مهابهاراتا · أدهيايا 12.256
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.256.1
यस्माद्धर्मात्परो धर्मो विद्यदे नेह कश्चन ।
यो वि… न्प्रब्रवीतु मे ॥ १२.२५६.१ ॥
ليس هنا دهرمٌ أعلى منه، ذاك الذي… فليُخبرني به.
12.256.2
धर्मं ति संप्रवक्ष्यामि पुराणमृषिसंस्तुतम् ।
विशिष्टं सर्वधर्मेभ्यस्तमिहैकमनाः शृणु ॥ १२.२५६.२ ॥
سأبيّن لك تمامًا ذلك الدهرم القديم، الذي مدحه الحكماء، المتميز على جميع الدهرمات؛ فاسمعه بقلب واحد.
12.256.3
इन्द्रिया…प्रमाथीनि बुद्ध्या संयम्य यत्नतः ।
सर्वतो… ॥ १२.२५६.३ ॥
الحواس… جامحة؛ فإذا ضبطتها بالعقل بجهدٍ… من كل جانب…
12.256.4
मनसश्चेन्द्रियाणा चाप्यकाग्र्य परमं तप ।
तज्ज्यायः सर्वधर्मेभ्यः स धर्मः पर उच्य ॥ १२.२५६.४ ॥
وحدة الذهن والحواس هي التقشف الأعلى؛ وهي أفضل من جميع الدهرمات، وتُسمّى الدهرما الأعلى.
12.256.5
तानि सर्वाणि संधाय मनःषष्ठानि मेधया ।
आत्मतृप्त इवासीत बहुचिन्त्यमचिन्तयन् ॥ १२.२५६.५ ॥
بعد أن تجمع كل تلك، والذهن سادسها، بالفطنة، فاجلس مكتفيًا بالذات، غير مفكّر فيما كثُر التفكير فيه.
12.256.6
गोचरेभ्यो निवृत्तानि यदा स्थास्यन्ति वेश्मनि ।
तदा त्वमात्मनाऽऽत्मानं परं द्रक्ष्यसि शाश्वतम् ॥ १२.२५६.६ ॥
حين تنصرف الحواس عن موضوعاتها وتثبت في بيت الجسد، عندها بنفسك ترى الذات العليا الأبدية.
12.256.7
सर्वात्मानं महात्मानं विधूममिव पावकम् ।
तं पश्यन्ति महात्मानो ब्राह्मणा ये मनीषिणः ॥ १२.२५६.७ ॥
كالنار بلا دخان، يرى هذه الذات الكبرى، ذات الجميع، البراهمة العظام الحكماء.
12.256.8
यथा पुष्पफलोपेतो बहुशाखो महाद्रुमः ।
आत्मनो नाभिजानीते क्व मे पुष्पं क्व मे फलम् ॥ १२.२५६.८ ॥
كشجرة عظيمة مليئة بالأزهار والثمار، ذات أغصان كثيرة، لا تعرف نفسها: أين زهرتي، أين ثمرتي؟
12.256.9
एवमात्मा न जानीते क्व गभिष्ये कुतस्त्वहम् ।
अन्यो ह्यत्रान्तरात्माऽस्ति यः सर्वमनुपश्यति ॥ १२.२५६.९ ॥
وهكذا لا تعرف الذات: إلى أين سأذهب، ومن أين جئت؟ وهنا ذات باطنية أخرى ترى كل شيء.
12.256.10
ज्ञानदीपेन दीप्तेन पश्यत्यात्मानमात्मना ।
दृष्ट्वा त्वमात्मनाऽऽत्मानं निरात्मा भव सर्ववित् ॥ १२.२५६.१० ॥
بمصباح المعرفة المتقد يرى المرء الذات بالذات. وبعد أن ترى الذات بالذات، كن بلا أنا، عالماً بكل شيء.
12.256.11
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो विमुक्तत्वगिवोरगः ।
परां बुद्धिमवाप्येह विपाप्मा विगतज्वरः ॥ १२.२५६.११ ॥
متحرراً من كل الذنوب كحية تخلت عن جلدها، وبعد أن تنال هنا الفهم الأعلى، كن بلا خطيئة ولا لهيب.
12.256.12
सर्वतः प्रवहां घोरां नदीं लोकप्रवाहिनीम् ।
पञ्चेन्द्रियग्राहवतीं मनःसंकल्परोधसम् ॥ १२.२५६.१२ ॥
نهر مرعب يجري من كل جانب، يحمل العوالم، وله خمس حواس كتماسيح وعزائم العقل كضفاف.
12.256.13
लोभमोहतृणच्छन्नां कामक्रोधसरीसृपाम् ।
सत्यतीर्थानृतक्षोभां क्रोधपङ्कां सरिद्वराम् ॥ १२.२५६.१३ ॥
مغطّى بعشب الطمع والوهم، تزحف فيه زواحف الشهوة والغضب، وللحق مخاوضُه، تضطرب بالكذب، وفي طينها الغضب — أفضلُ الأنهار.
12.256.14
अव्यक्तप्रभवां शीघ्रां दुस्तरामकृतात्मभिः ।
प्रतरस्व नदीं बुद्ध्या कामग्राहसमाकुलाम् ॥ १२.२५६.१४ ॥
منبعها غير المتجلّي، سريعة، عسيرة العبور على من لم يضبطوا أنفسهم، مملوءة بتماسيح الشهوة — فاعبر هذا النهر بالبصيرة.
12.256.15
… तालद्स्तराम् ।
आत्मकमा…जिह्वावर्तां दुरासदाम् ॥ १२.२५६.१५ ॥
…عسيرة العبور كغابة النخيل، …شهوة النفس، ذات دوامات اللسان، عسيرة المنال.
12.256.16
यां तरन्ति कृतप्रज्ञा धृतिमन्तो मनीषिणः ।
तां तीर्णः सर्वतोमुक्तो विधूतात्माऽऽत्मविच्छुचिः ॥ १२.२५६.१६ ॥
من عبر ذلك النهر الذي يعبره ذوو الحكمة الراسخة والثبات والحكماء، يصير متحررًا من كل جهة، نفسه منفوضة، عارفًا بالنفس، طاهرًا.
12.256.17
उत्तमां बुद्धिमास्थाय ब्रह्मभूयं भविष्यसि ।
संतीर्णः सर्वसंक्लेशान्प्रसन्नात्मा विकल्मषः ॥ १२.२५६.१७ ॥
متى تمسّكتَ بالبصيرة العليا تصير براهمن؛ وقد عبرتَ كل المكاره، والنفس صافية، لا دنس فيك.
12.256.18
भूमिष्ठानीव भूतानि पर्वतस्थो निशामय ।
अक्रुध्यन्नप्रहृष्यंश्च अनृशंसमतिस्तथा ॥ १२.२५६.१८ ॥
قف على الجبل وانظر إلى الكائنات على الأرض، لا غاضبًا ولا مبتهجًا، وكذلك بقلبٍ رحيم.
12.256.19
ततो द्रक्ष्यसि सर्वेषां भूतानां प्रभवाप्ययौ ।
एनं वै सर्वभूतेभ्यो विशिष्टं मेनिरे बुधाः।
धर्मं धर्मभृतां श्रेष्ठा मुनयस्तत्त्वदर्शिनः ॥ १२.२५६.१९ ॥
عندئذٍ ستبصر نشأة جميع الكائنات وفناءها. يرى الحكماء أن هذا أسمى من جميع الكائنات؛ وأفضل حَمَلة الدharma، الحكماء الناظرون إلى الحقيقة، يعدّون هذا الدharma نفسه (الأسمى).
12.256.20
आत्मनो व्यापिनो ज्ञानमिदं पुत्रानुशासनम् ।
प्रयताय प्रवक्तव्यं हितायानुगताय च ॥ १२.२५६.२० ॥
هذا علم الذات المحيطة بكل شيء، وهو تعليم لابن. ينبغي أن يُقال فقط لمن هو مضبوط النفس، ومحب للخير، وتابع مخلص.
12.256.21
आत्मज्ञानमिदं गुह्यं सर्वगुह्यतमं महत् ।
अब्रुवं यदहं तात आत्मसाक्षिकमञ्जसा ॥ १२.२५६.२१ ॥
علم الذات هذا سرٌّ، وهو أسرار الأسرار جميعها، وعظيم. يا بني الحبيب، ما قلته قلته مُشاهَدًا بشهادة الذات مباشرةً.
12.256.22
नैव स्त्री न पुमानेतन्नैव वेद नपुंसकम् ।
अदुःखमसुखं ब्रह्म भूतभव्यभवात्मकम् ॥ १२.२५६.२२ ॥
هذا (البراهمن) ليس أنثى ولا ذكرًا ولا خنثى. إنه البراهمن، المنزَّه عن الألم والمتعة، الذي طبيعته ما كان وما سيكون وما هو كائن.
12.256.23
नैतज्ज्ञात्वा पुमान्स्त्री वा पुनर्भवमवाप्नुते ।
स्वभावप्रतिपत्त्यर्थमेतद्धर्मं विधीयते ॥ १२.२५६.२३ ॥
من عرف هذا، لا يبلغ رجلٌ ولا امرأةٌ إعادةَ الولادة. وإنما شُرع هذا الدharma لإدراك طبيعة المرء الخاصة.
12.256.24
यथा मतानि सर्वाणि तथैतानि यथातथा ।
कथितानि मया पुत्र भवन्ति न भवन्ति च ॥ १२.२५६.२४ ॥
كما توجد جميع المذاهب، كذلك توجد هذه. يا بني، لقد قلتها كما اتفق؛ إنها موجودة وغير موجودة.
12.256.25
तत्प्रीतियुक्तेन गुणान्वितेन ।
पुत्रेण सत्पुत्र दमान्वितेन।
पृष्टो हि संप्रीतिमना यथार्थं ।
ब्रूयात्सुतस्येह यदुक्तमेतत् ॥ १२.२५६.२५ ॥
عندما يسأل ابنٌ مفعمٌ بالمودة، متحلٍّ بالفضائل والضبط، يا ابني الصالح، ينبغي أن يُجاب بقلب مسرور وبالحق، بما قيل هنا للابن.