மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.265
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.265.1
इमे वै मानसाः सर्वे धर्मं प्रति विशङ्किताः ।
कोऽयं धर्मः कुतो धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२६५.१ ॥
இவை அனைத்தும் மனதின் ஐயங்கள், தர்மத்தைப் பற்றியவை. இந்தத் தர்மம் என்ன, தர்மம் எங்கிருந்து வருகிறது? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.265.2
धर्मस्त्वयमिहार्थः किममुत्रार्थोपि वा भवेत् ।
उभयार्थो हि वा धर्मस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२६५.२ ॥
இங்கே இது தர்மத்தின் பயனா, அல்லது மறுவுலகின் பயனும் இதில் உண்டா? அல்லது தர்மம் இரண்டு உலகிற்கும் பயன்படுவதா? பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.265.3
सदाचारः स्मृतिर्वेदास्त्रिविधं धर्मलक्षणम् ।
चतुर्थमर्थमप्याहुः कवयो धर्मलक्षणम् ॥ १२.२६५.३ ॥
நல்லொழுக்கம், ஸ்மிருதி, வேதங்கள் — இவை தர்மத்தின் மூன்று அடையாளங்கள். ஞானிகள் நான்காவதாக அர்த்தத்தையும் தர்மத்தின் அடையாளமாகச் சொல்கிறார்கள்.
12.265.4
अविध्युक्तानि कर्माणि व्यवस्यन्त्युप्तमूषरे ।
लोकयात्रार्थमेवेह धर्मस्य नियमः कृतः ॥ १२.२६५.४ ॥
விதியால் கட்டளையிடப்படாத செயல்களையும் மக்கள் வறண்ட நிலத்தில் விதைத்த விதைபோல் மேற்கொள்கிறார்கள். உலக வாழ்க்கையின் நடைமுறைக்காகவே இங்கு தர்மத்தின் நியதி வகுக்கப்பட்டுள்ளது.
12.265.5
उभयत्र सुखोदर्क इह चैव परत्र च ।
अलब्ध्वा निपुणं धर्मं पापः पापे प्रसज्जति ॥ १२.२६५.५ ॥
நுட்பமான தர்மத்தை அடையாதவன் பாவி, பாவத்திலேயே பற்றுக்கொள்கிறான். இம்மையிலும் மறுமையிலும் நல்ல பலனைத் தரும் தர்மம் இருந்தும் அவன் அதை அடையவில்லை.
12.265.6
न च पापकृतः पापान्मुच्यन्ते केचिदापदि ।
अपापवादी भवति यथा भवति धर्मवित्।
धर्मस्य निष्ठा स्वाचारस्तमेवाश्रित्य चावसेत् ॥ १२.२६५.६ ॥
பாவம் செய்தவர்கள் சிலர் ஆபத்திலும் பாவத்திலிருந்து விடுபடுவதில்லை. தர்மம் அறிந்தவன் பழிச்சொல் சொல்லாதவனாக இருக்கிறான். தர்மத்தின் அடித்தளம் தன் நடத்தை; அதையே பற்றிக்கொண்டு வாழ வேண்டும்.
12.265.7
यथाधर्मसमाविष्टो धनं गृह्णाति तस्करः ।
रमते निर्हरस्तेनः परवित्तमराजके ॥ १२.२६५.७ ॥
அதர்மத்தில் மூழ்கிய திருடன் செல்வத்தைக் கவர்கிறான்; அரசன் இல்லாத நாட்டில் கொள்ளைக்காரன் பிறரின் செல்வத்தில் மகிழ்கிறான்.
12.265.8
यदास्य तद्धरन्त्यन्ये तदा राजानमिच्छति ।
तदा तेषां स्पृहयते ये वै तुष्टाः स्वकैर्धनैः ॥ १२.२६५.८ ॥
அவனுடைய பொருளை மற்றவர்கள் கவரும்போது அவன் அரசனை விரும்புகிறான்; அப்போது தங்கள் சொந்த செல்வத்தில் நிறைவுற்றவர்களை அவன் விரும்புகிறான்.
12.265.9
अभीतः शुचिरभ्येति राजद्वारमशङ्कितः ।
न हि दुश्चरितं किंचिदन्तरात्मनि पश्यति ॥ १२.२६५.९ ॥
அஞ்சாதவனும் தூயவனுமானவன் அரசனின் வாயிலை சந்தேகமின்றி அணுகுகிறான்; ஏனெனில் அவன் உள்ளத்தில் எந்தத் தீய செயலையும் காண்பதில்லை.
12.265.10
सत्यस्य वचनं साधु न सत्याद्विद्यते परम् ।
सत्येन विधृतं सर्वं सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२६५.१० ॥
உண்மையின் சொல் நல்லது; உண்மையைவிட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை. உண்மையாலேயே எல்லாம் தாங்கப்படுகிறது; எல்லாம் உண்மையிலேயே நிலைபெற்றுள்ளது.
12.265.11
अपि पापकृतो रौद्राः सत्यं कृत्वा मिथःकृतम् ।
अद्रोहमविसंवादं प्रवर्तन्ते तदाश्रयाः ॥ १२.२६५.११ ॥
பாவம் செய்யும் கொடியோரும் தங்களுக்குள் செய்த சத்தியத்தைக் கடைப்பிடித்து, துரோகமும் சண்டையுமின்றி நடக்கின்றனர்; அதையே அவர்கள் ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்.
12.265.12
ते चेन्मिथ्या धृतिं कुर्युर्विनश्येयुरसंशयम् ।
न हर्तव्यं परधनमिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.२६५.१२ ॥
அவர்கள் பொய்யான உறுதிமொழி அளித்தால், சந்தேகமின்றி அழிந்துபோவார்கள். பிறரின் செல்வத்தைக் கவரக்கூடாது என்று தர்மம் அறிந்தவர்கள் கூறுகின்றனர்.
12.265.13
मन्यन्ते बलवन्तस्तं दुर्बलैः संप्रवर्तितम् ।
यदा नियतिदौर्बल्यमथैषामेव रोचते ॥ १२.२६५.१३ ॥
பலவான்கள் பலவீனர்களால் தொடங்கப்பட்ட அதை விதியின் பலவீனம் என்று கருதுகின்றனர்; அது அவர்களுக்கு விருப்பமாக இருக்கும்போது.
12.265.14
न ह्यत्यन्तं बलयुता भवन्ति सुखिनोपि वा ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न कार्या ते कदाचन ॥ १२.२६५.१४ ॥
பலமுள்ளவர்கள் எப்போதும் முழுமையாக இருப்பதில்லை, சுகமாக இருப்பவர்களும் அல்ல. ஆகவே உன் புத்தி ஒருபோதும் வஞ்சனையில் ஈடுபடக்கூடாது.
12.265.15
असाधुभ्योऽस्य न भयं न चौरेभ्यो न राजतः ।
अकिंचित्कस्यचित्कुर्वन्निर्भयः शुचिरावसेत् ॥ १२.२६५.१५ ॥
யாருக்கும் சிறிதும் தீங்கு செய்யாதவனுக்கு தீயோரிடமிருந்தோ, திருடர்களிடமிருந்தோ, அரசனிடமிருந்தோ பயம் இல்லை. அவன் அச்சமின்றி, தூய்மையுடன் வாழட்டும்.
12.265.16
सर्वतः शङ्कते स्तेनो मृगो ग्राममिवेयिवान् ।
बहुधाऽऽचरितं पापमन्यत्रैवानुपश्यति ॥ १२.२६५.१६ ॥
திருடன் கிராமத்துக்கு வந்த மான் போல எல்லாப் பக்கங்களிலும் அஞ்சுகிறான். பல வகையாகச் செய்த பாவத்தை அவன் பிறரிடமே காண்கிறான்.
12.265.17
मुदितः शुचिरभ्येति सर्वतो निर्भयः सदा ।
न हि दुश्चरितं किंचिदात्मनोऽन्येषु पश्यति ॥ १२.२६५.१७ ॥
மகிழ்ச்சியும் தூய்மையும் உள்ளவன் எப்போதும் அஞ்சாமல் எல்லா இடங்களிலும் செல்கிறான்; தன்னுடைய தீய நடத்தையை அவன் பிறரில் காண்பதில்லை.
12.265.18
दातव्यमित्ययं धर्म उक्तो भूतहिते रतैः ।
तं मन्यन्ते धनयुताः कृपणैः संप्रवर्तितम् ॥ १२.२६५.१८ ॥
"கொடுக்கவேண்டும்" என்பது இந்த தர்மம் என்று உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவர்கள் கூறினர். செல்வமுடையோர் அதை கஞ்சர்களால் தொடங்கப்பட்டது என்று கருதுகின்றனர்.
