Mahābhārata · Adhyāya 12.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.24.1
पुनरेव महर्षिस्तं कृष्णद्वैपायनोऽर्थवत् ।
अजातशत्रुं कौन्तेयमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १२.२४.१ ॥
Wiederum sprach der große Weise Kṛṣṇa Dvaipāyana diese sinnvollen Worte zu Ajātaśatru, dem Sohn der Kuntī.
12.24.2
अरण्ये वसतां तात भ्रातॄणां ते मनिस्विनाम् ।
मनोरथा महाराज ये तत्रासन्युधिष्ठिर ॥ १२.२४.२ ॥
Lieber Sohn, o großer König Yudhiṣṭhira, die Wünsche, die deine edlen Brüder hatten, als sie im Wald lebten, waren dort.
12.24.3
तानि मे भरतश्रेष्ठ प्राप्नुवन्तु महारथाः ।
प्रशाधि पृथिवीं पार्थ ययातिरिव नाहुषः ॥ १२.२४.३ ॥
Bester der Bharatas, mögen meine großen Wagenkämpfer jene Wünsche erlangen. Sohn der Pṛthā, herrsche über die Erde wie Yayāti, der Sohn des Nahuṣa.
12.24.4
अरण्ये दुःखवसतिरनुभूता तपस्विभिः ।
दुःखस्यान्ते नरव्याघ्र सुखान्यनुभवन्तु वै ॥ १२.२४.४ ॥
Im Wald haben die Asketen eine Wohnstätte des Leidens erduldet. Tiger unter den Menschen, am Ende des Leidens sollen sie nun das Glück genießen.
12.24.5
धर्ममर्थं च कामं च भ्रातृभिः सह भारत ।
अनुभूय ततः पश्चात्प्रस्थाताऽसि विशांपते ॥ १२.२४.५ ॥
O Nachkomme des Bharata, nachdem du mit deinen Brüdern Dharma, Reichtum und Lust genossen hast, wirst du danach aufbrechen, o Herr der Völker.
12.24.6
अर्थिनां च पितृणां च देवतानां च भारत ।
आनृण्यं गच्छ कौन्तेय ततः स्वर्गं गमिष्यसि ॥ १२.२४.६ ॥
O Nachkomme des Bharata, befreie dich von der Schuld gegenüber den Bittstellern, den Ahnen und den Göttern, o Sohn der Kuntī. Dann wirst du in den Himmel gehen.
12.24.7
सर्वमेधाश्चमेधाभ्यां यजस्व कुरुनन्दन ।
ततः पश्चान्महाराज गमिष्यसि परां गतिम् ॥ १२.२४.७ ॥
Opfere mit allen Medha-Opfern und mit dem Pferdeopfer, Freude der Kuru; danach, großer König, wirst du das höchste Ziel erreichen.
12.24.8
भ्रातृंश्च सर्वान्क्रतुभिः संयोज्य बहुदक्षिणैः ।
संप्राप्तः कीर्तिमतुलां पाण्डवेय गमिष्यसि ॥ १२.२४.८ ॥
Sohn Pāṇḍus, nachdem du alle Brüder in Opfern mit reichen Gaben vereint und unvergleichlichen Ruhm erlangt hast, wirst du gehen.
12.24.9
विझस्ते पुरुषव्याघ्र वचनं कुरुसत्तम ।
शृणुष्वैवं यथा कुर्वन्न धर्माच्च्यवसे नृप ॥ १२.२४.९ ॥
Bester der Männer, Bester der Kuru, ich verkünde dir diese Worte; höre, denn wenn du so handelst, wirst du nicht vom Dharma abfallen, o König.
12.24.10
आददानस्य विजयं विग्रहं च युधिष्ठिर ।
समानधर्मकुशलाः स्थापयन्ति नरेश्वर ॥ १२.२४.१० ॥
Yudhiṣṭhira, für den, der Sieg und Krieg auf sich nimmt, setzen ihn die im gemeinsamen Dharma Erfahrenen ein, Herr der Menschen.
