മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.270
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.270.1
सद्भिर्वा यदि वाऽसद्भिः पन्थानमिममाश्रितः ।
प्रत्यक्षं क्रियतां साधु ततो ज्ञास्यसि तद्यथा ॥ १२.२७०.१ ॥
നീ ഈ മാർഗം പിന്തുടരുന്നുവെങ്കിൽ, സജ്ജനങ്ങളോടൊപ്പമായാലും ദുർജനങ്ങളോടൊപ്പമായാലും, അത് നേരിട്ട് നന്നായി ചെയ്യുക; അപ്പോൾ അത് എങ്ങനെയെന്ന് നീ അറിയും.
12.270.2
एते शकुन्ता बहवः समन्ताद्विचरन्ति ह ।
तवोत्तमाङ्गे संभूताः श्येनाश्चान्याश्च जातयः ॥ १२.२७०.२ ॥
ഇതാ, അനേകം പക്ഷികൾ ചുറ്റും പറന്നുനടക്കുന്നു; നിന്റെ തലയിൽ ഉണ്ടായ പരുന്തുകളും മറ്റു ജാതികളും ഇവയിലുണ്ട്.
12.270.3
आहूयैनान्महाब्रह्मन्विशमानांस्ततस्ततः ।
पश्येमान्हस्तपादैश्च श्लिष्टान्देहेषु सर्वशः ॥ १२.२७०.३ ॥
മഹാബ്രാഹ്മണാ, ഇവിടെയും അവിടെയും പ്രവേശിക്കുന്നവരെ വിളിച്ചുനോക്കൂ; കൈകാലുകളാൽ എല്ലാ ശരീരങ്ങളിലും പറ്റിച്ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഇവരെ കാണൂ.
12.270.4
संभावयन्ति पितरं त्वया संभाविताः स्वगाः ।
असंशयं पिता वै त्वं पुत्रानाह्वय जाजले ॥ १२.२७०.४ ॥
നിന്നാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ട സ്വർഗഗാമികൾ പിതാവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നു; സംശയമില്ല, നീയാണ് പിതാവ്. ജാജലീ, നിന്റെ പുത്രന്മാരെ വിളിക്കൂ.
12.270.5
ततो जाजलिना तेन समाहूताः पतत्रिणः ।
वाचमुच्चारयन्ति स्म धर्मस्य वचनात्किल ॥ १२.२७०.५ ॥
അപ്പോൾ ജാജലി വിളിച്ച പക്ഷികൾ ധർമ്മവചനപ്രകാരം തങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഉച്ചരിച്ചു.
12.270.6
अहिंसादि कृतं कर्म इह चैव परत्र च ।
श्रद्धां निहन्ति वै ब्रह्मन्सा हता हन्ति तं नरम् ॥ १२.२७०.६ ॥
അഹിംസാദികളാൽ ചെയ്ത കർമ്മം ഇഹത്തിലും പരത്തിലും, ബ്രാഹ്മണാ, ശ്രദ്ധയെ നശിപ്പിക്കുന്നു; നശിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ ശ്രദ്ധ ആ മനുഷ്യനെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
12.270.7
समानां श्रद्दधानानां संयतानां सुचेतसाम् ।
कुर्वतां यज्ञ इत्येव न यज्ञो जातु नेष्यते ॥ १२.२७०.७ ॥
സമത്വത്തോടെയും ശ്രദ്ധയോടെയും സംയമത്തോടെയും ശുദ്ധമനസ്സോടെയും ചെയ്യുന്നവരുടെ യജ്ഞമേ യജ്ഞമാകൂ; അല്ലാത്ത യജ്ഞം ഒരിക്കലും ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല.
12.270.8
श्रद्धा वै सात्विकी देवी सूर्यस्य दुहिता द्विज ।
सावित्री प्रसवित्री च हविर्वाङ्भनसी ततः ॥ १२.२७०.८ ॥
ദ്വിജാ, സാത്വികയായ ദേവിയാണ് ശ്രദ്ധ; അവൾ സൂര്യന്റെ പുത്രിയാണ്; അവൾ സാവിത്രിയും ജനയിത്രിയുമാണ്; അതിനുശേഷം ഹവിസ്സും വാക്കും മനസ്സും ഉണ്ടാകുന്നു.
12.270.9
वाग्वृद्धं त्रायते श्रद्धा मनोवृद्धं च जाजले ।
श्रद्धावृद्धं वाङ्भनसी न यज्ञस्त्रातुमर्हति ॥ १२.२७०.९ ॥
ജാജലേ, ശ്രദ്ധ വാക്കിനാൽ വളർന്നതിനെയും മനസ്സിനാൽ വളർന്നതിനെയും രക്ഷിക്കുന്നു; ശ്രദ്ധയാൽ വളർന്ന വാക്കിനെയും മനസ്സിനെയും യജ്ഞത്തിന് രക്ഷിക്കാനാവില്ല.
12.270.10
अत्र गाथा ब्रह्मगीताः कीर्तयन्ति पुराविदः ।
शुचेरश्रद्दधानस्य श्रद्दधानस्यर चाशुचेः ॥ १२.२७०.१० ॥
ഇതിനെക്കുറിച്ച് പുരാണജ്ഞർ ബ്രഹ്മഗീതമെന്ന ഗാഥ കീർത്തിക്കുന്നു: ശുദ്ധനായിട്ടും ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവന്, ശ്രദ്ധയുള്ളവനായിട്ടും അശുദ്ധനായവന്.
12.270.11
देवा वित्तममन्यन्त सदृशं यज्ञकर्मणि ।
श्रोत्रियस्य कदर्यस्य वदान्यस्य च वार्धुषेः ॥ १२.२७०.११ ॥
യജ്ഞകർമ്മത്തിൽ ദേവന്മാർ യോഗ്യമായ ധനമായി കരുതി — ശ്രോത്രിയന്റെയും, കൃപണന്റെയും, ഉദാരന്റെയും, പലിശക്കാരന്റെയും (ധനം).
12.270.12
मीमांसित्वोभयं देवाः सममन्नमकल्पयन् ।
प्रजापतिस्तानुवाच विषमं कृतमित्युत ॥ १२.२७०.१२ ॥
രണ്ടും വിചിന്തനം ചെയ്ത് ദേവന്മാർ ആഹാരം സമമായി ഉണ്ടാക്കി; അപ്പോൾ പ്രജാപതി അവരോട്, 'ഇത് വിഷമമായി ചെയ്യപ്പെട്ടു' എന്നു പറഞ്ഞു.
12.270.13
श्रद्धापूतं वदान्यस्य हतमश्रद्धयेतरत् ।
भोज्यमन्नं वदान्यस्य कदर्यस्य न वार्धुषेः ॥ १२.२७०.१३ ॥
ശ്രദ്ധയാൽ പവിത്രമാക്കിയ, ഉദാരന്റെ അന്നമാണ് ഭക്ഷ്യയോഗ്യം; അശ്രദ്ധയാൽ നൽകിയത് അല്ല. ഉദാരന്റെ അന്നം മാത്രമേ ഭക്ഷിക്കാവൂ; ലോഭിയുടേതും പലിശക്കാരന്റേതും അല്ല.
12.270.14
अश्रद्दधान एवैको देवानां नार्हते हविः ।
तस्यैवान्नं न भोक्तव्यमिति धर्मविदो विदुः ॥ १२.२७०.१४ ॥
അശ്രദ്ധനായ ഒരുവൻ മാത്രം ദേവന്മാർക്ക് ഹവിസ് നൽകാൻ അർഹനല്ല. അവന്റെ അന്നവും ഭക്ഷിക്കരുത് എന്ന് ധർമജ്ഞർ അറിയുന്നു.
12.270.15
अश्रद्धा परमं पापं श्रद्धा पापप्रमोचनी ।
जहाति पापं श्रद्धावान्सर्पो जीर्णामिव त्वचम् ॥ १२.२७०.१५ ॥
അശ്രദ്ധ ഏറ്റവും വലിയ പാപം; ശ്രദ്ധ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നത്. ശ്രദ്ധാവാൻ പാപം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, പാമ്പ് പഴയ തൊലി ഉപേക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ.
12.270.16
ज्यायसी या पवित्राणां निवृत्तिः श्रद्धया सह ।
निवृत्तशीलदोषो यः श्रद्धावान्पूत एव सः ॥ १२.२७०.१६ ॥
പവിത്രമാക്കുന്നവയിൽ ശ്രദ്ധയോടെയുള്ള നിവൃത്തി ശ്രേഷ്ഠമാണ്. ശീലദോഷങ്ങൾ നീങ്ങിയ ശ്രദ്ധാവാൻ ശുദ്ധനാണ്.
12.270.17
किं तस्य तपसा कार्यं किं वृत्तेन किमात्मना ।
श्रद्धामयोऽयं पुरुषो यो यच्छ्रद्धः स एव सः ॥ १२.२७०.१७ ॥
അവന് തപസ്സുകൊണ്ടെന്ത്, വൃത്തംകൊണ്ടെന്ത്, ആത്മാവുകൊണ്ടെന്ത്? ഈ പുരുഷൻ ശ്രദ്ധാമയനാണ്; ആരുടെ ശ്രദ്ധ എന്താണോ അവൻ അതുതന്നെ.
12.270.18
इति धर्मः समाख्यातः सद्भिर्धर्मार्थदर्शिभिः ।
वयं जिज्ञासमानास्तु संप्राप्ता धर्मदर्शनात् ॥ १२.२७०.१८ ॥
ഇങ്ങനെ ധർമാർത്ഥങ്ങൾ കണ്ട സജ്ജനങ്ങൾ ധർമം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ധർമദർശനം പ്രാപിച്ചു.
12.270.19
श्रद्धां कुरु महाप्राज्ञ ततः प्राप्स्यसि यत्परम् ॥ १२.२७०.१९ ॥
മഹാപ്രാജ്ഞാ, ശ്രദ്ധ വയ്ക്കുക; അപ്പോൾ ആ പരമത്തെ നീ പ്രാപിക്കും.
12.270.20
न वै मुनीनां शृणुमश्च तत्वं ।
पृच्छामि ते वाणिज तत्वमेतत्।
पूर्वे हि पूर्वेऽप्यनवेक्षमाणा ।
नातः परं ते ऋषयः स्थापयन्ति ॥ १२.२७०.२० ॥
മുനിമാരിൽ നിന്ന് ആ തത്ത്വം ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടില്ല. വണിക്കേ, ഈ തത്ത്വം ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു. പൂർവ്വികരും ഇത് കണ്ടില്ല; ഋഷിമാർ ഇതിനപ്പുറം ഒന്നും സ്ഥാപിച്ചില്ല.
12.270.21
यस्मिन्नेवानुतीर्थेन पशवः प्राप्नुयुः सुखम् ।
पत्नीव्रतेन विधिना प्रकरोति नियोजयन्।
श्रद्धावाञ्श्रद्दधानश्च धर्मश्चैव हि वाणिज ॥ १२.२७०.२१ ॥
ഏത് യോഗ്യ തീർത്ഥത്താൽ പശുക്കൾക്ക് സുഖം ലഭിക്കുമോ, പത്നീവ്രത വിധിപ്രകാരം ആരാണോ ചെയ്യുന്നത്, നിയോഗിക്കുന്നത് — വണിക്കേ, ശ്രദ്ധാവാനും ശ്രദ്ധിക്കുന്നവനുമായവനാണ് ധർമ്മം.
12.270.22
स्ववर्त्मनि स्थितश्चैव गरीयानेव जाजले ॥ १२.२७०.२२ ॥
സ്വന്തം വഴിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ, ഓ ജാജലേ.
12.270.23
ततोऽचिरेण कालेन तुलाधारः स एव च ।
दिवं गत्वा महाप्राज्ञौ विहरेतां यथासुखम्।
स्वंस्वं स्थानमुपागम्य स्वकर्मफलनिर्मितम् ॥ १२.२७०.२३ ॥
പിന്നീട് അല്പകാലത്തിനുള്ളിൽ തുലാധാരനും ആ മഹാപ്രാജ്ഞരായ ഇരുവരും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി സുഖമായി വിഹരിച്ചു; തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്താൽ നിർമ്മിതമായ സ്ഥാനത്ത് എത്തി.
12.270.24
एवं बहुविधार्थं च तुलाधारेण भापितम् ।
सम्यक्चैवमुपालब्धो धर्मश्चोक्तः सनातनः ॥ १२.२७०.२४ ॥
ഇപ്രകാരം തുലാധാരൻ പലവിധ അർത്ഥങ്ങളോടെ ഇത് പറഞ്ഞു; ശരിയായി ഇപ്രകാരം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ട്, സനാതന ധർമ്മം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു.
12.270.25
तस्य विख्यातवीर्यस्य श्रुत्वा वाक्यानि जाजलिः ।
तुलाधारस्य कौन्तेय शान्तिमेवान्वपद्यत ॥ १२.२७०.२५ ॥
കൗന്തേയാ, വിഖ്യാതപരാക്രമിയായ തുലാധാരന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ജാജലി ശാന്തി തന്നെ പ്രാപിച്ചു.
12.270.26
समानां श्रद्दधानानां युक्तानां च यथाबलम् ।
कुर्वतां यज्ञ इत्येव नायज्ञो जातु नेष्यते ॥ १२.२७०.२६ ॥
സമാനരും ശ്രദ്ധയുള്ളവരും തങ്ങളുടെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് യുക്തരുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവരുടെ കർമ്മം യജ്ഞം തന്നെ; അത് ഒരിക്കലും അയജ്ഞമായി കരുതപ്പെടുന്നില്ല.
12.270.27
एवं बहुमतार्थं च तुलाधारेण भाषितम् ।
यथौपम्योपदेशेन किं भूयः श्रोतुमिच्छसि ॥ १२.२७०.२७ ॥
ഇങ്ങനെ തുലാധാരൻ പല മൂല്യമുള്ള അർത്ഥങ്ങളോടെ ഉപമകളിലൂടെ ഉപദേശം നൽകി; ഇനിയും എന്ത് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?