مهابهاراتا · أدهيايا 12.275
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.275.1
एतावदनुपश्यन्तो यतयो यान्ति मार्गगाः ।
नैषां सर्वेषु लोकेषु कश्चिदस्ति व्यतिक्रमः ॥ १२.२७५.१ ॥
هكذا يبصرون، فيمضي اليتيون السائرون على الطريق؛ لا يوجد لهم خروج عن الحدود في أي من العوالم.
12.275.2
निर्द्वन्द्वा निर्नमस्कारा निराशीर्बन्धना बुधाः ।
विमुक्ताः सर्वपापेभ्यश्चरन्ति शुचयोऽमलाः ॥ १२.२७५.२ ॥
المتحررون من الثنائيات، بلا تحيات، المنفكون من قيود الرجاء في الثمرة، يجوب الحكماء المتحررون من كل ذنب، طاهرين نقيين.
12.275.3
अपवर्गेऽथ संत्यागे बुद्धौ च कृतनिश्चयाः ।
ब्रह्मिष्ठा ब्रह्मभूताश्च ब्रह्मण्येव कृतालयाः ॥ १२.२७५.३ ॥
الذين عقدوا العزم بثبات على التحرر والترك التام وعلى العقل، المستقرون في البراهمان والصائرون براهمان، يتخذون مسكنهم في البراهمان وحده.
12.275.4
येऽशोका नष्टरजसस्तेषां लोकाः सनातनाः ।
तेषां गतिं परां प्राप्य गार्हस्थ्ये किं प्रयोजनम् ॥ १२.२७५.४ ॥
للذين لا حزن لهم وقد أفنوا الرجاس، عوالمهم أبدية؛ وقد نالوا غايتهم العليا، فما الغرض من حياة رب الأسرة؟
12.275.5
स्यूमरश्मिरुवाच ।
यद्येषां परमा निष्ठा यद्येषां परमा गतिः।
गृहस्थानव्यपाश्रित्य नाश्रमोऽन्यः प्रवर्तते ॥ १२.२७५.५ ॥
إن كان لهم الثبات الأعلى والغاية العليا، فلا تقوم مرحلة حياة أخرى دون الاتكال على أرباب الأسر.
12.275.6
यथा मातरमाश्रित्य सर्वे जीवन्ति जन्तवः ।
एवं गार्हस्थ्यमाश्रित्य वर्तन्त इतराश्रमाः ॥ १२.२७५.६ ॥
كما أن جميع الكائنات تحيا متكئة على الأم، كذلك تستمر المراحل الأخرى للحياة متكئة على حياة رب الأسرة.
12.275.7
गृहस्थ एव यजते गृहस्थस्तप्यते तपः ।
गार्हस्थ्यमस्य धर्मस्य मूलं यत्किंचिदेव हि ॥ १२.२७५.७ ॥
فَرَبُّ الأسرة وحده يقدّم القربان، ورَبُّ الأسرة وحده يمارس التقشف. وجذر هذا الدارما، أيّاً كان، هو حياة رب الأسرة.
12.275.8
प्रजनाद्यभिनिर्वृत्ताः सर्वे प्राणभृतो मुनेः ।
प्रजनं चाप्युतान्यत्र न कथंचन विद्यते ॥ १२.२७५.८ ॥
أيها الحكيم، إن جميع الكائنات الحية تنشأ من التوالد وما شابهه. والتوالد لا يوجد في مكان آخر بأي حال.
12.275.9
यास्तु स्युर्बहिरोषध्यो बहिरन्यास्तथाऽद्रिजाः ।
ओषधिभ्यो बहिर्यस्मात्प्राणी कश्चिन्न विद्यते ॥ १२.२७५.९ ॥
تلك الأعشاب التي في الخارج، وكذلك ما نشأ من الجبال؛ لأنه خارج الأعشاب لا يوجد أي كائن حي.
12.275.10
कस्यैषा वाग्भवेत्सत्या मोक्षो नास्ति गृहादिति ।
अश्रद्दधानैरप्राज्ञैः सूक्ष्मदर्शनवर्जितैः ॥ १२.२७५.१० ॥
لمن قد يكون صحيحاً هذا القول بأنه لا تحرّر من حياة رب الأسرة؟ إنما يقوله غير المؤمنين والجهلة ومن يفتقرون إلى البصيرة الدقيقة.
