ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.24.1
पुनरेव महर्षिस्तं कृष्णद्वैपायनोऽर्थवत् ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.२४.१ ॥
ಮತ್ತೆ ಮಹರ್ಷಿ ಕೃಷ್ಣದ್ವೈಪಾಯನರು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಅಜಾತಶತ್ರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
12.24.2
अरण्ये वसतां तात भ्रातॄणां ते मनिस्विनाम् ।
मनोरथा महाराज ये तत्रासन्युधिष्ठिर ॥ १२.२४.२ ॥
ಮಗನೇ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ವಿ ಸಹೋದರರ ಆಸೆಗಳು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು, ಓ ಮಹಾರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.24.3
तानि मे भरतश्रेष्ठ प्राप्नुवन्तु महारथाः ।
प्रशाधि पृथिवीं पार्थ ययातिरिव नाहुषः ॥ १२.२४.३ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಮಹಾರಥರು ಪಡೆಯಲಿ. ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ, ನಹುಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿಯಂತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳು.
12.24.4
अरण्ये दुःखवसतिरनुभूता तपस्विभिः ।
दुःखस्यान्ते नरव्याघ्र सुखान्यनुभवन्तु वै ॥ १२.२४.४ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಗಳು ದುಃಖದ ವಾಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದುಃಖದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಿ.
12.24.5
धर्ममर्थं च कामं च भ्रातृभिः सह भारत ।
अनुभूय ततः पश्चात्प्रस्थाताऽसि विशांपते ॥ १२.२४.५ ॥
ಭರತನ ವಂಶಜನೇ, ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಪ್ರಸ್ಥಾನ ಮಾಡುವೆ.
12.24.6
अर्थिनां च पितृणां च देवतानां च भारत ।
आनृण्यं गच्छ कौन्तेय ततः स्वर्गं गमिष्यसि ॥ १२.२४.६ ॥
ಭರತನ ವಂಶಜನೇ, ಯಾಚಕರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗು, ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ. ಆಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವೆ.
12.24.7
सर्वमेधाश्चमेधाभ्यां यजस्व कुरुनन्दन ।
ततः पश्चान्महाराज गमिष्यसि परां गतिम् ॥ १२.२४.७ ॥
ಕುರುನಂದನ, ಸರ್ವಮೇಧ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧದಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡು. ಮಹಾರಾಜ, ಅನಂತರ ನೀನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
12.24.8
भ्रातृंश्च सर्वान्क्रतुभिः संयोज्य बहुदक्षिणैः ।
संप्राप्तः कीर्तिमतुलां पाण्डवेय गमिष्यसि ॥ १२.२४.८ ॥
ಪಾಂಡವೇಯ, ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಹೇರಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ, ಅತುಲ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಹೋಗುವೆ.
12.24.9
विझस्ते पुरुषव्याघ्र वचनं कुरुसत्तम ।
शृणुष्वैवं यथा कुर्वन्न धर्माच्च्यवसे नृप ॥ १२.२४.९ ॥
ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರ, ಕುರುಸತ್ತಮ, ನಿನಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಕೇಳು, ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಜಾರುವುದಿಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.
12.24.10
आददानस्य विजयं विग्रहं च युधिष्ठिर ।
समानधर्मकुशलाः स्थापयन्ति नरेश्वर ॥ १२.२४.१० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ವಿಜಯ ಮತ್ತು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನನ್ನು, ಸಮಾನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ, ನರೇಶ್ವರ.
12.24.11
प्रत्यक्षमनुमानं च उपमानं तथाऽऽगमः ।
अर्थापत्तिस्तथैतिह्यं संशयो निर्णयस्तथा ॥ १२.२४.११ ॥
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ, ಅನುಮಾನ, ಉಪಮಾನ, ಆಗಮ, ಅರ್ಥಾಪತ್ತಿ, ಐತಿಹ್ಯ, ಸಂಶಯ ಮತ್ತು ನಿರ್ಣಯ, ಹಾಗೆಯೇ.
12.24.12
आकार इङ्गितं चैव गतिश्चेष्टा च भारत ।
प्रतिज्ञा चैव हेतुश्च दृष्टान्तोपनयस्तथा ॥ १२.२४.१२ ॥
ಆಕಾರ, ಇಂಗಿತ, ಗತಿ, ಚೇಷ್ಟೆ, ಭಾರತ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ, ಹೇತು, ದೃಷ್ಟಾಂತ, ಉಪನಯ, ಹಾಗೆಯೇ.
