12.235.94
अधीयतेऽव्रताः केचिद्वृथा व्रतमथापरे ।
अशुश्रूषुर्गुरोः शिष्यः कश्चिच्छिप्यसखो गुरुः ॥ १२.२३५.९४ ॥
บางคนศึกษาโดยไม่รักษาวัตร บางคนรักษาวัตรโดยเปล่าประโยชน์ ศิษย์ไม่ปรนนิบัติครู และครูบางคนกลับกลายเป็นสหายของศิษย์
12.235.95
पिता चैव जनित्री च श्रान्तौ वृत्तोत्सवाविव ।
अप्रभुत्वे स्थितौ वृद्धावन्नं प्रार्थयतः सुतान् ॥ १२.२३५.९५ ॥
บิดาและมารดาอ่อนเพลียราวกับงานเฉลิมฉลองได้สิ้นสุดลงแล้ว เมื่อชราและไร้อำนาจ ทั้งสองก็ขออาหารจากบุตรของตน
12.235.96
तत्र वेदविदः प्राज्ञा गाम्भीर्ये सागरोपमाः ।
कृष्यादिष्वभवन्सक्ता मूर्खाः श्राद्धान्यभुञ्जत ॥ १२.२३५.९६ ॥
ที่นั่น บัณฑิตผู้รู้พระเวท ลึกซึ้งดุจมหาสมุทร กลับยึดมั่นอยู่กับการเกษตรและกิจการอื่นๆ ในขณะที่คนโง่เขลากลับกินอาหารของพิธีศราทธ์
12.235.97
प्रातः सायं च सुप्रश्नं कल्पनं प्रेषणक्रियाः ।
शिष्यानप्रहितास्तेषामकुर्वन्गुरवश्च ह ॥ १२.२३५.९७ ॥
ตอนเช้าและตอนเย็น คุรุไม่ได้ให้ศิษย์ถามคำถามที่ดี จัดเตรียมสิ่งที่จำเป็น หรือส่งศิษย์ไปทำธุระ และก็ไม่ได้ให้ทำเช่นนั้นเองเช่นกัน
12.235.98
श्वश्रूश्वशुरयोरग्रे वधूः प्रेष्यानशासत ।
अन्वशासच्च भर्तारं समाह्वायाभिजल्पति ॥ १२.२३५.९८ ॥
ต่อหน้าแม่สามีและพ่อสามี สะใภ้สั่งการบ่าวไพร่ นางเรียกสามีมา ตำหนิและเถียงกลับ
12.235.99
प्रयत्नेनापि चारक्षच्चित्तं पुत्रस्य वै पिता ।
व्यभजच्चापि संरम्भाद्दुःखवासं तथाऽवसत् ॥ १२.२३५.९९ ॥
บิดาแม้จะพยายามรักษาจิตใจของบุตรไว้ แต่ด้วยความโกรธจึงแบ่งแยกจิตใจนั้น และเช่นนั้นเองท่านจึงอยู่อย่างทุกข์ทน
12.235.100
अग्निदाहेन चोरैर्वा राजभिर्वा हृतं धनम् ।
दृष्ट्वा द्वेषात्प्राहसन्त सुहृत्संभाविता ह्यपि ॥ १२.२३५.१०० ॥
เมื่อเห็นทรัพย์ถูกไฟเผา หรือถูกโจรหรือกษัตริย์ยึดไป แม้มิตรผู้เป็นที่นับถือก็หัวเราะเยาะด้วยความเกลียดชัง
12.235.101
कृतघ्ना नास्तिकाः पापा गुरुदाराभिमर्शिनः ।
श्वशुरानुगताः सर्वे ह्युत्सृज्य पितरौ सुताः ॥ १२.२३५.१०१ ॥
คนอกตัญญู ปฏิเสธพระเวท บาปกรรม ล่วงเกินภรรยาของอาจารย์ ตามพ่อตาไป บุตรทั้งหมดทอดทิ้งบิดามารดาของตน
12.235.102
स्वकर्मणा च जातोऽहमित्येवंवादिनस्तथा ।
अभक्ष्यभक्षणरता निर्मर्यादा हतत्विषः ॥ १२.२३५.१०२ ॥
คนที่กล่าวอย่างนี้ว่า ข้าเกิดมาด้วยกรรมของตนเอง ยินดีในการกินสิ่งที่ไม่ควรกิน ไร้ขอบเขตจำกัด และสูญเสียรัศมีแห่งความงาม