12.275.11
निराशैरलसैः श्रान्तैस्तप्यमानैः स्वकर्मभिः ।
शमस्योपरमो दृष्टः प्रव्रज्यायामपण्डितैः ॥ १२.२७५.११ ॥
لقد رأى غير المتعلمين، من اليائسين والكسالى والمنهكين والمعذَّبين بأعمالهم، في الترهّب نهاية السكينة.
12.275.12
त्रैलोक्यस्येव हेतुर्हि मर्यादा शाश्वती ध्रुवा ।
ब्राह्मणो नाम भगवाञ्जन्मप्रभृति पूज्यते ॥ १२.२७५.१२ ॥
إن النظام الأبدي الثابت هو بمثابة سبب العوالم الثلاثة. والبراهمي الموقَّر يُكرَّم منذ ولادته.
12.275.13
प्राग्गर्भाघानमन्त्रा हि प्रवर्तन्ते द्विजातिषु ।
अविश्वस्तेषु वर्तन्ते विश्वस्तेष्वपि संश्रिताः ॥ १२.२७५.१३ ॥
إنّ تعاويذ طقس ما قبل الحمل تجري حقًا بين المولودين مرتين؛ وتبقى عند غير الموثوقين، وتُتَّبَع أيضًا عند الموثوقين.
12.275.14
दाहे पुनः संश्रयणे संश्रिते पात्रभोजने ।
दानं गवां पशूनां वा पिण्डानामप्सु मज्जनम् ॥ १२.२७५.१४ ॥
في الحرق، ثم في اللجوء إلى النار، عند الاعتماد عليه، وفي الأكل من إناء، وفي هبة الأبقار أو الماشية، أو في غمر كرات القرابين بالماء.
12.275.15
अर्चिष्मन्तो बर्हिषदः क्रव्यादाः पितरस्तथा ।
मृतस्याप्यनुमन्यन्ते मन्त्रा मन्त्राश्च कारणम् ॥ १२.२७५.१५ ॥
المتألّقون، والجالسون على العشب المقدّس، وكذلك الأسلاف آكلو اللحم؛ وللميت تُقبَل التعاويذ أيضًا، والتعاويذ هي سبب ذلك.
12.275.16
एवं क्रोशत्सु वेदेषु कुतो मोक्षोऽस्ति कस्यचित् ।
ऋणवन्तो यदा मर्त्याः पितृदेवद्विजातिषु ॥ १२.२७५.१६ ॥
وبينما تعلن الفيدات هكذا، والفانون مدينون للأسلاف والآلهة والمولودين مرتين، فكيف يكون لأحد خلاص؟
12.275.17
श्रिया विहीनैरलसैः पण्डितैश्च पलायितम् ।
वेदवादापरिज्ञानं सत्याभासमिवानृतम् ॥ १२.२७५.१७ ॥
لقد فرّ الحقّ من قِبَل المحرومين من الازدهار، والكسالى، والعلماء؛ ولانعدام الفهم الحقيقي لمذهب الفيدا يبدو الباطل كأنه الحق.
12.275.18
न वै पापैर्हियते कृष्यते वा ।
यो ब्राह्मणो यजते वेदशास्त्रैः।
ऊर्ध्वं यजन्पशुभिः सार्धमेति ।
ततः पुनस्तर्कयते न कामान् ॥ १२.२७५.१८ ॥
إنّ البراهمي الذي يقدّم القرابين وفق الفيدات والشاستر لا تأخذه الذنوب ولا تجرّه؛ فهو وهو يقدّم القرابين مع الماشية يصعد إلى الأعلى، ثم لا يفكّر بعد ذلك في الرغبات.
12.275.19
न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया ।
महत्प्राप्नोति पुरुषो ब्राह्मणो ब्रह्म विन्दति ॥ १२.२७५.१९ ॥
لا بازدراء الفيداس ولا بالخداع ولا بالوهم ينال الإنسان العظمة؛ البراهمي ينال البراهمان.
12.275.20
दर्शश्च पूर्णमासश्च अग्निहोत्रं च धीमताम् ।
चातुर्मास्यानि चैवासंस्तेषु यज्ञः सनातनः ॥ १२.२७५.२० ॥
كانت طقوس الهلال والبدر، وقربان النار للحكماء، والطقوس الفصلية الأربعة موجودة؛ وفيها القربان أزلي.
