മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.240.1
भूतग्रामे नियुक्तं यत्तदेतत्कीर्तितं मया ।
ब्राह्मणस्य तु यत्कृत्यं तत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम् ॥ १२.२४०.१ ॥
ജീവികളുടെ സമൂഹത്തിൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ഇതാണെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. ഇനി ബ്രാഹ്മണന്റെ കർത്തവ്യം നിന്നോട് ഞാൻ പറയാം.
12.240.2
जातकर्मप्रभृत्यस्य कर्मणां दक्षिणावताम् ।
क्रिया स्यादासमावृत्तेराचार्ये वेदपारगे ॥ १२.२४०.२ ॥
അവന്റെ ജാതകർമം മുതൽ ദക്ഷിണയോടുകൂടിയ കർമങ്ങൾ വരെ, സമാവർത്തനം വരെ വേദപാരംഗതനായ ആചാര്യനോടൊപ്പം ആയിരിക്കണം.
12.240.3
अधीत्य वेदानखिलान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
गुरूणामनृणो भूत्वा समावर्तेत यज्ञवित् ॥ १२.२४०.३ ॥
എല്ലാ വേദങ്ങളും പഠിച്ച്, ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ മുഴുകി, ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഋണത്തിൽനിന്ന് മുക്തനായി, യജ്ഞമറിയുന്നവൻ സമാവർത്തനം ചെയ്യട്ടെ.
12.240.4
आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम् ।
आविमोक्षाच्छरीरस्य सोऽवतिष्ठेद्यथाविधि ॥ १२.२४०.४ ॥
ആചാര്യന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച്, നാലു ആശ്രമങ്ങളിൽ ഒന്നിൽ, ശരീരം വിട്ടുപോകുംവരെ അവൻ വിധിപ്രകാരം നിലകൊള്ളട്ടെ.
12.240.5
प्रजासर्गण दारैश्च ब्रह्मचर्येण वा पुनः ।
वने गुरुसकाशे वा यतिधर्मेण वा पुनः ॥ १२.२४०.५ ॥
സന്താനോത്പാദനത്തിലൂടെയും ഭാര്യമാരോടുകൂടിയും, അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മചര്യത്താലും, അല്ലെങ്കിൽ കാട്ടിൽ ഗുരുവിന്റെ സമീപത്തും, അല്ലെങ്കിൽ യതിധർമത്താലും അവൻ വീണ്ടും (നിലകൊള്ളട്ടെ).
12.240.6
गृहस्थस्त्वेष धर्माणां सर्वेषां मूलमुच्यते ।
यत्र पक्वकषायो हि दान्तः सर्वत्र सिध्यति ॥ १२.२४०.६ ॥
ഈ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമമാണ് എല്ലാ ധർമങ്ങളുടെയും മൂലമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; കല്മഷം പാകമായി ദമിച്ചവൻ എല്ലായിടത്തും സിദ്ധി നേടുന്നു.
12.240.7
प्रजावान्श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभिः ।
अथान्यानाश्रमान्पश्चात्पूतो गच्छेत कर्मभिः ॥ १२.२४०.७ ॥
സന്താനമുള്ളവനും വേദജ്ഞനും യജ്ഞകർത്താവുമായവൻ മൂന്ന് ഋണങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തനാണ്; പിന്നീട് കർമ്മങ്ങളാൽ ശുദ്ധനായി മറ്റ് ആശ്രമങ്ങളിലേക്ക് പോകട്ടെ.
12.240.8
यत्पृथिव्यां पुण्यतमं विद्यात्स्थानं तदावसेत् ।
यतेत तस्मिन्प्रामाण्यं गन्तुं यशसि चोत्तमे ॥ १२.२४०.८ ॥
ഭൂമിയിൽ ഏറ്റവും പുണ്യമുള്ള സ്ഥലം ഏതെന്ന് അറിഞ്ഞാൽ അവിടെ വസിക്കണം; അവിടെ പ്രാമാണ്യവും ഉത്തമമായ യശസ്സും നേടാൻ യത്നിക്കണം.
