Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.250

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

12.250.1

प्रोक्ता गृहस्थवृत्तिस्ते विहिता या मनीषिभिः ।
तदनन्तरमुक्तं यत्तन्निबोध युधिष्ठिर
व्यासेन कथितं पूर्वं पुत्राय सुमहात्मने। ॥ १२.२५०.१ ॥

யுதிட்டிரா, ஞானிகள் உனக்காக விதித்த இல்லறத்தாரின் நடத்தையை நான் கூறினேன். அதற்குப் பிறகு கூறப்பட்டதை அறிந்துகொள், முன்பு வியாசர் தன் மகாத்மாவான மகனுக்குக் கூறியதை.

12.250.2

क्रय…त्ववधृयैनां तृतीयां वृत्तिमुत्तमाम् ।
संयोगव्रत…वानप्रस्थाश्रमौकसाम् ॥ १२.२५०.२ ॥

…த்வ… இதை உறுதிசெய்து மூன்றாம் உயர்ந்த நடத்தையை… சேர்க்கை-விரதம்… வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்தில் வாழ்வோருக்கு.

12.250.3

श्रूयतां पुत्र भद्रं ते सर्वलोकाश्रमात्मनाम् ।
प्रेक्षापूर्वं यदा पत्त्येद्वलीपलितमात्मना ॥ १२.२५०.३ ॥

மகனே, கேள், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும் — எல்லா உலகங்களிலும் ஆசிரமங்களிலும் உள்ள உயிர்களுக்காக. தன்னைத் தானே சுருக்கங்களும் நரைமுடியும் கொண்டவனாகக் காணும்போது…

12.250.4

अपत्यस्यैव चापण्यं वनमेव तदाऽऽश्रयेत् ॥ १२.२५०.४ ॥

மக்களுக்கும்… அப்போது காட்டையே அடைக்கலமாகக் கொள்ள வேண்டும்.

12.250.5

तृतीयमायुषो भागं वानप्रस्थाश्रमे वसेत् ।
तानेवाग्नीन्पस्त्विरेद्यजमानो दि…कसः ॥ १२.२५०.५ ॥

ஆயுளின் மூன்றாம் பங்கை வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்தில் கழிக்க வேண்டும். அந்த அக்னிகளையே… யஜமானன்… தி…

12.250.6

निय…नियताराहः षष्ठभक्तो …त्तवान ।
तदाग्रहात्रं तो … यज्ञाङ्गां व सर्वशः ॥ १२.२५०.६ ॥

கட்டுப்பாடான உணவு கொண்டவனும், ஆறாவது வேளை உண்ணும் விரதம் கொண்டவனும்… அந்த உறுதியால்… யாகத்தின் அங்கங்களை முழுமையாக…

12.250.7

अवैकृष्टं व्रीहियव नीवारे विघसानि च ।
हवींषि संप्रयच्छेत मखेष्वत्रापि पञ्चसु ॥ १२.२५०.७ ॥

உழாத நிலத்தில் விளைந்த நெல், வாற்கோதுமை, நீவாரம் மற்றும் எஞ்சிய உணவு ஆகியவற்றை, இங்கும் இந்த ஐந்து யாகங்களில் ஹவிஸ் ஆக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

12.250.8

वानप्रस्खाश्रमेऽप्येताश्चतस्रो वृत्तयः स्मृताः ।
सद्यः प्रक्षालकाः केचित्केचिन्मासिकसंचयाः ॥ १२.२५०.८ ॥

வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்திலும் இந்த நான்கு வாழ்க்கை முறைகள் கூறப்பட்டுள்ளன—சிலர் உடனே கழுவி உண்பவர்கள், சிலர் மாதம் முழுவதும் சேமிப்பவர்கள்.

12.250.9

वार्षिकं संचयं केचित्केतिद्द्वादशवार्षिकम् ।
कुर्वन्त्यतिथिपूजार्थं यज्ञतन्त्रार्थमेव वा ॥ १२.२५०.९ ॥

சிலர் ஓராண்டுக்கான சேமிப்பு செய்கிறார்கள்; சிலர் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கான சேமிப்பு செய்கிறார்கள்—விருந்தினர் உபசாரத்திற்காகவோ யாகச் சடங்குக்காகவோ.