12.275.21
अनारम्भाः सुधृतयः शुचयो ब्रह्मसंज्ञिताः ।
ब्राह्मणा एव ते देवांस्तर्पन्त्यमृतैरिव ॥ १२.२७५.२१ ॥
أولئك البراهمة الذين لا يبدأون أعمالا دنيوية، الثابتون في العزم، الطاهرون، المسمّون باسم براهما، هم حقا يرضون الآلهة كأنهم بالخمر الإلهي.
12.275.22
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदैषिणः ॥ १२.२७५.२२ ॥
لمن صار ذات كل الكائنات ويرى كل الكائنات، تحتار الآلهة نفسها في الطريق، وهم الباحثون عن مكان من لا مكان له.
12.275.23
चतुर्द्वारं पुरुष चर्तुर्मुखं ।
चतुर्मुखो नैनमुपैति निन्दा।
बाहुभ्यां पद्भ्यामुदरादुपस्था ।
त्तेषां द्वारं द्वारपालो बुभूषेत् ॥ १२.२७५.२३ ॥
الإنسان ذو الأبواب الأربعة، الذي لا يقترب منه حتى ذو الأوجه الأربعة بلوم. عبر الذراعين والقدمين والبطن والأعضاء التناسلية، فليرغب في أن يكون حارس هذه الأبواب.
12.275.24
नाक्षैर्दीव्येन्नाददीतान्यवित्तं ।
न वाऽयोनीयस्य शृतं प्रगृह्णात्।
क्रुद्धो न चैव प्रहरेत धीमां ।
स्तथास्य तत्पाणिपादं सुगुप्तम् ॥ १२.२७५.२४ ॥
لا يلعب بالنرد، ولا يقبل مال غيره، ولا يقبل طعاما مطبوخا من ذي مولد وضيع. ولا يضرب الحكيم في الغضب؛ وبذلك تُحفظ يداه وقدماه جيدا.
12.275.25
नाक्रोशमृच्छेन्न वृथा वदेच्च ।
न पैशुनं जनवादं च कुर्यात्।
सत्यव्रतो मितभाषोऽप्रमत्त ।
स्तथाऽस्य वाग्द्वारमथो सुगुप्तम् ॥ १२.२७५.२५ ॥
لا يتلقى الشتيمة ولا يتكلم عبثا. لا يشارك في النميمة ولا في الثرثرة عن الناس. ليكن ملتزما بعهد الصدق، قليل الكلام، يقظا؛ فيُحفظ بذلك باب كلامه حفظا حسنا.
12.275.26
नानाशनः स्यान्न महाशनः स्या ।
न्न लोलुपः साधुभिरागतः स्यात्।
यात्रार्थमाहारमिहाददीत ।
तथाऽस्य स्याज्जाठरद्वारगुप्तिः ॥ १२.२७५.२६ ॥
لا يكن كثير الأكل بأنواع شتى، ولا مفرطا في الأكل؛ ولا يكن شرها إذا جاء بين الأخيار. فليتناول الطعام هنا لأجل إقامة البدن فحسب؛ فيُحفظ بذلك باب بطنه.
12.275.27
न वीरपत्नीं विहरेत नारीं ।
न चापि नारीमनृतावाह्वयीत।
भार्याव्रतं ह्यात्मनि धारयीत ।
तथास्योपस्थद्वारगुप्तिर्भवेत् ॥ १२.२७५.२७ ॥
لا يقرب زوجة البطل، ولا امرأة أخرى، ولا يدعُ امرأة في غير وقتها. وليحفظ في نفسه عهد الوفاء لزوجته؛ فيُحفظ بذلك باب عورته.
12.275.28
द्वाराणि यस्य सर्वाणि सुगुप्तानि मनीषिणः ।
उपस्थमुदरं पाणी वाक्चतुर्थी स वै द्विजः ॥ १२.२७५.२८ ॥
من كانت أبوابه كلها محفوظة حفظا حسنا—العورة والبطن واليدان والرابع الكلام—فذلك حقا هو المولود مرتين.
12.275.29
मोघान्यगुप्तद्वारस्य सर्वाण्येव भवन्त्युत ।
किं तस्य तपसा कार्यं किं यज्ञेन किमात्मना ॥ १२.२७५.२९ ॥
إن الذي لا تُحفظ أبوابه تصبح جميع أعماله عقيمة. فما نفع الزهد له، وما نفع القربان، وما نفع النفس؟
12.275.30
अनुत्तरीयवसनमनुपस्तीर्णशायिनम् ।
बाहूपधानं शाम्यन्तं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३० ॥
من لا يكون ثوبه رداء علوياً، ينام على فراش غير ممهد، ويتخذ ذراعه وسادة، ويكون ساكناً مطمئناً—فالآلهة تعرفه براهمياً.
12.275.31
द्वन्द्वारामेषु सर्वेषु य एको रमते मुनिः ।
परेषामननुध्यायंस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३१ ॥
فالحكيم الذي يبتهج وحده في جميع رياض الثنائيات ولا يفكر في الآخرين، تعرفه الآلهة بأنه براهمن.
12.275.32
येन सर्वमिदं बुद्धं प्रकृतिर्विकृतिश्च या ।
गतिज्ञः सर्वभूतानां तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३२ ॥
فمن عرف بواسطته كل هذا — الطبيعة وتحولاتها، ومن يعرف مسار جميع الكائنات — فالآلهة تعرفه بأنه براهمن.
12.275.33
अभयं सर्वभूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
सर्वभूतात्मभूतो यस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३३ ॥
فمن يمنح الأمان لجميع الكائنات، ومن به يكون الأمان للجميع، ومن صار ذات جميع الكائنات — فالآلهة تعرفه بأنه براهمن.
12.275.34
नान्तरेणानुजानाति वेदानां यत्क्रियाफलम् ।
अविज्ञाय च तत्सर्वमन्यद्रोचयते फलम् ॥ १२.२७५.३४ ॥
ومن لا يقبل ثمرة الفعل الطقسي للفيدا دون أن يعرفها، ولا يعرف كل ذلك، ويرغب في ثمرة أخرى —
12.275.35
स्वकर्मभिः संश्रितानां तपो घोरत्वमागमत् ।
तं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.२७५.३५ ॥
على الذين لجأوا إلى أعمالهم الخاصة جاءت شدة التقشف؛ ذلك السلوك الحسن، العجيب، القديم، الأبدي، الثابت —
12.275.36
अशक्नुवन्तश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूत्रितम् ।
निरापद्धर्म आचारो ह्यप्रमादो पराभवः ॥ १२.२७५.३६ ॥
عاجزين عن ممارسة ما هو مقرر كخيط بين الواجبات — فالسلوك الخالي من شريعة الضيق هو عين اليقظة، ومنه يأتي الهزيمة.
12.275.37
फलवन्ति च कर्माणि व्युष्टिमन्ति ध्रवाणि च ।
विगुणानि च पश्यन्ति तथा नैकानि केन च ॥ १२.२७५.३७ ॥
الأعمال تثمر وتؤدي إلى نتائج وهي ثابتة؛ ومع ذلك يراها أحدهم خالية من الفضائل ومتعددة.
12.275.38
गुणाश्चात्र सुदुर्ज्ञेया ज्ञाताश्चात्र सुदुष्कराः ।
अनुष्ठिताश्चान्तवन्त इति त्वमनुपश्यसि ॥ १२.२७५.३८ ॥
الفضائل هنا يصعب جدًا معرفتها، والمعروف منها يصعب جدًا تطبيقه؛ وترى أن ما طُبّق منها محدود أيضًا.
12.275.39
स्यूमरश्मिरुवाच ।
यथा च वेदप्रामाण्यं त्यागश्च सफलो यथा।
तौ पन्थानावुभौ व्यक्तौ भगवंस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२७५.३९ ॥
قال ستومارشمي: كما أن سلطان الفيدا وكما أن التخلي مثمر، فليتضح هذان الطريقان؛ أيها المبارك، أخبرني بذلك.
