മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.26.1
अभिमन्यौ हते बाले द्रौपद्यास्तनयेषु च ।
धृष्टद्युम्ने विराटे च द्रुपदे च महीपतौ ॥ १२.२६.१ ॥
അഭിമന്യു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോഴും, ദ്രൗപദിയുടെ പുത്രന്മാരിലും, ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനിലും, വിരാടനിലും, രാജാവായ ദ്രുപദനിലും.
12.26.2
वृषसेने च धर्मज्ञे धृष्टकेतौ तु पार्थिवे ।
तथाऽन्येषु नरेन्द्रेषु नानादेश्येषु संयुगे ॥ १२.२६.२ ॥
വൃഷസേനനിലും, ധർമ്മജ്ഞനായ ധൃഷ്ടകേതുവിലും, രാജാവിലും, വിവിധ ദേശങ്ങളിലെ മറ്റു രാജാക്കന്മാരിലും, യുദ്ധത്തിൽ.
12.26.3
न च मुञ्चति मां शोको ज्ञातिघातिनमातुरम् ।
राज्यकामुकमत्युग्रं स्ववंशोच्छेदकारिणम् ॥ १२.२६.३ ॥
ബന്ധുക്കളെ കൊന്ന, വേദനിക്കുന്ന, രാജ്യമോഹിയായ, അത്യുഗ്രനായ, സ്വന്തം വംശത്തെ നശിപ്പിച്ച എന്നെ ശോകം വിടുന്നില്ല.
12.26.4
यस्याङ्के क्रीडमानेन मया विपरिवर्तितम् ।
स मया राज्यलुब्धेन गाङ्गेयो युधि पातितः ॥ १२.२६.४ ॥
ആരുടെ മടിയിൽ കളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ മറിഞ്ഞുവീണുവോ, ആ ഗാംഗേയനെ രാജ്യമോഹത്താൽ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്തി.
12.26.5
यदा ह्येनं विघूर्णन्तं मदर्थं पार्थसायकैः ।
तक्ष्यमाणं यथा वज्रैः प्रेक्षमाणं शिखण्डिनम् ॥ १२.२६.५ ॥
എനിക്കുവേണ്ടി പാർത്ഥന്റെ അമ്പുകളാൽ ചുഴന്നുവീഴുന്ന, വജ്രങ്ങളാൽ മുറിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ശിഖണ്ഡിയെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തെ (ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ).
12.26.6
जीर्णसिंहमिव प्राज्ञं नरसिंहं पितामहम् ।
कीर्यमाणं शरैर्दीप्तैर्दृष्ट्वा मे व्यथितं मनः ॥ १२.२६.६ ॥
വൃദ്ധസിംഹത്തെപ്പോലെ, ജ്ഞാനിയും നരസിംഹവുമായ പിതാമഹൻ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് വേദനിച്ചു.
12.26.7
प्राड्भुखं सीदमानं च रथात्पररथारुजम् ।
घूर्णमानं यथा शैलं तदा मे कश्मलोऽभवत् ॥ १२.२६.७ ॥
കിഴക്കോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, രഥത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്ന, ശത്രുരഥങ്ങളെ തകർക്കുന്നവനെ പർവതംപോലെ ആടിയുലയുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് മോഹാലസ്യമുണ്ടായി.
12.26.8
यः सवाणधनुष्पाणिर्योधयामास भार्गवम् ।
बहून्यहानि कौरव्यः कुरुक्षेत्रे महामृधे ॥ १२.२६.८ ॥
കയ്യിൽ അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച്, കുരുക്ഷേത്രത്തിലെ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഭാർഗവനുമായി (പരശുരാമനുമായി) ഏറെ ദിവസം പൊരുതിയ കൗരവൻ.
12.26.9
समेतं पार्थिवं क्षत्रं वाराणस्यां नदीसुतः ।
कन्यार्थमाह्वयद्वीरो रथेनैकेन संयुगे ॥ १२.२६.९ ॥
വാരാണസിയിൽ ഒത്തുകൂടിയ ക്ഷത്രിയ രാജാക്കന്മാരെ, ഗംഗാപുത്രനായ ആ വീരൻ കന്യയ്ക്കുവേണ്ടി ഒറ്റ രഥത്തിൽ യുദ്ധത്തിന് വെല്ലുവിളിച്ചു.
