ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.26.1
अभिमन्यौ हते बाले द्रौपद्यास्तनयेषु च ।
धृष्टद्युम्ने विराटे च द्रुपदे च महीपतौ ॥ १२.२६.१ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯು ಹತನಾದಾಗ, ದ್ರೌಪದಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನಲ್ಲಿ, ವಿರಾಟನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ರಾಜ ದ್ರುಪದನಲ್ಲಿ.
12.26.2
वृषसेने च धर्मज्ञे धृष्टकेतौ तु पार्थिवे ।
तथाऽन्येषु नरेन्द्रेषु नानादेश्येषु संयुगे ॥ १२.२६.२ ॥
ವೃಷಸೇನ, ಧರ್ಮಜ್ಞ ಧೃಷ್ಟಕೇತು, ರಾಜ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳ ಇತರ ರಾಜರುಗಳಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ.
12.26.3
न च मुञ्चति मां शोको ज्ञातिघातिनमातुरम् ।
राज्यकामुकमत्युग्रं स्ववंशोच्छेदकारिणम् ॥ १२.२६.३ ॥
ಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಂದ, ಪೀಡಿತನಾದ, ರಾಜ್ಯಾಸೆಯುಳ್ಳ, ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರನಾದ, ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನೇ ನಾಶಗೊಳಿಸಿದ ನನ್ನನ್ನು ಶೋಕ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
12.26.4
यस्याङ्के क्रीडमानेन मया विपरिवर्तितम् ।
स मया राज्यलुब्धेन गाङ्गेयो युधि पातितः ॥ १२.२६.४ ॥
ಯಾರ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಆಡುತ್ತಾ ನಾನು ಹೊರಳಾಡಿದೆನೋ, ಆ ಗಾಂಗೇಯನನ್ನು ರಾಜ್ಯಲೋಭದಿಂದ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೆಡವಿದೆ.
12.26.5
यदा ह्येनं विघूर्णन्तं मदर्थं पार्थसायकैः ।
तक्ष्यमाणं यथा वज्रैः प्रेक्षमाणं शिखण्डिनम् ॥ १२.२६.५ ॥
ನನಗಾಗಿ ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುತ್ತಾ, ವಜ್ರಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವಂತೆ, ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಇವನನ್ನು (ನಾನು ಕಂಡಾಗ).
12.26.6
जीर्णसिंहमिव प्राज्ञं नरसिंहं पितामहम् ।
कीर्यमाणं शरैर्दीप्तैर्दृष्ट्वा मे व्यथितं मनः ॥ १२.२६.६ ॥
ಮುದಿ ಸಿಂಹದಂತಿದ್ದ, ಪ್ರಾಜ್ಞ, ನರಸಿಂಹನಾದ ಪಿತಾಮಹನು ಉರಿಯುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡಿತು.
12.26.7
प्राड्भुखं सीदमानं च रथात्पररथारुजम् ।
घूर्णमानं यथा शैलं तदा मे कश्मलोऽभवत् ॥ १२.२६.७ ॥
ಪೂರ್ವಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ರಥದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತಾ, ಶತ್ರುರಥಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವವನನ್ನು ಪರ್ವತದಂತೆ ತೂರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ನನಗೆ ಮೂರ್ಛೆ ಬಂತು.
12.26.8
यः सवाणधनुष्पाणिर्योधयामास भार्गवम् ।
बहून्यहानि कौरव्यः कुरुक्षेत्रे महामृधे ॥ १२.२६.८ ॥
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವನೊಂದಿಗೆ (ಪರಶುರಾಮನೊಂದಿಗೆ) ಅನೇಕ ದಿನ ಹೋರಾಡಿದ ಕೌರವ.
12.26.9
समेतं पार्थिवं क्षत्रं वाराणस्यां नदीसुतः ।
कन्यार्थमाह्वयद्वीरो रथेनैकेन संयुगे ॥ १२.२६.९ ॥
ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜರನ್ನು, ಗಂಗಾಸುತನಾದ ಆ ವೀರನು ಕನ್ಯೆಗಾಗಿ ಒಂಟಿ ರಥದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
12.26.10
येन चोग्रायुधो राजा चक्रवर्ती दुरासदः ।
दग्धश्चास्त्रप्रतापेन स मया युधि पातितः ॥ १२.२६.१० ॥
ಭಯಂಕರ ಆಯುಧಗಳುಳ್ಳ, ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾದ, ಸೋಲಿಸಲಾಗದ ರಾಜನನ್ನು ಅಸ್ತ್ರದ ಪ್ರತಾಪದಿಂದ ಸುಟ್ಟವನನ್ನು ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉರುಳಿಸಿದೆ.
12.26.11
स्वयं मृत्युं रक्षमाणः पाञ्चाल्यं यः शिखण्डिनम् ।
न बाणैः पातयामास सोऽर्जुनेन निपातितः ॥ १२.२६.११ ॥
ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಮೃತ್ಯುವಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಪಾಂಚಾಲ ವೀರ ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉರುಳಿಸದವನು ಅರ್ಜುನನಿಂದ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
12.26.12
यदैनं पतितं भूमावपश्यं रुधिरोक्षितम् ।
तदैवाविशदन्युग्रो ज्वरो मां मुनिसत्तम ॥ १२.२६.१२ ॥
ಅವನು ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗಲೇ ಭೀಕರ ಜ್ವರ ನನ್ನನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.
12.26.13
येन संवर्धिता बाला येन स्म परिरक्षिताः ।
स मया राज्यलुब्धेन पापेन गुरुधातिना।
अल्पकालस्य राज्यस्य कृते मूढेन पातितः ॥ १२.२६.१३ ॥
ಯಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸಾಕಿದರೋ, ಯಾರು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೋ, ಅವನನ್ನು ನಾನು ರಾಜ್ಯಲೋಭದಿಂದ, ಪಾಪಿಯಾಗಿ, ಗುರುಘಾತಕನಾಗಿ, ಮೂಢತೆಯಿಂದ, ಅಲ್ಪಕಾಲದ ರಾಜ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೀಳಿಸಿದೆನು.
12.26.14
आचार्यश्च महेष्वासः सर्वपार्थिवपूजितः ।
अभिगम्य रणे मिथ्या पापेनोक्तः सुतं प्रति ॥ १२.२६.१४ ॥
ಮಹಾಧನುರ್ಧರನೂ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಂದ ಪೂಜಿತನೂ ಆದ ಆಚಾರ್ಯರು, ರಣದಲ್ಲಿ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಪಾಪಿಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮಗನ ಕುರಿತು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟರು.
12.26.15
तन्मे दहति गात्राणि यन्मां गुरुरभाषत ।
सत्यमाख्याहि राजंस्त्वं यदि जीवति मे सुतः ॥ १२.२६.१५ ॥
ಗುರುಗಳು ನನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ. ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮಗ ಜೀವಂತವಿದ್ದರೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು.
12.26.16
सत्यमामर्शयन्विप्रो मयि तत्परिपृष्टवान् ।
कुञ्जरं चान्तरं कृत्वा मिथ्योपचरितो मया ॥ १२.२६.१६ ॥
ಸತ್ಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ನನ್ನನ್ನು ಅದರ ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸಿದರು; ಆನೆಯನ್ನು ಭೇದವಾಗಿ ಇರಿಸಿ, ನನ್ನಿಂದ ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು.
12.26.17
सुभृशं राज्यलुब्धेन पापेन गुरुघातिना ।
सत्यकञ्चुकमुन्मुच्य मया स गुरुराहवे ॥ १२.२६.१७ ॥
ಅತಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಲೋಭಿಯಾದ, ಪಾಪಿಯಾದ, ಗುರುಘಾತಕನಾದ ನಾನು, ಸತ್ಯದ ಕವಚವನ್ನು ಕಳಚಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಆ ಗುರುಗಳನ್ನು (ಬೀಳಿಸಿದೆನು).
12.26.18
अश्वत्थामा हत इति निरुक्तः कुञ्जरे हते ।
काँल्लोकांस्तु गमिष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १२.२६.१८ ॥
'ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ ಹತನಾದ' ಎಂದು ಆನೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇಷ್ಟು ದುಷ್ಕರ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿ ನಾನು ಯಾವ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವೆನು?
12.26.19
अघातयं च यत्कर्णं समरेष्वपलायिनम् ।
ज्येष्ठभ्रातरमत्युग्रः को मत्तः पापकृत्तमः ॥ १२.२६.१९ ॥
ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಹಿಂದೆ ಸರಿಯದ ಕರ್ಣನನ್ನು, ನನ್ನ ಅಣ್ಣನನ್ನು, ನಾನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿದೆ. ನನಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಿ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?
12.26.20
अभिमन्युं च यद्वालं जातं सिंहमिवाद्रिषु ।
प्रावेशयमहं लुब्धो वाहिनीं द्रोणपालिताम् ॥ १२.२६.२० ॥
ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಸಿಂಹದಂತಿದ್ದ ಬಾಲಕ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು, ದ್ರೋಣರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಟ್ಟ ಸೇನೆಗೆ ನಾನು ಲೋಭದಿಂದ ಕಳುಹಿಸಿದೆ.
12.26.21
तदाप्रभृति वीभत्सुं न शक्नोमि निरीक्षितुम् ।
कृष्णं च पुण्डरीकाक्षं किल्विषी भ्रूणहा यथा ॥ १२.२६.२१ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ವೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ನೋಡಲಾರೆ; ಕಮಲನೇತ್ರ ಕೃಷ್ಣನನ್ನೂ ನೋಡಲಾರೆ. ಭ್ರೂಣಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಿಯಂತೆ.
