摩诃婆罗多 · 章 12.255

12.255.1

सृजते त्रिगुणान्सत्वं क्षेत्रज्ञस्त्वधितिष्ठति ।
गुणान्विक्रियते सर्वानुदासीनवदीश्वरः ॥ १२.२५५.१ ॥

田间的知者创造三德，即善性等，并主宰它们。主宰者转变一切德性，仿佛对之漠不关心。

स्वभावयुक्तं तत्सत्वं यदिमान्सृजते गुणान् ।
ऊर्णनाभिर्यथा सूत्रं सृजते तन्तुवद्गुणान् ॥ १२.२५५.२ ॥

具有自性的那善性创造这些德性。正如蜘蛛吐丝，它如丝线般编织这些德性。

प्रध्वस्ता न निवर्तन्ते प्रवृत्तिर्नोपलभ्यते ।
एवमेके व्यवस्यन्ति निवृत्तिरिति चापरे ॥ १२.२५५.३ ॥

被毁灭者不再返回，活动也无法察觉。有人如此断定，也有人断定这是止息。

उभयं संप्रधार्यैतदध्यवस्येद्यथामति ।
अनेनैव विधानेन भवेद्गर्भशयो महान् ॥ १२.२५५.४ ॥

仔细考虑两者之后，应依自己的智慧作出决定。依此方法，人便成为那伟大的处于胎藏者。

अनादिनिधनं नित्यं तं बुद्ध्वा विचरेन्नरः ।
अक्रुध्यन्नप्रहृष्यंश्च नित्यं विगतमत्सरः ॥ १२.२५५.५ ॥

知其无始无终、恒常不灭，人应当行于世：不怒，不喜，永远远离嫉妒。

इत्येवं हृदयग्रन्थिं बुद्धिचिन्तामयं दृढम् ।
अतीत्य सुखमासीत अशोचंश्छिन्नसंशयः ॥ १२.२५५.६ ॥

如此，超越由智慧与忧虑所构成的心之坚固结，人应安乐而坐，不忧悲，疑惑已断。

ताम्येयुः प्रच्युताः पृथ्व्यां यथा पूर्णां नदीं नराः ।
अवगाढा ह्यविद्वांसो विद्धि लोकमिमं तथा ॥ १२.२५५.७ ॥

如同人落入满溢的河中而沉没受苦，愚昧之人沉溺于此世，也同样受苦，你应当明白。

न तु ताम्यति वै विद्वान्स्थले चरति तत्त्ववित् ।
एवं यो विन्दतेऽऽत्मानं केवलं ज्ञानमात्मनः ॥ १२.२५५.८ ॥

然而通晓真理的智者不会受苦，他如在陆地上行走。如此寻得自我者，便获得自我的纯粹知识。

एवं बुद्ध्वा नरः सर्वं भूतानामागतिं गतिम् ।
समवेक्ष्य च वैषम्यं लभते शममुत्तमम् ॥ १२.२५५.९ ॥

如此明了众生的来去，并细察其不平等，人便获得至高的寂静。

एतद्वै जन्मसामर्थ्यं ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
आत्मज्ञानं शमश्चैव पर्याप्तं तत्परायणम् ॥ १२.२५५.१० ॥

这正是婆罗门因出生而具有的特殊能力：自我的知识与寂静已经足够，那便是至高的归宿。

एतद्बुद्ध्वा भवेद्बुद्धः किमन्यद्बुद्धलक्षणम् ।
विज्ञायैतद्विमुच्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः ॥ १२.२५५.११ ॥

明白此理，人便觉悟；还有什么比这更是觉者的标志呢？知晓此理，智者得到解脱，成就所应成就之事。

न भवति विदुषां महद्भयं ।
यदविदुषां सुमहद्भयं परत्र।
न हि गतिरधिकाऽस्ति कस्यचि ।
द्भवति हि या विदुषः सनातनी ॥ १२.२५५.१२ ॥

智者没有大的恐惧，而无知者在来世有极大的恐惧。没有谁的归宿高过智者永恒的归宿。

लोकमातुरमसूयते जन ।
स्तत्तदेव च निरीक्ष्य शोचते।
तत्र पश्य कुशलानशोचतो ।
ये विदुस्तदुभयं कृताकृतम् ॥ १२.२५५.१३ ॥

人们嫉妒世界之母，并为所见的每一事物而悲伤。请看那些不悲伤、通晓已作与未作两者的智者。

यत्करोत्यनभिसन्धिपूर्वकं ।
तच्च निर्णुदति …
न प्रियं तदुभयं न चाप्रिय ।
तस्य तज्जनयतीह कुर्वतः ॥ १२.२५५.१४ ॥

即使是无预先意图而作的行为，也……去除。那二者既非可爱，亦非不可爱；对于行动者而言，此处它正产生那样的结果。