12.26.10
येन चोग्रायुधो राजा चक्रवर्ती दुरासदः ।
दग्धश्चास्त्रप्रतापेन स मया युधि पातितः ॥ १२.२६.१० ॥
ഉഗ്രായുധങ്ങളുള്ള, ചക്രവർത്തിയായ, ആർക്കും അടുക്കാനാവാത്ത രാജാവിനെ അസ്ത്രപ്രതാപത്താൽ ദഹിപ്പിച്ചവനെ ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ വീഴ്ത്തി.
12.26.11
स्वयं मृत्युं रक्षमाणः पाञ्चाल्यं यः शिखण्डिनम् ।
न बाणैः पातयामास सोऽर्जुनेन निपातितः ॥ १२.२६.११ ॥
സ്വയം മൃത്യുവിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, പാഞ്ചാലവീരൻ ശിഖണ്ഡിയെ അമ്പുകളാൽ വീഴ്ത്താതിരുന്നവൻ, അവൻ അർജുനനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
12.26.12
यदैनं पतितं भूमावपश्यं रुधिरोक्षितम् ।
तदैवाविशदन्युग्रो ज्वरो मां मुनिसत्तम ॥ १२.२६.१२ ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് നിലത്ത് വീണുകിടക്കുന്നത് ഞാൻ കണ്ടപ്പോൾ, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾത്തന്നെ കഠിനമായ പനി എന്നിൽ പ്രവേശിച്ചു.
12.26.13
येन संवर्धिता बाला येन स्म परिरक्षिताः ।
स मया राज्यलुब्धेन पापेन गुरुधातिना।
अल्पकालस्य राज्यस्य कृते मूढेन पातितः ॥ १२.२६.१३ ॥
ആരാണ് കുട്ടികളെ വളർത്തിയത്, ആരാണ് അവരെ രക്ഷിച്ചത്, അവനെ ഞാൻ രാജ്യമോഹത്താൽ, പാപിയായി, ഗുരുഘാതകനായി, മൂഢതയാൽ, അല്പകാല രാജ്യത്തിനായി വീഴ്ത്തി.
12.26.14
आचार्यश्च महेष्वासः सर्वपार्थिवपूजितः ।
अभिगम्य रणे मिथ्या पापेनोक्तः सुतं प्रति ॥ १२.२६.१४ ॥
മഹാധനുർധരനും എല്ലാ രാജാക്കന്മാരാലും പൂജിതനുമായ ആചാര്യൻ, യുദ്ധത്തിൽ അടുത്തുചെന്നപ്പോൾ, പാപിയാൽ തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ച് വ്യാജമായി പറയപ്പെട്ടു.
12.26.15
तन्मे दहति गात्राणि यन्मां गुरुरभाषत ।
सत्यमाख्याहि राजंस्त्वं यदि जीवति मे सुतः ॥ १२.२६.१५ ॥
ഗുരു എന്നോട് പറഞ്ഞത് എന്റെ അവയവങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു. രാജാവേ, എന്റെ പുത്രൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെങ്കിൽ സത്യം പറയൂ.
12.26.16
सत्यमामर्शयन्विप्रो मयि तत्परिपृष्टवान् ।
कुञ्जरं चान्तरं कृत्वा मिथ्योपचरितो मया ॥ १२.२६.१६ ॥
സത്യം പരിഗണിച്ച ആ ബ്രാഹ്മണൻ എന്നോട് അത് ചോദിച്ചു; ആനയെ വ്യത്യാസമായി വെച്ച്, ഞാൻ കള്ളത്താൽ അദ്ദേഹത്തെ സേവിച്ചു.
12.26.17
सुभृशं राज्यलुब्धेन पापेन गुरुघातिना ।
सत्यकञ्चुकमुन्मुच्य मया स गुरुराहवे ॥ १२.२६.१७ ॥
അത്യന്തം രാജ്യമോഹിയായ, പാപിയായ, ഗുരുഘാതകനായ ഞാൻ, സത്യകവചം ഊരിയെറിഞ്ഞ്, യുദ്ധത്തിൽ ആ ഗുരുവിനെ (വീഴ്ത്തി).
12.26.18
अश्वत्थामा हत इति निरुक्तः कुञ्जरे हते ।
काँल्लोकांस्तु गमिष्यामि कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ १२.२६.१८ ॥
'അശ്വത്ഥാമാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു' എന്ന് ആന കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ പറയപ്പെട്ടു. ഇത്ര ദുഷ്കരമായ കർമ്മം ചെയ്ത് ഞാൻ ഏത് ലോകങ്ങളിൽ പോകും?
12.26.19
अघातयं च यत्कर्णं समरेष्वपलायिनम् ।
ज्येष्ठभ्रातरमत्युग्रः को मत्तः पापकृत्तमः ॥ १२.२६.१९ ॥
യുദ്ധങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും പിന്തിരിയാത്ത കർണനെ, എന്റെ ജ്യേഷ്ഠസഹോദരനെ, ഞാൻ വധിപ്പിച്ചു. എന്നെക്കാൾ വലിയ പാപി ആരുണ്ട്?
12.26.20
अभिमन्युं च यद्वालं जातं सिंहमिवाद्रिषु ।
प्रावेशयमहं लुब्धो वाहिनीं द्रोणपालिताम् ॥ १२.२६.२० ॥
പർവതങ്ങളിൽ ജനിച്ച സിംഹംപോലുള്ള ബാലൻ അഭിമന്യുവിനെ, ദ്രോണൻ കാത്ത സേനയിലേക്ക് ഞാൻ ലോഭത്താൽ അയച്ചു.
12.26.21
तदाप्रभृति वीभत्सुं न शक्नोमि निरीक्षितुम् ।
कृष्णं च पुण्डरीकाक्षं किल्विषी भ्रूणहा यथा ॥ १२.२६.२१ ॥
അന്നുമുതൽ വീഭത്സുവിനെ (അർജുനനെ) എനിക്ക് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല; താമരക്കണ്ണനായ കൃഷ്ണനെയും. ഗർഭഹത്യ ചെയ്ത പാപിയെപ്പോലെ.
12.26.22
द्रौपदीं चाप्यदुःखार्हां पञ्चपुत्रैर्विनाकृताम् ।
शोचामि पृथिवीं हीनां पञ्चभिः पर्वतैरिव ॥ १२.२६.२२ ॥
ദുഃഖത്തിന് അർഹയല്ലെങ്കിലും അഞ്ചു പുത്രന്മാരെ നഷ്ടപ്പെട്ട ദ്രൗപദിക്കുവേണ്ടിയും, അഞ്ചു പർവതങ്ങളില്ലാത്ത ഭൂമിപോലെയായ അവൾക്കുവേണ്ടിയും ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നു.
12.26.23
सोऽहमागस्करः पापः पृथिवीनाशकारकः ।
आसीन एवमेवेदं शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १२.२६.२३ ॥
ഞാൻ, പാപിയും കുറ്റവാളിയും, ഭൂമിയുടെ നാശകാരണവുമായവൻ. ഇങ്ങനെതന്നെ ഇരുന്ന് ഈ ശരീരം ഉണക്കിക്കളയും.
12.26.24
प्रायोपविष्टं जानीध्वमथ मां गुरुघातिनम् ।
जातिष्वन्यास्वपि यथा न भवेयं कुलान्तकृत् ॥ १२.२६.२४ ॥
ഇപ്പോൾ അറിയുക: പ്രായോപവേശം ചെയ്ത് ഇരിക്കുന്ന എന്നെ, ഗുരുഘാതകനെ. മറ്റു ജന്മങ്ങളിലും കുലനാശകനാകാതിരിക്കാൻ.
12.26.25
न भोक्ष्ये न च पानीयमुपयोक्ष्ये कथंचन ।
शोषयिष्ये प्रियान्प्राणानिहस्थोऽहं तपोधनाः ॥ १२.२६.२५ ॥
ഞാൻ ഭക്ഷിക്കില്ല, വെള്ളവും കുടിക്കില്ല, ഒരു വിധത്തിലും ഉപയോഗിക്കില്ല. ഇവിടെത്തന്നെ നിന്നുകൊണ്ട് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പ്രാണനെ ഉണക്കിക്കളയും, ഓ തപോധനന്മാരേ.
12.26.26
यथेष्टं गम्यतां काममनुजाने प्रसाद्य वः ।
सर्वे मामनुजानीत त्यक्ष्यामीदं कलेवरम् ॥ १२.२६.२६ ॥
നിങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ പോകാം; നിങ്ങളെ പ്രസാദിപ്പിച്ച് ഞാൻ യാത്രയാക്കുന്നു. നിങ്ങളെല്ലാവരും എനിക്ക് അനുമതി തരണം, ഞാൻ ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കും.
12.26.27
तमेवंवादिनं पार्थं बन्धुशोकेन विह्वलम् ।
मैवमित्यब्रवीद्व्यासो निगृह्य मुनिसत्तमः ॥ १२.२६.२७ ॥
ബന്ധുശോകത്താൽ വിഹ്വലനായി ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച ആ പാർത്ഥനെ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വ്യാസൻ തടഞ്ഞ് "അങ്ങനെ വേണ്ട" എന്നു പറഞ്ഞു.
12.26.28
अतिवेलं महाराज न शोकं कर्तुमर्हसि ।
पुनरुक्तं तु वक्ष्यामि दिष्टमेतदिति प्रभो ॥ १२.२६.२८ ॥
മഹാരാജാവേ, അതിരുകടന്ന് ദുഃഖിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. ഇത് വിധിയാണെന്ന് ഞാൻ വീണ്ടും പറയാം, ഓ പ്രഭോ.
12.26.29
संयोगा विप्रयोगाश्च जातानां प्राणिनां ध्रुवम् ।
बुद्धुदा इव तोयेषु भवन्ति न भवन्ति च ॥ १२.२६.२९ ॥
ജനിച്ച ജീവികൾക്ക് സംയോഗവും വിയോഗവും നിശ്ചയമാണ്. അവ വെള്ളത്തിലെ കുമിളകൾപോലെ ഉയർന്നുവരുന്നു, ഉയരാതെയും പോകുന്നു.
12.26.30
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं हि जीवितम् ॥ १२.२६.३० ॥
എല്ലാ സഞ്ചയങ്ങളും ക്ഷയത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; എല്ലാ ഉയർച്ചകളും പതനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. സംയോഗങ്ങൾ വിയോഗത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; ജീവിതം മരണത്തിൽ തന്നെ അവസാനിക്കുന്നു.
12.26.31
सुखं दुःखान्तमालस्यं दाक्ष्यं दुःखं सुखोदयम् ।
भूतिः श्रीर्ह्रीर्धृतिः कीर्तिर्दक्षे वसति नालसे ॥ १२.२६.३१ ॥
സുഖം ദുഃഖത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അലസത (ഉണ്ട്); ദക്ഷത കൊണ്ട് ദുഃഖവും സുഖോദയവും ഉണ്ടാകുന്നു. ഐശ്വര്യം, ശ്രീ, ലജ്ജ, ധൈര്യം, കീർത്തി ഇവ ദക്ഷനിൽ വസിക്കുന്നു; അലസനിൽ അല്ല.
12.26.32
नालं सुखाय सुहृदो नाले दुःखाय शत्रवः ।
न च प्रज्ञालमर्थेभ्यो न सुखेभ्योऽप्यलं धनम् ॥ १२.२६.३२ ॥
സുഹൃത്തുക്കൾ സുഖത്തിന് മതിയാകുന്നില്ല; ശത്രുക്കൾ ദുഃഖത്തിന് മതിയാകുന്നില്ല. ബുദ്ധി സമ്പത്തിന് മതിയാകുന്നില്ല; സമ്പത്തും സുഖങ്ങൾക്ക് മതിയാകുന്നില്ല.
12.26.33
यथा सृष्टोऽसि कौन्तेय धात्रा कर्मसु तत्क्ररु ।
अत एव हि सिद्धिस्ते नेशस्त्वं ह्यात्मनो नृप ॥ १२.२६.३३ ॥
കൗന്തേയ, ധാതാവ് നിന്നെ എങ്ങനെ സൃഷ്ടിച്ചുവോ അങ്ങനെതന്നെ കർമ്മങ്ങളിൽ അത് ചെയ്യുക. അതിനാൽ നിനക്ക് സിദ്ധി ഉണ്ടാകും. രാജാവേ, നീ നിന്റെ തന്നെ ഈശ്വരനല്ല.