ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 12.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.26.1
अभिमन्यौ हते बाले द्रौपद्यास्तनयेषु च ।
धृष्टद्युम्ने विराटे च द्रुपदे च महीपतौ ॥ १२.२६.१ ॥
ਅਭਿਮਨਯੂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਦ੍ਯੁਮਨ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਾਟ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਦ੍ਰੁਪਦ ਵਿੱਚ ਵੀ।
12.26.2
वृषसेने च धर्मज्ञे धृष्टकेतौ तु पार्थिवे ।
तथाऽन्येषु नरेन्द्रेषु नानादेश्येषु संयुगे ॥ १२.२६.२ ॥
ਵ੍ਰਿਸ਼ਸੇਨ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਧ੍ਰਿਸ਼ਟਕੇਤੂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜੇ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ।
12.26.3
न च मुञ्चति मां शोको ज्ञातिघातिनमातुरम् ।
राज्यकामुकमत्युग्रं स्ववंशोच्छेदकारिणम् ॥ १२.२६.३ ॥
ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦਾ ਘਾਤਕ, ਦੁਖੀ, ਰਾਜ ਦਾ ਲਾਲਚੀ, ਅਤਿ ਕ੍ਰੂਰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੋਕ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ।
12.26.4
यस्याङ्के क्रीडमानेन मया विपरिवर्तितम् ।
स मया राज्यलुब्धेन गाङ्गेयो युधि पातितः ॥ १२.२६.४ ॥
ਜਿਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਮੈਂ ਲੋਟਾਂ ਲਾਈਆਂ, ਉਸ ਗਾਂਗੇਯ ਨੂੰ ਰਾਜ ਦੇ ਲਾਲਚ ਨਾਲ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡੇਗਿਆ।
12.26.5
यदा ह्येनं विघूर्णन्तं मदर्थं पार्थसायकैः ।
तक्ष्यमाणं यथा वज्रैः प्रेक्षमाणं शिखण्डिनम् ॥ १२.२६.५ ॥
ਮੇਰੇ ਲਈ ਪਾਰਥ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦੇ, ਵਜਰਾਂ ਨਾਲ ਕੱਟੇ ਜਾ ਰਹੇ ਵਾਂਗ, ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ (ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ)।
12.26.6
जीर्णसिंहमिव प्राज्ञं नरसिंहं पितामहम् ।
कीर्यमाणं शरैर्दीप्तैर्दृष्ट्वा मे व्यथितं मनः ॥ १२.२६.६ ॥
ਬੁੱਢੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ, ਗਿਆਨੀ, ਨਰਸਿੰਘ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਬਲਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਵਿੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
12.26.7
प्राड्भुखं सीदमानं च रथात्पररथारुजम् ।
घूर्णमानं यथा शैलं तदा मे कश्मलोऽभवत् ॥ १२.२६.७ ॥
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਰਥ ਤੋਂ ਡਿੱਗਦੇ, ਵੈਰੀ ਰਥਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਡੋਲਦਾ ਵੇਖ ਕੇ ਤਦ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਆ ਗਈ।
12.26.8
यः सवाणधनुष्पाणिर्योधयामास भार्गवम् ।
बहून्यहानि कौरव्यः कुरुक्षेत्रे महामृधे ॥ १२.२६.८ ॥
ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬਾਣ ਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਫੜ ਕੇ ਕੁਰੂਕਸ਼ੇਤਰ ਦੇ ਮਹਾਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਾਰਗਵ (ਪਰਸ਼ੂਰਾਮ) ਨਾਲ ਕਈ ਦਿਨ ਲੜਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕੌਰਵ ਸੀ।
12.26.9
समेतं पार्थिवं क्षत्रं वाराणस्यां नदीसुतः ।
कन्यार्थमाह्वयद्वीरो रथेनैकेन संयुगे ॥ १२.२६.९ ॥
ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ, ਗੰਗਾਪੁੱਤਰ ਉਸ ਵੀਰ ਨੇ ਕੰਨਿਆ ਲਈ ਇਕੱਲੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਲਲਕਾਰਿਆ।
12.26.10
येन चोग्रायुधो राजा चक्रवर्ती दुरासदः ।
दग्धश्चास्त्रप्रतापेन स मया युधि पातितः ॥ १२.२६.१० ॥
ਜਿਸਨੇ ਭਿਆਨਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਚੱਕਰਵਰਤੀ, ਅਜਿੱਤ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਅਸਤ੍ਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤਾਪ ਨਾਲ ਸਾੜਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਮੈਂ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਡੇਗਿਆ।
12.26.11
स्वयं मृत्युं रक्षमाणः पाञ्चाल्यं यः शिखण्डिनम् ।
न बाणैः पातयामास सोऽर्जुनेन निपातितः ॥ १२.२६.११ ॥
ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਜਿਸਨੇ ਪਾਂਚਾਲ ਵੀਰ ਸ਼ਿਖੰਡੀ ਨੂੰ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਡੇਗਿਆ, ਉਹ ਅਰਜੁਨ ਦੁਆਰਾ ਡੇਗਿਆ ਗਿਆ।
12.26.12
यदैनं पतितं भूमावपश्यं रुधिरोक्षितम् ।
तदैवाविशदन्युग्रो ज्वरो मां मुनिसत्तम ॥ १२.२६.१२ ॥