12.240.9
तपसा वः सुमहता विद्यानां पारणेन वा ।
इज्यया वा प्रदानैर्वा विप्राणां वर्धते यशः ॥ १२.२४०.९ ॥
വലിയ തപസ്സിനാലും വിദ്യകളിലെ പാരംഗതത്വത്താലും യജ്ഞത്താലും ദാനങ്ങളാലും ബ്രാഹ്മണരുടെ യശസ്സ് വളരുന്നു.
12.240.10
यावदस्य भवत्यस्मिन्कीर्तिर्लोके यशस्करी ।
तावत्पुण्यकृताँल्लोकाननन्तान्पुरुषोऽश्नुते ॥ १२.२४०.१० ॥
ഈ ലോകത്ത് അവന് യശസ്സു നൽകുന്ന കീർത്തി എത്രകാലം നിലനിൽക്കുന്നുവോ, അത്രകാലം മനുഷ്യൻ പുണ്യം ചെയ്തവരുടെ അനന്തമായ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.240.11
अध्यापयेदधीयीत याजयेत यजेत वा ।
न वृथा प्रतिगृह्णीयान्न च दद्यात्कथंचन ॥ १२.२४०.११ ॥
അവൻ പഠിപ്പിക്കട്ടെ, പഠിക്കട്ടെ, യജ്ഞം ചെയ്യിക്കട്ടെ അല്ലെങ്കിൽ യജ്ഞം ചെയ്യട്ടെ; വെറുതെ ദാനം സ്വീകരിക്കരുത്, ഒരു വിധത്തിലും ദാനം നൽകുകയുമരുത്.
12.240.12
याज्यतः शिष्यतो वाऽपि कन्याया वा धनं महत् ।
यद्यागच्छेद्यजेद्दद्यान्नैकोऽश्नीयात्कथंचन ॥ १२.२४०.१२ ॥
യജമാനനിൽനിന്നോ ശിഷ്യനിൽനിന്നോ കന്യാപക്ഷത്തുനിന്നോ വലിയ ധനം വന്നാൽ, അത് യജ്ഞത്തിനായി വന്നാൽ യജ്ഞം ചെയ്ത് ദാനം നൽകണം; ഒരു വിധത്തിലും തനിയെ ഭക്ഷിക്കരുത്.
12.240.13
गृहमावसतो ह्यस्य नान्यत्तीर्थमुदाहृतम् ।
देवर्षिपितृगुर्वर्थं वृद्धातुरबुभुक्षताम् ॥ १२.२४०.१३ ॥
ഗൃഹസ്ഥന് ഇതല്ലാതെ മറ്റൊരു തീർത്ഥവും പറയപ്പെട്ടിട്ടില്ല — ദേവന്മാർ, ഋഷിമാർ, പിതൃക്കൾ, ഗുരുക്കൾ എന്നിവർക്കും വൃദ്ധർ, രോഗികൾ, വിശക്കുന്നവർ എന്നിവർക്കും വേണ്ടി (ദാനമാണ് തീർത്ഥം).
12.240.14
अन्तर्हिताभितप्तानां यथाशक्ति बुभूषताम् ।
द्रव्याणामतिशक्त्याऽपि देयमेषां कृतादपि ॥ १२.२४०.१४ ॥
മറഞ്ഞിരുന്ന് കഷ്ടപ്പെടുന്നവർക്കും ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും യഥാശക്തി നൽകണം; തന്റെ ശക്തിക്കപ്പുറവും, സമ്പാദിച്ച ധനത്തിൽ നിന്നും നൽകണം.
12.240.15
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं ह्यस्ति किंचन ।
उच्चैः श्रवसमप्यक्षं काश्यपाय महात्मने।
दत्त्वा जगाम प्रह्लादो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.१५ ॥
യോഗ്യരായ അർഹർക്ക് നൽകാൻ കഴിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല. മഹാത്മാവായ കാശ്യപന് ഉച്ചൈഃശ്രവസ്സ് കുതിരയെയും പ്രഹ്ലാദൻ നൽകി, ദേവന്മാർ പുകഴ്ത്തിയ ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.16
अनुनीय तथा काव्यः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
स्वैः प्राणैर्ब्राह्मणप्राणान्परित्राय दिवं गतः ॥ १२.२४०.१६ ॥
അങ്ങനെ കാവ്യനെ (ശുക്രനെ) അനുനയിപ്പിച്ച്, സത്യപ്രതിജ്ഞനും മഹാവ്രതനുമായവൻ തന്റെ പ്രാണങ്ങളാൽ ബ്രാഹ്മണരുടെ പ്രാണങ്ങളെ രക്ഷിച്ച് സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
12.240.17
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अपः प्रदाय शीतोष्णा नाकपृष्ठे महीयते ॥ १२.२४०.१७ ॥
സാംകൃതിയുടെ പുത്രൻ രന്തിദേവൻ മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന് ശീതവും ഉഷ്ണവുമായ വെള്ളം നൽകി സ്വർഗ്ഗപൃഷ്ഠത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
12.240.18
आत्रेयश्चेन्द्रद्रुमये ह्यर्हते विविधं धनम् ।
दत्त्वा लोकान्ययौ धीमाननन्तान्स महीपतिः ॥ १२.२४०.१८ ॥
ആത്രേയൻ യോഗ്യനായ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നന് വിവിധ ധനം നൽകി ആ അനന്തലോകങ്ങളിൽ പോയി; ആ ബുദ്ധിമാനായ മഹീപതി പോയി.
12.240.19
शिबिरौशीनरोऽङ्गानि सुतं च प्रियमौरसम् ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १२.२४०.१९ ॥
ഉശീനരന്റെ പുത്രനായ ശിബി ബ്രാഹ്മണന് വേണ്ടി തന്റെ അവയവങ്ങളും പ്രിയപ്പെട്ട സ്വന്തം പുത്രനെയും അർപ്പിച്ച് ഇവിടെനിന്ന് സ്വർഗ്ഗപൃഷ്ഠത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.20
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय नयने स्वके ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १२.२४०.२० ॥
കാശിരാജാവായ പ്രതർദനൻ തന്റെ സ്വന്തം രണ്ടു കണ്ണുകളും ബ്രാഹ്മണന് ദാനം ചെയ്ത് ഇവിടെയും പരലോകത്തും അതുല്യമായ കീർത്തി നേടുന്നു.
12.240.21
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्णं परमर्द्धिमत् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२१ ॥
ദേവാവൃധൻ ദിവ്യവും എട്ട് ശലാകകളുള്ളതും സ്വർണ്ണമയവും മഹൈശ്വര്യമുള്ളതുമായ ഛത്രം ദാനം ചെയ്ത് രാജ്യസഹിതം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.22
सांकृतिश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.२२ ॥
സാംകൃതിയും ആത്രേയനും മഹാതേജസ്വികളായി ശിഷ്യർക്ക് നിർഗുണ ബ്രഹ്മത്തെ ഉപദേശിച്ച് ഉത്തമലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.23
अम्बरीषो गवां दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रतापवान् ।
अर्बुदानि दशैकं च सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२३ ॥
പ്രതാപശാലിയായ അംബരീഷൻ ബ്രാഹ്മണർക്ക് പതിനൊന്ന് അർബുദം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്ത് രാജ്യസഹിതം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.24
सावित्री कुण्डले दिव्ये शरीरं जनमेजयः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य जग्मतुर्लोकमुत्तमम् ॥ १२.२४०.२४ ॥
സാവിത്രി തന്റെ ദിവ്യ കുണ്ഡലങ്ങളും ജനമേജയൻ ബ്രാഹ്മണന് വേണ്ടി ശരീരവും ത്യജിച്ച് ഇരുവരും ഉത്തമലോകത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.25
सर्वरत्नं वृषादर्विर्युवनाश्वः प्रियाः स्त्रियः ।
रम्यमावसथं चैव दत्त्वामुं लोकमास्थितः ॥ १२.२४०.२५ ॥
വൃഷാദർവിയും യുവനാശ്വനും എല്ലാ രത്നങ്ങളും പ്രിയ സ്ത്രീകളും മനോഹരമായ ഗൃഹവും ദാനം ചെയ്ത് ആ ലോകത്ത് എത്തി.
12.240.26
निमी राष्ट्रं च वैदेहो जामदग्न्यो वसुंधराम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्चोर्वी सपत्तनाम् ॥ १२.२४०.२६ ॥
നിമി രാഷ്ട്രവും വൈദേഹനും ജാമദഗ്ന്യനായ (പരശുരാമൻ) ഭൂമിയും ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്തു; ഗയനും നഗരങ്ങളോടു കൂടിയ ഭൂമി നൽകി.
12.240.27
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि भूतकृत ।
वसिष्ठो जीवयामास प्रजापतिरिव प्रजाः ॥ १२.२४०.२७ ॥
മഴ പെയ്യാതിരുന്നപ്പോൾ, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ വസിഷ്ഠൻ പ്രജാപതിയെപ്പോലെ പ്രജകളെ ജീവിപ്പിച്ചു.
12.240.28
करंधमस्य पुत्रस्तु मरुतो नृपतिस्तथा ।
कन्यामङ्गिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम ह ॥ १२.२४०.२८ ॥
കരന്ധമന്റെ പുത്രനായ മരുത്ത രാജാവും അംഗിരസിന് കന്യകയെ ദാനം ചെയ്ത് ഉടൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.29
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा बुद्धिमतां वरः ।
निधिं शङ्खं द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा लोकानवाप्तवान् ॥ १२.२४०.२९ ॥
ബുദ്ധിമാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പാഞ്ചാല രാജാവ് ബ്രഹ്മദത്തൻ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാർക്ക് നിധിയും ശംഖും ദാനം ചെയ്ത് ലോകങ്ങൾ നേടി.
12.240.30
राजा मित्रसहश्चापि वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां दत्त्वा तया सह दिवं गतः ॥ १२.२४०.३० ॥
മിത്രസഹ രാജാവും മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന് പ്രിയ മദയന്തിയെ ദാനം ചെയ്ത് അവളോടൊപ്പം സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.31
सहस्रजिच्च राजर्षिः प्राणानिंष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थं परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३१ ॥
മഹായശസ്വിയായ രാജർഷി സഹസ്രജിത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണനുവേണ്ടി തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രാണനെപ്പോലും ത്യജിച്ച് ഉത്തമലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.32
सर्वकामैश्च संपूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मुद्गलाय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १२.२४०.३२ ॥
ശതദ്യുമ്നൻ എന്ന രാജാവ്, സർവകാമങ്ങളും നിറഞ്ഞ സ്വർണ്ണഭവനം മുദ്ഗലന് ദാനം ചെയ്ത് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.
12.240.33
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजः प्रतापवान् ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३३ ॥
ദ്യുതിമാൻ എന്ന പേരുള്ള പ്രതാപശാലിയായ ശാല്വരാജാവ് ഋചീകന് രാജ്യം ദാനം ചെയ്ത് ഉത്തമലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.34
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वकामैरयुज्यत ॥ १२.२४०.३४ ॥
രാജർഷി ലോമപാദൻ തന്റെ പുത്രി ശാന്തയെ ഋഷ്യശൃംഗന് ദാനം ചെയ്ത്, സർവകാമങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയോടെ യുക്തനായി.
12.240.35
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.३५ ॥
രാജർഷി മദിരാശ്വൻ സുന്ദരമധ്യയായ കന്യയെ ഹിരണ്യഹസ്തന് ദാനം ചെയ്ത് ദേവന്മാരാൽ സ്തുതിക്കപ്പെട്ട ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.36
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा प्रसेनजित् ।
सवत्सानां महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३६ ॥
മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവ് പ്രസേനജിത്ത്, കിടാങ്ങളോടു കൂടിയ ഒരു ലക്ഷം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്ത് ഉത്തമലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി.
12.240.37
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसैव च ।
महात्मानो गताः स्वर्गं शिष्टात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.२४०.३७ ॥
ഇവരെപ്പോലെ മറ്റനേകം മഹാത്മാക്കളും ദാനത്താലും തപസ്സിനാലും, ശിഷ്ടാത്മാക്കളും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരുമായി സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചു.
12.240.38
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमाप्नुवन् ॥ १२.२४०.३८ ॥
ഭൂമി നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം അവരുടെ കീർത്തി സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കും; ഇവർ ദാനം, യജ്ഞം, സന്തതിസൃഷ്ടി എന്നിവയാലാണ് സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിച്ചത്.