మహాభారతం · అధ్యాయం 12.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.26.1
अभिमन्यौ हते बाले द्रौपद्यास्तनयेषु च ।
धृष्टद्युम्ने विराटे च द्रुपदे च महीपतौ ॥ १२.२६.१ ॥
అభిమన్యుడు, ద్రౌపదీ పుత్రులు, ధృష్టద్యుమ్నుడు, విరాటుడు, రాజు ద్రుపదుడు హతులైనప్పుడు.
12.26.2
वृषसेने च धर्मज्ञे धृष्टकेतौ तु पार्थिवे ।
तथाऽन्येषु नरेन्द्रेषु नानादेश्येषु संयुगे ॥ १२.२६.२ ॥
వృషసేనుడు, ధర్మజ్ఞుడైన ధృష్టకేతువు, రాజు, ఇతర వివిధ దేశాల రాజులు యుద్ధంలో హతులైనప్పుడు.
12.26.3
न च मुञ्चति मां शोको ज्ञातिघातिनमातुरम् ।
राज्यकामुकमत्युग्रं स्ववंशोच्छेदकारिणम् ॥ १२.२६.३ ॥
బంధువులను చంపిన, బాధతో కుంగిన, రాజ్యకాంక్షగల, అతి క్రూరుడైన, తన వంశాన్ని నాశనం చేసిన నన్ను శోకం వదలడం లేదు.
12.26.4
यस्याङ्के क्रीडमानेन मया विपरिवर्तितम् ।
स मया राज्यलुब्धेन गाङ्गेयो युधि पातितः ॥ १२.२६.४ ॥
ఎవరి ఒడిలో ఆడుతూ నేను దొర్లాడానో, ఆ గాంగేయుడిని రాజ్యలోభంతో నేను యుద్ధంలో పడగొట్టాను.
12.26.5
यदा ह्येनं विघूर्णन्तं मदर्थं पार्थसायकैः ।
तक्ष्यमाणं यथा वज्रैः प्रेक्षमाणं शिखण्डिनम् ॥ १२.२६.५ ॥
నా కోసం పార్థుని బాణాలతో తిరుగుతూ, వజ్రాలచే కోయబడుతున్నట్లుగా, శిఖండిని చూస్తూ ఉన్న ఇతడిని (నేను చూసినప్పుడు).
12.26.6
जीर्णसिंहमिव प्राज्ञं नरसिंहं पितामहम् ।
कीर्यमाणं शरैर्दीप्तैर्दृष्ट्वा मे व्यथितं मनः ॥ १२.२६.६ ॥
ముసలి సింహంలా ఉన్న, ప్రాజ్ఞుడైన, నరసింహుడైన పితామహుడు మండే బాణాలతో గుచ్చబడటం చూసి నా మనస్సు వ్యథ చెందింది.
12.26.7
प्राड्भुखं सीदमानं च रथात्पररथारुजम् ।
घूर्णमानं यथा शैलं तदा मे कश्मलोऽभवत् ॥ १२.२६.७ ॥
తూర్పు వైపు ముఖం తిప్పి, రథం నుండి కూలుతూ, శత్రు రథాలను విరచేవాడిని పర్వతంలా తూలిపడుతుండగా చూసి అప్పుడు నాకు మూర్ఛ కలిగింది.
12.26.8
यः सवाणधनुष्पाणिर्योधयामास भार्गवम् ।
बहून्यहानि कौरव्यः कुरुक्षेत्रे महामृधे ॥ १२.२६.८ ॥
చేతిలో బాణాలు, విల్లు ధరించి కురుక్షేత్రంలోని మహా యుద్ధంలో భార్గవుడి (పరశురాముడి)తో అనేక రోజులు పోరాడిన కౌరవుడు.