12.24.13
उक्तिर्निगमनं तेषां प्रमेयं च प्रयोजनम् ।
एतानि साधनान्याहुर्बहुवर्गप्रसिद्धये ॥ १२.२४.१३ ॥
ಉಕ್ತಿ, ನಿಗಮನ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಮೇಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಯೋಜನ — ಇವುಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ವರ್ಗಗಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗೆ ಸಾಧನಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
12.24.14
प्रत्यक्षमनुमानं च सर्वेषां योनिरुच्यते ।
प्रमाणज्ञो हि शक्नोति दण्डयोनौ विचक्षणः।
अप्रमाणवता नीतो दण्डो हन्यान्महीपतिम् ॥ १२.२४.१४ ॥
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಅನುಮಾನ ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮಾಣ ತಿಳಿದ ವಿದ್ವಾಂಸನು ದಂಡನೀತಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ಅರಿಯಬಲ್ಲನು. ಪ್ರಮಾಣವಿಲ್ಲದವನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ದಂಡ ರಾಜನನ್ನೇ ಕೊಲ್ಲಬಹುದು.
12.24.15
देशकालप्रतीक्षी यो दस्यून्मर्षयते नृपः ।
शास्त्रजां बुद्धिमास्थाय युज्यते नैनसा हि सः ॥ १२.२४.१५ ॥
ದೇಶ-ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ದರೋಡೆಕೋರರನ್ನು ಸಹಿಸುವ ರಾಜನು ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಪಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.24.16
आदाय बलिषङ्भागं यो राष्ट्रं नाभिरक्षति ।
प्रतिगृह्णाति तत्पापं चतुर्थांशेन भूमिपः ॥ १२.२४.१६ ॥
ಆರನೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಕಪ್ಪ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸದ ರಾಜನು ಆ ಪಾಪದ ನಾಲ್ಕನೇ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.17
निबोध च यथाऽऽतिष्ठन्धर्मान्न च्यवते नृपः ।
निग्रहाद्धर्मशास्त्राणामनुरुद्ध्यन्नपेतभीः।
कामक्रोधावनादृत्य पितेव समदर्शनः ॥ १२.२४.१७ ॥
ರಾಜನು ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸಿ ಚ್ಯುತನಾಗದೆ ಇರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿ: ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಗ್ರಹವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ನಿರ್ಭಯನಾಗಿ, ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ತಂದೆಯಂತೆ ಸಮದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ.
12.24.18
दैवेनाभ्याहतो राजा कर्मकाले महाद्युते ।
न साधयति यत्कर्म न तत्राहुरतिक्रमम् ॥ १२.२४.१८ ॥
ಓ ಮಹಾದ್ಯುತಿ, ಕರ್ಮಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ದೈವದಿಂದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾರದಿದ್ದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅತಿಕ್ರಮಣ (ದೋಷ) ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
12.24.19
तरसा बुद्धिपूर्वं वा निग्राह्या एव शत्रवः ।
पापैः सह न संदध्याद्राज्यं पुण्यं च कारयेत् ॥ १२.२४.१९ ॥
ಬಲದಿಂದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿಯಾಗಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ಪಾಪಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಿ ಮಾಡಬಾರದು; ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪುಣ್ಯಮಯವಾಗಿ ನಡೆಸಬೇಕು.
12.24.20
शूराश्चार्याश्च सत्कार्या विद्वांसश्च युधिष्ठिर ।
गोमिनो धनिनश्चैव परिपाल्या विशेषतः ॥ १२.२४.२० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಶೂರರನ್ನು, ಆರ್ಯರನ್ನು, ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಗೋಧನದವರನ್ನು ಮತ್ತು ಧನಿಕರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
12.24.21
व्यवाहरेषु धर्मेषु योक्तव्याश्च बहुश्रुताः ।
प्रमाणज्ञा महीपाल न्यायशास्त्रावलम्बिनः ॥ १२.२४.२१ ॥
ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಶ್ರುತ ಪಂಡಿತರನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು. ಓ ಮಹೀಪಾಲನೇ, ಅವರು ಪ್ರಮಾಣಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರಾಗಿ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರಾಗಿರಬೇಕು.
12.24.22
वेदार्थतत्त्वविद्राजंस्तर्कशास्त्रबहुश्रुताः ।
मन्त्रे च व्यवहारे च नियोक्तव्या विजानता ॥ १२.२४.२२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ವೇದಾರ್ಥದ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಬಹುಶ್ರುತರಾದ ಪಂಡಿತರನ್ನು ಮಂತ್ರಾಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಬಲ್ಲ ಆಡಳಿತಗಾರ ಮಾಡಬೇಕು.
12.24.23
तर्कशास्त्रकृता बुद्धिर्धर्मशास्त्रकृता च या ।
दण्डनीतिकृता चैव त्रैलोक्यमपि साधयेत् ॥ १२.२४.२३ ॥
ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಬುದ್ಧಿ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಬುದ್ಧಿ, ಮತ್ತು ದಂಡನೀತಿಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡ ಬುದ್ಧಿ — ಇವುಗಳಿಂದ ರಾಜನು ತ್ರಿಲೋಕವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
12.24.24
नियोज्या वेदतत्त्वज्ञा यज्ञकर्मसु पार्तिव ।
वेदज्ञा ये च शास्त्रज्ञास्ते च राजन्सुबुद्धयः ॥ १२.२४.२४ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ವೇದತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವರನ್ನು ನೇಮಿಸಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ, ವೇದ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಸುಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವರು.