12.235.103
तेष्वेवमादीनाचारानाचरत्सु विपर्यये ।
नाहं देवेन्द्र वत्स्यामि दानवेष्विति मे मतिः ॥ १२.२३५.१०३ ॥
เมื่อพวกเขาประพฤติการกระทำเช่นนี้และอื่น ๆ จนเกิดความวิปริต ท่านอินทร์ผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดา ข้าพเจ้าตั้งใจแล้วว่าจะไม่อยู่ท่ามกลางพวกทานพ
12.235.104
तन्मां स्वयमनुप्राप्ताभिनन्द शचीपते ।
त्वयाऽर्चितां मां देवेश पुरो धास्यन्ति देवताः ॥ १२.२३५.१०४ ॥
ฉะนั้น โปรดต้อนรับข้าพเจ้าผู้มาด้วยตนเองเถิด ข้าแต่พระสวามีของศจี ข้าแต่เจ้าแห่งเทวดา เมื่อได้รับการบูชาจากท่าน เทวดาทั้งหลายจะจัดให้ข้าพเจ้าอยู่เบื้องหน้า
12.235.105
यत्राहं तत्र मत्कान्ता मद्विशिष्टा मदर्पणाः ।
सप्तदेव्यो जयाष्टभ्यो वासमेष्यन्ति तेऽष्टधा ॥ १२.२३५.१०५ ॥
ที่ใดที่ข้าพเจ้าอยู่ ที่นั่นเทวีผู้เป็นที่รักของข้าพเจ้า ผู้ที่ข้าพเจ้าให้ความสำคัญและอุทิศตนแด่ข้าพเจ้า จะมาอยู่ด้วยในแปดรูป คือเทวีเจ็ดองค์ พร้อมด้วยชยาเป็นองค์ที่แปด
12.235.106
आशा श्रद्धा धृतिः क्षान्तिर्विजितिः सन्नतिः क्षमा ।
अष्टमी वृत्तिरेतासां पुरोगा पाकशासन ॥ १२.२३५.१०६ ॥
ความหวัง ศรัทธา ความมั่นคง ความอดทน ชัยชนะ ความถ่อมตน ความอดกลั้น และเป็นองค์ที่แปดคือความประพฤติ ในบรรดาเหล่านี้ ความประพฤติเป็นผู้นำหน้า ข้าแต่ปากศาสนะ ท่านอินทร์ผู้ลงโทษปากะ
12.235.107
ताश्चाहं चासुरांस्त्यक्त्वा युष्मद्विषयमागताः ।
त्रिदशेषु निवत्स्यामो धर्मनिष्ठान्तरात्मसु ॥ १२.२३५.१०७ ॥
ข้าพเจ้าและเหล่านางเหล่านั้นละทิ้งอสูรแล้วมาสู่อาณาเขตของท่าน เราจะอยู่ท่ามกลางเทวดาสามสิบองค์ ในจิตใจภายในที่มั่นคงอยู่ในธรรม
12.235.108
इत्युक्तवचनां देवीं प्रीत्यर्थं च ननन्दतुः ।
नारदश्चात्र देवर्षिर्वृत्रहन्ता च वासवः ॥ १२.२३५.१०८ ॥
เมื่อเทวีผู้กล่าวถ้อยคำเช่นนี้แล้ว ทั้งสองก็ยินดีเพื่อให้เทวีพอพระทัย ที่นั่นพระนารทฤๅษีผู้เป็นเทพฤๅษี และพระวาสวะผู้สังหารพฤตร์ก็ยินดีด้วย
12.235.109
ततोऽनलसखो वायुः प्रववौ देववर्त्मसु ।
इष्टगन्धः सुखस्पर्शः सर्वेन्द्रियसुखावहः ॥ १२.२३५.१०९ ॥
ต่อจากนั้น พระวายุผู้เป็นสหายของพระอัคนีก็พัดไปตามเส้นทางของเทวดา หอมด้วยกลิ่นที่น่าพอใจ สัมผัสแล้วเป็นสุข นำความสบายมาสู่อินทรีย์ทั้งปวง
12.235.110
शुचौ चाभ्यर्थिते देशे त्रिदशाः प्रायशः स्थिताः ।
लक्ष्मीसहितमासीनं मघवन्तं दिदृक्षवः ॥ १२.२३५.११० ॥