12.250.10

अभ्रावकाशा वर्षासु हेमन्ते जलसंश्रयाः ।
ग्रीष्मे च पञ्चतपसः शश्वच्च मितभोजनाः ॥ १२.२५०.१० ॥

மழைக்காலத்தில் திறந்த வானத்தின் கீழ் வாழ்பவர்கள், குளிர்காலத்தில் நீரில் தங்குபவர்கள், கோடையில் ஐந்து தீ தவம் செய்பவர்கள், எப்போதும் அளவோடு உண்பவர்கள்.

12.250.11

भूमौ विपरिवर्तन्ते तिष्ठन्ति प्रपदैरपि ।
स्थानासनैर्वर्तयन्ति स वनेष्वभिषिञ्चते ॥ १२.२५०.११ ॥

அவர்கள் நிலத்தில் உருளுகிறார்கள், கால்விரல் நுனியிலும் நிற்கிறார்கள்; நின்றும் அமர்ந்தும் ஆசனங்களால் வாழ்க்கை நடத்துகிறார்கள்; காட்டில் அபிஷேகம் செய்யப்படுகிறார்கள்.

12.250.12

दन्तोलूखलिकाः केचिदश्मकुट्टास्तथा परे ।
शुक्लपक्षे पिबन्त्येके यवागूं क्वथितां सकृत् ॥ १२.२५०.१२ ॥

சிலர் பற்களையே உரலாகக் கொண்டு உண்பவர்கள்; அதுபோல சிலர் கல்லில் இடித்து உண்பவர்கள்; சிலர் சுக்லபக்ஷத்தில் ஒருமுறை காய்ச்சிய யவாகூவைப் பருகுகிறார்கள்.

12.250.13

कृष्णपक्षे पिबन्त्यन्ये भुञ्जते वा यथागतम् ।
मूलैरेके फलैरेके पुष्पैरेके दृढव्रताः ॥ १२.२५०.१३ ॥

கருப்பு பக்கத்தில் சிலர் குடிக்கின்றனர், சிலர் கிடைத்ததை உண்கின்றனர். சிலர் வேர்களாலும், சிலர் பழங்களாலும், சிலர் பூக்களாலும் (வாழ்கின்றனர்), உறுதியான விரதம் கொண்டவர்கள்.

12.250.14

वर्तयन्ति यथान्यायं वैखानसमतं श्रिताः ।
एताश्चान्याश्च विविधा दीक्षास्तेषां मनीषिणाम् ॥ १२.२५०.१४ ॥

வைகானச மதத்தை ஏற்று அவர்கள் முறைப்படி இவற்றையும் பிறவற்றையும் கடைப்பிடிக்கின்றனர். இவையும் இன்னும் பல தீக்ஷைகளும் அந்த ஞானிகளுடையவை.

12.250.15

चतुर्थश्चौपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ।
वानप्रस्थाद्गृहस्थाच्च ततोऽन्यः संप्रवर्तते।
अस्मिन्नेव युगे तात वितैस्तत्वार्थदर्शिभिः ॥ १२.२५०.१५ ॥

நான்காவதான, உபநிடதங்களுடன் தொடர்புடைய தர்மம் பொதுவானதெனக் கூறப்படுகிறது; வானப்ரஸ்தம், கிருஹஸ்தம் ஆகியவற்றிலிருந்து வேறான இது நடைமுறையாகிறது. அன்பு மகனே, இந்த யுகத்திலேயே உண்மையின் பொருளைக் கண்டவர்களால் (இது சொல்லப்பட்டது).

12.250.16

अगस्त्यः सप्तऋषयो मधुच्छन्दोऽधमर्षणः ।
सांकृतिः सुदिवातण्डिर्यथावासो कृतश्रमः ॥ १२.२५०.१६ ॥

அகஸ்த்யர், சப்த ரிஷிகள், மதுச்சந்தர், அதமர்ஷணர், சாங்கிருதி, சுதிவா-தண்டி — தங்கள் வாசத்திற்கு ஏற்ப தவம் செய்தவர்கள்.