12.24.25
आन्वीक्षकीत्रयीवार्तादण्डनीतिषु पारगाः ।
ते तु सर्वत्र योक्तव्यास्ते च बुद्धेः परं गताः ॥ १२.२४.२५ ॥
ಆನ್ವೀಕ್ಷಿಕೀ, ತ್ರಯೀ, ವಾರ್ತಾ, ದಂಡನೀತಿ ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತರಾದವರನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು; ಬುದ್ಧಿಯ ಪರಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದವರನ್ನೂ ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು.
12.24.26
गुणयुक्तेऽपि नैकस्मिन्विश्वसेत विचक्षणः ॥ १२.२४.२६ ॥
ಗುಣಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ವಿವೇಕಿಯು ಒಬ್ಬನನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಂಬಬಾರದು.
12.24.27
अरक्षिता दुर्विनीतो मानी स्तब्धोऽभ्यसूयकः ।
एनसा युज्यते राजा दुर्दान्त इति चोच्यते ॥ १२.२४.२७ ॥
ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದವನು, ದುರ್ವಿನೀತನು, ಗರ್ವಿಷ್ಠನು, ಹಠಮಾರಿ, ದೋಷಾನ್ವೇಷಿಯಾದ ರಾಜನು ಪಾಪಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತಾನೆ; ಅವನನ್ನು 'ದುರ್ದಾಂತ' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
12.24.28
ये रक्ष्यमाणा हीयन्ते दैवेनृभ्याहता नृप ।
तस्करैश्चापि हीयन्ते सर्वं तद्राजकिल्विषम् ॥ १२.२४.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ದೈವದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ನಷ್ಟಹೊಂದುವವರು, ಕಳ್ಳರಿಂದಲೂ ನಷ್ಟಹೊಂದುವವರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅದೆಲ್ಲವೂ ರಾಜನ ದೋಷವೇ.
12.24.29
सुमन्त्रिते सुनीते च सर्वतश्चोपपादिते ।
पौरुषे कर्मणि कृते नास्त्यधर्मो युधिष्ठिर ॥ १२.२४.२९ ॥
ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಸುನೀತಿಯಿಂದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಪೌರುಷ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಧರ್ಮವಿಲ್ಲ.
12.24.30
विच्छिद्यन्ते समारब्धाः सिद्ध्यन्ते चापि दैवतः ।
कृते पुरुषकारे तु नैनः स्पृशति पार्थिवम् ॥ १२.२४.३० ॥
ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ ಕಾರ್ಯಗಳು ದೈವದಿಂದ ವಿಘ್ನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ದೈವದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ಧಿಸುತ್ತವೆ ಕೂಡ; ಆದರೆ ಪೌರುಷ ಮಾಡಿದಾಗ ಪಾಪ ರಾಜನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.24.31
अत्र ते राजशार्दूल वर्तयिष्ये कथामिमाम् ।
यद्वृत्तं पूर्वराजर्षेर्हयग्रीवस्य पाण्डव ॥ १२.२४.३१ ॥
ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ, ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಪಾಂಡವನೇ, ಹಿಂದಿನ ರಾಜರ್ಷಿ ಹಯಗ್ರೀವನ ವೃತ್ತಾಂತ ಇದು.
