ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.240
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.240.1
भूतग्रामे नियुक्तं यत्तदेतत्कीर्तितं मया ।
ब्राह्मणस्य तु यत्कृत्यं तत्ते वक्ष्यामि सांप्रतम् ॥ १२.२४०.१ ॥
ಜೀವಿಗಳ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತವಾದುದನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಈಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.240.2
जातकर्मप्रभृत्यस्य कर्मणां दक्षिणावताम् ।
क्रिया स्यादासमावृत्तेराचार्ये वेदपारगे ॥ १२.२४०.२ ॥
ಅವನಿಗೆ ಜಾತಕರ್ಮದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಡನೆ ನಡೆಯುವ ಕರ್ಮಗಳವರೆಗೆ, ಸಮಾವರ್ತನದವರೆಗೆ ವೇದಪಾರಂಗತ ಆಚಾರ್ಯನ ಬಳಿ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯಬೇಕು.
12.240.3
अधीत्य वेदानखिलान्गुरुशुश्रूषणे रतः ।
गुरूणामनृणो भूत्वा समावर्तेत यज्ञवित् ॥ १२.२४०.३ ॥
ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ, ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಗುರುಗಳ ಋಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಯಜ್ಞವನ್ನರಿತವನು ಸಮಾವರ್ತನ ಮಾಡಲಿ.
12.240.4
आचार्येणाभ्यनुज्ञातश्चतुर्णामेकमाश्रमम् ।
आविमोक्षाच्छरीरस्य सोऽवतिष्ठेद्यथाविधि ॥ १२.२४०.४ ॥
ಆಚಾರ್ಯನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು, ದೇಹ ಬಿಡುವವರೆಗೆ ಅವನು ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.
12.240.5
प्रजासर्गण दारैश्च ब्रह्मचर्येण वा पुनः ।
वने गुरुसकाशे वा यतिधर्मेण वा पुनः ॥ १२.२४०.५ ॥
ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಿಂದ, ಪತ್ನಿಯರೊಡನೆ, ಅಥವಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯದಿಂದ, ಅಥವಾ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುರುವಿನ ಸಮೀಪ, ಅಥವಾ ಯತಿಧರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ (ನೆಲೆಸಲಿ).
12.240.6
गृहस्थस्त्वेष धर्माणां सर्वेषां मूलमुच्यते ।
यत्र पक्वकषायो हि दान्तः सर्वत्र सिध्यति ॥ १२.२४०.६ ॥
ಈ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೇ ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ಮೂಲವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಕಲ್ಮಷಗಳು ಪಕ್ವವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.240.7
प्रजावान्श्रोत्रियो यज्वा मुक्त एव ऋणैस्त्रिभिः ।
अथान्यानाश्रमान्पश्चात्पूतो गच्छेत कर्मभिः ॥ १२.२४०.७ ॥
ಸಂತಾನವುಳ್ಳವನು, ವೇದಜ್ಞನು, ಯಜ್ಞಕರ್ತನು ಮೂರು ಋಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನೇ; ಅನಂತರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಇತರ ಆಶ್ರಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.
12.240.8
यत्पृथिव्यां पुण्यतमं विद्यात्स्थानं तदावसेत् ।
यतेत तस्मिन्प्रामाण्यं गन्तुं यशसि चोत्तमे ॥ १२.२४०.८ ॥
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯದ ಸ್ಥಳ ಯಾವುದೆಂದು ತಿಳಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸಲಿ; ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಲಿ.
