مهابهاراتا · أدهيايا 12.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.265.1
इमे वै मानसाः सर्वे धर्मं प्रति विशङ्किताः ।
कोऽयं धर्मः कुतो धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२६५.१ ॥
هذه الشكوك في النفس كلها تتعلق بالدهرما. ما هذه الدهرما، ومن أين تأتي الدهرما؟ أيها الجد، أخبرني بذلك.
12.265.2
धर्मस्त्वयमिहार्थः किममुत्रार्थोपि वा भवेत् ।
उभयार्थो हि वा धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२६५.२ ॥
هل غاية هذه الدهرما هنا وحدها، أم قد تكون لها غاية في العالم الآخر أيضًا؟ أم أن الدهرما للغايتين معًا؟ أيها الجد، أخبرني بذلك.
12.265.3
सदाचारः स्मृतिर्वेदास्त्रिविधं धर्मलक्षणम् ।
चतुर्थमर्थमप्याहुः कवयो धर्मलक्षणम् ॥ १२.२६५.३ ॥
السلوك الحسن والسمرتي والفيدا هي العلامات الثلاث للدهرما. ويسمي الحكماء الأرثا العلامة الرابعة للدهرما.
12.265.4
अविध्युक्तानि कर्माणि व्यवस्यन्त्युप्तमूषरे ।
लोकयात्रार्थमेवेह धर्मस्य नियमः कृतः ॥ १२.२६५.४ ॥
يباشر الناس أفعالًا لم يأمر بها الشرع، كالبذر المزروع في أرض قاحلة. وإنما وُضعت هنا قاعدة الدهرما لأجل نظام الحياة الدنيوية وحده.
12.265.5
उभयत्र सुखोदर्क इह चैव परत्र च ।
अलब्ध्वा निपुणं धर्मं पापः पापे प्रसज्जति ॥ १२.२६५.५ ॥
من لم يُدرك الدهرما الدقيقة، فإن الخاطئ يتعلق بالخطيئة، مع أن الدهرما تثمر ثمرة السعادة في الدنيا والآخرة معًا.
12.265.6
न च पापकृतः पापान्मुच्यन्ते केचिदापदि ।
अपापवादी भवति यथा भवति धर्मवित्।
धर्मस्य निष्ठा स्वाचारस्तमेवाश्रित्य चावसेत् ॥ १२.२६५.६ ॥
بعض من ارتكبوا الذنوب لا ينجون من الخطيئة حتى في الشدة. ومن يعرف الدهرما لا يكون ممن يتكلم بالسوء. أساس الدهرما هو سلوك المرء نفسه، فينبغي أن يعيش معتمدًا عليه وحده.
12.265.7
यथाधर्मसमाविष्टो धनं गृह्णाति तस्करः ।
रमते निर्हरस्तेनः परवित्तमराजके ॥ १२.२६५.७ ॥
كما يأخذ اللص المنغمس في الإثم المال، كذلك يفرح المختلس والسارق بمال غيره في أرض بلا ملك.
12.265.8
यदास्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति ।
तदा तेषां स्पृहयते ये वै तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ १२.२६५.८ ॥
حين يسلبه الآخرون ماله، يتمنى عندئذ ملكاً؛ وعندئذ يشتهي الذين يرضون بثرواتهم.
12.265.9
अभीतः शुचिरभ्येति राजद्वारमशङ्कितः ।
न हि दुश्चरितं किंचिदन्तरात्मनि पश्यति ॥ १२.२६५.९ ॥
الرجل الخالي من الخوف الطاهر يدنو من باب الملك دون وجل، لأنه لا يرى في نفسه أي فعل سيئ.
12.265.10
सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
सत्येन विधृतं सर्वं सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२६५.१० ॥
حسن هو قول الحق؛ ولا شيء أعلى من الحق. بالحق يُحفظ كل شيء، وفي الحق يثبت كل شيء.
12.265.11
अपि पापकृतो रौद्राः सत्यं कृत्वा मिथःकृतम् ।
अद्रोहमविसंवादं प्रवर्तन्ते तदाश्रयाः ॥ १२.२६५.११ ॥
حتى الأشرار القساة، إذ يحفظون الحق الذي عاهد بعضهم بعضاً عليه، يمضون دون خيانة أو نزاع، معتمدين عليه.
12.265.12
ते चेन्मिथ्या धृतिं कुर्युर्विनश्येयुरसंशयम् ।
न हर्तव्यं परधनमिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.२६५.१२ ॥
لو نقضوا عهدهم كذباً لهلكوا بلا ريب. ويعلم العارفون بالدارما أنه لا يجوز أن يُنتزع مال الغير.
12.265.13
मन्यन्ते बलवन्तस्तं दुर्बलैः संप्रवर्तितम् ।
यदा नियतिदौर्बल्यमथैषामेव रोचते ॥ १२.२६५.१३ ॥
يعدّ الأقوياء ذلك السلوك، الذي أطلقه الضعفاء، ضعفاً من القدر، حين يروق لهم هم أنفسهم.
12.265.14
न ह्यत्यन्तं बलयुता भवन्ति सुखिनोपि वा ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न कार्या ते कदाचन ॥ १२.२६५.१४ ॥
ولا يبقى ذوو القوة قويين تماماً إلى الأبد، ولا هم دائماً سعداء. لذلك لا يجب أن يتجه عقلك أبداً إلى الغش.
12.265.15
असाधुभ्योऽस्य न भयं न चौरेभ्यो न राजतः ।
अकिंचित्कस्यचित्कुर्वन्निर्भयः शुचिरावसेत् ॥ १२.२६५.१५ ॥
من لا يؤذي أحداً لا يخاف الأشرار ولا اللصوص ولا الملك. فليعش آمناً طاهراً.
12.265.16
सर्वतः शङ्कते स्तेनो मृगो ग्राममिवेयिवान् ।
बहुधाऽऽचरितं पापमन्यत्रैवानुपश्यति ॥ १२.२६५.१६ ॥
يخاف اللص من كل جهة، كغزال دخل قرية. والذنب الذي اقترفه بوجوه كثيرة لا يراه إلا في غيره.
12.265.17
मुदितः शुचिरभ्येति सर्वतो निर्भयः सदा ।
न हि दुश्चरितं किंचिदात्मनोऽन्येषु पश्यति ॥ १२.२६५.१७ ॥
الرجل المبتهج الطاهر يذهب إلى كل مكان دائماً بلا خوف، ولا يرى في غيره شيئاً من سوء سلوكه.
12.265.18
दातव्यमित्ययं धर्म उक्तो भूतहिते रतैः ।
तं मन्यन्ते धनयुताः कृपणैः संप्रवर्तितम् ॥ १२.२६५.१८ ॥
"ينبغي أن يُعطى" — هذا هو الواجب الذي أعلنه المنشغلون بخير الكائنات. أما الأغنياء فيعدّونه شيئاً أطلقه البخلاء.
12.265.19
यदा नियतिकार्पण्यमथैपामव रोचते ।
धनवन्तोपि नात्यन्तं भवन्ति सुखिनोपि वा ॥ १२.२६५.१९ ॥
عندما تروق لهم الشحّ الناشئ عن القدر، فإن الأغنياء أنفسهم لا يكونون سعداء تمامًا، ولا حتى راضين.
12.265.20
यदन्यैर्विहितं नेच्छेदात्मनः कर्म पूरुषः ।
न तत्परेषु कुर्वीत जानन्नप्रियमात्मनः ॥ १२.२६५.२० ॥
لا ينبغي للإنسان أن يفعل بغيره ما فعله الآخرون به، وما لا يريده لنفسه، عالمًا أنه مكروه له.
12.265.21
योऽन्यस्य स्यादुपपतिः स कं किं वक्तुमर्हति ।
यदन्यस्य ततः कुर्यान्न मृष्येदिति मे मतिः ॥ १२.२६५.२१ ॥
من يصير عشيقًا لامرأة غيره، فبماذا وبمن يحق له أن يتكلم؟ رأيي أنه لا ينبغي أن يفعل بغيره ما لا يحتمله هو نفسه.
12.265.22
जीवितुं यः स्वयं चेच्छेत्कथं सोऽन्यं प्रघातयेत् ।
यद्यदात्मन इच्छेत तत्परस्यापि चिन्तयेत् ॥ १२.२६५.२२ ॥
كيف يقتل غيره من يريد أن يعيش هو نفسه؟ وما يتمناه المرء لنفسه، فليفكر فيه لغيره أيضًا.
12.265.23
अतिरिक्तः संविभजेद्भोगैरन्यानकिंचनान् ।
एतस्मात्कारणाद्धात्रा कुसीदं संप्रवर्तितम् ॥ १२.२६५.२३ ॥
على من عنده فضل أن يقتسم متاعه مع المعوزين؛ ولهذا السبب أرسى الخالق عادة الإقراض بالفائدة.
12.265.24
यस्मिंस्तु देवाः समये सन्तिष्ठेरंस्तथा भवेत् ।
अथ चेल्लोभसमये स्थितिर्धर्मोऽपि शोभना ॥ १२.२६५.२४ ॥
وكما تثبت الآلهة في أوقاتها، فكذلك يكون؛ وإن بقي النظام حتى في زمن الطمع، فالدهرما أيضًا جميل.
12.265.25
सर्वं प्रियाभ्युपगतं पुण्यमाहुर्मनीषिणः ।
पश्यैतं लक्षणोद्देशं धर्माधर्मे युधिष्ठिर ॥ १२.२६५.२५ ॥
يسمّي الحكماء كل ما يُقبل بسرور فضيلةً. انظر، يا يудhiṣṭhira، إلى هذا الإشارة إلى علامات الدharma والأدharma.
12.265.26
लोकसंग्रहसंयुक्तं विधात्रा विहितं पुरा ।
सूक्ष्मधर्मार्थनियतं सतां चरितमुत्तमम् ॥ १२.२६५.२६ ॥
هذا السلوك الأسمى للأخيار، المتصل بحفظ العالم، قد قرّره الخالق في القديم، وثبّته في الدharma الدقيق والغاية.
12.265.27
धर्मलक्षणमाख्यातमेतत्ते कुरुसत्तम ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न ते कार्या कथंचन ॥ १२.२६५.२७ ॥
يا خير الكورو، لقد أُعلنت لك علامة الدharma هذه. فلا يتّجه عقلك إلى الاعوجاج بأي حال.