ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.270.1
सद्भिर्वा यदि वाऽसद्भिः पन्थानमिममाश्रितः ।
प्रत्यक्षं क्रियतां साधु ततो ज्ञास्यसि तद्यथा ॥ १२.२७०.१ ॥
ನೀನು ಈ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗಾಗಲಿ ದುರ್ಜನರೊಂದಿಗಾಗಲಿ, ಅದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು; ಆಗ ಅದು ಹೇಗಿದೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿಯುವುದು.
12.270.2
एते शकुन्ता बहवः समन्ताद्विचरन्ति ह ।
तवोत्तमाङ्गे संभूताः श्येनाश्चान्याश्च जातयः ॥ १२.२७०.२ ॥
ಇಗೋ, ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿವೆ; ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಗಿಡುಗಗಳೂ ಇತರ ಜಾತಿಯ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಇವೆ.
12.270.3
आहूयैनान्महाब्रह्मन्विशमानांस्ततस्ततः ।
पश्येमान्हस्तपादैश्च श्लिष्टान्देहेषु सर्वशः ॥ १२.२७०.३ ॥
ಓ ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇತ್ತ ಅತ್ತ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಕರೆದು ನೋಡು; ಕೈಕಾಲುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವವರನ್ನು ನೋಡು.
12.270.4
संभावयन्ति पितरं त्वया संभाविताः स्वगाः ।
असंशयं पिता वै त्वं पुत्रानाह्वय जाजले ॥ १२.२७०.४ ॥
ನಿನ್ನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸ್ವರ್ಗಗಾಮಿಗಳು ತಂದೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ, ನೀನೇ ತಂದೆ. ಓ ಜಾಜಲಿ, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆ.
12.270.5
ततो जाजलिना तेन समाहूताः पतत्रिणः ।
वाचमुच्चारयन्ति स्म धर्मस्य वचनात्किल ॥ १२.२७०.५ ॥
ಆಗ ಜಾಜಲಿಯಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಧರ್ಮದ ವಚನದಿಂದ ತಮ್ಮ ವಾಣಿಯನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದವು.
12.270.6
अहिंसादि कृतं कर्म इह चैव परत्र च ।
श्रद्धां निहन्ति वै ब्रह्मन्सा हता हन्ति तं नरम् ॥ १२.२७०.६ ॥
ಅಹಿಂಸೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮ, ಇಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರದಲ್ಲಿ, ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ನಾಶಗೊಂಡ ಆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
12.270.7
समानां श्रद्दधानानां संयतानां सुचेतसाम् ।
कुर्वतां यज्ञ इत्येव न यज्ञो जातु नेष्यते ॥ १२.२७०.७ ॥
ಸಮಾನರಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಸಂಯಮಿಗಳಾಗಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿ ಮಾಡುವವರ ಯಜ್ಞವೇ ಯಜ್ಞ; ಅದಿಲ್ಲದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಯಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.270.8
श्रद्धा वै सात्विकी देवी सूर्यस्य दुहिता द्विज ।
सावित्री प्रसवित्री च हविर्वाङ्भनसी ततः ॥ १२.२७०.८ ॥
ದ್ವಿಜನೇ, ಶ್ರದ್ಧೆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ದೇವಿ, ಸೂರ್ಯನ ಮಗಳು; ಅವಳು ಸಾವಿತ್ರಿ, ಜನನಿ; ಅವಳಿಂದಲೇ ಹವಿಸ್ಸು, ವಾಕ್ಕು, ಮನಸ್ಸು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
12.270.9
वाग्वृद्धं त्रायते श्रद्धा मनोवृद्धं च जाजले ।
श्रद्धावृद्धं वाङ्भनसी न यज्ञस्त्रातुमर्हति ॥ १२.२७०.९ ॥
ಜಾಜಲಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ ವಾಕ್ಕಿನಿಂದ ಬೆಳೆದದ್ದನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳೆದದ್ದನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ; ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಬೆಳೆದ ವಾಕ್ಕು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಜ್ಞ ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಮರ್ಥವಲ್ಲ.
12.270.10
अत्र गाथा ब्रह्मगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
शुचेरश्रद्दधानस्य श्रद्दधानस्यर चाशुचेः ॥ १२.२७०.१० ॥
ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಜ್ಞರು ಬ್ರಹ್ಮಗೀತೆಯೆಂಬ ಗಾಥೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ: ಶುದ್ಧನಾದರೂ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನಾದರೂ ಅಶುದ್ಧನಿಗೆ (ಫಲ ಭಿನ್ನ).
12.270.11
देवा वित्तममन्यन्त सदृशं यज्ञकर्मणि ।
श्रोत्रियस्य कदर्यस्य वदान्यस्य च वार्धुषेः ॥ १२.२७०.११ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು — ಶ್ರೋತ್ರಿಯನದ್ದು, ಲೋಭಿಯದ್ದು, ಉದಾರಿಯದ್ದು, ಬಡ್ಡಿ ವ್ಯಾಪಾರಿಯದ್ದು.
12.270.12
मीमांसित्वोभयं देवाः सममन्नमकल्पयन् ।
प्रजापतिस्तानुवाच विषमं कृतमित्युत ॥ १२.२७०.१२ ॥
ಎರಡನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ದೇವತೆಗಳು ಅನ್ನವನ್ನು ಸಮವಾಗಿ ಮಾಡಿದರು; ಆಗ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಅವರಿಗೆ, 'ಇದು ವಿಷಮವಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ' ಎಂದನು.
12.270.13
श्रद्धापूतं वदान्यस्य हतमश्रद्धयेतरत् ।
भोज्यमन्नं वदान्यस्य कदर्यस्य न वार्धुषेः ॥ १२.२७०.१३ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ, ಉದಾರಿಯ ಅನ್ನವೇ ಭೋಜ್ಯ; ಅಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೀಡಿದ್ದು ಅಲ್ಲ. ಉದಾರಿಯ ಅನ್ನವನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕು; ಕೃಪಣನ ಮತ್ತು ಬಡ್ಡಿಕೋರನದಲ್ಲ.
12.270.14
अश्रद्दधान एवैको देवानां नार्हते हविः ।
तस्यैवान्नं न भोक्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.२७०.१४ ॥
ಅಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು ಒಬ್ಬನೇ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸಲು ಅರ್ಹನಲ್ಲ. ಅವನ ಅನ್ನವನ್ನೂ ತಿನ್ನಬಾರದೆಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ.
12.270.15
अश्रद्धा परमं पापं श्रद्धा पापप्रमोचनी ।
जहाति पापं श्रद्धावान्सर्पो जीर्णामिव त्वचम् ॥ १२.२७०.१५ ॥
ಅಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ; ಶ್ರದ್ಧೆ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವುದು. ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನು ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹಾವು ಹಳೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವಂತೆ.
12.270.16
ज्यायसी या पवित्राणां निवृत्तिः श्रद्धया सह ।
निवृत्तशीलदोषो यः श्रद्धावान्पूत एव सः ॥ १२.२७०.१६ ॥
ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ನಿವೃತ್ತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಶೀಲ ದೋಷಗಳು ನಿವೃತ್ತವಾದ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನೇ ಪವಿತ್ರ.
12.270.17
किं तस्य तपसा कार्यं किं वृत्तेन किमात्मना ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ १२.२७०.१७ ॥
ಅವನಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದೇನು ಪ್ರಯೋಜನ, ನಡೆಯಿಂದೇನು, ಆತ್ಮದಿಂದೇನು? ಈ ಪುರುಷನು ಶ್ರದ್ಧಾಮಯ; ಯಾರ ಶ್ರದ್ಧೆ ಎಂತೋ ಅವನೇ ಅಂತಹನು.
12.270.18
इति धर्मः समाख्यातः सद्भिर्धर्मार्थदर्शिभिः ।
वयं जिज्ञासमानास्तु संप्राप्ता धर्मदर्शनात् ॥ १२.२७०.१८ ॥
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಾರ್ಥವನ್ನು ಕಂಡ ಸತ್ಪುರುಷರಿಂದ ಧರ್ಮ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ನಾವು ತಿಳಿಯಬಯಸಿ ಧರ್ಮದರ್ಶನವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ.
12.270.19
श्रद्धां कुरु महाप्राज्ञ ततः प्राप्स्यसि यत्परम् ॥ १२.२७०.१९ ॥
ಓ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞನೇ, ಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಇಡು; ಆಗ ಆ ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
12.270.20
न वै मुनीनां शृणुमश्च तत्वं ।
पृच्छामि ते वाणिज तत्वमेतत्।
पूर्वे हि पूर्वेऽप्यनवेक्षमाणा ।
नातः परं ते ऋषयः स्थापयन्ति ॥ १२.२७०.२० ॥
ಮುನಿಗಳಿಂದ ನಾವು ಆ ತತ್ವವನ್ನು ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಓ ವಣಿಕನೇ, ಈ ತತ್ವವನ್ನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹಿಂದಿನವರೂ ಇದನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಋಷಿಗಳು ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿಲ್ಲ.
12.270.21
यस्मिन्नेवानुतीर्थेन पशवः प्राप्नुयुः सुखम् ।
पत्नीव्रतेन विधिना प्रकरोति नियोजयन्।
श्रद्धावाञ्श्रद्दधानश्च धर्मश्चैव हि वाणिज ॥ १२.२७०.२१ ॥
ಯಾವ ಯೋಗ್ಯ ತೀರ್ಥದಿಂದ ಪಶುಗಳು ಸುಖ ಪಡೆಯುವರೋ, ಪತ್ನೀವ್ರತದ ವಿಧಿಯಿಂದ ಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾನೋ — ಓ ವಣಿಕನೇ, ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನು, ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಟ್ಟವನು — ಅದೇ ಧರ್ಮ.
12.270.22
स्ववर्त्मनि स्थितश्चैव गरीयानेव जाजले ॥ १२.२७०.२२ ॥
ತನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಓ ಜಾಜಲಿ.
12.270.23
ततोऽचिरेण कालेन तुलाधारः स एव च ।
दिवं गत्वा महाप्राज्ञौ विहरेतां यथासुखम्।
स्वंस्वं स्थानमुपागम्य स्वकर्मफलनिर्मितम् ॥ १२.२७०.२३ ॥
ಅನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ತುಲಾಧಾರನು ಮತ್ತು ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸುಖವಾಗಿ ವಿಹರಿಸಿದರು; ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
12.270.24
एवं बहुविधार्थं च तुलाधारेण भापितम् ।
सम्यक्चैवमुपालब्धो धर्मश्चोक्तः सनातनः ॥ १२.२७०.२४ ॥
ಹೀಗೆ ತುಲಾಧಾರನು ಅನೇಕ ಅರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಸರಿಯಾಗಿ ಹೀಗೆ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಸನಾತನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹೇಳಲಾಯಿತು.
12.270.25
तस्य विख्यातवीर्यस्य श्रुत्वा वाक्यानि जाजलिः ।
तुलाधारस्य कौन्तेय शान्तिमेवान्वपद्यत ॥ १२.२७०.२५ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ವಿಖ್ಯಾತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ತುಲಾಧಾರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಜಾಜಲಿ ಶಾಂತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆದನು.
12.270.26
समानां श्रद्दधानानां युक्तानां च यथाबलम् ।
कुर्वतां यज्ञ इत्येव नायज्ञो जातु नेष्यते ॥ १२.२७०.२६ ॥
ಸಮಾನರಾಗಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಬಲಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರ ಕರ್ಮವೇ ಯಜ್ಞ; ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಅಯಜ್ಞವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
12.270.27
एवं बहुमतार्थं च तुलाधारेण भाषितम् ।
यथौपम्योपदेशेन किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२७०.२७ ॥
ಹೀಗೆ ತುಲಾಧಾರನು ಬಹು ಮೌಲ್ಯಯುತ ಅರ್ಥಗಳುಳ್ಳ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಉಪಮೆಗಳ ಮೂಲಕ ಹೇಳಿದನು; ಇನ್ನೇನನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?