12.250.17

अहोवीर्यस्तथा काव्यस्ताण्ड्यो मेधातिथिदुऽ ।
बलवान्कर्णनिर्वाकः शून्यपालः कृतश्रम…।
एते धर्मे सुविद्वांसस्ततः स्वर्गमुसागमन ॥ १२.२५०.१७ ॥

அஹோவீர்யர், காவ்யர், தாண்ட்யர், மேதாதிதி, பலவான் கர்ணநிர்வாகர், சூன்யபாலர் — தவம் செய்தவர்கள். இவர்கள் தர்மத்தில் மிகுந்த அறிவாளிகள்; பின்னர் அவர்கள் சுவர்க்கத்தை அடைந்தனர்.

12.250.18

तात प्रत्यक्षधर्माणस्तथा काथवारा गणाः ।
ऋषीणामुग्रतपसां धर्मनैपुणेदर्शिनाम् ॥ १२.२५०.१८ ॥

அன்பு மகனே, நேரில் தர்மத்தைக் காணும் காத்தவாரக் கூட்டத்தினரும், கடும் தவம் செய்து தர்மத்தின் நுட்பத்தைக் காணும் ரிஷிகளின் கூட்டத்தினரும் இவ்வாறே ஆவர்.

12.250.19

अन्ये चापरिमेयाश्च ब्राह्मणा वनमश्रितताः ।
वैखातसा वालखिल्याः सैकताच्च तथा परे ॥ १२.२५०.१९ ॥

வனத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்ட வேறும் எண்ணிலடங்காத பிராமணர்கள் இருந்தனர் — வைகானசர்கள், வாலகில்யர்கள், சைகதர்கள் மற்றும் பிறர்.

12.250.20

कर्मभिस्ते निरानन्दा धर्मनित्या जितेन्द्रियाः ।
गताः प्रत्यक्षधर्माणस्ते सर्वे वनमाश्रिताः ॥ १२.२५०.२० ॥

அவர்கள் செயல்களால் இன்பம் நாடாதவர்கள், தர்மத்தில் நிலைத்தவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள்; தர்மம் கண்முன் தெரியப் பெற்று, அவர்கள் அனைவரும் வனத்தை அடைக்கலமாகக் கொண்டனர்.

12.250.21

अनक्षत्रास्त्वनाधृष्या दृश्यते ज्योतिषां गणाः ।
जरया च परिद्यूना व्याधिना च प्रपीडिताः ॥ १२.२५०.२१ ॥

நட்சத்திரமற்றவையாயினும் அசைக்க முடியாத ஒளிப்பொருட்கள் கூட்டங்களாகத் தெரிகின்றன; முதுமையால் தேய்ந்தும் நோயால் வருந்தியும் உள்ளன.

12.250.22

चतुर्थे चायुषः शेषे वानप्रस्थाश्रमं त्यजेत् ।
साद्यस्कां संनिरुप्येष्टिं सर्ववेदसदक्षिणाम् ॥ १२.२५०.२२ ॥

வாழ்க்கையின் நான்காம் பகுதியின் எஞ்சியதில் வானப்பிரஸ்தாசிரமத்தை விட்டுவிட வேண்டும்; அனைத்து வேதங்களுக்கும் தக்கணையுடன் உடனடிப் பலனுள்ள இஷ்டி யாகத்தை ஏற்பாடு செய்த பின்.

12.250.23

आत्मयाजी सोऽत्मरतिरात्मक्रीडात्मसंश्रयः ।
आत्मन्यग्नीन्समारोप्य त्यक्त्वा सर्वपरिग्रहान् ॥ १२.२५०.२३ ॥

அவன் ஆத்மயாஜி, ஆத்மாவில் மகிழ்பவன், ஆத்மாவில் விளையாடுபவன், ஆத்மாவையே அடைக்கலமாகக் கொண்டவன்; தீயை தன்னுள் நிறுவி, எல்லா உடைமைகளையும் துறந்தவன்.

