ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.257.2
…नधीयीत शुश्रूषुर्ब्रह्मचर्यवान् ।
ऋवो यजूंषि सामानि वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १२.२५७.२ ॥
…ಸೇವಾಭಾವದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದವನು ಋಕ್, ಯಜುಸ್, ಸಾಮ ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವೇದ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಂಗತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.257.3
ज्ञानी यः सर्वभूतानां सर्ववित्सर्वभूतवित् ।
नाकामो म्रियते जातु… ॥ १२.२५७.३ ॥
ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಅರಿತವನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಜೀವಿಗಳ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅರಿತವನು ಆಸೆಯಿಲ್ಲದವನಾಗದೆ ಎಂದಿಗೂ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ…
12.257.4
इष्टी…श्राप्य क्रतूश्चवाप्तदाक्षणान् ।
प्राप्नोति नैव ब्राह्मण्यमविज्ञानात्कथंचन ॥ १२.२५७.४ ॥
ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕ್ರತುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದರೂ, ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
12.257.5
यदा चायं न बिभेति यदा चास्मान्न बियति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२५७.५ ॥
ಇವನು ಯಾರಿಗೂ ಹೆದರದಾಗ, ಯಾರೂ ಇವನಿಗೆ ಹೆದರದಾಗ, ಇವನು ಬಯಸದೆ ದ್ವೇಷಿಸದಿರುವಾಗ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
12.257.6
यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेषु पापकम् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२५७.६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಪ ಭಾವವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ, ಕರ್ಮ, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ, ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
12.257.7
कामबन्धनमेवेदं नान्यदस्तीह बन्धनम् ।
कामबन्धनमुक्तो हि ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १२.२५७.७ ॥
ಇದೇ ಆಸೆಯ ಬಂಧನ; ಇಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಬಂಧನವಿಲ್ಲ. ಆಸೆಯ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು ಬ್ರಹ್ಮಭಾವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.257.8
कामतो मुच्यमानस्तु धूमाभ्रादिव चन्द्रमाः ।
विरजाः कालमाकाङ्क्षन्धीरो धैर्येण वर्तते ॥ १२.२५७.८ ॥
ಆಸೆಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದವನು, ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ, ನಿರ್ಮಲನಾಗಿ ಕಾಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಧೀರನಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾನೆ.
12.257.9
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं ।
समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत्।
तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे ।
स शान्तिमाप्नोति न कामकामः ॥ १२.२५७.९ ॥
ತುಂಬಿ ಅಚಲವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ನೀರು ಸೇರುವಂತೆ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆಯೋ ಅವನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆಸೆಗಳನ್ನೇ ಬಯಸುವವನಲ್ಲ.
12.257.10
क कामकान्तो न तु कामकामः ।
स वै कामात्स्वर्गमुपैति देही ॥ १२.२५७.१० ॥
ಆಸೆಯಿಂದ ಪ್ರಿಯನಾದವನಲ್ಲ, ಆಸೆಯನ್ನೇ ಬಯಸುವವನು; ಆ ದೇಹಿ ಆಸೆಯಿಂದಲೇ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.257.11
वेदस्योपनिषद्दानं दानस्योपनिषद्दमः ।
दमस्योपनिषद्दानं दानस्योपनिषत्तपः ॥ १२.२५७.११ ॥
ವೇದದ ಉಪನಿಷತ್ತು ದಾನ; ದಾನದ ಉಪನಿಷತ್ತು ದಮ; ದಮದ ಉಪನಿಷತ್ತು ದಾನ; ದಾನದ ಉಪನಿಷತ್ತು ತಪಸ್ಸು.
12.257.12
तपसोपनिषत्त्यागस्त्यागस्योपनिषत्सुखम् ।
सुखस्योपनिषत्स्वर्गः स्वर्गस्योपनिषच्छमः ॥ १२.२५७.१२ ॥
ತಪಸ್ಸಿನ ಉಪನಿಷತ್ತು ತ್ಯಾಗ; ತ್ಯಾಗದ ಉಪನಿಷತ್ತು ಸುಖ; ಸುಖದ ಉಪನಿಷತ್ತು ಸ್ವರ್ಗ; ಸ್ವರ್ಗದ ಉಪನಿಷತ್ತು ಶಮ.
12.257.13
क्लेदनं शोकमनसोः संतीर्णं तृष्णया सह ।
सत्वमृच्छति संतोपाच्छान्तिलक्षणमुत्तमम् ॥ १२.२५७.१३ ॥
ಶೋಕ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಕ್ಲೇಶವನ್ನು, ತೃಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ, ದಾಟಿದವನು ಸತ್ತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉತ್ತಮ ಶಾಂತಿಯ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.257.14
विशोको निर्ममः शांतः प्रशांतात्माऽत्मविच्छुचिः ।
पङ्गिर्लक्षणवानेतैः समग्रः पुनरेष्यति ॥ १२.२५७.१४ ॥
ಶೋಕರಹಿತನು, ಮಮಕಾರರಹಿತನು, ಶಾಂತನು, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರಶಾಂತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು, ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಶುದ್ಧನು — ಈ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪಂಕ್ತಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಬರುವುದು.
12.257.15
पङ्भिः सत्वगुणोपेतैः प्राज्ञैरधिगतं त्रिभिः ।
ये विदुः प्रत्यगात्मानमिहस्थानमृतान्विदुः ॥ १२.२५७.१५ ॥
ಸತ್ತ್ವಗುಣವುಳ್ಳ ಪ್ರಾಜ್ಞರು ಮೂರು ಪಂಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು ಇದು; ಅವರು ಅಂತರಾತ್ಮನನ್ನು, ಇಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.257.16
अकृत्रिममसंहार्यं प्राकृतं निरुपस्कृतम् ।
अध्यात्मवित्कृतप्रज्ञः सुखमव्ययमश्नुते ॥ १२.२५७.१६ ॥
ಕೃತ್ರಿಮವಲ್ಲದ, ನಾಶಮಾಡಲಾಗದ, ಸಹಜವಾದ, ಅಲಂಕಾರರಹಿತವಾದ ಅದನ್ನು ಅಧ್ಯಾತ್ಮವೇತ್ತನು, ಸ್ಥಿರ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳವನು, ಅಕ್ಷಯ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.257.17
निष्प्रचारं मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः ।
यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्याऽऽत्मनोन्यथा ॥ १२.२५७.१७ ॥
ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅಲೆದಾಟವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಇವನು ಪಡೆಯುವ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನಿಗೆ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
12.257.18
येन तृप्यत्यभुञ्जानो येन तृप्यत्यवित्तवान् ।
येनास्नेहो बलं धत्ते यस्तं वेद स वेदवित् ॥ १२.२५७.१८ ॥
ಉಣ್ಣದಿದ್ದರೂ ಯಾವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಧನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಯಾವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಆಸಕ್ತಿರಹಿತನು ಯಾವುದರಿಂದ ಬಲವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೋ — ಅದನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ ವೇದವೇತ್ತ.
12.257.19
असङ्गो ह्यात्मनो द्वाराण्यपिधाय विचिन्तयन् ।
यो ह्यास्ते ब्राह्मणः शिष्टः स आत्मरतिरुच्यते ॥ १२.२५७.१९ ॥
ಆತ್ಮದ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು (ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು) ಮುಚ್ಚಿ, ಆಸಕ್ತಿರಹಿತನಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ವಾಸಿಸುವ, ಶಿಷ್ಟನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು — ಅವನೇ ಆತ್ಮರತಿ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
12.257.20
समाहितं परे तत्त्वे क्षीणकाममवस्थितम् ।
सर्वतः सुखमन्वेति वपुश्चान्द्रमसं यथा ॥ १२.२५७.२० ॥
ಪರಮ ತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಮಾಹಿತನಾಗಿ, ಕಾಮ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿರುವವನಿಗೆ, ಚಂದ್ರನ ದೇಹಕಾಂತಿಯಂತೆ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುಖ ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
12.257.21
अविशेषाणि भूतानि गुणांश्च जहतो मुनेः ।
सुखेनापोह्यते दुःखं भास्करेण तमो यथा ॥ १२.२५७.२१ ॥
ಅವಿಶೇಷ ಭೂತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಮುನಿಯ ದುಃಖ, ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಕತ್ತಲೆ ಓಡುವಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ.
12.257.22
तमतिक्रान्तकर्माणमतिक्रान्तगुणक्षयम् ।
ब्राह्मणं विपयाश्लिष्टं जरामृत्यू न विन्दतः ॥ १२.२५७.२२ ॥
ಕರ್ಮವನ್ನು ದಾಟಿದ, ಗುಣಕ್ಷಯವನ್ನು ದಾಟಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು, ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದವನನ್ನು, ಮುಪ್ಪು ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ.
12.257.23
स यदा सर्वतो मुक्तः समः पर्यवतिष्ठते ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च शरीरस्थोऽतिवर्तते ॥ १२.२५७.२३ ॥
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಸಮಚಿತ್ತನಾಗಿ ನಿಂತಾಗ, ದೇಹದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನೂ ಇಂದ್ರಿಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ದಾಟುತ್ತಾನೆ.
12.257.24
कारणं परमं प्राप्य अतिक्रान्तस्य कार्यताम् ।
पुनरावर्तनं नास्ति संप्राप्तस्य परात्परम् ॥ १२.२५७.२४ ॥
ಪರಮ ಕಾರಣವನ್ನು ಪಡೆದು, ಕಾರ್ಯಭಾವವನ್ನು ದಾಟಿದವನಿಗೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಇಲ್ಲ; ಅವನು ಪರಾತ್ಪರವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.