மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.258
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.258.1
द्वन्द्वासि मोक्षजिज्ञासुरर्थधर्मानुतिष्ठतः ।
वक्रा गुणवता शिष्यः श्राव्यः पूर्वमिदं महत् ॥ १२.२५८.१ ॥
நீ இருமைகளில் சிக்கியவன்; விடுதலையை அறிய விரும்பி அறம் பொருள் வழியில் நடப்பவன். நற்குணமுள்ள குரு முதலில் இந்த மாபெரும் உபதேசத்தை சீடனுக்குக் கேட்கச் செய்ய வேண்டும்.
12.258.2
आकाशं मारुतो ज्योतिरा…पृथ्वी च पञ्चमी ।
भावाभावौ च कालश्च सर्वभूतेषु पञ्चसु ॥ १२.२५८.२ ॥
ஆகாயம், காற்று, ஒளி… ஐந்தாவதாக பூமி; இருப்பும் இன்மையும், காலமும் — எல்லா உயிர்களிலும் இந்த ஐந்தும் உள்ளன.
12.258.3
अन्तरात्मकमाकाशं तन्मयं श्रोत्रमिन्द्रियम् ।
तस्य शब्दं गुणं विद्यान्मुनिः शास्त्रविधानवित् ॥ १२.२५८.३ ॥
ஆகாயம் உள்ளுறை ஆத்மா போன்றது; காது அதனால் ஆன இந்திரியம். அதன் குணம் ஒலி என்று அறிய வேண்டும் — சாஸ்திர விதிகளை அறிந்த முனிவர் இவ்வாறு கூறுவார்.
12.258.4
चरणं मारुतात्मेति प्राणापानौ च तन्मयौ ।
स्पर्शनं चेन्द्रियं विद्यात्तथा स्पर्शं च तन्मयम् ॥ १२.२५८.४ ॥
நடை காற்றின் இயல்பு; பிராணனும் அபானனும் அதிலிருந்தே ஆனவை. தொடு உணர்வு இந்திரியம் என்றும், தொடுதலும் அதிலிருந்தே ஆனதென்றும் அறிய வேண்டும்.
12.258.5
तापः पाकः प्रकाशश्च ज्योतिश्चक्षुश्च तन्मयम् ।
तस्य रूपं गुणं विद्यात्तमोनाशकमात्मवान् ॥ १२.२५८.५ ॥
வெப்பம், பாகம், ஒளி, ஜோதி, கண் ஆகியவையும் அதிலிருந்தே ஆனவை; அதன் குணம் இருளை அழிக்கும் வடிவம் என்று தன்னடக்கமுள்ளவன் அறிய வேண்டும்.
12.258.6
प्रक्लेदो द्रवता स्नेह इत्यपामुपदिश्यते ।
असृङ्भज्जा च यच्चान्यत्स्निग्धं विद्यात्तदात्मकम्
रसनं चेन्द्रियं जिह्वा रसश्चापां गुणो मतः ॥ १२.२५८.६ ॥
ஈரம், திரவத்தன்மை, எண்ணெய்ப்பசை — இவை நீரின் அம்சங்கள் என்று உபதேசிக்கப்படுகின்றன; இரத்தம், மஜ்ஜை, மற்ற பசையுள்ள பொருள்களும் அதே இயல்புடையவை. நாக்கு ரசனை இந்திரியம்; ரசம் நீரின் குணமாகக் கருதப்படுகிறது.
12.258.7
संघातः पार्थिवो धातुरस्थिदन्तनखानि च ।
श्मश्चु रोम च केशाश्च सिरा स्नायु च चर्म च ॥ १२.२५८.७ ॥
கூட்டமைப்பு நிலத்தின் தாது; எலும்புகள், பற்கள், நகங்கள், தாடி, மயிர், தலைமுடி, நரம்புகள், தசைநார்கள், தோல் ஆகியவையும்.
12.258.8
इन्द्रियं घ्राणसंज्ञातं नासिकेत्यभिसंज्ञिता ।
गन्धश्चैवेन्द्रियार्थोऽयं विज्ञेयः पृथिवीमयः ॥ १२.२५८.८ ॥
மூக்கு எனப்படும் புலன் உண்டு; அது மூக்கு என்று குறிக்கப்படுகிறது. மணமே அதன் பொருள்; அது நிலத்தால் ஆனது என அறியவேண்டும்.
12.258.9
उत्तरेषु गुणाः सर्वे सन्ति पूर्वेषु नोत्तराः ।
पञ्चानां भूतसङ्घानां संततिं मुनयो विदुः ॥ १२.२५८.९ ॥
பின்னவற்றில் எல்லா குணங்களும் உள்ளன; முன்னவற்றில் பின்னவை இல்லை. ஐந்து பூதத் தொகுதிகளின் வரிசையை முனிவர்கள் அறிவர்.
12.258.10
मनो नवममेषां तु बुद्धिस्तु दशमी स्मृता ।
एकादशस्त्वन्तरात्मा स सर्वः पर उच्यते ॥ १२.२५८.१० ॥
இவற்றில் மனம் ஒன்பதாவது; புத்தி பத்தாவது எனப்படுகிறது. பதினொன்றாவது உள்ளுறை ஆன்மா; அது எல்லாமும், மேலானது என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.258.11
व्यवसायात्मिका बुद्धिर्मनो व्याकरणात्मकम् ।
कर्मानुमानाद्विज्ञेयः स जीवः क्षेत्रसंज्ञकः ॥ १२.२५८.११ ॥
புத்தி தீர்மானத் தன்மையானது; மனம் ஆய்வும் விகல்பமும் கொண்டது. செயலை வைத்து அனுமானிக்கும்போது அறியப்பட வேண்டியது அந்த உயிர்; அது க்ஷேத்ரஜ்ஞன் என அழைக்கப்படுகிறது.
12.258.12
एभिः कालात्मकैर्भावैर्यः सर्वैः सर्वमन्वितम् ।
पश्यत्यकलुयं बुद्ध्या स मोहं नानुवर्तते ॥ १२.२५८.१२ ॥
காலத் தன்மையுடைய இந்த நிலைகள் அனைத்தோடும் எல்லாம் இணைந்திருப்பதை, தூய புத்தியால் காண்பவன் மயக்கத்தைப் பின்பற்றுவதில்லை.