ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.269
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.269.1
यथा प्रवर्तितो धर्मस्तुलां धारयता त्वया ।
स्वर्गद्वारं च वत्तिं च भूतानामवरोत्स्यते ॥ १२.२६९.१ ॥
ತುಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ನೀನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರವರ್ತಿಸಿರುವೆಯೋ, ಅದರಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರವೂ ಜೀವನೋಪಾಯವೂ ತಡೆಯಲ್ಪಡವು.
12.269.2
कृष्या ह्यन्नं प्रभवति ततस्त्वमपि जिवसि ।
पशुभिश्चौषधीभिश्च मर्त्या जीवन्ति वाणिज ॥ १२.२६९.२ ॥
ಕೃಷಿಯಿಂದಲೇ ಅನ್ನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಅದರಿಂದ ನೀನೂ ಬದುಕುತ್ತೀಯ. ಪಶುಗಳಿಂದ, ಔಷಧಿಗಳಿಂದ, ವ್ಯಾಪಾರದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
12.269.3
ततो यज्ञः प्रभवति नास्तिक्यमपि जल्पसि ।
न हि वर्तेदयं लोको वार्तामुत्सृज्य केवलाम् ॥ १२.२६९.३ ॥
ಅದರಿಂದಲೇ ಯಜ್ಞ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಆದರೂ ನೀನು ನಾಸ್ತಿಕತೆಯನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವೆ. ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬಿಟ್ಟರೆ ಈ ಲೋಕ ನಡೆಯದು.
12.269.4
वक्ष्यामि जाजले वृत्तिं नास्मि ब्राह्मण नास्तिकः ।
न यज्ञं च विनिन्दामि यज्ञवित्तु सुदुर्लभः ॥ १२.२६९.४ ॥
ಓ ಜಾಜಲಿ, ಜೀವನೋಪಾಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವೆನು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ನಾಸ್ತಿಕನಲ್ಲ; ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾನು ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಅತಿ ದುರ್ಲಭರು.
12.269.5
नमो ब्राह्मण यज्ञाय ये च यज्ञविदो जनाः ।
स्वयज्ञं ब्राह्मणा हित्वा क्षत्रयज्ञमनुष्ठिताः ॥ १२.२६९.५ ॥
ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಲ್ಲವರಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ. ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
12.269.6
लुब्धैर्वित्तपरैर्ब्रह्मन्नास्तिकैः संप्रवर्तितम् ।
वेदवादानभिज्ञानां सत्याभासमिवानृतम् ॥ १२.२६९.६ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಲೋಭಿಗಳು, ಧನಾಸಕ್ತರು, ವೇದವಚನಗಳನ್ನು ಅರಿಯದ ನಾಸ್ತಿಕರು ಇದನ್ನು ಪ್ರವರ್ತಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಸತ್ಯದಂತೆ ತೋರುವ ಸುಳ್ಳು.
12.269.7
इदं देयमिदं देयमिति नान्यच्चिकीर्षति ।
अतः स्तैन्यं प्रभवति विकर्माणि च जाजले ॥ १२.२६९.७ ॥
'ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನನ್ನೂ ಅವನು ಮಾಡಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಓ ಜಾಜಲಿ, ಕಳ್ಳತನವೂ ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ.
12.269.8
यदेव सुकृतं हव्यं तेन तुष्यन्ति देवताः ।
नमस्कारेण हविषा स्वाध्यायैरौषधैस्तथा।
पूजा स्याद्देवतानां हि यथाशास्त्रनिदर्शनम् ॥ १२.२६९.८ ॥
ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮವೂ ಹವ್ಯವೂ ಯಾವುದೋ ಅದರಿಂದಲೇ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ — ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ, ಹವಿಸ್ಸಿನಿಂದ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಿಂದ, ಔಷಧಿಗಳಿಂದಲೂ ಹಾಗೆಯೇ. ದೇವತೆಗಳ ಪೂಜೆ ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿರಬೇಕು.