12.240.9
तपसा वः सुमहता विद्यानां पारणेन वा ।
इज्यया वा प्रदानैर्वा विप्राणां वर्धते यशः ॥ १२.२४०.९ ॥
ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ವಿದ್ಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತತೆಯಿಂದ, ಯಜ್ಞದಿಂದ ಅಥವಾ ದಾನಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕೀರ್ತಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
12.240.10
यावदस्य भवत्यस्मिन्कीर्तिर्लोके यशस्करी ।
तावत्पुण्यकृताँल्लोकाननन्तान्पुरुषोऽश्नुते ॥ १२.२४०.१० ॥
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ತರುವ ಕೀರ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುತ್ತದೆಯೋ, ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ಮನುಷ್ಯನು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಿಗಳ ಅನಂತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.240.11
अध्यापयेदधीयीत याजयेत यजेत वा ।
न वृथा प्रतिगृह्णीयान्न च दद्यात्कथंचन ॥ १२.२४०.११ ॥
ಅವನು ಕಲಿಸಲಿ, ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಿ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಲಿ ಅಥವಾ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಲಿ; ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ದಾನ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ದಾನ ನೀಡಬಾರದು.
12.240.12
याज्यतः शिष्यतो वाऽपि कन्याया वा धनं महत् ।
यद्यागच्छेद्यजेद्दद्यान्नैकोऽश्नीयात्कथंचन ॥ १२.२४०.१२ ॥
ಯಜಮಾನನಿಂದ, ಶಿಷ್ಯನಿಂದ ಅಥವಾ ಕನ್ಯೆಯ ಕಡೆಯವರಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಧನ ಬಂದರೆ, ಅದು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬಂದರೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ ದಾನ ನೀಡಲಿ; ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಉಣ್ಣಬಾರದು.
12.240.13
गृहमावसतो ह्यस्य नान्यत्तीर्थमुदाहृतम् ।
देवर्षिपितृगुर्वर्थं वृद्धातुरबुभुक्षताम् ॥ १२.२४०.१३ ॥
ಗೃಹಸ್ಥನಿಗೆ ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿಲ್ಲ — ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು, ಗುರುಗಳಿಗಾಗಿ, ವೃದ್ಧರು, ರೋಗಿಗಳು, ಹಸಿದವರಿಗಾಗಿ (ದಾನವೇ ತೀರ್ಥ).
12.240.14
अन्तर्हिताभितप्तानां यथाशक्ति बुभूषताम् ।
द्रव्याणामतिशक्त्याऽपि देयमेषां कृतादपि ॥ १२.२४०.१४ ॥
ಮರೆಯಾಗಿ ನೊಂದವರಿಗೆ, ಬದುಕಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಕೊಡಬೇಕು; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೂ ಮೀರಿ, ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನದಿಂದಲೂ ಕೊಡಬೇಕು.
12.240.15
अर्हतामनुरूपाणां नादेयं ह्यस्ति किंचन ।
उच्चैः श्रवसमप्यक्षं काश्यपाय महात्मने।
दत्त्वा जगाम प्रह्लादो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.१५ ॥
ಅರ್ಹರಾದವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾತ್ಮ ಕಾಶ್ಯಪನಿಗೆ ಉಚ್ಚೈಶ್ರವಸ್ಸು ಕುದುರೆಯನ್ನೂ ಪ್ರಹ್ಲಾದ ಕೊಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋದನು.
12.240.16
अनुनीय तथा काव्यः सत्यसन्धो महाव्रतः ।
स्वैः प्राणैर्ब्राह्मणप्राणान्परित्राय दिवं गतः ॥ १२.२४०.१६ ॥
ಹೀಗೆ ಕಾವ್ಯನನ್ನು (ಶುಕ್ರನನ್ನು) ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞನೂ ಮಹಾವ್ರತನೂ ಆದವನು ತನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.240.17
रन्तिदेवश्च सांकृत्यो वसिष्ठाय महात्मने ।
अपः प्रदाय शीतोष्णा नाकपृष्ठे महीयते ॥ १२.२४०.१७ ॥
ಸಾಂಕೃತಿಯ ರಂತಿದೇವನು ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ತಣ್ಣಗಿನ ಮತ್ತು ಬಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
12.240.18
आत्रेयश्चेन्द्रद्रुमये ह्यर्हते विविधं धनम् ।
दत्त्वा लोकान्ययौ धीमाननन्तान्स महीपतिः ॥ १२.२४०.१८ ॥
ಆತ್ರೇಯನು ಅರ್ಹನಾದ ಇಂದ್ರದ್ರುಮನಿಗೆ ವಿವಿಧ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಆ ಅನಂತ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋದನು; ಆ ಧೀಮಂತ ಮಹೀಪತಿ ಹೋದನು.
