Mahābhārata · Adhyāya 12.257
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.257.2
…नधीयीत शुश्रूषुर्ब्रह्मचर्यवान् ।
ऋवो यजूंषि सामानि वेदवेदाङ्गपारगः ॥ १२.२५७.२ ॥
…wer nicht studiert, dienstbereit und in brahmacarya lebend, wird weder bewandert in den Versen des Ṛg, den Formeln des Yajur noch den Gesängen des Sāma, noch meister der Veden und ihrer Hilfsdisziplinen.
12.257.3
ज्ञानी यः सर्वभूतानां सर्ववित्सर्वभूतवित् ।
नाकामो म्रियते जातु… ॥ १२.२५७.३ ॥
Wer unter allen Wesen weise ist, alles weiß und die Natur aller Wesen kennt, stirbt niemals, ohne frei von Begierde zu sein…
12.257.4
इष्टी…श्राप्य क्रतूश्चवाप्तदाक्षणान् ।
प्राप्नोति नैव ब्राह्मण्यमविज्ञानात्कथंचन ॥ १२.२५७.४ ॥
Auch wer Opfer dargebracht und die Riten und Opfergaben erhalten hat, erlangt niemals das Brahmanentum ohne Erkenntnis, auf keine Weise.
12.257.5
यदा चायं न बिभेति यदा चास्मान्न बियति ।
यदा नेच्छति न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२५७.५ ॥
Wenn er niemanden fürchtet und niemand ihn fürchtet, wenn er weder begehrt noch hasst, dann wird Brahman erlangt.
12.257.6
यदा न कुरुते भावं सर्वभूतेषु पापकम् ।
कर्मणा मनसा वाचा ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १२.२५७.६ ॥
Wenn man keine böse Absicht gegen irgendein Wesen hegt, in Tat, Gedanke oder Wort, dann wird Brahman erlangt.
12.257.7
कामबन्धनमेवेदं नान्यदस्तीह बन्धनम् ।
कामबन्धनमुक्तो हि ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १२.२५७.७ ॥
Dies eben ist die Fessel der Begierde, und keine andere Fessel gibt es hier. Wer von der Fessel der Begierde befreit ist, wird geeignet, Brahman zu werden.
12.257.8
कामतो मुच्यमानस्तु धूमाभ्रादिव चन्द्रमाः ।
विरजाः कालमाकाङ्क्षन्धीरो धैर्येण वर्तते ॥ १२.२५७.८ ॥
Wer sich vom Verlangen befreit, wie der Mond von Rauch und Wolken, makellos, den Augenblick erwartend, der Standhafte verharrt mit Festigkeit.
12.257.9
आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं ।
समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत्।
तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे ।
स शान्तिमाप्नोति न कामकामः ॥ १२.२५७.९ ॥
Wie die Gewässer in den Ozean eindringen, der voll und unbeweglich gegründet ist, so dringen alle Begierden in den ein, in dem sie eindringen; er erlangt Frieden, nicht der, der Begierden begehrt.
12.257.10
क कामकान्तो न तु कामकामः ।
स वै कामात्स्वर्गमुपैति देही ॥ १२.२५७.१० ॥
Nicht der, der vom Verlangen geliebt wird, sondern der, der das Verlangen begehrt; dieses verkörperte Wesen gelangt durch Begierde zum Himmel.
12.257.11
वेदस्योपनिषद्दानं दानस्योपनिषद्दमः ।
दमस्योपनिषद्दानं दानस्योपनिषत्तपः ॥ १२.२५७.११ ॥
Die Upaniṣad des Veda ist das Geben; die Upaniṣad des Gebens ist Selbstbeherrschung; die Upaniṣad der Selbstbeherrschung ist das Geben; die Upaniṣad des Gebens ist Askese.
12.257.12
तपसोपनिषत्त्यागस्त्यागस्योपनिषत्सुखम् ।
सुखस्योपनिषत्स्वर्गः स्वर्गस्योपनिषच्छमः ॥ १२.२५७.१२ ॥
Die Upaniṣad der Askese ist Entsagung; die der Entsagung ist Glück; die des Glücks ist der Himmel; die des Himmels ist die Ruhe.
12.257.13
क्लेदनं शोकमनसोः संतीर्णं तृष्णया सह ।
सत्वमृच्छति संतोपाच्छान्तिलक्षणमुत्तमम् ॥ १२.२५७.१३ ॥
Wer die Zermürbung von Kummer und Geist zusammen mit der Gier überwunden hat, erlangt das Wesen des sattva; durch Zufriedenheit erhält er das höchste Merkmal des Friedens.