12.24.32
शत्रून्हत्वा हतस्याजौ शूरस्याक्लिष्टकर्मणः ।
असहायस्य संग्रामे निर्जितस्य युधिष्ठिर ॥ १२.२४.३२ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತನಾದ ಆ ಶೂರನ — ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನೂ, ಸಹಾಯವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನೂ ಆದ — ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
12.24.33
यत्कर्म वै निग्रहे शात्रवाणां ।
योगश्चाग्र्यः पालने मानवानाम्।
कृत्वा कर्म प्राप्य कीर्ति स युद्धा ।
द्वाजिग्रीवो मोदते स्वर्गलोके ॥ १२.२४.३३ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಗವುಳ್ಳ ಕರ್ಮ ಯಾರದೋ — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಆ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಹಯಗ್ರೀವ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.34
संत्यक्तात्मा समरेष्वाततायी ।
शस्त्रैश्छिन्नो दस्युभिर्वध्यमानः।
अश्वग्रीवः कर्मशीलो महात्मा ।
संसिद्धार्थो मोदते स्वर्गलोके ॥ १२.२४.३४ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಆತತಾಯಿಗಳೊಡನೆ ಹೋರಾಡಿದವನು, ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು, ದರೋಡೆಕೋರರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವವನು — ಕರ್ಮಶೀಲನಾದ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಅಶ್ವಗ್ರೀವ ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಸಿದ್ಧಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.35
धनुर्यूपो रशना ज्या शरः स्रु ।
क्स्रुवः खड्गो रुधिरं यत्र चाज्यम्।
रथो वेदी कामजो युद्धमग्नि ।
श्चातुर्होत्रं चतुरो वाजिमुख्याः ॥ १२.२४.३५ ॥
ಬಿಲ್ಲು ಯೂಪ, ಹಗ್ಗ ರಶನ, ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರ ಜ್ಯಾ, ಬಾಣ ಸ್ರುಕ್, ಸ್ರುವ, ಖಡ್ಗ — ರಕ್ತವೇ ತುಪ್ಪವಾದ ಸ್ಥಳ; ರಥ ವೇದಿ, ಕಾಮದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಯುದ್ಧ ಅಗ್ನಿ; ನಾಲ್ಕು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳು ಚಾತುರ್ಹೋತ್ರ ಯಜ್ಞ.
12.24.36
हुत्वा तस्मिन्यज्ञवह्नावथारी ।
न्पापान्मुक्तो राजसिंहस्तरस्वी।
प्राणान्हुत्वा चावभृथे रणे स ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३६ ॥
ಆ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಿ, ಶತ್ರುವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಮನುಷ್ಯರ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಜಸಿಂಹನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ನೀಡಿ, ವಾಜಿಗ್ರೀವನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.37
राष्ट्रं रक्षन्बुद्धिपूर्वं नयेन ।
संत्यक्तात्मा यज्ञशीलो महात्मा।
सर्वांल्लोकान्व्याप्य कीर्त्या मनस्वी ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३७ ॥
ನೀತಿಯಿಂದ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ, ಆತ್ಮತ್ಯಾಗಿಯೂ ಯಜ್ಞಪ್ರಿಯನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಮನಸ್ವಿಯೂ ಆದ ವಾಜಿಗ್ರೀವನು ತನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.38
दैवीं सिद्धिं मानुषीं दण्डनीतिं ।
योगन्यासैः पालयित्वा महीं च।
तस्माद्राजा धर्मशीलो महात्मा ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३८ ॥
ದೈವಿಕ ಸಿದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮಾನುಷ ದಂಡನೀತಿಯಿಂದ, ಯೋಗ ನ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಆದ್ದರಿಂದ ಧರ್ಮಶೀಲನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ರಾಜ ವಾಜಿಗ್ರೀವನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.39
विद्वांस्त्यागी श्रद्दधानः कृतज्ञ ।
स्त्यक्त्वा लोकं मानुषं कर्म कृत्वा।
मेधाविनां विदुषां संमतानां ।
तनुत्यजां लोकमाक्रम्य राजा ॥ १२.२४.३९ ॥
ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ತ್ಯಾಗಿಯೂ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನೂ ಕೃತಜ್ಞನೂ ಆದ ರಾಜನು, ಮಾನವ ಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆದು, ಮಾನುಷ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಮೇಧಾವಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿದ್ವಾಂಸರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ದೇಹತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.24.40
सम्यग्वेदान्प्राप्य शास्त्राण्यधीत्य ।
सम्यग्राज्यं पालयित्वा महात्मा।
चातुर्वर्ण्यं स्थापयित्वा स्वधर्मे ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.४० ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಪಡೆದು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಮ್ಯಕ್ ಆಗಿ ಪಾಲಿಸಿ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ವಾಜಿಗ್ರೀವನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.41
जित्वा संग्रामान्पालयित्वा प्रजाश्च ।
सोमं पीत्वा तर्पयित्वा द्विजाग्र्यान्।
युक्त्या दण्डं धारयित्वा प्रजानां ।
युद्धे क्षीणे मोदते देवलोके ॥ १२.२४.४१ ॥
ಸಂಗ್ರಾಮಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಂಡವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವನು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.24.42
वृत्तं यस्य श्लाघनीयं मनुष्याः ।
सन्तो विद्वांसोऽर्हयन्त्यर्हणीयम्।
स्वर्गं जित्वा वीरलोकानवाप्य ।
सिद्धिं प्राप्तः पुण्यकीर्तिर्महात्मा ॥ १२.२४.४२ ॥
ಯಾರ ನಡತೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಪ್ರಶಂಸಿಸುತ್ತಾರೋ, ಸಜ್ಜನರೂ ವಿದ್ವಾಂಸರೂ ಗೌರವಾರ್ಹನೆಂದು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಪುಣ್ಯಕೀರ್ತಿ ಮಹಾತ್ಮನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದು, ವೀರರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.