12.26.9
समेतं पार्थिवं क्षत्रं वाराणस्यां नदीसुतः ।
कन्यार्थमाह्वयद्वीरो रथेनैकेन संयुगे ॥ १२.२६.९ ॥
వారణాసిలో సమావేశమైన క్షత్రియ రాజులను, గంగాపుత్రుడైన ఆ వీరుడు కన్య కోసం ఒంటరిగా రథంపై యుద్ధంలో సవాలు చేశాడు.
12.26.10
येन चोग्रायुधो राजा चक्रवर्ती दुरासदः ।
दग्धश्चास्त्रप्रतापेन स मया युधि पातितः ॥ १२.२६.१० ॥
భయంకర ఆయుధాలు గల, చక్రవర్తి, జయించరాని ఆ రాజును అస్త్ర ప్రతాపంతో దహించినవాడిని నేను యుద్ధంలో పడగొట్టాను.
12.26.11
स्वयं मृत्युं रक्षमाणः पाञ्चाल्यं यः शिखण्डिनम् ।
न बाणैः पातयामास सोऽर्जुनेन निपातितः ॥ १२.२६.११ ॥
తనను తాను మృత్యువు నుండి రక్షించుకుంటూ, పాంచాల వీరుడు శిఖండిని బాణాలతో పడగొట్టని అతడు అర్జునుడి చేత పడగొట్టబడ్డాడు.
12.26.12
यदैनं पतितं भूमावपश्यं रुधिरोक्षितम् ।
तदैवाविशदन्युग्रो ज्वरो मां मुनिसत्तम ॥ १२.२६.१२ ॥
అతడు రక్తంతో తడిసి నేలపై పడి ఉండటం చూసినప్పుడు, మునిశ్రేష్ఠా, అప్పుడే ఉగ్రమైన జ్వరం నాలో ప్రవేశించింది.
12.26.13
येन संवर्धिता बाला येन स्म परिरक्षिताः ।
स मया राज्यलुब्धेन पापेन गुरुधातिना।
अल्पकालस्य राज्यस्य कृते मूढेन पातितः ॥ १२.२६.१३ ॥
ఎవరు పిల్లలను పెంచారో, ఎవరు వారిని రక్షించారో, అతనిని నేను రాజ్యలోభంతో, పాపినై, గురుఘాతకుడనై, మూఢత్వంతో, కొద్ది కాలపు రాజ్యం కోసం పడగొట్టాను.
12.26.14
आचार्यश्च महेष्वासः सर्वपार्थिवपूजितः ।
अभिगम्य रणे मिथ्या पापेनोक्तः सुतं प्रति ॥ १२.२६.१४ ॥
మహాధనుర్ధరుడు, సర్వరాజులచే పూజితుడైన ఆచార్యుడు, యుద్ధంలో సమీపించి, పాపిచే తన కుమారుని గురించి అబద్ధంగా చెప్పబడ్డాడు.
12.26.15
तन्मे दहति गात्राणि यन्मां गुरुरभाषत ।
सत्यमाख्याहि राजंस्त्वं यदि जीवति मे सुतः ॥ १२.२६.१५ ॥
గురువు నాతో చెప్పిన మాట నా అవయవాలను దహిస్తోంది. రాజా, నా కుమారుడు బ్రతికి ఉంటే సత్యం చెప్పు.
12.26.16
सत्यमामर्शयन्विप्रो मयि तत्परिपृष्टवान् ।
कुञ्जरं चान्तरं कृत्वा मिथ्योपचरितो मया ॥ १२.२६.१६ ॥
సత్యాన్ని ఆలోచించిన ఆ బ్రాహ్మణుడు నన్ను దాన్ని గురించి అడిగాడు; ఏనుగును భేదంగా ఉంచి, నా చేత అబద్ధంగా సేవించబడ్డాడు.
12.26.17
सुभृशं राज्यलुब्धेन पापेन गुरुघातिना ।
सत्यकञ्चुकमुन्मुच्य मया स गुरुराहवे ॥ १२.२६.१७ ॥
అత్యంత రాజ్యలోభుడైన, పాపియైన, గురుఘాతకుడైన నేను, సత్య కవచాన్ని విడిచి, యుద్ధంలో ఆ గురువును (పడగొట్టాను).