12.24.11
प्रत्यक्षमनुमानं च उपमानं तथाऽऽगमः ।
अर्थापत्तिस्तथैतिह्यं संशयो निर्णयस्तथा ॥ १२.२४.११ ॥
Wahrnehmung, Schluss, Vergleich, Überlieferung, Postulation, Tradition, Zweifel und Entscheidung, ebenso.
12.24.12
आकार इङ्गितं चैव गतिश्चेष्टा च भारत ।
प्रतिज्ञा चैव हेतुश्च दृष्टान्तोपनयस्तथा ॥ १२.२४.१२ ॥
Gestalt, Gebärde, Gang und Bewegung, o Bhārata; und die These, der Grund, das Beispiel und die Anwendung, ebenso.
12.24.13
उक्तिर्निगमनं तेषां प्रमेयं च प्रयोजनम् ।
एतानि साधनान्याहुर्बहुवर्गप्रसिद्धये ॥ १२.२४.१३ ॥
Die Aussage, der Schluss, ihr Beweisgegenstand und Zweck – diese nennt man die Mittel, damit viele Gruppen es klar verstehen.
12.24.14
प्रत्यक्षमनुमानं च सर्वेषां योनिरुच्यते ।
प्रमाणज्ञो हि शक्नोति दण्डयोनौ विचक्षणः।
अप्रमाणवता नीतो दण्डो हन्यान्महीपतिम् ॥ १२.२४.१४ ॥
Unmittelbare Wahrnehmung und Schlussfolgerung gelten als Quelle aller Dinge. Der Weise, der die Mittel gültiger Erkenntnis kennt, vermag den Ursprung der Strafe zu erfassen. Eine Strafe, die von jemandem ohne gültige Erkenntnis verhängt wird, kann den König selbst treffen.
12.24.15
देशकालप्रतीक्षी यो दस्यून्मर्षयते नृपः ।
शास्त्रजां बुद्धिमास्थाय युज्यते नैनसा हि सः ॥ १२.२४.१५ ॥
Der König, der den rechten Ort und die rechte Zeit abwartet und die Räuber duldet, indem er sich auf die aus den Schriften geborene Einsicht stützt, wird nicht durch Schuld befleckt.
12.24.16
आदाय बलिषङ्भागं यो राष्ट्रं नाभिरक्षति ।
प्रतिगृह्णाति तत्पापं चतुर्थांशेन भूमिपः ॥ १२.२४.१६ ॥
Der König, der den sechsten Teil als Abgabe nimmt und das Reich dennoch nicht schützt, nimmt sich ein Viertel dieser Sünde auf.
12.24.17
निबोध च यथाऽऽतिष्ठन्धर्मान्न च्यवते नृपः ।
निग्रहाद्धर्मशास्त्राणामनुरुद्ध्यन्नपेतभीः।
कामक्रोधावनादृत्य पितेव समदर्शनः ॥ १२.२४.१७ ॥
Erkenne, wie der König in den Pflichten verharrt und nicht abfällt: indem er der Zucht der Dharma-Schriften folgt, furchtlos, Verlangen und Zorn missachtend, alle gleich ansehend wie ein Vater.
12.24.18
दैवेनाभ्याहतो राजा कर्मकाले महाद्युते ।
न साधयति यत्कर्म न तत्राहुरतिक्रमम् ॥ १२.२४.१८ ॥
O Strahlender, wenn der König im Augenblick des Handelns vom Schicksal getroffen wird und die Tat nicht vollbringt, nennt man dies keine Übertretung.
12.24.19
तरसा बुद्धिपूर्वं वा निग्राह्या एव शत्रवः ।
पापैः सह न संदध्याद्राज्यं पुण्यं च कारयेत् ॥ १२.२४.१९ ॥
Mit Gewalt oder mit überlegter Absicht müssen die Feinde gewiss im Zaum gehalten werden. Mit den Frevlern soll man kein Bündnis schließen, und das Reich soll man rechtschaffen führen.