12.265.19
यदा नियतिकार्पण्यमथैपामव रोचते ।
धनवन्तोपि नात्यन्तं भवन्ति सुखिनोपि वा ॥ १२.२६५.१९ ॥
அவர்களுக்கு விதியால் வந்த கஞ்சத்தனம் விருப்பமானால், செல்வந்தர்களும் முற்றிலும் மகிழ்ச்சியாக இருப்பதில்லை, அல்லது சுகமாக இருப்பதுமில்லை.
12.265.20
यदन्यैर्विहितं नेच्छेदात्मनः कर्म पूरुषः ।
न तत्परेषु कुर्वीत जानन्नप्रियमात्मनः ॥ १२.२६५.२० ॥
ஒருவன் தனக்கு விரும்பாத, பிறரால் செய்யப்பட்ட செயலை, தனக்கு அது துன்பம் தரும் என்று அறிந்து, பிறரிடம் செய்யக்கூடாது.
12.265.21
योऽन्यस्य स्यादुपपतिः स कं किं वक्तुमर्हति ।
यदन्यस्य ततः कुर्यान्न मृष्येदिति मे मतिः ॥ १२.२६५.२१ ॥
பிறன் மனைவியுடன் உறவு கொள்பவன் யாரிடம் எதைச் சொல்லத் தகுதியுடையவன்? பிறருக்கு அவன் செய்வதை அவன் தானும் பொறுக்க மாட்டான் என்பதே என் கருத்து.
12.265.22
जीवितुं यः स्वयं चेच्छेत्कथं सोऽन्यं प्रघातयेत् ।
यद्यदात्मन इच्छेत तत्परस्यापि चिन्तयेत् ॥ १२.२६५.२२ ॥
தான் வாழ விரும்புபவன், பிறரை எவ்வாறு கொல்லுவான்? தனக்கு எது விரும்புகிறதோ அதையே பிறருக்கும் எண்ண வேண்டும்.
12.265.23
अतिरिक्तः संविभजेद्भोगैरन्यानकिंचनान् ।
एतस्मात्कारणाद्धात्रा कुसीदं संप्रवर्तितम् ॥ १२.२६५.२३ ॥
மிகுதியாக உடையவன் பொருட்களை வறியவர்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். இந்தக் காரணத்தால்தான் படைப்பாளன் வட்டிக்குக் கொடுக்கும் முறையை நிறுவினான்.
12.265.24
यस्मिंस्तु देवाः समये सन्तिष्ठेरंस्तथा भवेत् ।
अथ चेल्लोभसमये स्थितिर्धर्मोऽपि शोभना ॥ १२.२६५.२४ ॥
தேவர்களும் தத்தமது காலத்தில் நிலைபெறுவது போல் அது அமையும். பேராசை நிலவும் காலத்திலும் நிலைத்த ஒழுங்கு இருந்தால் தர்மமும் சிறப்புடையதே.
12.265.25
सर्वं प्रियाभ्युपगतं पुण्यमाहुर्मनीषिणः ।
पश्यैतं लक्षणोद्देशं धर्माधर्मे युधिष्ठिर ॥ १२.२६५.२५ ॥
ஞானிகள் விருப்பத்துடன் ஏற்கப்படுவதெல்லாம் புண்ணியம் என்கிறார்கள். யுதிஷ்டிரா, தர்மத்துக்கும் அதர்மத்துக்கும் உள்ள இந்த அடையாளக் குறிப்பைப் பார் என்றார்.
12.265.26
लोकसंग्रहसंयुक्तं विधात्रा विहितं पुरा ।
सूक्ष्मधर्मार्थनियतं सतां चरितमुत्तमम् ॥ १२.२६५.२६ ॥
நல்லோரின் இந்த உயர்ந்த நடத்தை, பண்டைய காலத்தில் படைப்பாளரால் உலகைக் காக்கும் நோக்குடனும், நுட்பமான தர்மத்திலும் பொருளிலும் நிலைபெறுமாறு விதிக்கப்பட்டது.
12.265.27
धर्मलक्षणमाख्यातमेतत्ते कुरुसत्तम ।
तस्मादनार्जवे बुद्धिर्न ते कार्या कथंचन ॥ १२.२६५.२७ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, தர்மத்தின் அடையாளம் இது உனக்குச் சொல்லப்பட்டது. ஆகவே எந்த வகையிலும் உன் புத்தியை வக்கிரத்தில் செலுத்தாதே.