ในสถานที่บริสุทธิ์และเป็นที่ปรารถนา เหล่าเทวดาส่วนใหญ่ยืนอยู่ ปรารถนาจะเห็นพระมฆวันผู้ประทับอยู่พร้อมด้วยพระลักษมี
12.235.111
ततो दिवं प्राप्य सहस्रलोचनः ।
स्त्रियोपपन्नः सुहृदा महर्षिणा।
रथेन हर्यश्वयुजा सुरर्षभः ।
सदः सुराणामभिसत्कृतो ययौ ॥ १२.२३५.१११ ॥
ต่อจากนั้น เมื่อไปถึงสวรรค์แล้ว พระสหัสรลோจนะ ผู้มีนัยน์ตาพันดวง มีพระชายาและมหาฤๅษีสหายร่วมไปด้วย ประทับบนรถที่เทียมด้วยม้าสีน้ำตาลแดง ผู้เป็นวัวแห่งเทวดา ได้รับการยกย่องในที่ประชุมของเทวดาแล้วเสด็จไป
12.235.112
अथेङ्गितं वज्रधरस्य नारदः ।
श्रियश्च देव्या मनसा विचारयन्।
श्रियै शशंसामरदृष्टपौरुषः ।
शिवेन तत्रागमनं महर्षिभिः ॥ १२.२३५.११२ ॥
ฝ่ายพระนารทฤๅษี ผู้ซึ่งเทวดาได้เห็นความกล้าหาญของท่านแล้ว ครุ่นคิดถึงสัญญาณของผู้ถือสายฟ้า และพระดำริของเทวีศรี จึงกราบทูลแก่พระศรีว่า การเสด็จมาอย่างเป็นมงคลได้มีขึ้นที่นั่นพร้อมกับเหล่ามหาฤๅษีแล้ว
12.235.113
ततोऽमृतं द्यौः प्रववर्ष भास्वती ।
पितामहस्यायतने स्वयंभुवः।
अनाहता दुन्दुभयोऽथ नेदिरे ।
तथा प्रसन्नाश्च दिशश्चकाशिरे ॥ १२.२३५.११३ ॥
ต่อจากนั้น ท้องฟ้าอันรุ่งโรจน์ก็หลั่งน้ำอมฤตลงมา ณ วิมานของพระปิตามหะผู้เกิดเอง เสียงกลองที่มิได้ถูกตีก็ดังขึ้น และทิศทั้งหลายก็ส่องสว่างด้วยความปีติ
12.235.114
यथर्तु सस्येषु ववर्ष वासवो ।
न धर्ममार्गाद्विचचाल कश्चन।
अनेकरत्नाकरभूषणा च भूः ।
सुघोषघोषाश्च दिवौकसां जये ॥ १२.२३५.११४ ॥
พระวาสวะทรงโปรยฝนลงบนพืชผลตามฤดูกาล ไม่มีผู้ใดเคลื่อนจากทางแห่งธรรม แผ่นดินซึ่งประดับด้วยเหมืองอัญมณีนานาชนิด และเสียงประกาศชัยชนะอันดังของเหล่าเทพผู้อยู่บนสวรรค์ก็กึกก้องไป
12.235.115
क्रियाभिरामा मनुजा मनस्विनो ।
बभुः शुभे पुण्यकृतां पथि स्थिताः।
नरामराः किन्नरयक्षराक्षसाः ।
समृद्धिमन्तः सुमनस्विनोऽभवन् ॥ १२.२३५.११५ ॥
มนุษย์ผู้ยินดีในการกระทำอันดีงาม และผู้มีปัญญา ยืนอยู่บนทางอันเป็นมงคลของผู้ทำบุญ ก็รุ่งเรือง มนุษย์ เทวดา กินนร ยักษ์ และรากษส ต่างก็มีความมั่งคั่งและมีใจยินดี
12.235.116
न जात्वकाले कुसुमं कुतः फलं ।
पपात वृक्षात्पवनेरितादपि।
रसप्रदाः कामदुघाश्च धेनवो ।
न दारुणा वाग्विचचार कस्यचित् ॥ १२.२३५.११६ ॥
ดอกไม้ไม่เคยร่วงหล่นผิดฤดูกาล จะกล่าวไปไยถึงผลไม้ แม้ถูกลมพัดไหวก็ไม่หลุดจากต้นไม้ มีโคผู้ให้รสและโคกามธุกที่ให้สำเร็จความปรารถนา และไม่มีถ้อยคำหยาบช้าเกิดขึ้นจากปากของผู้ใด
