Vedyatra वेदयात्रा
खोजें

महाभारत · अध्याय 12.250

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

अर्थ सहित पढ़ें

12.250.1

प्रोक्ता गृहस्थवृत्तिस्ते विहिता या मनीषिभिः ।
तदनन्तरमुक्तं यत्तन्निबोध युधिष्ठिर
व्यासेन कथितं पूर्वं पुत्राय सुमहात्मने। ॥ १२.२५०.१ ॥

युधिष्ठिर, गृहस्थ का जो आचरण बुद्धिमानों ने तुम्हारे लिए विहित बताया है, अब उसके बाद जो कहा गया है उसे सुनो, जिसे पूर्व में व्यास ने अपने महात्मा पुत्र से कहा था।

12.250.2

क्रय…त्ववधृयैनां तृतीयां वृत्तिमुत्तमाम् ।
संयोगव्रत…वानप्रस्थाश्रमौकसाम् ॥ १२.२५०.२ ॥

…त्व… इसे निश्चित कर तीसरी उत्तम वृत्ति को… संयोग-व्रत… वानप्रस्थ आश्रम में रहने वालों के।

12.250.3

श्रूयतां पुत्र भद्रं ते सर्वलोकाश्रमात्मनाम् ।
प्रेक्षापूर्वं यदा पत्त्येद्वलीपलितमात्मना ॥ १२.२५०.३ ॥

पुत्र, सुनो, तुम्हारा कल्याण हो — सभी लोकों और आश्रमों में स्थित आत्माओं के लिए। जब मनुष्य सोच-समझकर अपने को झुर्रीदार और पके बालों वाला देखे…

12.250.4

अपत्यस्यैव चापण्यं वनमेव तदाऽऽश्रयेत् ॥ १२.२५०.४ ॥

संतान का भी… तब वन का ही आश्रय ले।

12.250.5

तृतीयमायुषो भागं वानप्रस्थाश्रमे वसेत् ।
तानेवाग्नीन्पस्त्विरेद्यजमानो दि…कसः ॥ १२.२५०.५ ॥

आयु के तीसरे भाग को वानप्रस्थ आश्रम में रहे। उन्हीं अग्नियों की… यजमान… दि…

12.250.6

निय…नियताराहः षष्ठभक्तो …त्तवान ।
तदाग्रहात्रं तो … यज्ञाङ्गां व सर्वशः ॥ १२.२५०.६ ॥

नियत आहार वाला, छठे भोजन का व्रत रखने वाला… उस दृढ़ संकल्प से… यज्ञ के अंगों को पूर्णतः…

12.250.7

अवैकृष्टं व्रीहियव नीवारे विघसानि च ।
हवींषि संप्रयच्छेत मखेष्वत्रापि पञ्चसु ॥ १२.२५०.७ ॥

बिना जोती भूमि से उत्पन्न व्रीहि, जौ और नीवार तथा शेष भोजन, यहाँ भी इन पाँच यज्ञों में हविष्य अर्पित करे।

12.250.8

वानप्रस्खाश्रमेऽप्येताश्चतस्रो वृत्तयः स्मृताः ।
सद्यः प्रक्षालकाः केचित्केचिन्मासिकसंचयाः ॥ १२.२५०.८ ॥

वानप्रस्थाश्रम में भी ये चार जीविका-पद्धतियाँ कही गई हैं—कुछ तत्काल धोकर खाने वाले, कुछ मासिक संचय करने वाले।

12.250.9

वार्षिकं संचयं केचित्केतिद्द्वादशवार्षिकम् ।
कुर्वन्त्यतिथिपूजार्थं यज्ञतन्त्रार्थमेव वा ॥ १२.२५०.९ ॥

कुछ लोग वार्षिक संचय करते हैं, और कुछ बारह वर्षों का संचय करते हैं; वे अतिथि-सत्कार के लिए या यज्ञ-विधि के लिए ऐसा करते हैं।

12.250.10

अभ्रावकाशा वर्षासु हेमन्ते जलसंश्रयाः ।
ग्रीष्मे च पञ्चतपसः शश्वच्च मितभोजनाः ॥ १२.२५०.१० ॥

वर्षा में खुले आकाश के नीचे रहने वाले, हेमन्त में जल में निवास करने वाले, और ग्रीष्म में पञ्चतप करने वाले, तथा सदा संयमित भोजन करने वाले।

12.250.11

भूमौ विपरिवर्तन्ते तिष्ठन्ति प्रपदैरपि ।
स्थानासनैर्वर्तयन्ति स वनेष्वभिषिञ्चते ॥ १२.२५०.११ ॥

वे भूमि पर लोटते हैं, पंजों के बल पर भी खड़े रहते हैं, खड़े और बैठे आसनों से जीवन-यापन करते हैं, और वन में अभिषिक्त होते हैं।