12.269.9
इष्टापूर्तादसाधूनां विदुषां जायते प्रजा ।
लुब्धेभ्यो जायते लुब्धः समेभ्यो जायते समः ॥ १२.२६९.९ ॥
ದುಷ್ಟರ ಇಷ್ಟಪೂರ್ತದಿಂದ (ಯಜ್ಞಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳು) ಹಾಗೂ ವಿದ್ವಾಂಸರ ಇಷ್ಟಪೂರ್ತದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಲೋಭಿಯಿಂದ ಲೋಭಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ; ಸಮಚಿತ್ತನಿಂದ ಸಮಚಿತ್ತ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
12.269.10
यजमाना यथाऽऽत्मानमृत्विजश्च तथा प्रजाः ।
यज्ञात्प्रजा प्रभवति नभसोऽम्भ इवामलम् ॥ १२.२६९.१० ॥
ಯಜಮಾನರು ತಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೋ, ಋತ್ವಿಜರೂ ಹಾಗೆಯೇ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಜೆಗಳೂ. ಯಜ್ಞದಿಂದ ಪ್ರಜೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಆಕಾಶದಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಜಲ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ.
12.269.11
अग्नौ प्रास्ताहुतिर्ब्रह्मन्नादित्यमुपगच्छति ।
आदित्याज्जायते वृष्टिर्वृष्टेरन्नं ततः प्रजाः ॥ १२.२६९.११ ॥
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಆಹುತಿ ಆದಿತ್ಯನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಆದಿತ್ಯನಿಂದ ಮಳೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ಮಳೆಯಿಂದ ಅನ್ನ, ಅದರಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳು.
12.269.12
तस्मात्सुनिष्ठिताः पूर्वे सर्वान्कामांश्च लेभिरे ।
अकृष्टपच्या पृथिवी आशीर्भिर्वीररुधोऽभवन् ॥ १२.२६९.१२ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪೂರ್ವದ ಸುಸ್ಥಿತರು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು. ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಉಳದೆಯೇ ಫಲ ನೀಡುವಂತಾಗಿ, ವೀರರಿಂದ ತುಂಬಿತು.
12.269.13
न ते यज्ञेष्वात्मसु वा फलं पश्यन्ति किंचन ।
शङ्कमानाः फलं यज्ञे ये यजेरन्कथंचन ॥ १२.२६९.१३ ॥
ಅವರು ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿಯಾಗಲಿ ಯಾವ ಫಲವನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಯಜ್ಞಫಲದ ಬಗ್ಗೆ ಸಂದೇಹಪಡುತ್ತಾ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೋ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು.
12.269.14
जानन्तः सर्वथा साधु लुब्धा वित्तप्रयोजनाः ।
स स्म पापकृतां लोकान्गुच्छेदशुभकर्मणा ॥ १२.२६९.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಒಳಿತನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಲೋಭಿಗಳಾಗಿ ಧನವನ್ನೇ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿಸಿಕೊಂಡವನು, ಅಶುಭ ಕರ್ಮದಿಂದ ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
12.269.15
प्रमाणमप्रमाणेन यः कुर्यादशुभं नरः ।
पापात्मा सोऽकृतप्रज्ञः सदैवेह द्विजोत्तम ॥ १२.२६९.१५ ॥
ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅಪ್ರಮಾಣದಿಂದ ಬಳಸಿ ಅಶುಭವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪಾತ್ಮನು, ಅಪಕ್ವ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಇಲ್ಲಿ ಅವನು ಸದಾ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.
12.269.16
कर्तव्यमिति कर्तव्यं वेत्ति वै ब्राह्मणो भयम् ।
ब्रह्मैव वर्तते लोके नैव कर्तव्यतां पुनः ॥ १२.२६९.१६ ॥
'ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು' ಎಂದು ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ತಿಳಿದವನು — ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭಯವನ್ನು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಇರುತ್ತದೆ; ಮತ್ತೆ ಕರ್ತವ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ.
12.269.17
विगुणं च पुनः कर्म ज्याय इत्यनुशुश्रुम् ।
सर्वभूतोपकारश्च फलभावे च संयमः ॥ १२.२६९.१७ ॥
ಮತ್ತೆ, ಗುಣರಹಿತ ಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ — ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮತ್ತು ಫಲದಲ್ಲಿ ಸಂಯಮ.
12.269.18
सत्ययज्ञा दमयज्ञा अलुब्धाश्चात्मवृत्तयः ।
उत्पन्नत्यागिनः सर्वे जना आसन्नमत्सराः ॥ १२.२६९.१८ ॥
ಸತ್ಯವೇ ಯಜ್ಞವಾಗಿದ್ದವರು, ದಮವೇ ಯಜ್ಞವಾಗಿದ್ದವರು, ಲೋಭರಹಿತರು, ಆತ್ಮಸಂಯಮದ ನಡೆಯವರು, ಸಹಜವಾಗಿ ತ್ಯಾಗ ಮಾಡುವವರು — ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಹೀಗೇ ಇದ್ದರು, ಅನ್ನದ ಮೇಲೆ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರಾಗಿ.
12.269.19
क्षेत्रक्षेत्रज्ञतत्त्वज्ञाः स्वयज्ञपरिनिष्ठिताः ।
ब्राह्मं वेदमधीयन्तस्तोषयन्त्यपरानपि ॥ १२.२६९.१९ ॥
ಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞನ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ತಮ್ಮ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮ ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇತರರನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.269.20
अखिलं दैवतं सर्वं ब्रह्म ब्रह्मणि संश्रितम् ।
तृप्यन्ति तृप्यतो देवास्तृप्ताऽतृप्तस्य जाजले ॥ १२.२६९.२० ॥
ಸಕಲ ದೈವತಗಳು, ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮವೇ; ಅದು ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯಗೊಂಡಿದೆ. ತೃಪ್ತನಾದವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳೂ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಓ ಜಾಜಲಿ, ತೃಪ್ತನಿಗೂ ಅತೃಪ್ತನಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ.
12.269.21
यथा सर्वरसैस्तृप्तो नाभिनन्दति किंचन ।
तथा प्रज्ञानतृप्तस्य नित्यतृप्तिः सुखोदया ॥ १२.२६९.२१ ॥
ಎಲ್ಲಾ ರಸಗಳಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದವನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಂದ ತೃಪ್ತನಾದವನ ನಿತ್ಯ ತೃಪ್ತಿ ಸುಖವನ್ನು ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ.
12.269.22
धर्माधारा धर्मसुखाः कृत्स्नव्यवसितास्तथा ।
अस्ति नस्तत्त्वतो भूय इति प्राज्ञस्त्ववेक्षते ॥ १२.२६९.२२ ॥
ಧರ್ಮವೇ ಆಧಾರವಾದವರು, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸುಖ ಕಾಣುವವರು, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದವರು; 'ಸತ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನೋ ಇದೆ' ಎಂದು ಪ್ರಾಜ್ಞನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
12.269.23
ज्ञानविज्ञानिनः केचित्परं पारं तितीर्षवः ।
अतीव पुण्यदं पुण्यं पुण्याभिजनसंहितम् ॥ १२.२६९.२३ ॥
ಜ್ಞಾನ-ವಿಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಕೆಲವರು, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವ, ಪುಣ್ಯವಾದ, ಪುಣ್ಯವಂತರ ಕುಲದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರಮ ತೀರವನ್ನು ದಾಟಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
12.269.24
यत्र गत्वा न शोचन्ति च च्यवन्ति व्यथन्ति च ।
ते तु तद्ब्रह्मणः स्थानं प्राप्नुवन्तीह सात्विकाः ॥ १२.२६९.२४ ॥
ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದವರು ಶೋಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ, ನೊಂದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ; ಸಾತ್ತ್ವಿಕರು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
12.269.25
नैव ते स्वर्गमिच्छन्ति न यजन्ति यशोधनाः ।
सतां वर्त्मानुवर्तन्ते यथाबलमहिंसया ॥ १२.२६९.२५ ॥
ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಕೀರ್ತಿಯೇ ಧನವಾದವರಾಗಿ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಅಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಸತ್ಪುರುಷರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.269.26
वनस्पतीनोषधीश्च फलमूलानि ते विदुः ।
न चैतानृत्विजो लुब्धा याजयन्ति फलार्थिनः ॥ १२.२६९.२६ ॥
ಅವರು ಮರಗಳನ್ನು, ಔಷಧಿಗಳನ್ನು, ಹಣ್ಣು-ಬೇರುಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಫಲವನ್ನು ಬಯಸುವ ಲೋಭಿ ಋತ್ವಿಜರು ಇವುಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
12.269.27
स्वमेव चार्थं कुर्वाणा यज्ञं चक्रुः पुनर्द्विजाः ।
परिनिष्ठितकर्माणाः प्रजानुग्रहकाम्यया ॥ १२.२६९.२७ ॥
ತಮ್ಮ ಸ್ವಾರ್ಥವನ್ನೇ ಸಾಧಿಸುತ್ತ ದ್ವಿಜರು ಮತ್ತೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು. ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದವರು ಪ್ರಜೆಗಳ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಬಯಸಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು.
12.269.28
तस्मात्तानृत्विजो लुब्धा याजयन्त्यशुभान्नरान् ।
प्रापयेयुः प्रजाः स्वर्गे स्वधर्माचरणेन वै।
इति मे वर्तते बुद्धिः समा सर्वत्र जाजले ॥ १२.२६९.२८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಲೋಭಿ ಋತ್ವಿಜರು ಅಶುಭರಾದ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮಾಚರಣೆಯಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ತಲುಪಿಸಬಲ್ಲರು. ಜಾಜಲಿ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.
12.269.29
प्रयुञ्जते येन यज्ञे सदा प्राज्ञा द्विजर्षभाः ।
तेन ते देवयानेन पथा यान्ति महामुने ॥ १२.२६९.२९ ॥
ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ಸದಾ ತೊಡಗುತ್ತಾರೋ, ಓ ಮಹಾಮುನಿ, ಆ ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಅವರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
12.269.30
आवृत्तिस्तस्य चैकस्य नास्त्यावृत्तिर्मनीषिणाः ।
उभौ तौ देवयानेन गच्छतो जाजले यथा ॥ १२.२६९.३० ॥
ಆ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಇದೆ; ಆದರೆ ಓ ಮನೀಷಿಗಳೇ, ಅವನಿಗೆ ಪುನರಾವೃತ್ತಿ ಇಲ್ಲ. ಓ ಜಾಜಲಿ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ.
12.269.31
स्वयं चैषामनडुहो युञ्जन्ति च वहन्ति च ।
स्वयमुस्राश्च दुह्यन्ते मनःसंकल्पसिद्धिभिः ॥ १२.२६९.३१ ॥
ಇವರ ಎತ್ತುಗಳು ತಾವೇ ನೊಗಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಭಾರ ಹೊರುತ್ತವೆ; ಹಸುಗಳೂ ತಾವೇ ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತವೆ — ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪ ಸಿದ್ಧಿಯಿಂದ.
12.269.32
स्वयं यूपानुपादाय यजन्ते स्वाप्तदक्षिणाः ।
यस्तथा भावितात्मा स्यात्स गामालब्धुमर्हति ॥ १२.२६९.३२ ॥
ಅವರು ತಾವೇ ಯೂಪಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮದೇ ಸಾಧನದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ಆತ್ಮಶುದ್ಧನಾದವನು ಮಾತ್ರ ಗೋವನ್ನು ವಧಿಸಲು ಅರ್ಹನು.
12.269.33
ओषधीभिस्तथा ब्रह्मन्यजेरंस्ते न तादृशाः ।
श्रद्धया गां पुरस्कृत्य तदृतं प्रब्रवीमि ते ॥ १२.२६९.३३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಅವರು ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವರು ಅಂತಹವರಲ್ಲ. ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಗೋವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು — ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.269.34
निराशिषमनारम्भं निर्नमस्कारमस्तुतिम् ।
अक्षीणं क्षीणकर्माणं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२६९.३४ ॥
ಆಶೀರ್ವಾದ ಬಯಸದವನು, ಆರಂಭವಿಲ್ಲದವನು, ನಮಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಸ್ತುತಿಯಿಲ್ಲದವನು, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದವನು, ಕರ್ಮಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸಿದವನು — ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.269.35
न श्रावयन्न च यजन्न ददद्ब्राह्मणेषु च ।
काम्यां वृत्तिं लिप्समानः कां गतिं याति जाजले।
इदं तु दैवतं कृत्वा यथा यज्ञमवाप्नुयात् ॥ १२.२६९.३५ ॥
ವೇದ ಪಠಿಸದೆ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡದೆ, ಕಾಮ್ಯ ಜೀವನವನ್ನು ಬಯಸುವವನು — ಜಾಜಲೀ, ಅವನು ಯಾವ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ? ಇದನ್ನೇ ದೈವವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
12.269.36
न वै मुनीनां शृणुमः स्म तत्त्वं ।
पृच्छामि ते वाणिज कष्टमेतत्।
पूर्वेपूर्वे चास्य नावेक्षमाणा ।
नातः परं तमृषयः स्थापयन्ति ॥ १२.२६९.३६ ॥
ಮುನಿಗಳಿಂದ ಆ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿಲ್ಲ. ವ್ಯಾಪಾರಿಯೇ, ಈ ಕಠಿಣ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದಿನವರು ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲೆ ಋಷಿಗಳು ಅದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.269.37
यस्मिन्नेवात्मतीर्थेन पशवः प्राप्नुयुर्मखम् ।
अथ स्म कर्मणा केन वाणिज प्राप्नुयात्सुखम्।
शंस मे तन्महाप्राज्ञ भृशं वै श्रद्दधामि ते ॥ १२.२६९.३७ ॥
ಆತ್ಮತೀರ್ಥದಿಂದ ಪಶುಗಳು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ? ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವನು? ಓ ವ್ಯಾಪಾರಿಯೇ, ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು; ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
12.269.38
उत यज्ञा उतायज्ञा मस्वं नार्हन्ति ते क्वचित् ।
आज्येन पयसा दध्ना सत्कृत्यामिक्षया त्वचा।
बालैः शृङ्गेण पादेन संभरत्येव गौर्मखम् ॥ १२.२६९.३८ ॥
ಯಜ್ಞಗಳಾಗಲಿ, ಅಯಜ್ಞಗಳಾಗಲಿ, ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪರಿಗಣಿಸಬಾರದು. ತುಪ್ಪ, ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಆಮಿಕ್ಷಾ, ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು, ಕೊಂಬು, ಗೊರಸಿನೊಂದಿಗೆ ಗೌರವದಿಂದ ಹಸುವೇ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.
12.269.39
पत्नीव्रतेन विधिना प्रकरोति नियोजयन् ।
इष्टं तु दैवतं कृत्वा यथा यज्ञमवाप्नुयात् ॥ १२.२६९.३९ ॥
ಪತ್ನೀವ್ರತದ ವಿಧಿಯಂತೆ, ನಿಯಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನು ಕರ್ಮ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಇಷ್ಟ ದೈವವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.269.40
पुरोडाशो हि सर्वेषां पशूनां मेध्य उच्यते ।
सर्वा नद्यः सरस्वत्यः सर्वे पुण्याः शिलोच्चयाः।
जाजले तीर्थमात्मेव मा स्म देशातिथिर्भव ॥ १२.२६९.४० ॥
ಎಲ್ಲ ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ ಪುರೋಡಾಶವೇ ಮೇಧ್ಯ (ಯಜ್ಞಯೋಗ್ಯ) ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲ ನದಿಗಳು ಸರಸ್ವತಿಗಳೇ; ಎಲ್ಲ ಶಿಲಾರಾಶಿಗಳೂ ಪುಣ್ಯವೇ. ಜಾಜಲಿಯೇ, ಆತ್ಮವೇ ತೀರ್ಥ; ದೇಶದ ಅತಿಥಿಯಾಗಬೇಡ.
12.269.41
एतानीदृशकान्धर्मानाचरन्निह जाजले ।
कारणैर्धर्ममन्विच्छन्स लोकानाप्नुते शुभान् ॥ १२.२६९.४१ ॥
ಜಾಜಲಿಯೇ, ಇಂಥ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾ, ಕಾರಣಗಳ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುವವನು ಶುಭ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
12.269.42
एतानीदृशकान्धर्मांस्तुलाधारः प्रशंसति ।
उपपत्त्याऽभिसंपन्नान्नित्यं सद्भिर्निषेवितान् ॥ १२.२६९.४२ ॥
ತುಲಾಧಾರನು ಇಂಥ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ; ಅವು ಯುಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಿದ್ಧವಾದವು, ಸಜ್ಜನರಿಂದ ಸದಾ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುವವು.