マハーバーラタ · 章 12.252
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.252.1
प्रकृतेस्तु विकारा ये क्षेत्रज्ञस्तैरधिष्ठितः ।
न चैनं ते प्रजानन्ति स तु जानाति तानपि ॥ १२.२५२.१ ॥
自然の変化は、場を知る者がそれに支配されている。それらは彼を知らず、彼はそれらを知る。
12.252.2
तैश्चैवं कुरुते कार्यं मनःषष्ठैरिहेन्द्रियैः ।
सुदान्तैरिव संयन्ता दृढैः परमवाजिभिः ॥ १२.२५२.२ ॥
このように、意を第六とする諸感官によって彼は行為する。よく調教された強靭な優れた馬を御者が操るように。
12.252.3
इन्द्रियेभ्यः परे ह्यर्था अर्थेभ्यः परमं मनः ।
मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान्परः ॥ १२.२५२.३ ॥
感官の彼方にその対象があり、対象の彼方に至高の意がある。意の彼方に知性があり、知性の彼方に偉大なる自我があり、それが最高である。
12.252.4
महतः परमव्यक्तमव्यक्तात्पुरुषः परः ।
पुरुषान्न परं किंचित्सा काष्ठा सा परा गतिः ॥ १२.२५२.४ ॥
大（マハット）の彼方に未顕現（アヴヤクタ）があり、未顕現の彼方に原人（プルシャ）がある。原人の彼方には何もない。それが究極の限界であり、最高の帰趣である。
12.252.5
एवं सर्वेषु भूतेषु गूढोत्मा न प्रकाशते ।
दृश्यते त्वग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः ॥ १२.२५२.५ ॥
このように隠れた自我はすべての存在に現れない。しかし微細を見る者は、優れた微細な知性によってそれを見る。
12.252.6
अन्तरात्मनि संलीय मनः षष्ठानि मेधया ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च बहुचिन्त्यमचिन्तयन् ॥ १२.२५२.६ ॥
意を第六とする諸感官と感官の対象を、智慧によって内なる自我へ没入させ、深く思惟すべきことを思惟しつつ、彼らは瞑想する。
12.252.7
ध्यानोपरमणं कृत्वा विद्यासंपादितं मनः ।
अनिश्चरः प्रशान्तात्मा ततोर्च्छत्यमृतं पदम् ॥ १२.२५२.७ ॥
瞑想を止め、知識によって成就した心を持ち、動かず、安らかな自己となった者は、そこで不死の境地に至る。
12.252.8
इन्द्रियाणां तु सर्वेषां पश्यात्मा चलितस्मृतिः ।
आत्मनः संप्रदानेन मर्त्यो मृत्युमुपाश्नुते ॥ १२.२५२.८ ॥
すべての感官によって自己を見ず、記憶の乱れた者は、自己を差し出すことによって死に至る。
12.252.9
हित्वा तु सर्वसंकल्पान्सत्वे चित्तं निवेशयेत् ।
सत्वे चित्तं समावेश्य ततः कालंजरो भवेत् ॥ १२.२५२.९ ॥
すべての意図を捨て、心をサットヴァに据えるべきである。心をサットヴァに確立した後、彼はカーランジャラとなるべし。
12.252.10
चित्तप्रसादेन यतिर्जहातीह शुभाशुभम् ।
प्रसन्नात्मात्मनि स्थित्वा सुखमत्यन्तमश्नुते ॥ १२.२५२.१० ॥
心の清らかさによって、苦行者はここで善と悪を捨てる。心が澄み、自己に安住して、彼は究極の幸福に達する。
12.252.11
लक्षणं तु प्रसादस्य यथा तृप्तः सुखं स्वपेत् ।
निवाते वा यथा दीपो दीप्यमानो न कम्पते ॥ १२.२५२.११ ॥
心の澄みの特徴とは、満ち足りた人が安らかに眠るように、あるいは風のない場所で燃える灯火が揺らがないようである。