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਿਆ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਮੁਨੀਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤਦੋਂ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਤਾਪ ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ।
12.26.13
येन संवर्धिता बाला येन स्म परिरक्षिताः ।
स मया राज्यलुब्धेन पापेन गुरुधातिना।
अल्पकालस्य राज्यस्य कृते मूढेन पातितः ॥ १२.२६.१३ ॥
ਜਿਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਰਾਜ ਦੇ ਲੋਭ ਵਿੱਚ, ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ-ਘਾਤਕ ਬਣ ਕੇ, ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਲ, ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਰਾਜ ਲਈ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ।
12.26.14
आचार्यश्च महेष्वासः सर्वपार्थिवपूजितः ।
अभिगम्य रणे मिथ्या पापेनोक्तः सुतं प्रति ॥ १२.२६.१४ ॥
ਮਹਾਨ ਧਨੁਰਧਾਰੀ, ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਤ ਆਚਾਰੀਆ, ਰਣ ਵਿੱਚ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਪਾਪੀ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਬਾਰੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
12.26.15
तन्मे दहति गात्राणि यन्मां गुरुरभाषत ।
सत्यमाख्याहि राजंस्त्वं यदि जीवति मे सुतः ॥ १२.२६.१५ ॥
ਗੁਰੂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸੋ।
12.26.16
सत्यमामर्शयन्विप्रो मयि तत्परिपृष्टवान् ।
कुञ्जरं चान्तरं कृत्वा मिथ्योपचरितो मया ॥ १२.२६.१६ ॥
ਸੱਚ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਦੇ ਹੋਏ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪੁੱਛਿਆ; ਹਾਥੀ ਨੂੰ ਭੇਦ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਝੂਠ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਗਈ।
12.26.17
सुभृशं राज्यलुब्धेन पापेन गुरुघातिना ।
सत्यकञ्चुकमुन्मुच्य मया स गुरुराहवे ॥ १२.२६.१७ ॥
ਬਹੁਤ ਰਾਜ-ਲੋਭੀ, ਪਾਪੀ, ਗੁਰੂ-ਘਾਤਕ ਮੈਂ ਸੱਚ ਦਾ ਕਵਚ ਉਤਾਰ ਕੇ ਰਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਗੁਰੂ (ਡੇਗਿਆ)।
12.26.18
अश्वत्थामा हत इति निरुक्तः कुञ्जरे हते ।
काँल्लोकांस्तु गमिष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १२.२६.१८ ॥
'ਅਸ਼ਵੱਥਾਮਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ' ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਥੀ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ। ਇੰਨਾ ਦੁਸ਼ਕਰ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਕਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ?
12.26.19
अघातयं च यत्कर्णं समरेष्वपलायिनम् ।
ज्येष्ठभ्रातरमत्युग्रः को मत्तः पापकृत्तमः ॥ १२.२६.१९ ॥
ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਹਟਣ ਵਾਲੇ ਕਰਣ ਨੂੰ, ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਮਰਵਾਇਆ। ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਕੌਣ ਹੈ?
12.26.20
अभिमन्युं च यद्वालं जातं सिंहमिवाद्रिषु ।
प्रावेशयमहं लुब्धो वाहिनीं द्रोणपालिताम् ॥ १२.२६.२० ॥
ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੇ ਬਾਲਕ ਅਭਿਮਨਿਊ ਨੂੰ, ਲੋਭ ਕਾਰਨ, ਦ੍ਰੋਣ ਦੀ ਰੱਖੀ ਫ਼ੌਜ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
12.26.21
तदाप्रभृति वीभत्सुं न शक्नोमि निरीक्षितुम् ।
कृष्णं च पुण्डरीकाक्षं किल्विषी भ्रूणहा यथा ॥ १२.२६.२१ ॥
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਵੀਭਤਸੂ (ਅਰਜੁਨ) ਵੱਲ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਕਮਲ-ਨੈਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ, ਭਰੂਣ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਪੀ ਵਾਂਗ।
12.26.22
द्रौपदीं चाप्यदुःखार्हां पञ्चपुत्रैर्विनाकृताम् ।
शोचामि पृथिवीं हीनां पञ्चभिः पर्वतैरिव ॥ १२.२६.२२ ॥
ਦੁੱਖ ਦੇ ਯੋਗ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੜੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਲਈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਪਰਬਤਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਹੋਈ ਉਸ ਲਈ ਮੈਂ ਸੋਗ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
12.26.23
सोऽहमागस्करः पापः पृथिवीनाशकारकः ।
आसीन एवमेवेदं शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १२.२६.२३ ॥
ਮੈਂ, ਪਾਪੀ ਅਪਰਾਧੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੈਠ ਕੇ ਇਸ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿਆਂਗਾ।