12.250.12

दन्तोलूखलिकाः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे ।
शुक्लपक्षे पिबन्त्येके यवागूं क्वथितां सकृत् ॥ १२.२५०.१२ ॥

कुछ दाँतों से ही ओखली बनाने वाले हैं, वैसे ही कुछ पत्थर से कूटने वाले हैं; कुछ शुक्ल पक्ष में एक बार उबला यवागू पीते हैं।

12.250.13

कृष्णपक्षे पिबन्त्यन्ये भुञ्जते वा यथागतम् ।
मूलैरेके फलैरेके पुष्पैरेके दृढव्रताः ॥ १२.२५०.१३ ॥

कृष्णपक्ष में कुछ लोग पीते हैं, कुछ जो मिल जाए वह खाते हैं। कुछ मूलों से, कुछ फलों से, कुछ पुष्पों से (जीवन चलाते हैं), दृढ़ व्रत वाले।

12.250.14

वर्तयन्ति यथान्यायं वैखानसमतं श्रिताः ।
एताश्चान्याश्च विविधा दीक्षास्तेषां मनीषिणाम् ॥ १२.२५०.१४ ॥

वैखानस मत का आश्रय लेकर वे यथाविधि (इन्हीं नियमों का) पालन करते हैं। ये और अन्य विविध दीक्षाएँ उन मनीषियों की हैं।

12.250.15

चतुर्थश्चौपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ।
वानप्रस्थाद्गृहस्थाच्च ततोऽन्यः संप्रवर्तते।
अस्मिन्नेव युगे तात वितैस्तत्वार्थदर्शिभिः ॥ १२.२५०.१५ ॥

चौथा, उपनिषदों से संबद्ध धर्म सामान्य कहा गया है; वानप्रस्थ और गृहस्थ से भिन्न यह मार्ग प्रचलित होता है। हे तात, इसी युग में तत्त्वार्थ देखने वालों ने (यह बताया है)।

12.250.16

अगस्त्यः सप्तऋषयो मधुच्छन्दोऽधमर्षणः ।
सांकृतिः सुदिवातण्डिर्यथावासो कृतश्रमः ॥ १२.२५०.१६ ॥

अगस्त्य, सात ऋषि, मधुच्छन्द, अधमर्षण, सांकृति, सुदिवा-तण्डि — जिन्होंने अपने निवास के अनुसार तप किया।

12.250.17

अहोवीर्यस्तथा काव्यस्ताण्ड्यो मेधातिथिदुऽ ।
बलवान्कर्णनिर्वाकः शून्यपालः कृतश्रम…।
एते धर्मे सुविद्वांसस्ततः स्वर्गमुसागमन ॥ १२.२५०.१७ ॥

अहोवीर्य तथा काव्य, ताण्ड्य, मेधातिथि, बलवान् कर्णनिर्वाक, शून्यपाल, जिन्होंने श्रम (तप) किया। ये धर्म में अत्यन्त विद्वान् थे; तब वे स्वर्ग को प्राप्त हुए।

12.250.18

तात प्रत्यक्षधर्माणस्तथा काथवारा गणाः ।
ऋषीणामुग्रतपसां धर्मनैपुणेदर्शिनाम् ॥ १२.२५०.१८ ॥

हे तात, प्रत्यक्ष धर्म वाले तथा कठोर तप करने वाले, धर्म की निपुणता को देखने वाले ऋषियों के काथवार गण भी (ऐसे ही हैं)।

12.250.19

अन्ये चापरिमेयाश्च ब्राह्मणा वनमश्रितताः ।
वैखातसा वालखिल्याः सैकताच्च तथा परे ॥ १२.२५०.१९ ॥

अन्य भी असंख्य ब्राह्मण वन का आश्रय लिए हुए थे — वैखानस, वालखिल्य, सैकत तथा अन्य।

12.250.20

कर्मभिस्ते निरानन्दा धर्मनित्या जितेन्द्रियाः ।
गताः प्रत्यक्षधर्माणस्ते सर्वे वनमाश्रिताः ॥ १२.२५०.२० ॥

वे कर्मों से विरक्त, धर्म में नित्य स्थित, इन्द्रियजयी थे; प्रत्यक्ष धर्म को प्राप्त होकर वे सब वन का आश्रय लेकर चले गए।

12.250.21

अनक्षत्रास्त्वनाधृष्या दृश्यते ज्योतिषां गणाः ।
जरया च परिद्यूना व्याधिना च प्रपीडिताः ॥ १२.२५०.२१ ॥

नक्षत्रहीन होकर भी अजेय ज्योतिषगण दिखाई देते हैं; वे बुढ़ापे से जर्जर और रोग से पीड़ित भी होते हैं।

12.250.22

चतुर्थे चायुषः शेषे वानप्रस्थाश्रमं त्यजेत् ।
साद्यस्कां संनिरुप्येष्टिं सर्ववेदसदक्षिणाम् ॥ १२.२५०.२२ ॥

जीवन के चौथे भाग के शेष में वानप्रस्थाश्रम को त्याग देना चाहिए; सर्ववेद-दक्षिणा सहित तत्काल फल देने वाला इष्टि-यज्ञ संपन्न करके।

12.250.23

आत्मयाजी सोऽत्मरतिरात्मक्रीडात्मसंश्रयः ।
आत्मन्यग्नीन्समारोप्य त्यक्त्वा सर्वपरिग्रहान् ॥ १२.२५०.२३ ॥

वह आत्मयाजी है, आत्मा में रमने वाला, आत्मा में क्रीड़ा करने वाला, आत्मा का ही आश्रय लेने वाला; अग्नियों को अपने भीतर स्थापित कर, सभी परिग्रहों को त्यागकर।

12.250.24

साद्यस्कांश्च यजेद्यज्ञानिष्टीश्चैवेह सर्वदा ।
यदैव याजिनां यज्ञादात्मनीज्या प्रवर्तते ॥ १२.२५०.२४ ॥

यहाँ सदा तत्काल फलदायी यज्ञों और इष्टियों का अनुष्ठान करना चाहिए; जब यज्ञकर्ताओं के यज्ञ से ही आत्मा में यज्ञ-क्रिया प्रवृत्त होती है।

12.250.25

त्रींश्चैवाग्नींस्त्यजेत्सम्यगात्मन्येवात्ममोक्षणात् ।
प्राणेभ्यो यजुषां पञ्च षट् प्राश्नीयादकुत्सयन् ॥ १२.२५०.२५ ॥

आत्मा की मुक्ति के लिए तीनों अग्नियों को भलीभाँति आत्मा में ही त्याग दे, और प्राणों के लिए यजुषों में से पाँच या छह मंत्रों का निन्दारहित होकर सेवन करे।

12.250.26

केशलोमनखान्वाप्य वानप्रस्थो मुनिस्ततः ।
आश्रमादाश्रमं पुण्यं पूतो गच्छति कर्मभिः ॥ १२.२५०.२६ ॥

केश, रोम और नख मुँड़वाकर वानप्रस्थ मुनि तब, कर्मों से पवित्र होकर, एक आश्रम से दूसरे पुण्य आश्रम की ओर जाता है।

12.250.27

अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा यः प्रव्रजेद्द्विजः ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.२५०.२७ ॥

जो द्विज सभी प्राणियों को अभय देकर प्रव्रज्या ग्रहण करता है, उसके लोक तेजोमय होते हैं, और मृत्यु के बाद वह अनन्तता को प्राप्त करता है।

12.250.28

सुशीलवृत्तो व्यपनीतकल्मषो ।
नचेह नामुत्र च कर्तुमीहते।
अरोपमोहो गतसन्धिविग्रहो ।
भवेदुदासीनवदात्मविन्नरः ॥ १२.२५०.२८ ॥

जो सुशील आचरण वाला और दोषरहित है, जो न इस लोक में और न परलोक में कुछ करने की इच्छा रखता है, जो मोह और अध्यारोप से मुक्त है तथा संधि-विग्रह त्याग चुका है, ऐसा आत्मज्ञानी मनुष्य उदासीन की भाँति रहे।

12.250.29

यमेषु चैवानुगतेषु न व्यथे ।
त्स्वशास्त्रमूत्राहुतिमन्त्रविक्रमः।
भवेद्यथेष्टा गतिरात्मयाजिनो ।
न संशयो धर्मपरे जितेन्द्रिये ॥ १२.२५०.२९ ॥

यमों के अनुसरण करने पर भी जो व्यथित न हो, जो अपने शास्त्र, मूत्र-आहुति और मंत्र के बल में स्थित हो, ऐसे आत्मयाजी की गति इष्ट होती है; धर्मपरायण और इन्द्रियजित पुरुष में इसमें कोई संशय नहीं।

12.250.30

ततः परं श्रेष्ठमतीव सद्गुणै ।
रधिष्ठितं त्रीनधिवृत्तिमुत्तमम्।
चतुर्थमुक्तं परमाश्रमं शृणु ।
प्रकीर्त्यमानं परमं परायणम् ॥ १२.२५०.३० ॥

फिर उसके आगे सद्गुणों से अत्यन्त श्रेष्ठ, तीनों आश्रमों से ऊपर स्थित, उत्तम चौथे आश्रम को सुनो, जिसे परम कहा गया है और जिसका गुणगान परम आश्रय के रूप में होता है।