12.24.20
शूराश्चार्याश्च सत्कार्या विद्वांसश्च युधिष्ठिर ।
गोमिनो धनिनश्चैव परिपाल्या विशेषतः ॥ १२.२४.२० ॥
O Yudhiṣṭhira, Helden, edle Männer und Gelehrte sollen geehrt werden. Viehbesitzer und Reiche sollen besonders geschützt werden.
12.24.21
व्यवाहरेषु धर्मेषु योक्तव्याश्च बहुश्रुताः ।
प्रमाणज्ञा महीपाल न्यायशास्त्रावलम्बिनः ॥ १२.२४.२१ ॥
In Rechtsangelegenheiten und Pflichtfragen sollen gelehrte, in vielen Texten bewanderte Männer eingesetzt werden. O Beschützer der Erde, sie sollen die Beweise kennen und sich auf die Wissenschaft der Gerechtigkeit stützen.
12.24.22
वेदार्थतत्त्वविद्राजंस्तर्कशास्त्रबहुश्रुताः ।
मन्त्रे च व्यवहारे च नियोक्तव्या विजानता ॥ १२.२४.२२ ॥
O König, gelehrte Männer, die den wahren Sinn der Veden kennen und in der Logik bewandert sind, sollen zu Rat und Rechtsangelegenheiten bestellt werden; ein Herrscher, der dies weiß, soll es tun.
12.24.23
तर्कशास्त्रकृता बुद्धिर्धर्मशास्त्रकृता च या ।
दण्डनीतिकृता चैव त्रैलोक्यमपि साधयेत् ॥ १२.२४.२३ ॥
Mit einem Verstand, der durch die Wissenschaft der Logik, durch die Wissenschaft des Dharma und durch die Strafpolitik geformt ist, kann ein König sogar die drei Welten erlangen.
12.24.24
नियोज्या वेदतत्त्वज्ञा यज्ञकर्मसु पार्तिव ।
वेदज्ञा ये च शास्त्रज्ञास्ते च राजन्सुबुद्धयः ॥ १२.२४.२४ ॥
O König, Kenner der Wahrheit der Veden sollen zu den Opferriten bestellt werden. O König, die Kenner der Veden und der Wissenschaften sind Männer von gutem Urteil.
12.24.25
आन्वीक्षकीत्रयीवार्तादण्डनीतिषु पारगाः ।
ते तु सर्वत्र योक्तव्यास्ते च बुद्धेः परं गताः ॥ १२.२४.२५ ॥
Diejenigen, die in ānvīkṣikī, den drei Veden, vārtā und der Lehre von der Staatsführung (daṇḍanīti) bewandert sind, sollen überall eingesetzt werden, ebenso jene, die das höchste Maß an Einsicht erreicht haben.
12.24.26
गुणयुक्तेऽपि नैकस्मिन्विश्वसेत विचक्षणः ॥ १२.२४.२६ ॥
Auch einem Mann mit guten Eigenschaften soll der Weise nicht vollständig vertrauen.
12.24.27
अरक्षिता दुर्विनीतो मानी स्तब्धोऽभ्यसूयकः ।
एनसा युज्यते राजा दुर्दान्त इति चोच्यते ॥ १२.२४.२७ ॥
Ein König, der ungeschützt, undiszipliniert, stolz, starrsinnig und tadelsüchtig ist, wird von Sünde gebunden und heißt schwer zu bezwingen (durdānta).
12.24.28
ये रक्ष्यमाणा हीयन्ते दैवेनृभ्याहता नृप ।
तस्करैश्चापि हीयन्ते सर्वं तद्राजकिल्विषम् ॥ १२.२४.२८ ॥
O König, wer trotz Schutzes vom Schicksal getroffen zugrunde geht, und wer durch Diebe verloren geht – all das ist die Schuld des Königs.