12.26.24
प्रायोपविष्टं जानीध्वमथ मां गुरुघातिनम् ।
जातिष्वन्यास्वपि यथा न भवेयं कुलान्तकृत् ॥ १२.२६.२४ ॥
ਹੁਣ ਜਾਣੋ: ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨ ਕਰ ਕੇ ਬੈਠੇ ਮੈਨੂੰ, ਗੁਰੂ-ਘਾਤਕ ਨੂੰ। ਹੋਰ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੁਲ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਾ ਬਣਾਂ।
12.26.25
न भोक्ष्ये न च पानीयमुपयोक्ष्ये कथंचन ।
शोषयिष्ये प्रियान्प्राणानिहस्थोऽहं तपोधनाः ॥ १२.२६.२५ ॥
ਮੈਂ ਨਾ ਖਾਵਾਂਗਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਪੀਵਾਂਗਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੋਗ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ। ਇੱਥੇ ਹੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸੁਕਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਹੇ ਤਪੋਧਨੋ।
12.26.26
यथेष्टं गम्यतां काममनुजाने प्रसाद्य वः ।
सर्वे मामनुजानीत त्यक्ष्यामीदं कलेवरम् ॥ १२.२६.२६ ॥
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਓ; ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਕੇ ਵਿਦਾਇਗੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤਿਆਗਾਂਗਾ।
12.26.27
तमेवंवादिनं पार्थं बन्धुशोकेन विह्वलम् ।
मैवमित्यब्रवीद्व्यासो निगृह्य मुनिसत्तमः ॥ १२.२६.२७ ॥
ਬੰਧੂਆਂ ਦੇ ਸ਼ੋਕ ਨਾਲ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋ ਕੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲਦੇ ਉਸ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਮੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਵਿਆਸ ਨੇ ਰੋਕ ਕੇ ਕਿਹਾ, "ਏਦਾਂ ਨਾ ਕਰ।"
12.26.28
अतिवेलं महाराज न शोकं कर्तुमर्हसि ।
पुनरुक्तं तु वक्ष्यामि दिष्टमेतदिति प्रभो ॥ १२.२६.२८ ॥
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸ਼ੋਕ ਕਰਨਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਿਸਮਤ ਦਾ ਲੇਖ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਂ ਫਿਰ ਕਹਾਂਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
12.26.29
संयोगा विप्रयोगाश्च जातानां प्राणिनां ध्रुवम् ।
बुद्धुदा इव तोयेषु भवन्ति न भवन्ति च ॥ १२.२६.२९ ॥
ਜਨਮੇ ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਅਤੇ ਵਿਯੋਗ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਨ। ਉਹ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬੁਲਬੁਲਿਆਂ ਵਾਂਗ ਉੱਠਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਵੀ ਉੱਠਦੇ।
12.26.30
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं हि जीवितम् ॥ १२.२६.३० ॥
ਸਾਰੇ ਸੰਚੈ ਨਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਸਾਰੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਡਿੱਗਣ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਸੰਯੋਗ ਵਿਯੋਗ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ; ਜੀਵਨ ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਮੌਤ ਵਿੱਚ ਖਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
12.26.31
सुखं दुःखान्तमालस्यं दाक्ष्यं दुःखं सुखोदयम् ।
भूतिः श्रीर्ह्रीर्धृतिः कीर्तिर्दक्षे वसति नालसे ॥ १२.२६.३१ ॥
ਸੁਖ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਆਲਸ (ਹੈ); ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਸੁਖ ਦਾ ਉਦੈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵਿਭੂਤੀ, ਸ਼੍ਰੀ, ਲਾਜ, ਧੀਰਜ, ਕੀਰਤੀ ਕੁਸ਼ਲ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਆਲਸੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ।
12.26.32
नालं सुखाय सुहृदो नाले दुःखाय शत्रवः ।
न च प्रज्ञालमर्थेभ्यो न सुखेभ्योऽप्यलं धनम् ॥ १२.२६.३२ ॥
ਮਿੱਤਰ ਸੁਖ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ; ਵੈਰੀ ਦੁੱਖ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ। ਬੁੱਧੀ ਧਨ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ; ਧਨ ਵੀ ਸੁਖਾਂ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ।
12.26.33
यथा सृष्टोऽसि कौन्तेय धात्रा कर्मसु तत्क्ररु ।
अत एव हि सिद्धिस्ते नेशस्त्वं ह्यात्मनो नृप ॥ १२.२६.३३ ॥
ਹੇ ਕੁੰਤੀਪੁੱਤਰ, ਜਿਵੇਂ ਧਾਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਰਚਿਆ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਕਰ। ਇਸੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਸਾਈਂ ਨਹੀਂ ਹੈਂ।