12.235.117
इमां सपर्यां सह सर्वकामदैः ।
श्रियाश्च शक्रप्रमुखैश्च दैवतैः।
पठन्ति ये विप्रसदः समागताः ।
समृद्धकामाः श्रियमाप्नुवन्ति ते ॥ १२.२३५.११७ ॥
ผู้ใดที่มาประชุมกันในที่ประชุมของพราหมณ์ และสวดการบูชานี้ พร้อมกับผู้ให้ความปรารถนาทั้งปวง พร้อมกับพระศรี และพร้อมกับเหล่าเทวดามีพระศกระเป็นประธาน ผู้นั้นย่อมได้รับความปรารถนาให้สมหวังและบรรลุความเจริญรุ่งเรือง
12.235.118
त्वया कुरूणां वर यत्प्रचोदितं ।
भवाभवस्येह परं निदर्शनम्।
तदद्य सर्वं परिकीर्तितं मया ।
परीक्ष्य तत्त्वं परिगन्तुमर्हसि ॥ १२.२३५.११८ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ สิ่งที่ท่านทูลถามข้าพเจ้าที่นี่ คือตัวอย่างสูงสุดของความมีและความไม่มี ข้าพเจ้าได้กล่าวทั้งหมดนั้นให้ทราบแล้วในวันนี้ บัดนี้ท่านควรพิจารณาสัจธรรมและบรรลุถึงมันเถิด
12.235.119
संस्मृत्य बुद्धीन्द्रियगोचरातिगं ।
स्वगोचरे सर्वकृतालयं तम्।
हरिं महापाग्रहरं जनास्ते ।
संस्मृत्य संपूज्य विधूतपापाः ॥ १२.२३५.११९ ॥
ผู้คนระลึกถึงหริ ผู้อยู่เหนือขอบเขตของปัญญาและอินทรีย์ ผู้เป็นที่อาศัยของการกระทำทั้งปวงในอาณาเขตของตน ผู้ขจัดบาปอันใหญ่หลวง เมื่อได้ระลึกและบูชาแล้ว ย่อมหลุดพ้นจากบาปทั้งหลาย
12.235.120
यमैश्च नित्यं नियमैश्च संयता ।
स्तत्वं च विष्णोः परिपश्यमानाः।
देवानुसारेण विमुक्तियोगं ।
ते गाहमानाः परमाप्नुवन्ति ॥ १२.२३५.१२० ॥
ผู้ที่สำรวมตนด้วยยมะและนิยมะเป็นนิตย์ เห็นสัจธรรมของพระวิษณุอย่างครบถ้วน ดำดิ่งสู่โยคะแห่งการหลุดพ้นตามพระประสงค์ของเทพ ย่อมบรรลุสิ่งสูงสุด
12.235.121
एवं राजेन्द्र सततं जपहोमपरायणः ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणः ॥ १२.२३५.१२१ ॥
ดูกรราชาแห่งกษัตริย์ เช่นนี้แหละ จงขวนขวายในการสวดชปะและการบูชาโหมะอยู่เสมอ จงอุทิศตนแด่พระวาสุเทพอยู่เสมอทุกเมื่อ และจงยึดมั่นในความรู้และการทำสมาธิอยู่เสมอ
12.235.122
दानधर्मरतिर्नित्यं प्रजास्त्वं परिपालय ।
वासुदेवपरो नित्यं ज्ञानध्यानपरायणान्।
विशेषेणार्चयेथास्त्वं सततं पर्युपास्व च ॥ १२.२३५.१२२ ॥
จงยินดีในธรรมแห่งการให้ทานอยู่เสมอ และพิทักษ์ประชาราษฎร์ของเจ้า จงอุทิศตนแด่พระวาสุเทพอยู่เสมอทุกเมื่อ โดยเฉพาะจงให้เกียรติแก่ผู้ที่อุทิศตนแด่ความรู้และการทำสมาธิ และจงเข้าไปรับใช้ท่านเหล่านั้นอยู่เสมอ