மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.255
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.255.1
सृजते त्रिगुणान्सत्वं क्षेत्रज्ञस्त्वधितिष्ठति ।
गुणान्विक्रियते सर्वानुदासीनवदीश्वरः ॥ १२.२५५.१ ॥
க்ஷேத்திரஜ்ஞன் முக்குணங்களை—சத்துவம் முதலியவற்றை—படைக்கிறான்; அவற்றின் மேல் அதிட்டித்திருக்கிறான். ஈசுவரன் அனைத்துக் குணங்களையும் நடுநிலையாளன்போல் மாற்றுகிறான்.
12.255.2
स्वभावयुक्तं तत्सत्वं यदिमान्सृजते गुणान् ।
ऊर्णनाभिर्यथा सूत्रं सृजते तन्तुवद्गुणान् ॥ १२.२५५.२ ॥
தனது இயல்புடன் கூடிய அந்தச் சத்துவம் இந்தக் குணங்களைப் படைக்கிறது. சிலந்தி நூலைப் படைப்பதுபோல், அது இழைபோன்ற குணங்களைப் படைக்கிறது.
12.255.3
प्रध्वस्ता न निवर्तन्ते प्रवृत्तिर्नोपलभ्यते ।
एवमेके व्यवस्यन्ति निवृत्तिरिति चापरे ॥ १२.२५५.३ ॥
அழிந்தவை திரும்புவதில்லை; செயல்பாடு காணப்படுவதில்லை. இவ்வாறு சிலர் தீர்மானிக்கின்றனர்; வேறு சிலர் நிவிருத்தியே என்று தீர்மானிக்கின்றனர்.
12.255.4
उभयं संप्रधार्यैतदध्यवस्येद्यथामति ।
अनेनैव विधानेन भवेद्गर्भशयो महान् ॥ १२.२५५.४ ॥
இரண்டையும் நன்கு ஆராய்ந்து, தனது அறிவுக்கு ஏற்ப முடிவு செய்ய வேண்டும். இதே முறையால் அவன் மகத்தான கர்ப்பசயனாகிறான்.
12.255.5
अनादिनिधनं नित्यं तं बुद्ध्वा विचरेन्नरः ।
अक्रुध्यन्नप्रहृष्यंश्च नित्यं विगतमत्सरः ॥ १२.२५५.५ ॥
தொடக்கமும் முடிவும் இல்லாத, நித்தியமான அவனை அறிந்து மனிதன் நடக்க வேண்டும்—சினமின்றி, மகிழ்ச்சியின்றி, எப்போதும் பொறாமையின்றி.
12.255.6
इत्येवं हृदयग्रन्थिं बुद्धिचिन्तामयं दृढम् ।
अतीत्य सुखमासीत अशोचंश्छिन्नसंशयः ॥ १२.२५५.६ ॥
இவ்வாறு, அறிவும் கவலையுமாகிய இதயத்தின் உறுதியான முடிச்சைக் கடந்து, சுகமாக அமர வேண்டும்; துயரமின்றி, சந்தேகங்கள் அறுந்தவனாக.
12.255.7
ताम्येयुः प्रच्युताः पृथ्व्यां यथा पूर्णां नदीं नराः ।
अवगाढा ह्यविद्वांसो विद्धि लोकमिमं तथा ॥ १२.२५५.७ ॥
நிரம்பிய ஆற்றில் விழுந்து மூழ்கிய மனிதர்கள் துன்புறுவது போல, அறியாதவர்கள் இந்த உலகில் மூழ்கித் துன்புறுகிறார்கள் என்று அறிந்துகொள்.
12.255.8
न तु ताम्यति वै विद्वान्स्थले चरति तत्त्ववित् ।
एवं यो विन्दतेऽऽत्मानं केवलं ज्ञानमात्मनः ॥ १२.२५५.८ ॥
ஆனால் தத்துவம் அறிந்த ஞானி துன்புறுவதில்லை; அவன் நிலத்தில் நடப்பவன் போல் செல்கிறான். இவ்வாறு தன் ஆன்மாவை அடைபவன், ஆன்மாவின் தூய ஞானத்தைப் பெறுகிறான்.
12.255.9
एवं बुद्ध्वा नरः सर्वं भूतानामागतिं गतिम् ।
समवेक्ष्य च वैषम्यं लभते शममुत्तमम् ॥ १२.२५५.९ ॥
இவ்வாறு எல்லா உயிர்களின் வருகையையும் போக்கையும் அறிந்து, ஏற்றத்தாழ்வை நன்கு கண்டு, மனிதன் உயர்ந்த அமைதியை அடைகிறான்.
12.255.10
एतद्वै जन्मसामर्थ्यं ब्राह्मणस्य विशेषतः ।
आत्मज्ञानं शमश्चैव पर्याप्तं तत्परायणम् ॥ १२.२५५.१० ॥
இதுவே பிராமணனின் பிறப்பின் சிறப்பான ஆற்றல்; ஆன்ம ஞானமும் அமைதியுமே போதுமானவை, அதுவே உயர்ந்த புகலிடம்.
12.255.11
एतद्बुद्ध्वा भवेद्बुद्धः किमन्यद्बुद्धलक्षणम् ।
विज्ञायैतद्विमुच्यन्ते कृतकृत्या मनीषिणः ॥ १२.२५५.११ ॥
இதை அறிந்தால் ஒருவன் ஞானியாகிறான்; இதைவிட ஞானியின் வேறு என்ன அடையாளம் உண்டு? இதை அறிந்து ஞானிகள் விடுதலை பெற்று, செய்ய வேண்டியதைச் செய்து முடித்தவர்களாகிறார்கள்.
12.255.12
न भवति विदुषां महद्भयं ।
यदविदुषां सुमहद्भयं परत्र।
न हि गतिरधिकाऽस्ति कस्यचि ।
द्भवति हि या विदुषः सनातनी ॥ १२.२५५.१२ ॥
அறிஞர்களுக்குப் பெரிய பயம் இல்லை; ஆனால் அறியாதவர்களுக்கு மறுமையில் மிகப் பெரிய பயம் உண்டு. அறிஞரின் நித்திய நிலையை விட உயர்ந்த கதி எவருக்கும் இல்லை.
12.255.13
लोकमातुरमसूयते जन ।
स्तत्तदेव च निरीक्ष्य शोचते।
तत्र पश्य कुशलानशोचतो ।
ये विदुस्तदुभयं कृताकृतम् ॥ १२.२५५.१३ ॥
மக்கள் உலகத் தாயை வெறுக்கின்றனர்; அவர்கள் கண்ட ஒவ்வொன்றின் மீதும் துயருறுகின்றனர். அங்கே துயருறாத, செய்ததையும் செய்யாததையும் அறிந்த திறமையாளர்களைப் பார்.
12.255.14
यत्करोत्यनभिसन्धिपूर्वकं ।
तच्च निर्णुदति …
न प्रियं तदुभयं न चाप्रिय ।
तस्य तज्जनयतीह कुर्वतः ॥ १२.२५५.१४ ॥
முன்னோக்கிய நோக்கமின்றிச் செய்யப்படுவது, அதுவும் … நீக்குகிறது. அந்த இரண்டும் இனியதும் அல்ல, இனியதல்லாததும் அல்ல; செய்பவனுக்கு இங்கு அது அதையே உண்டாக்குகிறது.