Mahābhārata · Adhyāya 12.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.258.1
द्वन्द्वासि मोक्षजिज्ञासुरर्थधर्मानुतिष्ठतः ।
वक्रा गुणवता शिष्यः श्राव्यः पूर्वमिदं महत् ॥ १२.२५८.१ ॥
Estás atrapado entre los pares de opuestos, deseas conocer la liberación y practicas la riqueza y el deber. Un maestro virtuoso debe primero hacer que su discípulo escuche esta gran enseñanza.
12.258.2
आकाशं मारुतो ज्योतिरा…पृथ्वी च पञ्चमी ।
भावाभावौ च कालश्च सर्वभूतेषु पञ्चसु ॥ १२.२५८.२ ॥
Espacio, aire, luz… y la quinta, la tierra; ser y no ser, y el tiempo: estos cinco están en todos los seres.
12.258.3
अन्तरात्मकमाकाशं तन्मयं श्रोत्रमिन्द्रियम् ।
तस्य शब्दं गुणं विद्यान्मुनिः शास्त्रविधानवित् ॥ १२.२५८.३ ॥
El espacio es de la naturaleza del yo interior; el oído, el sentido hecho de él, cuyo atributo, debe saberse, es el sonido, como dice el sabio versado en las reglas de las escrituras.
12.258.4
चरणं मारुतात्मेति प्राणापानौ च तन्मयौ ।
स्पर्शनं चेन्द्रियं विद्यात्तथा स्पर्शं च तन्मयम् ॥ १२.२५८.४ ॥
El movimiento es de la naturaleza del viento, como lo son el aliento que sale y el que entra. El tacto debe conocerse como el órgano del sentido, y el tacto también está hecho de eso.
12.258.5
तापः पाकः प्रकाशश्च ज्योतिश्चक्षुश्च तन्मयम् ।
तस्य रूपं गुणं विद्यात्तमोनाशकमात्मवान् ॥ १२.२५८.५ ॥
El calor, la digestión y el resplandor, la luz y el ojo también están hechos de ello; su cualidad, debe saberlo el que se domina, es la forma, que destruye la oscuridad.
12.258.6
प्रक्लेदो द्रवता स्नेह इत्यपामुपदिश्यते ।
असृङ्भज्जा च यच्चान्यत्स्निग्धं विद्यात्तदात्मकम्
रसनं चेन्द्रियं जिह्वा रसश्चापां गुणो मतः ॥ १२.२५८.६ ॥
La humedad, la fluidez y la untuosidad se enseñan como las señas del agua; la sangre, la médula y cualquier otra cosa untuosa deben conocerse como de esa naturaleza. La lengua es el sentido del gusto, y el sabor se considera la cualidad del agua.
12.258.7
संघातः पार्थिवो धातुरस्थिदन्तनखानि च ।
श्मश्चु रोम च केशाश्च सिरा स्नायु च चर्म च ॥ १२.२५८.७ ॥
El compuesto es el elemento de tierra: huesos, dientes y uñas, barba, vello y cabello, venas, tendones y piel.
12.258.8
इन्द्रियं घ्राणसंज्ञातं नासिकेत्यभिसंज्ञिता ।
गन्धश्चैवेन्द्रियार्थोऽयं विज्ञेयः पृथिवीमयः ॥ १२.२५८.८ ॥
El sentido llamado olfato se designa como nariz; su objeto es el olor, que debe conocerse como hecho de tierra.
12.258.9
उत्तरेषु गुणाः सर्वे सन्ति पूर्वेषु नोत्तराः ।
पञ्चानां भूतसङ्घानां संततिं मुनयो विदुः ॥ १२.२५८.९ ॥
En los posteriores están presentes todas las cualidades, pero en los anteriores no están los posteriores. Los sabios conocen la sucesión de los cinco grupos de elementos.
12.258.10
मनो नवममेषां तु बुद्धिस्तु दशमी स्मृता ।
एकादशस्त्वन्तरात्मा स सर्वः पर उच्यते ॥ १२.२५८.१० ॥
Entre estos, la mente es el noveno y el intelecto se recuerda como el décimo. El undécimo es el yo interior, que es todo y se llama supremo.
12.258.11
व्यवसायात्मिका बुद्धिर्मनो व्याकरणात्मकम् ।
कर्मानुमानाद्विज्ञेयः स जीवः क्षेत्रसंज्ञकः ॥ १२.२५८.११ ॥
El intelecto tiene la naturaleza de la determinación, y la mente la del análisis. Por inferencia de la acción se debe conocer que este es el ser vivo, llamado conocedor del campo.
12.258.12
एभिः कालात्मकैर्भावैर्यः सर्वैः सर्वमन्वितम् ।
पश्यत्यकलुयं बुद्ध्या स मोहं नानुवर्तते ॥ १२.२५८.१२ ॥
Quien ve, con un intelecto puro, que todo está unido a estos estados de naturaleza temporal, no se somete a la ilusión.