12.240.19
शिबिरौशीनरोऽङ्गानि सुतं च प्रियमौरसम् ।
ब्राह्मणार्थमुपाकृत्य नाकपृष्ठमितो गतः ॥ १२.२४०.१९ ॥
ಉಶೀನರನ ಮಗ ಶಿಬಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಔರಸ ಪುತ್ರನನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಇಲ್ಲಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದ ಮೇಲ್ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.240.20
प्रतर्दनः काशिपतिः प्रदाय नयने स्वके ।
ब्राह्मणायातुलां कीर्तिमिह चामुत्र चाश्नुते ॥ १२.२४०.२० ॥
ಕಾಶಿಯ ರಾಜ ಪ್ರತರ್ದನನು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅತುಲ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.240.21
दिव्यमष्टशलाकं तु सौवर्णं परमर्द्धिमत् ।
छत्रं देवावृधो दत्त्वा सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२१ ॥
ದೇವಾವೃಧನು ದಿವ್ಯವಾದ, ಎಂಟು ಕಡ್ಡಿಗಳುಳ್ಳ, ಸುವರ್ಣಮಯವಾದ, ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವದ ಛತ್ರವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.240.22
सांकृतिश्च तथाऽऽत्रेयः शिष्येभ्यो ब्रह्म निर्गुणम् ।
उपदिश्य महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.२२ ॥
ಸಾಂಕೃತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ರೇಯ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಗಳಾಗಿ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ನಿರ್ಗುಣ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.
12.240.23
अम्बरीषो गवां दत्त्वा ब्राह्मणेभ्यः प्रतापवान् ।
अर्बुदानि दशैकं च सराष्ट्रोऽभ्यगमद्दिवम् ॥ १२.२४०.२३ ॥
ಪ್ರತಾಪವಂತನಾದ ಅಂಬರೀಷನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹನ್ನೊಂದು ಅರ್ಬುದ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
12.240.24
सावित्री कुण्डले दिव्ये शरीरं जनमेजयः ।
ब्राह्मणार्थे परित्यज्य जग्मतुर्लोकमुत्तमम् ॥ १२.२४०.२४ ॥
ಸಾವಿತ್ರಿ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನೂ, ಜನಮೇಜಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಶರೀರವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಉತ್ತಮ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
12.240.25
सर्वरत्नं वृषादर्विर्युवनाश्वः प्रियाः स्त्रियः ।
रम्यमावसथं चैव दत्त्वामुं लोकमास्थितः ॥ १२.२४०.२५ ॥
ವೃಷಾದರ್ವಿ ಮತ್ತು ಯುವನಾಶ್ವ ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳನ್ನು, ಪ್ರಿಯ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಮತ್ತು ರಮ್ಯ ಆವಾಸವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಆ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
12.240.26
निमी राष्ट्रं च वैदेहो जामदग्न्यो वसुंधराम् ।
ब्राह्मणेभ्यो ददौ चापि गयश्चोर्वी सपत्तनाम् ॥ १२.२४०.२६ ॥
ನಿಮಿ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು, ವೈದೇಹನು, ಜಾಮದಗ್ನ್ಯ (ಪರಶುರಾಮ) ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದರು; ಗಯನು ನಗರಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನು.
12.240.27
अवर्षति च पर्जन्ये सर्वभूतानि भूतकृत ।
वसिष्ठो जीवयामास प्रजापतिरिव प्रजाः ॥ १२.२४०.२७ ॥
ಮಳೆ ಬೀಳದಿದ್ದಾಗ, ಸರ್ವಭೂತಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ವಸಿಷ್ಠನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯಂತೆ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಟ್ಟನು.
