マハーバーラタ · 章 12.264
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.264.1
विनीय दुःखमबला साऽऽत्मनैवायतेक्षणा ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा तमेवावर्जिता तदा ॥ १२.२६४.१ ॥
悲しみを抑えて、その大きな目の弱い女は、合掌し彼に礼をして、自ら語り始めた。
12.264.2
त्वया सृष्टा कथं नारी मादृशी वदतां वर ।
रौद्रकर्माभिजायेत सर्वप्राणिभयंकरी ॥ १२.२६४.२ ॥
語る者の中で最も優れた方よ、あなたが創られた私のような女が、残酷な行いのために、すべての生き物の恐怖となって生まれるなどということがあり得ましょうか。
12.264.3
विभेम्यहमधर्मस्य धर्म्यमादिश कर्म मे ।
त्वं मां भीतामवेक्षस्व शिवेनेश्वरचक्षुषा ॥ १२.२६४.३ ॥
私は非法を恐れます。法にかなった務めをお示しください。怯える私を、慈悲深く、主なる眼差しでご覧ください。
12.264.4
बालान्वृद्धान्वयस्थांश्च न हरेयमनागसः ।
प्राणिनः प्राणिनामीश नमस्तेऽस्तु प्रसीद मे ॥ १२.२६४.४ ॥
私は子供、老人、中年の人々、罪なき生き物を奪ってはなりません。生き物の主よ、あなたに礼拝します。どうか私にお慈悲を。
12.264.5
प्रियान्पुत्रान्वयस्यांश्च भ्रातॄन्मातॄः पितृनपि ।
अपध्यास्यन्ति यद्येवं मृतास्तेभ्यो विभेम्यहम् ॥ १२.२६४.५ ॥
愛する息子たち、友人、兄弟、母や父が死んだ後に私をこのように呪うなら、私は彼らを恐れます。
12.264.6
कृपणाश्रुपरिक्लेदो दहेन्मां शाश्वतीः समाः ।
तेभ्योऽहं बलवद्भीता शरणं त्वामुपागता ॥ १२.२६४.६ ॥
哀れな者たちの涙に濡れた呪いは、私を永遠の年月にわたって焼き尽くすでしょう。彼らをひどく恐れて、私はあなたに庇護を求めて参りました。
12.264.7
यमस्य भवने देव पात्यन्ते पापकर्मिणः ।
प्रसादये त्वां वरद प्रसादं कुरु मे प्रभो ॥ १२.२६४.७ ॥
神よ、ヤマの館では悪行者が突き落とされます。恩寵を与えるお方よ、あなたに祈願します。主よ、私に恵みを賜れ。
12.264.8
एतदिच्छाम्यहं कामं त्वत्तो लोकपितामह ।
इच्छेयं त्वत्प्रसादाच्च तपस्तप्तुं महेश्वर ॥ १२.२६४.८ ॥
世界の祖父よ、これをあなたに願います。あなたの恩寵により、私は苦行を行いたいのです、偉大な主よ。
12.264.9
त्वं हिं संहारबुद्ध्या मे चिन्तिता रुषितेन च ।
तस्मात्संहर सर्वास्त्वं प्रजा मा च विचारय ॥ १२.२६४.९ ॥
私は怒りと破壊の意図であなたを考えました。ゆえに、すべての生き物を滅ぼしなさい。ためらってはならない。
12.264.10
एतदेवमवश्यं हि भविता नैतदन्यथा ।
क्रियतामनवद्याङ्गि यथोक्तं मद्वचोऽनघे ॥ १२.२६४.१० ॥
これは必ずこのようになり、他にはならない。欠点のない肢体の方よ、私の言葉のとおりになさい、罪なき方よ。
12.264.11
एवमुक्ता महाबाहो मृत्युः परपुरंजय ।
न व्याजहार तस्थौ च प्रह्वा भगवदुन्मुखी ॥ १२.२६४.११ ॥
このように呼びかけられても、死神は話さなかった。大いなる腕を持つ者、敵の城を征服する者よ。彼女は謙虚に、尊き主の方を向いて立っていた。
12.264.12