12.250.24

साद्यस्कांश्च यजेद्यज्ञानिष्टीश्चैवेह सर्वदा ।
यदैव याजिनां यज्ञादात्मनीज्या प्रवर्तते ॥ १२.२५०.२४ ॥

இங்கு எப்போதும் உடனடிப் பலனுள்ள யாகங்களையும் இஷ்டிகளையும் செய்ய வேண்டும்; யாகம் செய்பவர்களின் யாகத்திலிருந்தே தன்னுள் யாகச்செயல் தொடங்கும்போது.

12.250.25

त्रींश्चैवाग्नींस्त्यजेत्सम्यगात्मन्येवात्ममोक्षणात् ।
प्राणेभ्यो यजुषां पञ्च षट् प्राश्नीयादकुत्सयन् ॥ १२.२५०.२५ ॥

ஆன்மாவின் விடுதலைக்காக மூன்று அக்கினிகளையும் ஆன்மாவிலேயே முழுமையாகத் துறக்க வேண்டும்; பிராணன்களுக்காக யஜுர் மந்திரங்களில் ஐந்து அல்லது ஆறை, நிந்தையின்றி உண்ண வேண்டும்.

12.250.26

केशलोमनखान्वाप्य वानप्रस्थो मुनिस्ततः ।
आश्रमादाश्रमं पुण्यं पूतो गच्छति कर्मभिः ॥ १२.२५०.२६ ॥

முடி, உரோமம், நகங்களைக் களைந்த பின், வானப்பிரஸ்தனான முனிவன் அதன்பின் தன் செயல்களால் தூய்மையடைந்து, ஒரு ஆசிரமத்திலிருந்து புண்ணியமான மற்றொரு ஆசிரமத்திற்குச் செல்கிறான்.

12.250.27

अभयं सर्वभूतेभ्यो दत्त्वा यः प्रव्रजेद्द्विजः ।
लोकास्तेजोमयास्तस्य प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १२.२५०.२७ ॥

எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளித்து, துறவறம் மேற்கொள்ளும் துவிஜன், அவனுக்குரிய உலகங்கள் ஒளிமயமானவை; இறந்த பின் அவன் முடிவிலியை அடைகிறான்.

12.250.28

सुशीलवृत्तो व्यपनीतकल्मषो ।
नचेह नामुत्र च कर्तुमीहते।
अरोपमोहो गतसन्धिविग्रहो ।
भवेदुदासीनवदात्मविन्नरः ॥ १२.२५०.२८ ॥

நற்குணமும் நல்லொழுக்கமும் உடையவனாய், குற்றம் நீங்கியவனாய், இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் எதையும் செய்ய விரும்பாதவனாய், மாயையும் ஏறெடுப்பும் அற்றவனாய், சந்தி விக்கிரகங்களைக் கைவிட்டவனாய், ஆன்மாவை அறிந்த மனிதன் அக்கறையற்றவன் போல் இருக்க வேண்டும்.

12.250.29

यमेषु चैवानुगतेषु न व्यथे ।
त्स्वशास्त्रमूत्राहुतिमन्त्रविक्रमः।
भवेद्यथेष्टा गतिरात्मयाजिनो ।
न संशयो धर्मपरे जितेन्द्रिये ॥ १२.२५०.२९ ॥

யமங்களைப் பின்பற்றும்போதும் வருந்தாதவனாய், தன் சாஸ்திரம், மூத்திராஹுதி, மந்திர வலிமையில் நிலைத்தவனாய் இருக்க வேண்டும்; ஆன்மயாஜியின் கதி விரும்பத்தக்கதாகும்; தர்மபரனும் இந்திரியங்களை வென்றவனுமான மனிதனுக்கு இதில் ஐயமில்லை.

12.250.30

ततः परं श्रेष्ठमतीव सद्गुणै ।
रधिष्ठितं त्रीनधिवृत्तिमुत्तमम्।
चतुर्थमुक्तं परमाश्रमं शृणु ।
प्रकीर्त्यमानं परमं परायणम् ॥ १२.२५०.३० ॥

அதற்குப் பின், நற்குணங்களால் மிகச் சிறந்ததும், மூன்று நிலைகளுக்கு அப்பால் நிற்பதுமான உயர்ந்த நான்காம் ஆசிரமத்தைக் கேள். அது பரமமானது என்றும், பரம அடைக்கலம் என்றும் போற்றப்படுகிறது.