மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.240.1
भूतग्रामे नियुक्तं यत्तदेतत्कीर्तितं मया ।
ब्राह्मणस्य तु यत्कृत्यं तत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम् ॥ १२.२४०.१ ॥
உயிரினத் தொகுதியில் நியமிக்கப்பட்டவை இவை என நான் கூறினேன். இப்போது பிராமணனுக்குரிய கடமையை உனக்குச் சொல்லுகிறேன்.
12.240.2
जातकर्मप्रभृत्यस्य कर्मणां दक्षिणावताम् ।
क्रिया स्यादासमावृत्तेराचार्ये वेदपारगे ॥ १२.२४०.२ ॥
அவனுக்குப் பிறப்புச் சடங்கு முதல் தட்சிணையுடன் கூடிய சடங்குகள் வரை, திரும்பும் சமாவர்த்தனம் வரை வேதங்களில் தேர்ந்த ஆசிரியரிடம் செய்யப்பட வேண்டும்.
12.240.3
अधीत्य वेदानखिलान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
गुरूणामनृणो भूत्वा समावर्तेत यज्ञवित् ॥ १२.२४०.३ ॥
எல்லா வேதங்களையும் கற்று, குருவுக்குப் பணிவிடையில் ஈடுபட்டு, குருக்களின் கடனிலிருந்து விடுபட்டு, யாகம் அறிந்தவன் திரும்பிச் செல்லட்டும்.
12.240.4
आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम् ।
आविमोक्षाच्छरीरस्य सोऽवतिष्ठेद्यथाविधि ॥ १२.२४०.४ ॥
ஆசிரியரின் அனுமதி பெற்று, நான்கு ஆசிரமங்களில் ஒன்றில், உடல் விடுபடும் வரை அவன் விதிப்படி நிலைத்திருக்கட்டும்.
12.240.5
प्रजासर्गण दारैश्च ब्रह्मचर्येण वा पुनः ।
वने गुरुसकाशे वा यतिधर्मेण वा पुनः ॥ १२.२४०.५ ॥
மக்களைப் பெற்றும் மனைவியருடனும், அல்லது பிரம்மசரியத்தாலும், அல்லது காட்டில் குருவின் அருகிலும், அல்லது துறவியின் தர்மத்தாலும் அவன் மீண்டும் நிலைபெறட்டும்.
12.240.6
गृहस्थस्त्वेष धर्माणां सर्वेषां मूलमुच्यते ।
यत्र पक्वकषायो हि दान्तः सर्वत्र सिध्यति ॥ १२.२४०.६ ॥
இந்த இல்லறமே எல்லா தர்மங்களுக்கும் அடிப்படை எனச் சொல்லப்படுகிறது. குற்றங்கள் கனிந்து நீங்கியவனும் அடக்கமுள்ளவனும் எங்கும் சித்தியடைகிறான்.
12.240.7
प्रजावान्श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभिः ।
अथान्यानाश्रमान्पश्चात्पूतो गच्छेत कर्मभिः ॥ १२.२४०.७ ॥
மக்களுடையவனும், வேதம் அறிந்தவனும், யாகம் செய்பவனுமான அவன் மூன்று கடன்களிலிருந்தும் விடுபட்டவனே; பின்னர் கர்மங்களால் தூய்மையடைந்து மற்ற ஆசிரமங்களுக்குச் செல்லட்டும்.
12.240.8
यत्पृथिव्यां पुण्यतमं विद्यात्स्थानं तदावसेत् ।
यतेत तस्मिन्प्रामाण्यं गन्तुं यशसि चोत्तमे ॥ १२.२४०.८ ॥
பூமியில் மிகவும் புண்ணியமான இடம் எதுவென்று அறிந்தால், அங்கேயே வசிக்கட்டும்; அங்கு அதிகாரமும் உயர்ந்த புகழும் அடைய முயலட்டும்.
12.240.9
तपसा वः सुमहता विद्यानां पारणेन वा ।
इज्यया वा प्रदानैर्वा विप्राणां वर्धते यशः ॥ १२.२४०.९ ॥
மிகுந்த தவத்தாலும், கல்வியின் தேர்ச்சியாலும், யாகத்தாலும், தானங்களாலும் அந்தணர்களின் புகழ் பெருகுகிறது.
12.240.10
यावदस्य भवत्यस्मिन्कीर्तिर्लोके यशस्करी ।
तावत्पुण्यकृताँल्लोकाननन्तान्पुरुषोऽश्नुते ॥ १२.२४०.१० ॥
இவ்வுலகில் அவனுக்குப் புகழைத் தரும் கீர்த்தி நிலைத்திருக்கும் வரை, மனிதன் புண்ணியம் செய்தவர்களின் எல்லையற்ற உலகங்களை அடைகிறான்.
12.240.11
अध्यापयेदधीयीत याजयेत यजेत वा ।
न वृथा प्रतिगृह्णीयान्न च दद्यात्कथंचन ॥ १२.२४०.११ ॥
அவன் கற்பிக்கட்டும், ஓதட்டும், யாகம் செய்விக்கட்டும் அல்லது யாகம் செய்யட்டும்; வீணாக தானத்தை ஏற்கக் கூடாது, எவ்வகையிலும் தானம் கொடுக்கவும் கூடாது.
12.240.12
याज्यतः शिष्यतो वाऽपि कन्याया वा धनं महत् ।
यद्यागच्छेद्यजेद्दद्यान्नैकोऽश्नीयात्कथंचन ॥ १२.२४०.१२ ॥
யாகம் செய்விக்கும் யஜமானனிடமிருந்தும், சீடனிடமிருந்தும், அல்லது பெண் வீட்டாரிடமிருந்தும் பெரும் செல்வம் வந்தால், அது யாகத்தில் வந்தால் யாகம் செய்து தானம் கொடுக்கட்டும்; எவ்வகையிலும் தனியாக உண்ணக் கூடாது.
12.240.13
गृहमावसतो ह्यस्य नान्यत्तीर्थमुदाहृतम् ।
देवर्षिपितृगुर्वर्थं वृद्धातुरबुभुक्षताम् ॥ १२.२४०.१३ ॥
இல்லறத்தில் வாழ்பவனுக்கு இதைவிட வேறு தீர்த்தம் சொல்லப்படவில்லை — தேவர், ரிஷி, பிதுர், குரு ஆகியோருக்காகவும், முதியோர், நோயாளிகள், பசித்தவர்களுக்காகவும் (கொடுப்பதே தீர்த்தம்).
12.240.14
अन्तर्हिताभितप्तानां यथाशक्ति बुभूषताम् ।
द्रव्याणामतिशक्त्याऽपि देयमेषां कृतादपि ॥ १२.२४०.१४ ॥
மறைவாக துயருற்றவர்களுக்கும், வாழ விரும்புபவர்களுக்கும் தம் சக்திக்கேற்ப கொடுக்க வேண்டும்; தம் சக்திக்கும் மேலாகவும், சம்பாதித்த செல்வத்திலிருந்தும் கொடுக்க வேண்டும்.
12.240.15
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं ह्यस्ति किंचन ।
उच्चैः श्रवसमप्यक्षं काश्यपाय महात्मने।
दत्त्वा जगाम प्रह्लादो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.१५ ॥
தகுதியுள்ளவர்களுக்குத் தகுந்தவருக்கு கொடுக்க முடியாத எதுவும் இல்லை. மகாத்மா காச்யபருக்கு உச்சைஃஸ்ரவஸ் குதிரையையும் பிரஹ்லாதன் கொடுத்துவிட்டு, தேவர்களால் போற்றப்பட்ட உலகங்களுக்குச் சென்றான்.
12.240.16
अनुनीय तथा काव्यः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
स्वैः प्राणैर्ब्राह्मणप्राणान्परित्राय दिवं गतः ॥ १२.२४०.१६ ॥
இவ்வாறே காவ்யரை (சுக்கிரரை) இணங்கச் செய்து, சத்தியப் பிரதிஞ்ஞை கொண்ட மகாவிரதன் தன் உயிர்களைக் கொண்டு பிராமணர்களின் உயிர்களைக் காத்து, சொர்க்கம் சென்றான்.
12.240.17
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अपः प्रदाय शीतोष्णा नाकपृष्ठे महीयते ॥ १२.२४०.१७ ॥
சாங்கிருதியின் மகன் ரந்திதேவனும் மகாத்மா வசிஷ்டருக்குக் குளிர்ந்த மற்றும் சூடான நீரைக் கொடுத்து, சொர்க்கத்தின் மேல்பகுதியில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
12.240.18
आत्रेयश्चेन्द्रद्रुमये ह्यर्हते विविधं धनम् ।
दत्त्वा लोकान्ययौ धीमाननन्तान्स महीपतिः ॥ १२.२४०.१८ ॥
ஆத்ரேயனும் தகுதியுள்ள இந்திரத்ருமனுக்குப் பலவகைச் செல்வத்தைக் கொடுத்து, அந்த எல்லையற்ற உலகங்களுக்குச் சென்றான்; அந்த அறிவுள்ள மன்னன் சென்றான்.
12.240.19
शिबिरौशीनरोऽङ्गानि सुतं च प्रियमौरसम् ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १२.२४०.१९ ॥
உசீநரனின் மகன் சிபி, ஒரு பிராமணருக்காக தன் அங்கங்களையும் தன் அன்பு மகனையும் அர்ப்பணித்து, இங்கிருந்து சொர்க்கத்தின் மேல் பகுதிக்குச் சென்றான்.
12.240.20
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय नयने स्वके ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १२.२४०.२० ॥
காசியின் அரசன் பிரதர்தனன், தன் சொந்த இரு கண்களையும் ஒரு பிராமணருக்குத் தானமாக அளித்து, இங்கும் மறுமையிலும் ஒப்பற்ற புகழை அடைந்தான்.
12.240.21
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्णं परमर्द्धिमत् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२१ ॥
தேவாவிருதன் தெய்வீகமான, எட்டு கம்பிகள் கொண்ட, பொன்னாலான, மிகுந்த பெருமையுள்ள குடையைத் தானமாக அளித்து, தன் நாட்டுடன் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
12.240.22
सांकृतिश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.२२ ॥
சாங்கிருதியும் ஆத்ரேயனும், மகா தேஜஸ்வியாக, சீடர்களுக்கு குணமற்ற பிரம்மத்தை உபதேசித்து, உயர்ந்த உலகங்களுக்குச் சென்றனர்.
12.240.23
अम्बरीषो गवां दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रतापवान् ।
अर्बुदानि दशैकं च सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२३ ॥
வலிமைமிக்க அம்பரீஷன், பிராமணர்களுக்கு பதினொரு அர்புதம் பசுக்களைத் தானமாக அளித்து, தன் நாட்டுடன் சொர்க்கத்திற்குச் சென்றான்.
12.240.24
सावित्री कुण्डले दिव्ये शरीरं जनमेजयः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य जग्मतुर्लोकमुत्तमम् ॥ १२.२४०.२४ ॥
சாவித்ரி தன் தெய்வீக குண்டலங்களையும், ஜனமேஜயன் பிராமணருக்காக தன் உடலையும் துறந்து, இருவரும் உயர்ந்த உலகத்திற்குச் சென்றனர்.
12.240.25
सर्वरत्नं वृषादर्विर्युवनाश्वः प्रियाः स्त्रियः ।
रम्यमावसथं चैव दत्त्वामुं लोकमास्थितः ॥ १२.२४०.२५ ॥
வ்ருஷாதர்வி மற்றும் யுவனாஷ்வன் அனைத்து ரத்தினங்களையும், அன்பான மனைவியரையும், இனிய இல்லத்தையும் தானமாகக் கொடுத்து அந்த உலகை அடைந்தனர்.
12.240.26
निमी राष्ट्रं च वैदेहो जामदग्न्यो वसुंधराम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्चोर्वी सपत्तनाम् ॥ १२.२४०.२६ ॥
நிமி தன் நாட்டையும், வைதேஹன் நாட்டையும், ஜாமதக்னியர் (பரசுராமர்) பூமியையும் பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தனர்; கயனும் நகரங்களுடன் பூமியைக் கொடுத்தான்.
12.240.27
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि भूतकृत ।
वसिष्ठो जीवयामास प्रजापतिरिव प्रजाः ॥ १२.२४०.२७ ॥
மழை பெய்யாதபோது, உயிரினங்களைப் படைத்தவரான வசிஷ்டர், பிரஜாபதியைப் போல மக்களை வாழ வைத்தார்.
12.240.28
करंधमस्य पुत्रस्तु मरुतो नृपतिस्तथा ।
कन्यामङ्गिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम ह ॥ १२.२४०.२८ ॥
கரந்தமனின் மகனான அரசன் மருத்தனும், அங்கிரஸருக்குக் கன்னிகையைக் கொடுத்து விரைவில் சொர்க்கத்துக்குச் சென்றான்.
12.240.29
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा बुद्धिमतां वरः ।
निधिं शङ्खं द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा लोकानवाप्तवान् ॥ १२.२४०.२९ ॥
பாஞ்சால அரசன் பிரம்மதத்தன், அறிவாளிகளில் சிறந்தவன், நிதியையும் சங்கையும் முதல் துவிஜர்களுக்குக் கொடுத்து உலகங்களை அடைந்தான்.
12.240.30
राजा मित्रसहश्चापि वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां दत्त्वा तया सह दिवं गतः ॥ १२.२४०.३० ॥
அரசன் மித்ரசஹனும் மகாத்மாவான வசிஷ்டருக்குத் தனக்கு பிரியமான மதயந்தியைக் கொடுத்து, அவளுடன் சொர்க்கத்துக்குச் சென்றான்.
12.240.31
सहस्रजिच्च राजर्षिः प्राणानिंष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थं परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३१ ॥
ஆயிரம் வென்ற பெரும்புகழ் பெற்ற ராஜரிஷி சஹஸ்ரஜித், ஒரு பிராமணனுக்காகத் தம் அருமை உயிரையும் தியாகம் செய்து, உயர்ந்த உலகங்களை அடைந்தான்.
12.240.32
सर्वकामैश्च संपूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मुद्गलाय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १२.२४०.३२ ॥
சதத்யும்ன மன்னன், எல்லா விருப்பங்களும் நிறைந்த பொன்மயமான மாளிகையை முத்கலருக்குத் தானமாக அளித்து, சொர்க்கம் சென்றான்.
12.240.33
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजः प्रतापवान् ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३३ ॥
த்யுதிமான் என்ற பெயருடைய வலிமைமிக்க சால்வ மன்னன், ருசீகருக்கு அரசை தானமாக அளித்து, உயர்ந்த உலகங்களை அடைந்தான்.
12.240.34
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वकामैरयुज्यत ॥ १२.२४०.३४ ॥
ராஜரிஷி லோமபாதர், தம் மகள் சாந்தாவை ரிஷ்யசிருங்கருக்குத் தானமாக அளித்து, எல்லா விருப்பங்களின் நிறைவுடன் இணைந்தார்.
12.240.35
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.३५ ॥
ராஜரிஷி மதிராஷ்வர், அழகிய இடையுடைய கன்னியை ஹிரண்யஹஸ்தருக்குத் தானமாக அளித்து, தேவர்களால் போற்றப்பட்ட உலகங்களை அடைந்தான்.
12.240.36
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा प्रसेनजित् ।
सवत्सानां महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३६ ॥
மகாதேஜஸ்வியான மன்னன் பிரசேனஜித், கன்றுகளுடன் ஓர் இலட்சம் பசுக்களைத் தானமாக அளித்து, உயர்ந்த உலகங்களை அடைந்தான்.
12.240.37
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसैव च ।
महात्मानो गताः स्वर्गं शिष्टात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.२४०.३७ ॥
இவர்களைப் போலவும் வேறு பலரும், தானத்தாலும் தவத்தாலும், ஒழுக்கமுள்ள மனமும் புலன்களை வென்றவர்களுமான மகாத்மாக்கள் சொர்க்கத்தை அடைந்தார்கள்.
12.240.38
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमाप्नुवन् ॥ १२.२४०.३८ ॥
பூமி நிலைத்திருக்கும் வரை அவர்களின் புகழ் நிலைபெற்று நிற்கும்; இவர்கள் தானம், யாகம், சந்ததி உருவாக்கல் மூலமாகவே சொர்க்கத்தை அடைந்தனர்.