12.26.22
द्रौपदीं चाप्यदुःखार्हां पञ्चपुत्रैर्विनाकृताम् ।
शोचामि पृथिवीं हीनां पञ्चभिः पर्वतैरिव ॥ १२.२६.२२ ॥
ದುಃಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಐವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ದ್ರೌಪದಿಗಾಗಿ, ಐದು ಪರ್ವತಗಳಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿಯಂತಾದ ಅವಳಿಗಾಗಿ ನಾನು ಶೋಕಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.26.23
सोऽहमागस्करः पापः पृथिवीनाशकारकः ।
आसीन एवमेवेदं शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १२.२६.२३ ॥
ನಾನು, ಪಾಪಿಯಾದ ಅಪರಾಧಿ, ಭೂಮಿಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾದವನು. ಹೀಗೆಯೇ ಕುಳಿತು ಈ ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವೆನು.
12.26.24
प्रायोपविष्टं जानीध्वमथ मां गुरुघातिनम् ।
जातिष्वन्यास्वपि यथा न भवेयं कुलान्तकृत् ॥ १२.२६.२४ ॥
ಈಗ ತಿಳಿಯಿರಿ: ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು, ಗುರುಘಾತಕನನ್ನು. ಇತರ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕುಲನಾಶಕನಾಗದಿರಲು.
12.26.25
न भोक्ष्ये न च पानीयमुपयोक्ष्ये कथंचन ।
शोषयिष्ये प्रियान्प्राणानिहस्थोऽहं तपोधनाः ॥ १२.२६.२५ ॥
ನಾನು ಊಟ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ನೀರನ್ನೂ ಕುಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ತಪೋಧನರೇ.
12.26.26
यथेष्टं गम्यतां काममनुजाने प्रसाद्य वः ।
सर्वे मामनुजानीत त्यक्ष्यामीदं कलेवरम् ॥ १२.२६.२६ ॥
ನಿಮ್ಮಿಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹೋಗಿ; ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ ವಿದಾಯ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ನೀವೆಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, ನಾನು ಈ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
12.26.27
तमेवंवादिनं पार्थं बन्धुशोकेन विह्वलम् ।
मैवमित्यब्रवीद्व्यासो निगृह्य मुनिसत्तमः ॥ १२.२६.२७ ॥
ಬಂಧುಗಳ ಶೋಕದಿಂದ ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ಯಾಸರು ತಡೆದು, "ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಡ" ಎಂದರು.
12.26.28
अतिवेलं महाराज न शोकं कर्तुमर्हसि ।
पुनरुक्तं तु वक्ष्यामि दिष्टमेतदिति प्रभो ॥ १२.२६.२८ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಅತಿಯಾಗಿ ಶೋಕಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಇದು ವಿಧಿಯ ನಿಯಮ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ.
12.26.29
संयोगा विप्रयोगाश्च जातानां प्राणिनां ध्रुवम् ।
बुद्धुदा इव तोयेषु भवन्ति न भवन्ति च ॥ १२.२६.२९ ॥
ಜನಿಸಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಸಂಯೋಗ ಮತ್ತು ವಿಯೋಗಗಳು ಖಚಿತ. ಅವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳಂತೆ ಏಳುತ್ತವೆ, ಏಳದೆಯೂ ಹೋಗುತ್ತವೆ.
12.26.30
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं हि जीवितम् ॥ १२.२६.३० ॥
ಎಲ್ಲಾ ಸಂಗ್ರಹಗಳೂ ನಾಶದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲಾ ಉನ್ನತಿಗಳೂ ಪತನದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಂಯೋಗಗಳು ವಿಯೋಗದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ; ಜೀವನ ಖಚಿತವಾಗಿ ಮರಣದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
12.26.31
सुखं दुःखान्तमालस्यं दाक्ष्यं दुःखं सुखोदयम् ।
भूतिः श्रीर्ह्रीर्धृतिः कीर्तिर्दक्षे वसति नालसे ॥ १२.२६.३१ ॥
ಸುಖವು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಆಲಸ್ಯ (ಇದೆ); ಚತುರತೆಯಿಂದ ದುಃಖ ಮತ್ತು ಸುಖದ ಉದಯ ಆಗುತ್ತದೆ. ಐಶ್ವರ್ಯ, ಶ್ರೀ, ಲಜ್ಜೆ, ಧೈರ್ಯ, ಕೀರ್ತಿ ಇವು ದಕ್ಷನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ; ಆಲಸಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
12.26.32
नालं सुखाय सुहृदो नाले दुःखाय शत्रवः ।
न च प्रज्ञालमर्थेभ्यो न सुखेभ्योऽप्यलं धनम् ॥ १२.२६.३२ ॥
ಸ್ನೇಹಿತರು ಸುಖಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಶತ್ರುಗಳು ದುಃಖಕ್ಕೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜ್ಞೆ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸಂಪತ್ತೂ ಸುಖಗಳಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.26.33
यथा सृष्टोऽसि कौन्तेय धात्रा कर्मसु तत्क्ररु ।
अत एव हि सिद्धिस्ते नेशस्त्वं ह्यात्मनो नृप ॥ १२.२६.३३ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಧಾತೃ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆಯೇ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಸಿದ್ಧಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ನೃಪ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಮಿಯಲ್ಲ.