12.240.28
करंधमस्य पुत्रस्तु मरुतो नृपतिस्तथा ।
कन्यामङ्गिरसे दत्त्वा दिवमाशु जगाम ह ॥ १२.२४०.२८ ॥
ಕರಂಧಮನ ಪುತ್ರ ಮರುತ ರಾಜನು ಅಂಗಿರಸನಿಗೆ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.29
ब्रह्मदत्तश्च पाञ्चाल्यो राजा बुद्धिमतां वरः ।
निधिं शङ्खं द्विजाग्र्येभ्यो दत्त्वा लोकानवाप्तवान् ॥ १२.२४०.२९ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ನಿಧಿ ಮತ್ತು ಶಂಖವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.
12.240.30
राजा मित्रसहश्चापि वसिष्ठाय महात्मने ।
मदयन्तीं प्रियां दत्त्वा तया सह दिवं गतः ॥ १२.२४०.३० ॥
ರಾಜ ಮಿತ್ರಸಹನೂ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠನಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ ಮದಯಂತಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ, ಅವಳೊಡನೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.31
सहस्रजिच्च राजर्षिः प्राणानिंष्टान्महायशाः ।
ब्राह्मणार्थं परित्यज्य गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३१ ॥
ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ರಾಜರ್ಷಿ ಸಹಸ್ರಜಿತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ಅನುತ್ತಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.32
सर्वकामैश्च संपूर्णं दत्त्वा वेश्म हिरण्मयम् ।
मुद्गलाय गतः स्वर्गं शतद्युम्नो महीपतिः ॥ १२.२४०.३२ ॥
ಶತದ್ಯುಮ್ನ ಮಹೀಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುವರ್ಣಮಯ ಮನೆಯನ್ನು ಮುದ್ಗಲನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.33
नाम्ना च द्युतिमान्नाम साल्वराजः प्रतापवान् ।
दत्त्वा राज्यमृचीकाय गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३३ ॥
ದ್ಯುತಿಮಾನ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪ್ರತಾಪಿ ಶಾಲ್ವರಾಜನು ಋಚೀಕನಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಅನುತ್ತಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.34
लोमपादश्च राजर्षिः शान्तां दत्त्वा सुतां प्रभुः ।
ऋश्यशृङ्गाय विपुलैः सर्वकामैरयुज्यत ॥ १२.२४०.३४ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ಲೋಮಪಾದನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಶಾಂತಳನ್ನು ಋಷ್ಯಶೃಂಗನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿ ಸರ್ವಕಾಮಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದನು.
12.240.35
मदिराश्वश्च राजर्षिर्दत्त्वा कन्यां सुमध्यमाम् ।
हिरण्यहस्ताय गतो लोकान्देवैरभिष्टुतान् ॥ १२.२४०.३५ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ಮದಿರಾಶ್ವನು ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಹಿರಣ್ಯಹಸ್ತನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.36
दत्त्वा शतसहस्रं तु गवां राजा प्रसेनजित् ।
सवत्सानां महातेजा गतो लोकाननुत्तमान् ॥ १२.२४०.३६ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜ ಪ್ರಸೇನಜಿತ್ ಕರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಅನುತ್ತಮ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿದನು.
12.240.37
एते चान्ये च बहवो दानेन तपसैव च ।
महात्मानो गताः स्वर्गं शिष्टात्मानो जितेन्द्रियाः ॥ १२.२४०.३७ ॥
ಇವರಂತೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಮಹಾತ್ಮರು, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಶಿಷ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರೂ ಆಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
12.240.38
तेषां प्रतिष्ठिता कीर्तिर्यावत्स्थास्यति मेदिनी ।
दानयज्ञप्रजासर्गैरेते हि दिवमाप्नुवन् ॥ १२.२४०.३८ ॥
ಭೂಮಿ ಇರುವವರೆಗೆ ಅವರ ಕೀರ್ತಿ ನೆಲೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು; ಇವರು ದಾನ, ಯಜ್ಞ, ಸಂತಾನ ಸೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದಲೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದರು.