مهابهاراتا · أدهيايا 12.263
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.263.1
प्रजासर्गनिमित्तं मे कार्यवत्तामिमां प्रभो ।
विद्धि सृष्टास्त्वया हीमा मा कुप्यासां पितामह ॥ १२.२६३.१ ॥
أيها الرب، اعلم أن هذا العمل مني إنما هو لأجل خلق الكائنات. أيها الجد، إنها خُلقت منك، فلا تغضب.
12.263.2
तव तेजोग्निना देव प्रजा दह्यन्ति सर्वशः ।
ता दृष्ट्वा मम कारुण्यं मा कुप्यासां जगत्प्रभो ॥ १२.२६३.२ ॥
أيها الإله، بنار جلالك تحترق الكائنات كلها احتراقًا. ولما رأيتها نشأت في نفسي الرحمة؛ أيها رب العالم، فلا تغضب.
12.263.3
न कुप्ये न च मे कामो नभवेयुः प्रजा इति ।
लाघवार्थं धरण्यास्तु ततः संहार इष्यते ॥ १२.२६३.३ ॥
لستُ غاضبًا، ولا رغبتي أن تزول الكائنات. ولتخفيف عبء الأرض يُراد الفناء.
12.263.4
इयं हि मां सदा देवी भारार्ता समचोदयत् ।
संहारार्थं महादेव भारेणाप्सु निमज्जती ॥ १२.२६३.४ ॥
هذه الإلهة، الأرض، المثقلة بحملها، ما فتئت تحثني دائمًا على الفناء. أيها الإله العظيم، إنها تغوص في المياه من ثقل حملها.
12.263.5
यदाऽहं नाधिगच्छामि बुद्ध्या बहु विचारयन् ।
संहारमासां वृद्धानां ततो मां क्रोध आविशत् ॥ १२.२६३.५ ॥
ولما أمعنتُ النظر بعقلي فلم أجد سبيلًا إلى إفناء هؤلاء الشيوخ، دخل الغضب في نفسي.
12.263.6
संहारात्त्वं निवर्तस्य मा क्रुधो विवुधेश्वर ।
मा प्रजाः स्थावरं चैव जङ्गमं च व्यनीनशः ॥ १२.२६३.६ ॥
ارجع عن الفناء أيها سيد الآلهة، ولا تغضب. لا تُفنِ الكائنات الساكنة والمتحركة إفناءً تامًا.
12.263.7
पल्वलानि च सर्वाणि सर्वं चैव तृणीलपम् ।
स्थावरं जङ्गमं चैव भूतग्रामं चतुर्विधम् ॥ १२.२६३.७ ॥
جميع البرك وكل عشب ونبات، الساكن والمتحرك، جماعة الكائنات الأربعة الأنواع.
12.263.8
अकाले भस्मसाद्भूतं जगत्सर्वमुपप्लुतम् ।
प्रसीद भगवन्साधो वर एष वृतो मया ॥ १२.२६३.८ ॥
في غير أوانه صار العالم كله رمادًا ويتألم. كن رحيمًا أيها الرب المبارك، أيها الصالح؛ هذا هو الوعد الذي سألته.
12.263.9
नष्टा न पुनरेष्यन्ति प्रजा ह्येताः कथंचन ।
तस्मान्निवर्ततामेतत्तेन स्वेनेव तेजसा ॥ १२.२६३.९ ॥
هذه الكائنات إذا هلكت لن تعود بأي حال. فليتراجع هذا الفناء بضيائه الخاص.
12.263.10
उपायमन्यं संपश्य भूतानां हितकाम्यया ।
यथामी जन्तवः सर्वे न दह्येरन्पितामह ॥ १२.२६३.१० ॥
من رغبة في خير الكائنات، فكّر في وسيلة أخرى كي لا تُحرق هذه الكائنات كلها، أيها الجد.
12.263.11
अभावं हि न गच्छेयुरुत्सन्नप्रजनाः प्रजाः ।
पुत्रत्वेनानुसंकल्प्ये तदाऽहं तप्य दानवैः।
अधिदैवे नियुक्तोस्मि त्वया लोकहितेप्सुना ॥ १२.२६३.११ ॥
ليلا تصل الكائنات التي انقطعت ذريتها إلى العدم. فإني حين أعدّها كأبنائي أتعذب من الدانافا. وأنت، الراغب في خير العوالم، عيّنتني على الشأن الإلهي.
12.263.12
त्वद्भवं हि जगन्नाथ एतत्स्थावरजङ्गमम् ।
प्रसाद्य त्वां महादेव याचाम्यावृत्तिजाः प्रजाः ॥ १२.२६३.१२ ॥
أيها الرب الكوني، إن هذا كله، الساكن والمتحرك، إنما وُلد منك. أيها الإله العظيم، إذ أسترضيك، أسأل عن الكائنات المولودة من جديد بالتجدد.
12.263.13
श्रुत्वा तु वचनं देवः स्थाणोर्नियतवाङ्भनाः ।
तेजस्तत्सन्निजग्राह पुनरेवान्तरात्मनि ॥ १२.२६३.१३ ॥
ولما سمع الإله كلام السّتھانو، وضبط كلامه وعقله، استرجع ذلك الوهج مرة أخرى إلى ذاته الباطنة.
12.263.14
ततोऽग्निमुपसंगृह्य भगवाँल्लोकपूजितः ।
प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च कल्पयामास वै प्रभुः ॥ १२.२६३.१४ ॥
ثم جمع الرب المبارك، المعبود من العوالم، تلك النار، وقرر الجريان والسكون معاً.
12.263.15
उपसंहरतस्तस्य तमग्निं रोषजं तदा ।
प्रादुर्बभूव विश्वेभ्यः खेभ्यो नारी महात्मनः ॥ १२.२६३.१५ ॥
وبينما كان العظيم النفس يسترجع تلك النار المولودة من الغضب، ظهرت امرأة من فضاءات جميع السماوات.
12.263.16
कृष्णरक्ताम्बरधरा कृष्णनेत्रतलान्तरा ।
दिव्यकुण्डलसंपन्ना दिव्याभरणभूषिता ॥ १२.२६३.१६ ॥
ترتدي ثياباً سوداء وحمراء، وفي أعماق عينيها حدقتان سوداوان، مزودة بأقراط إلهية ومزينة بحلي إلهية.
12.263.17
सा विनिःसृत्य वै खेभ्यो दक्षिणामाश्रिता दिशम् ।
ददृशाते च तां कन्यां देवौ विश्वेश्वरावुभौ ॥ १२.२६३.१७ ॥
خرجت من السماوات ولجأت إلى الجهة الجنوبية، ورأى الإلهان، سيدا الكون، تلك الفتاة.
12.263.18
तामाहूय तदा देवो लोकानामादिरीश्वरः ।
मृत्यो इति महीपाल जहि चेमाः प्रजा इति ॥ १२.२६३.१८ ॥
فاستدعاها حينئذ الإله، الرب الأول للعوالم، وقال: «يا موت، أهلك هذه الكائنات»؛ هكذا، يا حامي الأرض.
12.263.19
त्वं हि संहारबुद्ध्या मे चिन्तिता रुषितेन च ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजाः सजडपण्डिताः ॥ १२.२६३.१९ ॥
لقد فكّرتُ فيكِ في الغضب بقصد الإفناء. فلتُفنِ إذن جميع الكائنات، الجهّال منها والحكماء.
12.263.20
अविशेषेण चैव त्वं प्रजाः संहर कामिनि ।
मम त्वं हि नियोगेन श्रेयः परमवाप्स्यसि ॥ १२.२६३.२० ॥
وبلا تمييز، أيتها الحسناء، أفنِ الكائنات بأمري؛ فبذلك تنالين الخير الأسمى.
12.263.21
एवमुक्ता तु या देवी मृत्युः कमलमालिनी ।
प्रदध्यौ दुःखिता बाला साश्रुपातमतीव च ॥ १२.२६३.२१ ॥
فلما قيل لها ذلك، أخذت الإلهة الموت، ذات عقد اللوتس، الفتاة الحزينة، تفكّر، والدموع تنهمر غزيرة.
12.263.22
पाणिभ्यां चैव जग्राह तान्यश्रूणि जनेश्वरः ।
मानवानां हितार्थाय ययाचे पुनरेव ह ॥ १२.२६३.२२ ॥
فتلقّى سيّد الناس تلك الدموع بكفّيه، وسأل مرة أخرى من أجل خير البشر.