पुनः पुनरथोक्ता सा गतसत्त्वेव भामिनी ।
तूष्णीमासीत्ततो देवो लोकानामीश्वरेश्वरः ॥ १२.२६४.१२ ॥
幾度も呼びかけられたが、その輝く女性は生気を失ったかのように黙ったままだった。そこで、諸世界の主の主である神は沈黙した。
12.264.13
प्रससाद किल ब्रह्मा स्वयमेवात्मनाऽऽत्मनि ।
स्मयमानश्च लोकेशो लोकान्सर्वानवैक्षत ॥ १२.२६४.१३ ॥
ブラフマーは自らのうちで自ら鎮まった。世界の主は微笑みながら、すべての世界を見渡した。
12.264.14
निवृत्तरोषे तस्मिंस्तु भगवत्यपराजिते ।
सा कन्याऽथ जगामास्य समीपादिति नःश्रुतम् ॥ १२.२६४.१४ ॥
あの不敗の尊き方の怒りが静まると、その乙女は彼のもとから去ったと、私たちは聞いている。
12.264.15
अपसृत्याप्रतिश्रुत्य प्रजासंहरणं तदा ।
त्वरमाणेव राजेन्द्र मृत्युर्धेनुकमभ्यगात् ॥ १२.२६४.१५ ॥
王の中の王よ、死は生き物の滅亡に同意することなく退き、そのとき急ぐかのようにダヌカのもとへ向かった。
12.264.16
सा तत्र परमं देवी तपोऽचरत दुश्चरम् ।
समा ह्येकपदे तस्थौ दशपद्मानि पञ्च च ॥ १२.२६४.१६ ॥
その女神はそこで、最高にして極めて困難な苦行を行った。片足で十のパドマと五（の期間）の間立ち続けた。
12.264.17
तां तथा कुर्वतीं तत्र तपः परमदुश्चरम् ।
पुनरेव महातेजा ब्रह्मा वचनमब्रवीत् ॥ १२.२६४.१७ ॥
彼女がそこで最も困難な苦行を行っていると、大いに輝く梵天は再びこの言葉を告げた。
12.264.18
कुरुष्व मे वचो मृत्यो तदनादृत्य सत्वरा ।
तथैवैकपदे तात पुनरन्यानि सप्त सा ॥ १२.२६४.१८ ॥
「死よ、それを顧みず、速やかに私の言葉を行え。」愛しい子よ、同じように彼女は片足でさらに七（の期間）立ち続けた。
12.264.19
तस्थौ पद्मानि षट् चैव पञ्च द्वे चैव मानद ।
भूयः पद्मायुतं तात मृगैः सह चचार सा ॥ १२.२६४.१९ ॥
彼女は六、五、二のパドマ期の間立ち続けた。尊敬を与える者よ、親愛なる者よ。そしてまた一万パドマ期の間、鹿とともにさまよった。
12.264.20
द्वे चायुते नरश्रेष्ठ वाय्वाहारा महामते ।
पुनरेव ततो राजन्मौनमातिष्ठदुत्तमम् ॥ १२.२६४.२० ॥
二アユタの間、人中の最勝よ、彼女はただ風だけを食として生きた。大いなる智者よ、そして王よ、その後彼女は至高の沈黙を守った。
12.264.21
अप्सु वर्षसहस्राणि सप्त चैकं च पार्थिव ।
ततो जगाम सा कन्या कौशिकीं नृपसत्तम ॥ १२.२६४.२१ ॥
彼女は水の中で七千年と一年を過ごした、王よ。その後、その乙女はカウシキー河へ向かった、王の中の最勝よ。
12.264.22
तत्र वायुजलाहारा चचार नियमं पुनः ।
ततो ययौ महाभागा गङ्गां मेरुं च केवलम् ॥ १२.२६४.२२ ॥
そこで風と水を食として、彼女は再び戒律を守った。その後、大いなる幸運の女よ、彼女はガンガーへ、そしてメール山だけへ行った。
12.264.23
तस्थौ दार्विव निश्चेष्टा प्रजानां हितकाम्यया ।
ततो हिमवतो मूर्ध्निं यत्र देवाः समीजिरे ॥ १२.२६४.२३ ॥
丸太のように身動きもせず、生き物の幸福を願って彼女は立ち続けた。それからヒマラヤの頂、神々が集まった場所で。
12.264.24
तत्राङ्गुष्ठेन राजेन्द्र निखर्वमचरत्तपः ।
तस्थौ पितामहं चैव तोषयामास यत्नतः ॥ १२.२६४.२४ ॥
そこで、王たちの主よ、彼女は一本の足指で立ち、ニカルヴァの間苦行を行った。そして立ち続けて、祖父（ブラフマー）を懸命に喜ばせた。
12.264.25
ततस्तामब्रवीत्तत्र लोकानां प्रपितामहः ।
किमिदं वर्तसे पुत्रि क्रियतां मम तद्वचः ॥ १२.२६४.२५ ॥
するとそこで諸世界の曾祖父は彼女に言った、「娘よ、お前は何をしているのか。私の言葉を実行せよ。」
12.264.26
ततोऽब्रवीत्पुनर्मृत्युर्भगवन्तं पितामहम् ।
न हरेयं प्रजा देव पुनस्त्वाऽहं प्रसादये ॥ १२.२६४.२६ ॥
するとまた死神は尊き祖父に言った、「神よ、私は生き物を奪いません。再びあなたに願います。」
12.264.27
तामधर्मभयाद्भीतां पुनरेव प्रयाचतीम् ।
तदाऽब्रवीद्देवदेवो निगृह्येदं वचस्ततः ॥ १२.२६४.२७ ॥
不正への恐れに怯え、再び願う彼女に、そのとき神々の神は言葉を抑えてこう告げた。
12.264.28
अधर्मो नास्ति ते मृत्यो संयच्छेमाः प्रजाः शुभे ।
मयाऽप्युक्तं मृषा भद्रे भविता नेह किंचन ॥ १२.२६४.२८ ॥
「死よ、お前には不正はない。吉祥なる者よ、これらの生き物を抑えよ。私が言ったことも偽りとなれ、善き者よ。ここには何も起こらないだろう。」
12.264.29
धर्मः सनातनश्च त्वामिहैवानुप्रवेक्ष्यति ।
अहं च विबुधाश्चैव त्वद्धिते निरताः सदा ॥ १२.२६४.२९ ॥
「永遠のダルマがここでお前の中に入るだろう。私と神々はいつもお前の幸せに心を向けている。」
12.264.30
इमन्यं च ते कामं ददानि मनसेप्सितम् ।
न त्वां दोषेण यास्यन्ति व्याधिसंपीडिताः प्रजाः ॥ १२.२६४.३० ॥
「さらに、お前の心が望むもう一つの願いを与えよう。病に苦しむ生き物たちは、罪によってお前のもとへ行くことはないだろう。」
12.264.31
पुरुषेषु च रूपेण पुरुषस्त्वं भविष्यसि ।
स्त्रीषु स्त्रीरूपिणी चैव तृतीयेषु नपुंसकम् ॥ १२.२६४.३१ ॥
男性の中では男の姿、女性の中では女の姿となり、第三の性の中では去勢者となるであろう。
12.264.32
सैवमुक्ता महाराज कृताञ्जलिरुवाच ह ।
पुनरेव महात्मानं नेति देवेशमव्ययम् ॥ १२.२६४.३२ ॥
偉大な王よ、そう言われた彼女は合掌して、再びその大いなる魂、不滅の神々の主に「いいえ」と言った。
12.264.33
तामब्रवीत्तदा देवो मृत्यो संहर मानवान् ।
अधर्मस्ते न भविता यथा ध्यास्याम्यहं शुभे ॥ १२.२६४.३३ ॥
そのとき神は彼女に言った。「死よ、人間たちを滅ぼせ。私が考えるとおり、吉祥な者よ、お前に不正はないであろう。」
12.264.34
त्वं हि शक्ता च युक्ता च पूर्वोत्पन्ना च भामिनि ।
अनुशिष्टा च निर्दोषा तस्मात्त्वं कुरु मे मतम् ॥ १२.२६४.३४ ॥
お前は有能で相応しく、最初に生まれた女性よ。教えを受け、非の打ち所がない。だから私の意志を果たせ。
12.264.35
यानश्रुबिन्दून्पतितानपश्यं ।
ये पाणिभ्यां धारितास्ते पुरस्तात्।
ते व्याधयो मानवान्घोररूपाः ।
प्राप्ते काले पीडयिष्यन्ति मृत्यो ॥ १२.२६४.३५ ॥
落ちる涙の滴を私は見た。手で受け止められたそれらは、恐ろしい姿の病であり、時が来れば人間を苦しめるであろう、死よ。
12.264.36
सर्वेषां त्वं प्राणिनामन्तकाले ।
कामक्रोधौ सहितौ योजयेथाः।
एवं धर्मस्त्वामुपैष्यत्यमोघो ।
न चाधर्मं लप्स्यसे तुल्यवृत्तिः ॥ १२.२६४.३६ ॥
すべての生きものの死の時に、お前は欲望と怒りを共に結びつけよ。こうして不朽の法がお前に近づき、行いの等しいお前は不正を得ないであろう。
12.264.37
एवं धर्मं पालयिष्यस्यथो त्वं ।
न चात्मानं मञ्जयिष्यस्यधर्मे।
तस्मात्कामं रोचयाभ्यागतं त्वं ।
सा त्वं साधो संहरस्वेह जन्तून् ॥ १२.२६४.३७ ॥
このようにしてお前はダルマを守り、アダルマに身を沈めることはないだろう。だから来たった欲望を受け入れよ。善き者よ、ここで生きものを滅ぼせ。
12.264.38
सा वै तदा मृत्युसंज्ञा कृतास्त्री ।
शापाद्भीता बाढमित्यब्रवीत्तम्।
अथो प्राणान्प्राणिनामन्तकाले ।
कामक्रोधौ प्राप्य नित्यं निहन्ति ॥ १२.२६४.३८ ॥
その時、死と名づけられた武器を持つ女は呪いを恐れて、「よろしい」と彼に言った。そして生きものの臨終には、欲と怒りを得て、常に息を断ち切るのである。
12.264.39
मृत्योर्ये ते व्याधयश्चाश्चुपाता ।
मनुष्याणां युज्यते यैः शरीरम्।
सर्वेषां वै प्राणिनां प्राणनान्ते ।
तस्माच्छोकं मा कृथा बुद्ध्य बुद्ध्या ॥ १२.२६४.३९ ॥
死の病やあの馬からの落下のような災いは、それによって人の身体が縛られるものであり、すべての生きものが息の終わりに遭うものである。ゆえに知性によって悟り、嘆くな。
12.264.40
सर्वे देवाः प्राणिनां प्राणनान्ते ।
गत्वा वृत्ताः सन्निवृत्तास्तथैव।
एवं सर्वे मानवाः प्राणनान्ते ।
गत्वा वृत्ता देववद्राजसिंह ॥ १२.२६४.४० ॥
すべての神々もまた、生きものの息の終わりに去っては戻ってくる。同じように。このように、すべての人々も息の終わりに神々のように去っていく、王者の中の獅子よ。
12.264.41
वायुर्भीमो भीमनादो महौजाः ।
सर्वेषां च प्राणिनां प्राणभूतः।
अनावृत्तिर्देहिनां देहपाते ।
तस्माद्वायुर्देवदेवो विशिष्टः ॥ १२.२६४.४१ ॥
ヴァーユは恐ろしく、轟く咆哮をもち、大いなる力を持つ。彼はすべての生き物の命の息である。身体を持つ者は身体が倒れた後に戻ることがない。ゆえにヴァーユは神々の神であり、最も優れている。
12.264.42
सर्वे देवा मर्त्यसंज्ञाविशिष्टाः ।
सर्वे मर्त्या देवसंज्ञाविशिष्टाः।
तस्मात्पुत्रं मा शुचो राजसिंह ।
पुत्रः स्वर्गं प्राप्यते मोदते हे ॥ १२.२६४.४२ ॥
すべての神々は死すべき者の名で特徴づけられ、すべての死すべき者は神々の名で特徴づけられる。ゆえに、王者の中の獅子よ、息子のために嘆くな。息子は天界に至り、喜び楽しむ。
12.264.43
एवं मृत्युर्देवसृष्टा प्रजानां ।
प्राप्ते काले संहरन्ती यथावत्।
तस्याश्चैव व्याधयस्तेऽश्रुपाताः ।
प्राप्ते काले संहरन्तीह जन्तून् ॥ १२.२६४.४३ ॥
このように神々が造った死は、時が来ると衆生を然るべく奪い去る。その病と涙もまた死に属する。時が来れば、死はここで生き物を奪い去る。