مهابهاراتا · أدهيايا 12.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.240.1
भूतग्रामे नियुक्तं यत्तदेतत्कीर्तितं मया ।
ब्राह्मणस्य तु यत्कृत्यं तत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम् ॥ १२.२४०.१ ॥
ما قُرِّر في جملة الكائنات قد بيّنته لك، والآن أُخبرك بواجب البراهمي.
12.240.2
जातकर्मप्रभृत्यस्य कर्मणां दक्षिणावताम् ।
क्रिया स्यादासमावृत्तेराचार्ये वेदपारगे ॥ १२.२४०.२ ॥
من طقس ولادته فصاعدًا، ومن الشعائر المصحوبة بالعطايا، حتى العودة إلى البيت، ينبغي أن تكون الممارسة تحت إشراف معلم بارع في الفيدات.
12.240.3
अधीत्य वेदानखिलान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
गुरूणामनृणो भूत्वा समावर्तेत यज्ञवित् ॥ १२.२४०.३ ॥
بعد أن يدرس الفيدات كلها، مكرّسًا نفسه لخدمة معلمه، متحررًا من دين المعلمين، يعود العارف بالقربان إلى بيته.
12.240.4
आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम् ।
आविमोक्षाच्छरीरस्य सोऽवतिष्ठेद्यथाविधि ॥ १२.२४०.४ ॥
بإذن معلّمه، ينبغي أن يقيم في إحدى المراحل الأربع للحياة، وفق الشرع، حتى تنفكّ عنه الجسد.
12.240.5
प्रजासर्गण दारैश्च ब्रह्मचर्येण वा पुनः ।
वने गुरुसकाशे वा यतिधर्मेण वा पुनः ॥ १२.२४०.५ ॥
بإنجاب الأبناء ومع الزوجات، أو بالعفة، أو في الغابة عند المعلم، أو بواجب الزاهد.
12.240.6
गृहस्थस्त्वेष धर्माणां सर्वेषां मूलमुच्यते ।
यत्र पक्वकषायो हि दान्तः सर्वत्र सिध्यति ॥ १२.२४०.६ ॥
يُقال إن مرحلة رب الأسرة هذه أصل جميع الواجبات، إذ من نضجت شوائبه وكان ضابطًا لنفسه يبلغ الكمال في كل مكان.
12.240.7
प्रजावान्श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभिः ।
अथान्यानाश्रमान्पश्चात्पूतो गच्छेत कर्मभिः ॥ १२.२४०.७ ॥
من له ذرية، وعالم بالفيدا، ويقيم القرابين، فهو متحرر حقًا من الديون الثلاثة؛ ثم ليمضِ بعد ذلك إلى المراحل الأخرى من الحياة، مطهّرًا بالأعمال.
12.240.8
यत्पृथिव्यां पुण्यतमं विद्यात्स्थानं तदावसेत् ।
यतेत तस्मिन्प्रामाण्यं गन्तुं यशसि चोत्तमे ॥ १२.२४०.८ ॥
فالمكان الأكثر استحقاقًا للثواب على الأرض، ينبغي أن يُقام فيه، وأن يُسعى هناك لنيل السلطة والشهرة العليا.
12.240.9
तपसा वः सुमहता विद्यानां पारणेन वा ।
इज्यया वा प्रदानैर्वा विप्राणां वर्धते यशः ॥ १२.२४०.९ ॥
بالتقشف العظيم، وبإتقان العلوم، وبالقربان، أو بالعطايا، ينمو مجد البراهمة.
12.240.10
यावदस्य भवत्यस्मिन्कीर्तिर्लोके यशस्करी ।
तावत्पुण्यकृताँल्लोकाननन्तान्पुरुषोऽश्नुते ॥ १२.२४०.१० ॥
ما دامت في هذا العالم الشهرة التي تجلب له الصيت، ينال الإنسان العوالم اللا نهائية لمن عملوا الفضائل.
12.240.11
अध्यापयेदधीयीत याजयेत यजेत वा ।
न वृथा प्रतिगृह्णीयान्न च दद्यात्कथंचन ॥ १२.२४०.११ ॥
ينبغي أن يُعلّم، ويدرس، ويؤدي القربان كراعٍ للشعائر، أو يقرّب القربان بنفسه؛ ولا يقبل العطايا عبثًا، ولا يعطِ بأي حال.
12.240.12
याज्यतः शिष्यतो वाऽपि कन्याया वा धनं महत् ।
यद्यागच्छेद्यजेद्दद्यान्नैकोऽश्नीयात्कथंचन ॥ १२.२४०.१२ ॥
إذا جاءت ثروة كبيرة من الذي يقيم له الشعائر، أو من تلميذ، أو من أهل العروس، فإن جاءت من أجل قربان فليقرّب ويعطِ؛ ولا يأكل منها وحده بأي حال.
12.240.13
गृहमावसतो ह्यस्य नान्यत्तीर्थमुदाहृतम् ।
देवर्षिपितृगुर्वर्थं वृद्धातुरबुभुक्षताम् ॥ १२.२४०.१३ ॥
لا يُذكر لساكن البيت تيرثٌ غير هذا: العطاء للآلهة والحكماء والأسلاف والمعلمين، وللشيوخ والمرضى والجياع.
12.240.14
अन्तर्हिताभितप्तानां यथाशक्ति बुभूषताम् ।
द्रव्याणामतिशक्त्याऽपि देयमेषां कृतादपि ॥ १२.२४०.१४ ॥
ينبغي أن يُعطى للمتألمين المختبئين، ولمن يريدون الحياة، على قدر الاستطاعة؛ بل فوق الاستطاعة، وحتى مما كسبه المرء.
12.240.15
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं ह्यस्ति किंचन ।
उच्चैः श्रवसमप्यक्षं काश्यपाय महात्मने।
दत्त्वा जगाम प्रह्लादो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.१५ ॥
لا شيء غير قابل للعطاء لمن يستحقه ويليق به. أعطى برهلاد حتى الحصان أوتشايحشرافاس للحكيم العظيم كاشيابا، ثم مضى إلى العوالم التي مدحتها الآلهة.
12.240.16
अनुनीय तथा काव्यः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
स्वैः प्राणैर्ब्राह्मणप्राणान्परित्राय दिवं गतः ॥ १२.२४०.१६ ॥
وبعد أن استرضى كاڤيا (شوكرا) على هذا النحو، حمى صاحب العهد الصادق والنذور العظيمة أرواح البراهمة بروحه، ومضى إلى السماء.
12.240.17
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अपः प्रदाय शीतोष्णा नाकपृष्ठे महीयते ॥ १२.२४०.१७ ॥
ورانتيديفا ابن سانكريتي، بعد أن أعطى الحكيم العظيم فاسيشتا ماءً باردًا وساخنًا، يُكرَّم على ظهر السماء.
12.240.18
आत्रेयश्चेन्द्रद्रुमये ह्यर्हते विविधं धनम् ।
दत्त्वा लोकान्ययौ धीमाननन्तान्स महीपतिः ॥ १२.२४०.१८ ॥
وأعطى آتريا للمستحق إندرادرومنا أموالًا متنوعة، ومضى إلى تلك العوالم اللامتناهية؛ ومضى ذلك الملك الحكيم.
12.240.19
शिबिरौशीनरोऽङ्गानि सुतं च प्रियमौरसम् ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १२.२४०.१९ ॥
ذهب شيبي ابن أوشيناره من هنا إلى ظهر السماء بعد أن قدّم أطرافه وابنه الحبيب الشرعي لأجل برهمي.
12.240.20
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय नयने स्वके ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १२.२४०.२० ॥
يحصل براتردانا، ملك كاشي، بعد أن أعطى عينيه الاثنتين لبرهمي، على شهرة لا تضاهى هنا وهناك (في الحياة الأخرى).
12.240.21
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्णं परमर्द्धिमत् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२१ ॥
وهب ديفافريدها مظلة ذهبية إلهية ذات ثماني قضبان وبهاء عظيم، ثم مضى مع مملكته إلى السماء.
12.240.22
सांकृतिश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.२२ ॥
وكذلك سانكريتي وآتريا، وهما عظيما البهاء، بعد أن علّما تلاميذهما البراهمان بلا صفات، مضيا إلى العوالم العليا.
12.240.23
अम्बरीषो गवां दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रतापवान् ।
अर्बुदानि दशैकं च सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२३ ॥
وهب أمبريشا القدير للبراهمة أحد عشر أربودًا من الأبقار، ثم مضى مع مملكته إلى السماء.
12.240.24
सावित्री कुण्डले दिव्ये शरीरं जनमेजयः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य जग्मतुर्लोकमुत्तमम् ॥ १२.२४०.२४ ॥
تخلّت سافيتري عن قرطيها الإلهيين، وتخلّى جانامجايا عن جسده لأجل برهمي، فمضى كلاهما إلى العالم الأسمى.
12.240.25
सर्वरत्नं वृषादर्विर्युवनाश्वः प्रियाः स्त्रियः ।
रम्यमावसथं चैव दत्त्वामुं लोकमास्थितः ॥ १२.२४०.२५ ॥
فَرِشَادَرْفِي ويُوفَنَاشْفَ، بعد أن وهبا كل الجواهر والزوجات الحبيبات والمسكن الجميل، بلغا ذلك العالم.
12.240.26
निमी राष्ट्रं च वैदेहो जामदग्न्यो वसुंधराम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्चोर्वी सपत्तनाम् ॥ १२.२४०.२६ ॥
أعطى نِمي مملكته، وملك فيدهة، وجامدغنيا (باراشوراما) الأرض للبراهمة؛ وأعطى غايا أيضًا الأرض مع مدنها.
12.240.27
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि भूतकृत ।
वसिष्ठो जीवयामास प्रजापतिरिव प्रजाः ॥ १२.२४०.२७ ॥
حين لم تُمطر السحابة، أحيا فَسِشْتَا خالقُ الكائنات الخلائق كما يفعل سيّدُ الخلائق.
12.240.28
करंधमस्य पुत्रस्तु मरुतो नृपतिस्तथा ।
कन्यामङ्गिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम ह ॥ १२.२४०.२८ ॥
والملك مَروتَ ابنُ كَرَنْدَهَمَ، أيضًا أعطى عذراء لأنغِيراس، ومضى سريعًا إلى السماء.
12.240.29
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा बुद्धिमतां वरः ।
निधिं शङ्खं द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा लोकानवाप्तवान् ॥ १२.२४०.२९ ॥
الملك براهمدتّا من البانْتشالا، أفضل الحكماء، أعطى كنزًا وصدفة لأفضل المولودين مرتين، ونال العوالم.
12.240.30
राजा मित्रसहश्चापि वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां दत्त्वा तया सह दिवं गतः ॥ १२.२४०.३० ॥
والملك ميترسَهَ أيضًا أعطى محبوبته مَدَيَنْتي للعظيم فَسِشْتَا، ومضى معها إلى السماء.
12.240.31
सहस्रजिच्च राजर्षिः प्राणानिंष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थं परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३१ ॥
الحكيم الملكي ساهاسراجيت، عظيم الشهرة، ضحّى حتى بحياته العزيزة من أجل برهمي، ومضى إلى العوالم العليا.
12.240.32
सर्वकामैश्च संपूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मुद्गलाय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १२.२४०.३२ ॥
أعطى الملك شاتاديومنا قصرًا ذهبيًا مليئًا بكل الرغبات لموداغالا، ثم مضى إلى السماء.
12.240.33
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजः प्रतापवान् ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३३ ॥
دييوتيمان، ملك السالفا القوي، أعطى مملكته لريتشيكا ومضى إلى العوالم العليا.
12.240.34
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वकामैरयुज्यत ॥ १२.२४०.३४ ॥
الحكيم الملكي لوماباذا، سيّد أرضه، أعطى ابنته شانتا لريشياشرينغا وحظي بوفرة كل الرغبات.
12.240.35
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.३५ ॥
الحكيم الملكي مادهيراشفا أعطى عذراء رشيقة الخصر لهيرانياهاستا ومضى إلى العوالم التي يمدحها الآلهة.
12.240.36
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा प्रसेनजित् ।
सवत्सानां महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३६ ॥
الملك براسينجيت، عظيم البهاء، أعطى مائة ألف بقرة مع عجولها ومضى إلى العوالم العليا.
12.240.37
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसैव च ।
महात्मानो गताः स्वर्गं शिष्टात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.२४०.३७ ॥
هؤلاء وكثيرون غيرهم من ذوي النفوس العظيمة، بالعطاء والتقشف وحده، وقد هُذِّبت نفوسهم وقُهرت حواسهم، ذهبوا إلى السماء.
12.240.38
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमाप्नुवन् ॥ १२.२४०.३८ ॥
ما دامت الأرض قائمة ستبقى شهرتهم راسخة؛ هؤلاء بلغوا السماء بالعطايا والقرابين وإنجاب الذرية.