12.26.18
अश्वत्थामा हत इति निरुक्तः कुञ्जरे हते ।
काँल्लोकांस्तु गमिष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १२.२६.१८ ॥
'అశ్వత్థామ చంపబడ్డాడు' అని ఏనుగు చంపబడినప్పుడు చెప్పబడింది. ఇంత కష్టమైన కర్మ చేసి నేను ఏ లోకాలకు వెళ్తాను?
12.26.19
अघातयं च यत्कर्णं समरेष्वपलायिनम् ।
ज्येष्ठभ्रातरमत्युग्रः को मत्तः पापकृत्तमः ॥ १२.२६.१९ ॥
యుద్ధాలలో ఎన్నడూ వెనుతిరగని కర్ణుడిని, నా అన్నను, నేను వధింపజేశాను. నాకంటే పెద్ద పాపి ఎవరు?
12.26.20
अभिमन्युं च यद्वालं जातं सिंहमिवाद्रिषु ।
प्रावेशयमहं लुब्धो वाहिनीं द्रोणपालिताम् ॥ १२.२६.२० ॥
పర్వతాలలో పుట్టిన సింహంలా ఉన్న బాలుడు అభిమన్యుని, లోభంతో, ద్రోణుడు కాపాడిన సేనలోకి నేను పంపాను.
12.26.21
तदाप्रभृति वीभत्सुं न शक्नोमि निरीक्षितुम् ।
कृष्णं च पुण्डरीकाक्षं किल्विषी भ्रूणहा यथा ॥ १२.२६.२१ ॥
ఆ సమయం నుండి వీభత్సుడిని (అర్జునుడిని) చూడలేకపోతున్నాను; పుండరీకాక్షుడైన కృష్ణుడిని కూడా. భ్రూణహత్య చేసిన పాపిలా.
12.26.22
द्रौपदीं चाप्यदुःखार्हां पञ्चपुत्रैर्विनाकृताम् ।
शोचामि पृथिवीं हीनां पञ्चभिः पर्वतैरिव ॥ १२.२६.२२ ॥
దుఃఖానికి అర్హురాలు కాకపోయినా, ఐదుగురు కుమారులను కోల్పోయిన ద్రౌపదికోసం, ఐదు పర్వతాలు లేని భూమిలా ఉన్న ఆమె కోసం నేను దుఃఖిస్తున్నాను.
12.26.23
सोऽहमागस्करः पापः पृथिवीनाशकारकः ।
आसीन एवमेवेदं शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १२.२६.२३ ॥
నేను, పాపియైన అపరాధిని, భూమి నాశనానికి కారణమైనవాడిని. ఇలాగే కూర్చుని ఈ శరీరాన్ని ఎండింపజేస్తాను.
12.26.24
प्रायोपविष्टं जानीध्वमथ मां गुरुघातिनम् ।
जातिष्वन्यास्वपि यथा न भवेयं कुलान्तकृत् ॥ १२.२६.२४ ॥
ఇప్పుడు తెలుసుకోండి: ప్రాయోపవేశం చేసి కూర్చున్న నన్ను, గురుఘాతకుడిని. ఇతర జన్మలలో కూడా కులాన్ని నాశనం చేసేవాడిని కాకుండా ఉండేందుకు.
12.26.25
न भोक्ष्ये न च पानीयमुपयोक्ष्ये कथंचन ।
शोषयिष्ये प्रियान्प्राणानिहस्थोऽहं तपोधनाः ॥ १२.२६.२५ ॥
నేను తినను, నీరు కూడా తాగను, ఏ విధంగానూ అనుభవించను. ఇక్కడే నిలబడి నా ప్రియమైన ప్రాణాలను ఎండించుకుంటాను, ఓ తపోధనులారా.