12.24.29
सुमन्त्रिते सुनीते च सर्वतश्चोपपादिते ।
पौरुषे कर्मणि कृते नास्त्यधर्मो युधिष्ठिर ॥ १२.२४.२९ ॥
O Yudhiṣṭhira, wenn eine Handlung menschlicher Anstrengung wohlberaten, wohlgeführt und von allen Seiten vollendet ist, gibt es kein Unrecht.
12.24.30
विच्छिद्यन्ते समारब्धाः सिद्ध्यन्ते चापि दैवतः ।
कृते पुरुषकारे तु नैनः स्पृशति पार्थिवम् ॥ १२.२४.३० ॥
Begonnene Unternehmungen werden vom Schicksal bisweilen abgebrochen, bisweilen vollendet; doch wenn menschliche Anstrengung geleistet wurde, berührt die Sünde den König nicht.
12.24.31
अत्र ते राजशार्दूल वर्तयिष्ये कथामिमाम् ।
यद्वृत्तं पूर्वराजर्षेर्हयग्रीवस्य पाण्डव ॥ १२.२४.३१ ॥
Hier, Tiger unter den Königen, werde ich dir diese Geschichte erzählen: was dem einstigen königlichen Weisen Hayagrīva widerfuhr, o Pāṇḍava.
12.24.32
शत्रून्हत्वा हतस्याजौ शूरस्याक्लिष्टकर्मणः ।
असहायस्य संग्रामे निर्जितस्य युधिष्ठिर ॥ १२.२४.३२ ॥
Von dem Helden, der seine Feinde erschlug und selbst im Kampf fiel, dessen Taten unermüdlich waren, der ohne Helfer im Kampf besiegt wurde, o Yudhiṣṭhira.
12.24.33
यत्कर्म वै निग्रहे शात्रवाणां ।
योगश्चाग्र्यः पालने मानवानाम्।
कृत्वा कर्म प्राप्य कीर्ति स युद्धा ।
द्वाजिग्रीवो मोदते स्वर्गलोके ॥ १२.२४.३३ ॥
Dessen Tat die höchste Disziplin darin war, Feinde zu bezwingen und Menschen zu schützen: Nachdem er diese Tat im Kampf vollbracht und Ruhm erlangt hat, erfreut sich Hayagrīva in der Himmelswelt.
12.24.34
संत्यक्तात्मा समरेष्वाततायी ।
शस्त्रैश्छिन्नो दस्युभिर्वध्यमानः।
अश्वग्रीवः कर्मशीलो महात्मा ।
संसिद्धार्थो मोदते स्वर्गलोके ॥ १२.२४.३४ ॥
Er, der in den Schlachten sein Leben hingab, gegen Angreifer kämpfte, von Waffen zerschnitten und von Räubern erschlagen wurde — der großherzige, tatenfrohe Aśvagrīva hat seinen Zweck erfüllt und erfreut sich in der Himmelswelt.
12.24.35
धनुर्यूपो रशना ज्या शरः स्रु ।
क्स्रुवः खड्गो रुधिरं यत्र चाज्यम्।
रथो वेदी कामजो युद्धमग्नि ।
श्चातुर्होत्रं चतुरो वाजिमुख्याः ॥ १२.२४.३५ ॥
Der Bogen ist der Opferpfahl, der Riemen die Schnur, die Sehne die Schnur, der Pfeil der Opferlöffel sruk, Schöpfkelle und Schwert, wo das Blut das geklärte Butterschmalz ist; der Wagen ist der Altar, der aus Begierde geborene Kampf das Feuer; die vier vornehmsten Pferde sind das vierfache Opfer.