12.275.40
प्रत्यक्षमिह पश्यन्ति भवन्तः सत्पथे स्थिताः ।
प्रत्यक्षं तु किमत्रास्ति यद्भवन्त उपासते ॥ १२.२७५.४० ॥
ههنا أنتم الواقفون على الطريق الحق ترون المدرك بالحس المباشر؛ ولكن ما الذي هو مدرك مباشرة هنا، مما تعبدونه؟
12.275.41
स्यूमरश्मिरुवाच ।
स्यूमरश्मिरहं ब्रह्मञ्जिज्ञासार्थमिहागतः।
श्रेयस्कामः प्रत्यवोचमार्जवान्न विवक्षया ॥ १२.२७५.४१ ॥
قال ستومارشمي: أيها البراهمي، جئت إلى هنا رغبةً في السؤال؛ راغبًا في الخير الأسمى أجبت بصدق، لا بدافع الرغبة في الكلام.
12.275.42
इमं च संशयं घोरं भगवान्प्रब्रवीतु मे ।
प्रत्यक्षमिह पश्यन्तो भवन्तः सत्पथे स्थिताः।
किमत्र प्रत्यक्षतमं भवन्तो यदुपासते ॥ १२.२७५.४२ ॥
ليبيّن لي المبارك هذا الشك المروّع: أنتم الواقفون على الطريق الحق، الرائون هنا المدرك مباشرة، ما الأكثر إدراكًا مباشرة هنا مما تعبدونه؟
12.275.43
अन्यत्र तर्कशास्त्रेभ्य आगमार्थं यथागमम् ।
आगमो वेदवादास्तु तर्कशास्त्राणि चागमः ॥ १२.२७५.४३ ॥
بمعزل عن كتب المنطق، يُعرف معنى الكتاب المقدس وفقاً للكتاب المقدس. فالكتاب المقدس هو تعليم الفيدا، وكتب المنطق هي أيضاً من الكتاب المقدس.
12.275.44
यथाश्रममुपासीत आगमस्तत्र सिध्यति ।
सिद्धिः प्रत्यक्षरूपा च दृश्यत्यागमनिश्ययात् ॥ १२.२७५.४४ ॥
ينبغي أن يُمارَس بحسب المرحلة من الحياة؛ وهناك يتحقق الكمال بالكتاب المقدس. والكمال له صورة الإدراك المباشر، ويُرى بيقين الكتاب المقدس.
12.275.45
नौर्नावीव निबद्धा हि स्रोतसा सनिबन्धना ।
ह्रियमाणा कथ विप्र कुबुद्धींस्तारयिष्यति ॥ १२.२७५.४५ ॥
كالقارب المربوط بحبل، المجروف بالتيار، كيف، أيها البراهمي، يعبر هذا بمن فهمهم سقيم؟
12.275.46
एतद्ब्रवीतु भगवानुपपन्नोऽस्म्यधीहि भो ।
नैव त्यागी न संतुष्टो नाशोको न निरामयः।
नानिर्विवित्सो नावृत्तो नापवृत्तोऽस्ति कश्चन ॥ १२.२७५.४६ ॥
ليقلها المبارك؛ أنا مستعد، أيها السيد، فعلّمني. لا أحد تارك، ولا قانع، ولا خالٍ من الحزن، ولا خالٍ من المرض؛ ولا أحد بلا رغبة في المعرفة، ولا أحد عاد، ولا أحد أعرض.
12.275.47
भवन्तोऽपि च हृष्यन्ति शोचन्ति च यथा वयम् ।
इन्द्रियार्थाश्च भवतां समानाः सर्वजन्तुषु ॥ १२.२७५.४७ ॥
وأنتم أيضاً تفرحون وتحزنون كما نفعل؛ وموضوعات الحواس واحدة لكم ولكل الكائنات الحية.
12.275.48
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां प्रवृत्तिषु ।
एकमालम्बमानानां निर्णये किं निरामयम्।
एतद्ब्रवीतु भगवानुपपन्नोस्य्यधीहि भो ॥ १२.२७५.४८ ॥
فهكذا، بين ممارسات الطبقات الأربع ومراحل الحياة، أيّها سليم في حكم من يتمسكون بواحد فقط؟ ليقلها المبارك؛ أنا مستعد، أيها السيد، فعلّمني.
12.275.49
यद्यदाचरते शास्त्रमर्थ्यं सर्वप्रवृत्तिषु ।
यस्य यत्र ह्यनुष्ठानं तस्य तत्तु निरामयम् ॥ १२.२७५.४९ ॥
أي كتاب مقدس يُمارَس على الوجه الصحيح في جميع الأفعال، حيث يتبعه المرء، فذلك وحده سليم له.
12.275.50
सर्वं प्रापयति ज्ञानं ये ज्ञानं ह्यनुवर्तते ।
ज्ञानादपेत्य या वृत्तिः सा विनाशयति प्रजाः ॥ १२.२७५.५० ॥
المعرفة تُحصّل كل شيء لمن يتبع المعرفة؛ أما السلوك الذي يبتعد عن المعرفة فيُهلك الخلق.
12.275.51
भवन्तो ज्ञानिनो नित्यं सर्वतश्च निरमयाः ।
ऐकात्म्यं नाम कश्चिद्धि कदाचिदभिपद्यते ॥ १२.२७५.५१ ॥
أنتم دائماً حكماء وسالمون من كل وجه. حالة تُسمى وحدة الذات تُبلغ في وقت ما.
12.275.52
शास्त्रं ह्यबुद्ध्वा तत्त्वेन केचिद्वादबलाज्जनाः ।
कामद्वेषाभिभूतत्वादहंकारवशं गताः ॥ १२.२७५.५२ ॥
بعض الناس، لعدم فهمهم الكتاب على حقيقته، يسيرون بقوة الجدل؛ مغلوبين بالشهوة والكراهية، يقعون تحت سلطان الأنا.
12.275.53
याथातथ्यमविज्ञाय शास्त्राणां शास्त्रदस्यवः ।
ब्रह्मस्तेना निरारम्भा अपक्वमनसोऽशिवाः ॥ १२.२७५.५३ ॥
إذ لا يعرفون حقيقة الكتب المقدسة، يصيرون ناهبي الكتاب وسارقي الفيدا، عاطلين، ناقصي النضج في العقل، ومشؤومين.
12.275.54
नैर्गुण्यमेव पश्यन्ति न गुणाननुयुञ्जते ।
तेषां तमः शरीराणां तम एव परायणम् ॥ १२.२७५.५४ ॥
لا يرون إلا انعدام الصفات ولا يمارسون الصفات؛ أما الذين أجسادهم ظلمة، فالظلمة وحدها غايتهم القصوى.
12.275.55
यो यथाप्रकृतिर्जन्तुः प्रकृतेः स्याद्वशानुगः ।
तस्य द्वेषश्च कामश्च क्रोधो दम्भोऽनृतं मदः।
नित्यमेवानुवर्तन्ते गुणाः प्रकृतिसंभवाः ॥ १२.२७५.५५ ॥
فالكائن الذي يتبع، بحسب طبيعته، سلطان الطبيعة، تلازمه دائماً البغضاء والشهوة والغضب والرياء والكذب والسكر، لأن الصفات تنشأ من الطبيعة.
12.275.56
ये तद्बुद्ध्वाऽनुपश्यन्तः संत्यजेयुः शुभाशुभम् ।
परां गतिमभीप्सन्तो यतयः संयमे रताः ॥ १२.२७५.५६ ॥
الذين يدركون هذا ويرونه بوضوح فيتركون الخير والشر، أي الزهّاد الذين يلتذون بالضبط ويبتغون الغاية العليا.
12.275.57
स्यूमरश्मिरुवाच ।
सर्वमेतत्त्वया ब्रह्मञ्शास्त्रतः परिकीर्तितम्।
न ह्यविज्ञाय शास्त्रार्थं प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ॥ १२.२७५.५७ ॥
أيها البرهمي، لقد بيّنت هذا كله وفق الشاستر. فإنه لا تجري أفعال دون معرفة معنى الشاستر.
12.275.58
यः कश्चिन्न्याय्य आचारः सर्वं शास्त्रमिति श्रुतिः ।
यदन्याय्यमशास्त्रं तदित्येषा श्रूयते श्रुतिः ॥ १२.२७५.५८ ॥
كل سلوك عادل هو الشاستر كله، هكذا تقول الشروتي؛ وما ليس بعدل فليس شاستراً، وهذا أيضاً يُسمع في الشروتي.
12.275.59
न प्रवृत्तिर्ऋते शास्त्रात्काचिदस्तीति निश्चयः ।
यदन्यद्वेदवादेभ्यस्तदशास्त्रमिति श्रुतिः ॥ १२.२७५.५९ ॥
والمؤكد أنه لا يوجد فعل بمعزل عن الشاستر؛ وما هو غير أقوال الفيدا فليس شاستراً، هكذا تقول الشروتي.
12.275.60
शास्त्रादपेतं पश्यन्ति बहवोऽत्यर्थमानिनः ।
शास्त्रदोषान्न पश्यन्ति इह चामुत्र चापरे।
इन्द्रियार्थाश्च भवतां समानाः सर्वजन्तुषु ॥ १२.२७५.६० ॥
كثيرون ممن انحرفوا عن الشاستра، المفرطون في الكبرياء، يرونه؛ وآخرون لا يرون عيوب الشاستra لا في هذه الدنيا ولا في الآخرة. إن موضوعات الحواس عندكم متماثلة في جميع الكائنات.
12.275.61
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां प्रवृत्तिषु ।
एकमालम्बमानानां निर्णये सर्वतो दिशम् ॥ १२.२७५.६१ ॥
وهكذا، في سلوكيات الطبقات الأربع والمراحل الحياتية، يحدد الذين يتمسكون بسند واحد الاتجاه من كل جانب.
12.275.62
आनन्त्यं वदमानेन शक्तेनावर्जितात्मना ।
अविज्ञानहतप्रज्ञा हीनप्रज्ञास्तमोवृताः ॥ १२.२७५.६२ ॥
الذين يتكلمون عن اللانهاية، القادرون لكن نفوسهم غير مقهورة، الذين ضرب الجهل حكمتهم، عديمو الحكمة، المحاطون بالظلام.
12.275.63
शक्यं त्वेकेन युक्तेन कृतकृत्येन सर्वशः ।
पिण्डमात्रं व्यपाश्रित्य चरितुं सर्वतो दिशम् ॥ १२.२७५.६३ ॥
لكن يمكن لمن كان منضبطاً وقد أنجز كل ما عليه تماماً أن يتجول في كل الاتجاهات، معتمداً على وعاء الصدقة وحده.
12.275.64
नात्यन्तं वन्दमानेन शक्तेन विजितात्मना ।
वेदवादं व्यपाश्रित्य मोक्षोऽस्तीति प्रभापितुम्।
अपेतन्यायशास्त्रेण सर्वलोकविगर्हिणा ॥ १२.२७५.६४ ॥
ليس لمن يثني كثيراً، القادر لكن نفسه غير مقهورة، أن يعلن معتمداً على مذهب الفيدا أن التحرر موجود — بكتاب خالٍ من الحجة الصحيحة ومذموم من كل العالم.
12.275.65
इदं तु दुष्करं कर्म कुटुम्बमभिसंश्रितम् ।
दानमध्ययनं यज्ञः प्रजासंतानमार्जवम् ॥ १२.२७५.६५ ॥
لكن لمن اتخذ حياة الأسرة فإن هذه أعمال صعبة: العطاء، والدرس، والقربان، واستمرار النسل، والاستقامة.
12.275.66
यद्येतदेवं कृत्वाऽपि न विमोक्षोऽस्ति कस्यचित् ।
धिक्कर्तारं च कार्यं च श्रमश्चायं निरर्थकः ॥ १२.२७५.६६ ॥
فإن لم يكن لأحد خلاص حتى بعد أن يفعل ذلك، فالفاعل والفعل كلاهما مذموم، وهذا الجهد عبثٌ.
12.275.67
नास्तिक्यमन्यथा च स्याद्वेदानां पृष्ठतः क्रिया ।
एतस्यानन्त्यमिच्छामि भगवञ्श्रोतुमञ्जसा ॥ १२.२७५.६७ ॥
وإلا فإن الفعل الذي يُتبع فيه الفيدا يكون مجرد إلحاد. أيها الجليل، أريد أن أسمع عن لا نهايته مباشرة.
12.275.68
तत्त्वं वदस्व मे ब्रह्मन्नुपसन्नोस्म्यधीहि भोः ।
यथा ते विदितो मोक्षस्तथेच्छाम्युपशिक्षितुम् ॥ १२.२७५.६८ ॥
أيها البراهمن، أخبرني بالحقيقة؛ فقد جئتك. أيها السيد، أريد أن أتعلم الخلاص كما عرفته أنت.