12.257.14
विशोको निर्ममः शांतः प्रशांतात्माऽत्मविच्छुचिः ।
पङ्गिर्लक्षणवानेतैः समग्रः पुनरेष्यति ॥ १२.२५७.१४ ॥
Frei von Kummer und Besitzgier, still, mit völlig beruhigtem Selbst, das Selbst erkennend und rein — die Fünfergruppe, mit diesen Merkmalen versehen und vollständig, wird wiederkehren.
12.257.15
पङ्भिः सत्वगुणोपेतैः प्राज्ञैरधिगतं त्रिभिः ।
ये विदुः प्रत्यगात्मानमिहस्थानमृतान्विदुः ॥ १२.२५७.१५ ॥
Dies erlangen die Weisen, die mit der Eigenschaft sattva begabt sind, durch die drei Fünfergruppen; sie kennen das innere Selbst, die Wohnstätte hier und die Wahrheit.
12.257.16
अकृत्रिममसंहार्यं प्राकृतं निरुपस्कृतम् ।
अध्यात्मवित्कृतप्रज्ञः सुखमव्ययमश्नुते ॥ १२.२५७.१६ ॥
Das Ungekünstelte, Unzerstörbare, Natürliche und Ungeschmückte — der Kenner des inneren Selbst, dessen Weisheit gefestigt ist, erlangt das unvergängliche Glück.
12.257.17
निष्प्रचारं मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः ।
यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्याऽऽत्मनोन्यथा ॥ १२.२५७.१७ ॥
Nachdem er den Geist unbeweglich gemacht und ihn ringsum gefestigt hat, ist die Zufriedenheit, die er erlangt, auf andere Weise für das Selbst nicht erreichbar.
12.257.18
येन तृप्यत्यभुञ्जानो येन तृप्यत्यवित्तवान् ।
येनास्नेहो बलं धत्ते यस्तं वेद स वेदवित् ॥ १२.२५७.१८ ॥
Wodurch der Nicht-Essende gesättigt wird, wodurch der Besitzlose zufrieden wird, wodurch der Anhaftungslose Kraft gewinnt — wer dies erkennt, ist ein Kenner des Veda.
12.257.19
असङ्गो ह्यात्मनो द्वाराण्यपिधाय विचिन्तयन् ।
यो ह्यास्ते ब्राह्मणः शिष्टः स आत्मरतिरुच्यते ॥ १२.२५७.१९ ॥
Der besonnene Brahmane, der unanhaftend verweilt und, die Pforten des Selbst verschlossen, nachsinnt, heißt einer, der am Selbst Freude hat.
12.257.20
समाहितं परे तत्त्वे क्षीणकाममवस्थितम् ।
सर्वतः सुखमन्वेति वपुश्चान्द्रमसं यथा ॥ १२.२५७.२० ॥
Dem, der im höchsten Wesen gesammelt ist, dessen Begierden erloschen sind und der fest verweilt, folgt das Glück von allen Seiten, wie der Glanz des Mondes seinem Körper folgt.
12.257.21
अविशेषाणि भूतानि गुणांश्च जहतो मुनेः ।
सुखेनापोह्यते दुःखं भास्करेण तमो यथा ॥ १२.२५७.२१ ॥
Dem Weisen, der die ungeschiedenen Wesen und die Eigenschaften verlässt, wird das Leid leicht genommen, wie die Finsternis von der Sonne vertrieben wird.
12.257.22
तमतिक्रान्तकर्माणमतिक्रान्तगुणक्षयम् ।
ब्राह्मणं विपयाश्लिष्टं जरामृत्यू न विन्दतः ॥ १२.२५७.२२ ॥
Den Brahmanen, der das Handeln und den Verfall der Eigenschaften überschritten hat und an den Sinnesobjekten nicht haftet, erreichen weder Alter noch Tod.
12.257.23
स यदा सर्वतो मुक्तः समः पर्यवतिष्ठते ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च शरीरस्थोऽतिवर्तते ॥ १२.२५७.२३ ॥
Wenn er gleichmütig, von allen Seiten befreit, dasteht, überschreitet er die Sinne und ihre Objekte, während er im Körper weilt.
12.257.24
कारणं परमं प्राप्य अतिक्रान्तस्य कार्यताम् ।
पुनरावर्तनं नास्ति संप्राप्तस्य परात्परम् ॥ १२.२५७.२४ ॥
Für den, der die höchste Ursache erreicht und den Zustand der Wirkung überschritten hat, gibt es keine Wiederkehr; er hat das Höhere als das Höchste erlangt.