12.24.36
हुत्वा तस्मिन्यज्ञवह्नावथारी ।
न्पापान्मुक्तो राजसिंहस्तरस्वी।
प्राणान्हुत्वा चावभृथे रणे स ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३६ ॥
Nachdem er sich in jenem Opferfeuer dargebracht hat, von den Sünden der Menschen befreit, jener kraftvolle Löwe unter den Königen, der im Kampf beim abschließenden Bad des Opfers seine Lebensatem geopfert hat, erfreut sich Vājigrīva in der Welt der Götter.
12.24.37
राष्ट्रं रक्षन्बुद्धिपूर्वं नयेन ।
संत्यक्तात्मा यज्ञशीलो महात्मा।
सर्वांल्लोकान्व्याप्य कीर्त्या मनस्वी ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३७ ॥
Der das Reich mit Weisheit und guter Politik schützte, sein Selbst aufgegeben hatte, dem Opfer ergeben war, der großherzige und besonnene Vājigrīva, der mit seinem Ruhm alle Welten durchdrang, erfreut sich in der Welt der Götter.
12.24.38
दैवीं सिद्धिं मानुषीं दण्डनीतिं ।
योगन्यासैः पालयित्वा महीं च।
तस्माद्राजा धर्मशीलो महात्मा ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.३८ ॥
Nachdem er die Erde durch göttliche Vollkommenheit und menschliche Strafpolitik, durch den Einsatz der Mittel und Anvertrautes geschützt hat, erfreut sich deshalb der König Vājigrīva, dharmatreu und großherzig, in der Welt der Götter.
12.24.39
विद्वांस्त्यागी श्रद्दधानः कृतज्ञ ।
स्त्यक्त्वा लोकं मानुषं कर्म कृत्वा।
मेधाविनां विदुषां संमतानां ।
तनुत्यजां लोकमाक्रम्य राजा ॥ १२.२४.३९ ॥
Der König, gelehrt, freigebig, voll Glauben und dankbar, verlässt die Menschenwelt, vollbringt menschliche Taten und erreicht die Welt derer, die den Körper hingeben, geehrt von den Weisen und Gelehrten.
12.24.40
सम्यग्वेदान्प्राप्य शास्त्राण्यधीत्य ।
सम्यग्राज्यं पालयित्वा महात्मा।
चातुर्वर्ण्यं स्थापयित्वा स्वधर्मे ।
वाजिग्रीवो मोदते देवलोके ॥ १२.२४.४० ॥
Nachdem er die Veden recht erlangt und die Lehrbücher studiert hat, nachdem er das Reich gut regiert und die vier Stände in ihrer eigenen Pflicht eingesetzt hat, erfreut sich der großherzige Vājigrīva in der Welt der Götter.
12.24.41
जित्वा संग्रामान्पालयित्वा प्रजाश्च ।
सोमं पीत्वा तर्पयित्वा द्विजाग्र्यान्।
युक्त्या दण्डं धारयित्वा प्रजानां ।
युद्धे क्षीणे मोदते देवलोके ॥ १२.२४.४१ ॥
Nachdem er Schlachten gewonnen, die Untertanen beschützt, Soma getrunken, die vornehmsten Zweimalgeborenen zufriedengestellt und mit Geschick den Stab der Strafe über die Untertanen gehalten hat, erfreut er sich, im Kampf gefallen, in der Welt der Götter.
12.24.42
वृत्तं यस्य श्लाघनीयं मनुष्याः ।
सन्तो विद्वांसोऽर्हयन्त्यर्हणीयम्।
स्वर्गं जित्वा वीरलोकानवाप्य ।
सिद्धिं प्राप्तः पुण्यकीर्तिर्महात्मा ॥ १२.२४.४२ ॥
Dessen Wandel die Menschen preiswert nennen, den die Guten und Gelehrten als ehrwürdig verehren, jener großherzige Mann von verdienstvollem Ruhm hat, nachdem er den Himmel gewonnen und die Welten der Helden erlangt hat, die Vollkommenheit erreicht.