12.252.12
एवं पूर्वापरे रात्रौ युञ्जन्नात्मानमात्मनि ।
लघ्वाहारो विशुद्धात्मा पश्यत्यात्मानमात्मनि ॥ १२.२५२.१२ ॥
このように夜の初めと終わりに、自己を自己に結び付け、軽く食べ、清浄な自己となって、自己の中に自己を見る。
12.252.13
रहस्यं सर्ववेदानामनैतिह्यमनागतम् ।
आत्मप्रत्ययिकं शास्त्रमिदं पुत्रानुशासनम् ॥ १२.२५२.१३ ॥
これは全ヴェーダの秘密であり、伝承によらず、自己確信に基づく教えである。息子への教示である。
12.252.14
धर्माख्यानेषु सर्वेषु चित्राख्यानेषु यद्वसु ।
दृश्यते ऋक्सहस्राणि निर्मथ्यामृतमुद्धृतम् ॥ १२.२५२.१४ ॥
ダルマの物語とあらゆる不思議な物語に見られる富。数千のリチャーを攪拌して、この甘露が引き出された。
12.252.15
नवनीतं यथा दध्नः काष्ठादग्निर्यथैव च ।
तथैव विदुषां ज्ञानं पुत्रहेतोः समुद्धृतम् ॥ १२.२५२.१५ ॥
凝乳からバターが、木から火が出るように、息子のために賢者の知識が引き出された。
12.252.16
स्नातकानामिदं शास्त्रं वाच्यं पुत्रानुशासनम् ।
तदितं नाप्रशान्ताय नादान्तायातपस्विने ॥ १२.२५२.१६ ॥
この教え、息子への教示は、学を修めた者に語られるべきである。心が静まらぬ者、自制せぬ者、苦行せぬ者には語ってはならない。
12.252.17
नावेदविदुषे वाच्यं तथा नानुगताय च ।
नासूयकायानृजवे न चानिर्दिष्टकारिणे ॥ १२.२५२.१७ ॥
ヴェーダを知らぬ者、師に従わなかった者には語ってはならない。また嫉妬する者、不正直な者、指示なく行う者にも語ってはならない。
12.252.18
न तर्कशास्त्रदग्धाय तथैव पिशुनाय च ।
श्लाघिने श्लाघनीयाय प्रशान्ताय तपस्विने ॥ १२.२५२.१८ ॥
論理学の書物に焼かれた者、同様に讒言する者には語ってはならない。自慢する者にではなく、称賛に値し、寂静で苦行する者に語るべきである。
12.252.19
इदं प्रियाय पुत्राय शिष्यायानुगताय च ।
रहस्यधर्मं वक्तव्यं नान्यस्मै तु कथंचन ॥ १२.२५२.१९ ॥
この秘密のダルマは、愛する息子、弟子、または従う者にのみ語るべきであり、他の者には決して語ってはならない。
12.252.20
यद्यप्यस्य महीं दद्याद्रत्नपूर्णामिमां नरः ।
इदमेव ततः श्रेय इति मन्येत तत्त्ववित् ॥ १२.२५२.२० ॥
たとえ人がこの宝石に満ちた大地を彼に与えたとしても、真理を知る者はこれこそがそれより優れていると考えるだろう。
12.252.21
अतो गुह्यतरार्थं तदध्यात्ममतिमानुषम् ।
यत्तन्महर्षिभिर्जुष्टं वेदान्तेषु च गीयते ॥ १२.२५२.२१ ॥
ゆえに、人間を超えたその精神的知識は最も秘密のものであり、偉大な聖仙たちが大切にし、ヴェーダーンタで讃えられている。
12.252.22
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ १२.२५२.२२ ॥
あなたが私に尋ねていることを、私はあなたに余すところなく説明しよう。
12.252.23
यच्च ते मनसि वर्तते परं ।
यत्र चास्ति तव संशयः क्वचित्।
श्रूयतामयमहं तवाग्रतः ।
पुत्र किं हि कथयामि ते पुनः ॥ १२.२५२.२३ ॥
あなたの心にある至高のこと、そしてどこかにあなたの疑いがあること——息子よ、聞きなさい、私はあなたの前でそれを語る。なぜ再びあなたに語る必要があろうか。