12.26.26
यथेष्टं गम्यतां काममनुजाने प्रसाद्य वः ।
सर्वे मामनुजानीत त्यक्ष्यामीदं कलेवरम् ॥ १२.२६.२६ ॥
మీ ఇష్టం వచ్చినట్లు వెళ్ళండి; మిమ్మల్ని ప్రసన్నం చేసి వీడ్కోలిస్తున్నాను. మీరందరూ నాకు అనుమతి ఇవ్వండి, ఈ శరీరాన్ని విడిచిపెడతాను.
12.26.27
तमेवंवादिनं पार्थं बन्धुशोकेन विह्वलम् ।
मैवमित्यब्रवीद्व्यासो निगृह्य मुनिसत्तमः ॥ १२.२६.२७ ॥
బంధువుల శోకంతో కలవరపడి ఇలా పలికిన ఆ పార్థుని మునిశ్రేష్ఠుడైన వ్యాసుడు అడ్డుకుని, "అలా చేయకు" అని అన్నాడు.
12.26.28
अतिवेलं महाराज न शोकं कर्तुमर्हसि ।
पुनरुक्तं तु वक्ष्यामि दिष्टमेतदिति प्रभो ॥ १२.२६.२८ ॥
మహారాజా, అతిగా శోకించడం నీకు తగదు. ఇది దైవవిధి అని మళ్ళీ చెబుతాను, ఓ ప్రభూ.
12.26.29
संयोगा विप्रयोगाश्च जातानां प्राणिनां ध्रुवम् ।
बुद्धुदा इव तोयेषु भवन्ति न भवन्ति च ॥ १२.२६.२९ ॥
పుట్టిన ప్రాణులకు కలయికలు, విడిపోవడాలు నిశ్చయం. అవి నీటిలో బుడగల్లా ఏర్పడతాయి, ఏర్పడకుండానూ పోతాయి.
12.26.30
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं हि जीवितम् ॥ १२.२६.३० ॥
అన్ని సంచయాలు నాశనంలో ముగుస్తాయి; అన్ని ఉన్నతులు పతనంలో ముగుస్తాయి. కలయికలు విడిపోవడంలో ముగుస్తాయి; జీవితం నిశ్చయంగా మరణంలో ముగుస్తుంది.
12.26.31
सुखं दुःखान्तमालस्यं दाक्ष्यं दुःखं सुखोदयम् ।
भूतिः श्रीर्ह्रीर्धृतिः कीर्तिर्दक्षे वसति नालसे ॥ १२.२६.३१ ॥
సుఖం దుఃఖంలో అంతమవుతుంది; బద్ధకం (ఉంటుంది); నైపుణ్యం వల్ల దుఃఖం, సుఖోదయం కలుగుతుంది. సంపద, శ్రీ, సిగ్గు, ధైర్యం, కీర్తి నైపుణ్యవంతునిలో నివసిస్తాయి; సోమరిలో కాదు.
12.26.32
नालं सुखाय सुहृदो नाले दुःखाय शत्रवः ।
न च प्रज्ञालमर्थेभ्यो न सुखेभ्योऽप्यलं धनम् ॥ १२.२६.३२ ॥
స్నేహితులు సుఖానికి సరిపోరు; శత్రువులు దుఃఖానికి సరిపోరు. ప్రజ్ఞ సంపదకు సరిపోదు; సంపద కూడా సుఖాలకు సరిపోదు.
12.26.33
यथा सृष्टोऽसि कौन्तेय धात्रा कर्मसु तत्क्ररु ।
अत एव हि सिद्धिस्ते नेशस्त्वं ह्यात्मनो नृप ॥ १२.२६.३३ ॥
కౌంతేయా, ధాత నిన్ను ఎలా సృష్టించాడో, అలాగే కర్మలలో దానిని చెయ్యి. అందుచేత నీకు సిద్ధి కలుగుతుంది. రాజా, నువ్వు నీకు నువ్వు ప్రభువు కావు.