മഹാഭാരതം · അധ്യായം 12.275
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.275.1
एतावदनुपश्यन्तो यतयो यान्ति मार्गगाः ।
नैषां सर्वेषु लोकेषु कश्चिदस्ति व्यतिक्रमः ॥ १२.२७५.१ ॥
ഇത്രമാത്രം കണ്ടുകൊണ്ട് മാർഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന യതികൾ പോകുന്നു; ഇവർക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഒരു ലംഘനവുമില്ല.
12.275.2
निर्द्वन्द्वा निर्नमस्कारा निराशीर्बन्धना बुधाः ।
विमुक्ताः सर्वपापेभ्यश्चरन्ति शुचयोऽमलाः ॥ १२.२७५.२ ॥
ദ്വന്ദ്വങ്ങളിൽ നിന്ന് മുക്തരായി, നമസ്കാരമില്ലാതെ, ഫലാശയുടെ ബന്ധനങ്ങളില്ലാതെ, ജ്ഞാനികൾ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തരായി, ശുദ്ധരും നിർമലരുമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.
12.275.3
अपवर्गेऽथ संत्यागे बुद्धौ च कृतनिश्चयाः ।
ब्रह्मिष्ठा ब्रह्मभूताश्च ब्रह्मण्येव कृतालयाः ॥ १२.२७५.३ ॥
മോക്ഷത്തിലും പൂർണ്ണ ത്യാഗത്തിലും ബുദ്ധിയിലും ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവർ ബ്രഹ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ബ്രഹ്മഭാവം പ്രാപിച്ച്, ബ്രഹ്മത്തിൽ തന്നെ വാസമുറപ്പിക്കുന്നു.
12.275.4
येऽशोका नष्टरजसस्तेषां लोकाः सनातनाः ।
तेषां गतिं परां प्राप्य गार्हस्थ्ये किं प्रयोजनम् ॥ १२.२७५.४ ॥
ദുഃഖരഹിതരും രജോഗുണം നശിച്ചവരുമായവർക്ക് ശാശ്വത ലോകങ്ങളുണ്ട്; അവരുടെ പരമഗതി നേടിയശേഷം ഗൃഹസ്ഥജീവിതം കൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?
12.275.5
स्यूमरश्मिरुवाच ।
यद्येषां परमा निष्ठा यद्येषां परमा गतिः।
गृहस्थानव्यपाश्रित्य नाश्रमोऽन्यः प्रवर्तते ॥ १२.२७५.५ ॥
ഇവർക്ക് പരമനിഷ്ഠയും പരമഗതിയും ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഗൃഹസ്ഥരെ ആശ്രയിക്കാതെ മറ്റൊരാശ്രമം നിലനിൽക്കുന്നില്ല.
12.275.6
यथा मातरमाश्रित्य सर्वे जीवन्ति जन्तवः ।
एवं गार्हस्थ्यमाश्रित्य वर्तन्त इतराश्रमाः ॥ १२.२७५.६ ॥
അമ്മയെ ആശ്രയിച്ച് സകല ജീവികളും ജീവിക്കുന്നതുപോലെ, ഗൃഹസ്ഥജീവിതത്തെ ആശ്രയിച്ച് മറ്റ് ആശ്രമങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു.
12.275.7
गृहस्थ एव यजते गृहस्थस्तप्यते तपः ।
गार्हस्थ्यमस्य धर्मस्य मूलं यत्किंचिदेव हि ॥ १२.२७५.७ ॥
ഗൃഹസ്ഥൻ തന്നെയാണ് യജിക്കുന്നത്; ഗൃഹസ്ഥൻ തന്നെയാണ് തപസ്സു ചെയ്യുന്നത്. ഈ ധർമ്മത്തിന്റെ മൂലം ഗാർഹസ്ഥ്യമാണ്.
12.275.8
प्रजनाद्यभिनिर्वृत्ताः सर्वे प्राणभृतो मुनेः ।
प्रजनं चाप्युतान्यत्र न कथंचन विद्यते ॥ १२.२७५.८ ॥
മുനേ, ജീവികളെല്ലാം പ്രജനനാദികളാൽ ഉൽപ്പന്നമാകുന്നു. പ്രജനനം മറ്റെവിടെയും ഒരു വിധത്തിലും കാണുന്നില്ല.
12.275.9
यास्तु स्युर्बहिरोषध्यो बहिरन्यास्तथाऽद्रिजाः ।
ओषधिभ्यो बहिर्यस्मात्प्राणी कश्चिन्न विद्यते ॥ १२.२७५.९ ॥
പുറത്തുള്ള ഔഷധികളും, അതുപോലെ പർവതങ്ങളിൽ ജനിച്ച മറ്റുള്ളവയും; ഔഷധികൾക്കപ്പുറം ഒരു ജീവിയും കാണുന്നില്ല.
12.275.10
कस्यैषा वाग्भवेत्सत्या मोक्षो नास्ति गृहादिति ।
अश्रद्दधानैरप्राज्ञैः सूक्ष्मदर्शनवर्जितैः ॥ १२.२७५.१० ॥
ഗൃഹത്തിൽനിന്ന് മോക്ഷമില്ല എന്ന ഈ വാക്ക് ആർക്കാണ് സത്യമാകുക? ശ്രദ്ധയില്ലാത്തവരും അജ്ഞരും സൂക്ഷ്മദർശനമില്ലാത്തവരുമാണ് ഇത് പറയുന്നത്.
12.275.11
निराशैरलसैः श्रान्तैस्तप्यमानैः स्वकर्मभिः ।
शमस्योपरमो दृष्टः प्रव्रज्यायामपण्डितैः ॥ १२.२७५.११ ॥
നിരാശരും അലസരും ക്ഷീണിതരും സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ വേദനിക്കുന്നവരുമായ അപണ്ഡിതർ പ്രവ്രജ്യയിൽ ശമത്തിന്റെ അവസാനം കണ്ടു.
12.275.12
त्रैलोक्यस्येव हेतुर्हि मर्यादा शाश्वती ध्रुवा ।
ब्राह्मणो नाम भगवाञ्जन्मप्रभृति पूज्यते ॥ १२.२७५.१२ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും കാരണമെന്നപോലെ ശാശ്വതവും സ്ഥിരവുമായ മര്യാദയുണ്ട്. ഭഗവാനായ ബ്രാഹ്മണൻ ജനനം മുതൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.
12.275.13
प्राग्गर्भाघानमन्त्रा हि प्रवर्तन्ते द्विजातिषु ।
अविश्वस्तेषु वर्तन्ते विश्वस्तेष्वपि संश्रिताः ॥ १२.२७५.१३ ॥
ദ്വിജാതികളിൽ ഗർഭാധാന മന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവ വിശ്വസിക്കപ്പെടാത്തവരിലും ഉണ്ടാകുന്നു, വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടവരിലും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു.
12.275.14
दाहे पुनः संश्रयणे संश्रिते पात्रभोजने ।
दानं गवां पशूनां वा पिण्डानामप्सु मज्जनम् ॥ १२.२७५.१४ ॥
ദഹനത്തിലും, വീണ്ടും ശരണംപ്രാപിക്കുന്നതിലും, ശരണം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, പാത്രഭോജനത്തിലും, പശുക്കളുടെയോ മൃഗങ്ങളുടെയോ ദാനത്തിലും, പിണ്ഡങ്ങൾ വെള്ളത്തിൽ മുക്കുന്നതിലും (മന്ത്രങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു).
12.275.15
अर्चिष्मन्तो बर्हिषदः क्रव्यादाः पितरस्तथा ।
मृतस्याप्यनुमन्यन्ते मन्त्रा मन्त्राश्च कारणम् ॥ १२.२७५.१५ ॥
പ്രകാശിക്കുന്നവരും ദർഭയിൽ ഇരിക്കുന്നവരും മാംസഭോജികളായ പിതൃക്കളും അങ്ങനെതന്നെ. മരിച്ചയാൾക്കുവേണ്ടിയും മന്ത്രങ്ങൾ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മന്ത്രങ്ങളാണ് അതിന്റെ കാരണം.
12.275.16
एवं क्रोशत्सु वेदेषु कुतो मोक्षोऽस्ति कस्यचित् ।
ऋणवन्तो यदा मर्त्याः पितृदेवद्विजातिषु ॥ १२.२७५.१६ ॥
ഇങ്ങനെ വേദങ്ങൾ ഘോഷിക്കുമ്പോൾ, മനുഷ്യർ പിതൃക്കൾ, ദേവന്മാർ, ദ്വിജാതികൾ എന്നിവർക്ക് ഋണബാധ്യതയുള്ളവരായിരിക്കുമ്പോൾ ആർക്കാണ് മോക്ഷം?
12.275.17
श्रिया विहीनैरलसैः पण्डितैश्च पलायितम् ।
वेदवादापरिज्ञानं सत्याभासमिवानृतम् ॥ १२.२७५.१७ ॥
ശ്രീയില്ലാത്തവരും അലസരും പണ്ഡിതരുമാൽ (സത്യം) ഓടിപ്പോയി. വേദവാദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അറിവില്ലായ്മയാൽ, അസത്യം സത്യംപോലെ തോന്നുന്നു.
12.275.18
न वै पापैर्हियते कृष्यते वा ।
यो ब्राह्मणो यजते वेदशास्त्रैः।
ऊर्ध्वं यजन्पशुभिः सार्धमेति ।
ततः पुनस्तर्कयते न कामान् ॥ १२.२७५.१८ ॥
വേദശാസ്ത്രങ്ങളാൽ യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പാപങ്ങളാൽ പിടിക്കപ്പെടുകയോ വലിച്ചിഴയ്ക്കപ്പെടുകയോ ഇല്ല. യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവൻ പശുക്കളോടൊപ്പം മുകളിലേക്ക് പോകുന്നു; പിന്നീട് അവൻ വീണ്ടും കാമങ്ങളെ ചിന്തിക്കുന്നില്ല.
12.275.19
न वेदानां परिभवान्न शाठ्येन न मायया ।
महत्प्राप्नोति पुरुषो ब्राह्मणो ब्रह्म विन्दति ॥ १२.२७५.१९ ॥
വേദങ്ങളെ അവഹേളിക്കുന്നതുകൊണ്ടോ, വഞ്ചനകൊണ്ടോ, മായകൊണ്ടോ അല്ല; മനുഷ്യൻ മഹത്തായത് നേടുന്നു, ബ്രാഹ്മണൻ ബ്രഹ്മത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു.
12.275.20
दर्शश्च पूर्णमासश्च अग्निहोत्रं च धीमताम् ।
चातुर्मास्यानि चैवासंस्तेषु यज्ञः सनातनः ॥ १२.२७५.२० ॥
ദർശവും പൂർണമാസവും ജ്ഞാനികളുടെ അഗ്നിഹോത്രവും ചാതുർമാസ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയിൽ യജ്ഞം ശാശ്വതമാണ്.
12.275.21
अनारम्भाः सुधृतयः शुचयो ब्रह्मसंज्ञिताः ।
ब्राह्मणा एव ते देवांस्तर्पन्त्यमृतैरिव ॥ १२.२७५.२१ ॥
ആരംഭമില്ലാത്തവരും ദൃഢനിശ്ചയമുള്ളവരും ശുദ്ധരും ബ്രഹ്മനാമമുള്ളവരുമായ ആ ബ്രാഹ്മണർതന്നെ ദേവന്മാരെ അമൃതംകൊണ്ടെന്നപോലെ തൃപ്തരാക്കുന്നു.
12.275.22
सर्वभूतात्मभूतस्य सर्वभूतानि पश्यतः ।
देवाऽपि मार्गे मुह्यन्ति ह्यपदस्य पदैषिणः ॥ १२.२७५.२२ ॥
എല്ലാ ഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവായി മാറിയവനും എല്ലാ ഭൂതങ്ങളെയും കാണുന്നവനുമായവന്റെ വഴിയിൽ ദേവന്മാർപോലും മോഹിതരാകുന്നു — സ്ഥാനമില്ലാത്തവന്റെ സ്ഥാനം അന്വേഷിക്കുന്നവർ.
12.275.23
चतुर्द्वारं पुरुष चर्तुर्मुखं ।
चतुर्मुखो नैनमुपैति निन्दा।
बाहुभ्यां पद्भ्यामुदरादुपस्था ।
त्तेषां द्वारं द्वारपालो बुभूषेत् ॥ १२.२७५.२३ ॥
നാലു വാതിലുകളുള്ള പുരുഷൻ — നാലുമുഖനും അവനെ നിന്ദയാൽ സമീപിക്കുന്നില്ല. കൈകൾ, കാലുകൾ, ഉദരം, ഉപസ്ഥം എന്നീ വാതിലുകൾക്ക് അവൻ കാവൽക്കാരനാകണം.
12.275.24
नाक्षैर्दीव्येन्नाददीतान्यवित्तं ।
न वाऽयोनीयस्य शृतं प्रगृह्णात्।
क्रुद्धो न चैव प्रहरेत धीमां ।
स्तथास्य तत्पाणिपादं सुगुप्तम् ॥ १२.२७५.२४ ॥
ചൂതുകളി കളിക്കരുത്; മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം സ്വീകരിക്കരുത്; അയോനീയന്റെ പാകം ചെയ്ത അന്നവും സ്വീകരിക്കരുത്. കോപത്തിൽ ബുദ്ധിമാൻ പ്രഹരിക്കരുത്; അങ്ങനെ അവന്റെ കൈകാലുകൾ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടും.
12.275.25
नाक्रोशमृच्छेन्न वृथा वदेच्च ।
न पैशुनं जनवादं च कुर्यात्।
सत्यव्रतो मितभाषोऽप्रमत्त ।
स्तथाऽस्य वाग्द्वारमथो सुगुप्तम् ॥ १२.२७५.२५ ॥
അവൻ ആക്ഷേപം ഏൽക്കരുത്, വെറുതെ സംസാരിക്കരുത്. പരദൂഷണം പറയരുത്, ജനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അപവാദം ചെയ്യരുത്. സത്യവ്രതനും മിതഭാഷിയും ജാഗ്രതയുള്ളവനുമായിരിക്കണം. അങ്ങനെ അവന്റെ വാക്കിന്റെ വാതിൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടും.
12.275.26
नानाशनः स्यान्न महाशनः स्या ।
न्न लोलुपः साधुभिरागतः स्यात्।
यात्रार्थमाहारमिहाददीत ।
तथाऽस्य स्याज्जाठरद्वारगुप्तिः ॥ १२.२७५.२६ ॥
അവൻ പലവിധത്തിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നവനാകരുത്, അധികം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും ആകരുത്. സജ്ജനങ്ങളുടെ മധ്യേ വന്നിരിക്കുമ്പോൾ ലോഭിയാകരുത്. ശരീരയാത്രയ്ക്കായി മാത്രം ഇവിടെ ആഹാരം സ്വീകരിക്കണം. അങ്ങനെ അവന്റെ ഉദരദ്വാരം സംരക്ഷിക്കപ്പെടും.
12.275.27
न वीरपत्नीं विहरेत नारीं ।
न चापि नारीमनृतावाह्वयीत।
भार्याव्रतं ह्यात्मनि धारयीत ।
तथास्योपस्थद्वारगुप्तिर्भवेत् ॥ १२.२७५.२७ ॥
അവൻ വീരന്റെ പത്നിയോടൊപ്പം വിഹരിക്കരുത്, ഒരു സ്ത്രീയോടും വിഹരിക്കരുത്. ഋതുവല്ലാത്ത കാലത്ത് ഒരു സ്ത്രീയെ വിളിക്കുകയുമരുത്. ഭാര്യാവ്രതം തന്നിൽ ധരിക്കണം. അങ്ങനെ അവന്റെ ഉപസ്ഥദ്വാരം സംരക്ഷിക്കപ്പെടും.
12.275.28
द्वाराणि यस्य सर्वाणि सुगुप्तानि मनीषिणः ।
उपस्थमुदरं पाणी वाक्चतुर्थी स वै द्विजः ॥ १२.२७५.२८ ॥
ഏത് ജ്ഞാനിയുടെ എല്ലാ വാതിലുകളും നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവോ—ഉപസ്ഥം, ഉദരം, രണ്ടു കൈകൾ, നാലാമത് വാക്ക്—അവനാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ദ്വിജൻ.
12.275.29
मोघान्यगुप्तद्वारस्य सर्वाण्येव भवन्त्युत ।
किं तस्य तपसा कार्यं किं यज्ञेन किमात्मना ॥ १२.२७५.२९ ॥
കാവലില്ലാത്ത വാതിലുകളുള്ളവന്റെ സകല കർമ്മങ്ങളും വ്യർഥമാകുന്നു. അവന് തപസ്സുകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം, യജ്ഞംകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം, ആത്മാവുകൊണ്ട് എന്ത് പ്രയോജനം?
12.275.30
अनुत्तरीयवसनमनुपस्तीर्णशायिनम् ।
बाहूपधानं शाम्यन्तं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३० ॥
ഉത്തരീയമില്ലാത്ത വസ്ത്രമുള്ളവനും, വിരിക്കാത്ത കിടക്കയിൽ ഉറങ്ങുന്നവനും, കൈത്തണ്ടയെ തലയണയാക്കുന്നവനും, ശാന്തനുമായവനെ ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനായി അറിയുന്നു.
12.275.31
द्वन्द्वारामेषु सर्वेषु य एको रमते मुनिः ।
परेषामननुध्यायंस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३१ ॥
എല്ലാ ദ്വന്ദ്വങ്ങളുടെ ആരാമങ്ങളിലും ഒറ്റയ്ക്ക് രമിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരെ ചിന്തിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മുനിയെ ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനെന്ന് അറിയുന്നു.
12.275.32
येन सर्वमिदं बुद्धं प्रकृतिर्विकृतिश्च या ।
गतिज्ञः सर्वभूतानां तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३२ ॥
ഇതെല്ലാം അറിഞ്ഞവൻ — പ്രകൃതിയെയും അതിന്റെ വികാരങ്ങളെയും, സർവഭൂതങ്ങളുടെ ഗതിയെയും അറിയുന്നവൻ — അവനെ ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനെന്ന് അറിയുന്നു.
12.275.33
अभयं सर्वभूतेभ्यः सर्वेषामभयं यतः ।
सर्वभूतात्मभूतो यस्तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १२.२७५.३३ ॥
സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അഭയം നൽകുന്നവൻ, ആരിൽ നിന്ന് എല്ലാവർക്കും അഭയം ലഭിക്കുന്നുവോ അവൻ, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവായവൻ — അവനെ ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനെന്ന് അറിയുന്നു.
12.275.34
नान्तरेणानुजानाति वेदानां यत्क्रियाफलम् ।
अविज्ञाय च तत्सर्वमन्यद्रोचयते फलम् ॥ १२.२७५.३४ ॥
വേദങ്ങളുടെ ക്രിയാഫലത്തെ, അത് അറിയാതെ അംഗീകരിക്കാത്തവൻ, അതെല്ലാം അറിയാതെ മറ്റൊരു ഫലം ആഗ്രഹിക്കുന്നു —
12.275.35
स्वकर्मभिः संश्रितानां तपो घोरत्वमागमत् ।
तं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.२७५.३५ ॥
സ്വകർമ്മങ്ങളാൽ ആശ്രയിച്ചവർക്ക് തപസ്സിന്റെ ഘോരത വന്നു; ആ സദാചാരമായ, അത്ഭുതകരമായ, പുരാതനമായ, ശാശ്വതമായ, സ്ഥിരമായ (അതിനെ).
12.275.36
अशक्नुवन्तश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूत्रितम् ।
निरापद्धर्म आचारो ह्यप्रमादो पराभवः ॥ १२.२७५.३६ ॥
ധർമ്മങ്ങളിൽ സൂത്രീകരിച്ചതൊന്നും ആചരിക്കാൻ കഴിയാത്തവർ — ആപത്ധർമ്മരഹിതമായ ആചാരമാണ് അപ്രമാദം; അതിൽനിന്ന് പരാജയവും.
12.275.37
फलवन्ति च कर्माणि व्युष्टिमन्ति ध्रवाणि च ।
विगुणानि च पश्यन्ति तथा नैकानि केन च ॥ १२.२७५.३७ ॥
കർമ്മങ്ങൾ ഫലം നൽകുന്നവയും ഫലമുള്ളവയും സ്ഥിരമായവയുമാണ്; എന്നിട്ടും അവയെ ഗുണരഹിതവും അനേകവുമായി ആരോ കാണുന്നു.
12.275.38
गुणाश्चात्र सुदुर्ज्ञेया ज्ञाताश्चात्र सुदुष्कराः ।
अनुष्ठिताश्चान्तवन्त इति त्वमनुपश्यसि ॥ १२.२७५.३८ ॥
ഇവിടെ ഗുണങ്ങൾ അറിയാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്; ഇവിടെ അറിയപ്പെട്ടവയും അനുഷ്ഠിക്കാൻ വളരെ കഠിനമാണ്; അനുഷ്ഠിച്ചവയും നശ്വരമാണെന്ന് നീ കാണുന്നു.
12.275.39
स्यूमरश्मिरुवाच ।
यथा च वेदप्रामाण्यं त्यागश्च सफलो यथा।
तौ पन्थानावुभौ व्यक्तौ भगवंस्तद्ब्रवीहि मे ॥ १२.२७५.३९ ॥
സ്ഥൂമരശ്മി പറഞ്ഞു: വേദപ്രാമാണ്യവും ഫലദായകമായ ത്യാഗവും ഏതുവിധമാണോ, ആ രണ്ടു വഴികളും വ്യക്തമാക്കണം; ഭഗവാനേ, അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
12.275.40
प्रत्यक्षमिह पश्यन्ति भवन्तः सत्पथे स्थिताः ।
प्रत्यक्षं तु किमत्रास्ति यद्भवन्त उपासते ॥ १२.२७५.४० ॥
ഇവിടെ സത്പഥത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന നിങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷത്തെ കാണുന്നു; പക്ഷേ ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി എന്തുണ്ട്, നിങ്ങൾ ഉപാസിക്കുന്നത് എന്താണ്?
12.275.41
स्यूमरश्मिरुवाच ।
स्यूमरश्मिरहं ब्रह्मञ्जिज्ञासार्थमिहागतः।
श्रेयस्कामः प्रत्यवोचमार्जवान्न विवक्षया ॥ १२.२७५.४१ ॥
സ്ഥൂമരശ്മി പറഞ്ഞു: ബ്രാഹ്മണാ, ജിജ്ഞാസയ്ക്കായി ഞാൻ ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നു; ശ്രേയസ്സ് ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് ഋജുത്വം കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞത്, സംസാരിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം കൊണ്ടല്ല.
12.275.42
इमं च संशयं घोरं भगवान्प्रब्रवीतु मे ।
प्रत्यक्षमिह पश्यन्तो भवन्तः सत्पथे स्थिताः।
किमत्र प्रत्यक्षतमं भवन्तो यदुपासते ॥ १२.२७५.४२ ॥
ഭഗവാൻ എന്റെ ഈ ഘോരസംശയം വിശദമാക്കട്ടെ: ഇവിടെ സത്പഥത്തിൽ നിലകൊണ്ട് പ്രത്യക്ഷത്തെ കാണുന്ന നിങ്ങൾ, ഇവിടെ ഏറ്റവും പ്രത്യക്ഷമായി എന്താണ് നിങ്ങൾ ഉപാസിക്കുന്നത്?
12.275.43
अन्यत्र तर्कशास्त्रेभ्य आगमार्थं यथागमम् ।
आगमो वेदवादास्तु तर्कशास्त्राणि चागमः ॥ १२.२७५.४३ ॥
തർകശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യതിരിക്തമായി, ശാസ്ത്രാനുസാരം ആഗമാർഥം (അറിയണം). ആഗമം വേദവാദങ്ങളാണ്; തർകശാസ്ത്രങ്ങളും ആഗമമാണ്.
12.275.44
यथाश्रममुपासीत आगमस्तत्र सिध्यति ।
सिद्धिः प्रत्यक्षरूपा च दृश्यत्यागमनिश्ययात् ॥ १२.२७५.४४ ॥
ആശ്രമാനുസാരം ഉപാസിക്കണം; അവിടെ ആഗമത്താൽ സിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. സിദ്ധി പ്രത്യക്ഷരൂപമുള്ളതാണ്; ആഗമനിശ്ചയത്താൽ അത് കാണപ്പെടുന്നു.
12.275.45
नौर्नावीव निबद्धा हि स्रोतसा सनिबन्धना ।
ह्रियमाणा कथ विप्र कुबुद्धींस्तारयिष्यति ॥ १२.२७५.४५ ॥
ഒഴുക്കിൽ ഒഴുകിപ്പോകുന്ന കയറ്റി കെട്ടിയ വള്ളംപോലെ, ഹേ വിപ്ര, ദുർബുദ്ധികളെ ഇത് എങ്ങനെ കരകടത്തും?
12.275.46
एतद्ब्रवीतु भगवानुपपन्नोऽस्म्यधीहि भो ।
नैव त्यागी न संतुष्टो नाशोको न निरामयः।
नानिर्विवित्सो नावृत्तो नापवृत्तोऽस्ति कश्चन ॥ १२.२७५.४६ ॥
ഭഗവാൻ ഇത് പറയട്ടെ; ഞാൻ തയ്യാറാണ്, ഹേ ഭോ, ഉപദേശിക്കൂ. ത്യാഗിയല്ല, സന്തുഷ്ടനല്ല, ശോകരഹിതനല്ല, രോഗരഹിതനല്ല; അറിയാൻ ആഗ്രഹമില്ലാത്തവനും, തിരിച്ചുവന്നവനും, വിമുഖനും ആരുമില്ല.
12.275.47
भवन्तोऽपि च हृष्यन्ति शोचन्ति च यथा वयम् ।
इन्द्रियार्थाश्च भवतां समानाः सर्वजन्तुषु ॥ १२.२७५.४७ ॥
നിങ്ങളും നമ്മളെപ്പോലെ സന്തോഷിക്കുന്നു, ദുഃഖിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കും എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഒന്നുപോലെയാണ്.
12.275.48
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां प्रवृत्तिषु ।
एकमालम्बमानानां निर्णये किं निरामयम्।
एतद्ब्रवीतु भगवानुपपन्नोस्य्यधीहि भो ॥ १२.२७५.४८ ॥
ഇങ്ങനെ നാല് വർണങ്ങളുടെയും ആശ്രമങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തികളിൽ, ഒന്നിനെ മാത്രം മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നവരുടെ നിർണയത്തിൽ ഏതാണ് നിരാമയം? ഭഗവാൻ ഇത് പറയട്ടെ; ഞാൻ തയ്യാറാണ്, ഹേ ഭോ, ഉപദേശിക്കൂ.
12.275.49
यद्यदाचरते शास्त्रमर्थ्यं सर्वप्रवृत्तिषु ।
यस्य यत्र ह्यनुष्ठानं तस्य तत्तु निरामयम् ॥ १२.२७५.४९ ॥
ഏതേത് ശാസ്ത്രം സകല പ്രവൃത്തികളിലും യോഗ്യമായി ആചരിക്കപ്പെടുന്നുവോ, ആരുടെ അനുഷ്ഠാനം എവിടെയുണ്ടോ, അവർക്ക് അതുതന്നെ നിരാമയം.
12.275.50
सर्वं प्रापयति ज्ञानं ये ज्ञानं ह्यनुवर्तते ।
ज्ञानादपेत्य या वृत्तिः सा विनाशयति प्रजाः ॥ १२.२७५.५० ॥
ജ്ഞാനത്തെ പിന്തുടരുന്നവർക്ക് ജ്ഞാനം സർവ്വവും നൽകുന്നു; ജ്ഞാനത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുപോയ പെരുമാറ്റം പ്രജകളെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
12.275.51
भवन्तो ज्ञानिनो नित्यं सर्वतश्च निरमयाः ।
ऐकात्म्यं नाम कश्चिद्धि कदाचिदभिपद्यते ॥ १२.२७५.५१ ॥
നിങ്ങൾ എപ്പോഴും ജ്ഞാനികളും സർവ്വഥാ നിരാമയരുമാണ്. ഐകാത്മ്യം എന്നൊരവസ്ഥ ഏതോ കാലത്ത് പ്രാപിക്കപ്പെടുന്നു.
12.275.52
शास्त्रं ह्यबुद्ध्वा तत्त्वेन केचिद्वादबलाज्जनाः ।
कामद्वेषाभिभूतत्वादहंकारवशं गताः ॥ १२.२७५.५२ ॥
ശാസ്ത്രത്തെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയാതെ ചിലർ വാദബലത്താൽ നടക്കുന്നു; കാമദ്വേഷങ്ങളാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ട് അവർ അഹങ്കാരത്തിന് വശരായിത്തീരുന്നു.
12.275.53
याथातथ्यमविज्ञाय शास्त्राणां शास्त्रदस्यवः ।
ब्रह्मस्तेना निरारम्भा अपक्वमनसोऽशिवाः ॥ १२.२७५.५३ ॥
ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ യാഥാർത്ഥ്യം അറിയാതെ അവർ ശാസ്ത്രത്തെ കവർച്ച ചെയ്യുന്നവരും വേദം കട്ടെടുക്കുന്നവരും പ്രയത്നമില്ലാത്തവരും പക്വതയില്ലാത്ത മനസ്സുള്ളവരും അശുഭരുമാകുന്നു.
12.275.54
नैर्गुण्यमेव पश्यन्ति न गुणाननुयुञ्जते ।
तेषां तमः शरीराणां तम एव परायणम् ॥ १२.२७५.५४ ॥
അവർ നൈർഗുണ്യം മാത്രം കാണുന്നു; ഗുണങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നില്ല. തമസ്സാണ് ശരീരമായുള്ളവർക്ക് തമസ്സുതന്നെ പരമലക്ഷ്യം.
12.275.55
यो यथाप्रकृतिर्जन्तुः प्रकृतेः स्याद्वशानुगः ।
तस्य द्वेषश्च कामश्च क्रोधो दम्भोऽनृतं मदः।
नित्यमेवानुवर्तन्ते गुणाः प्रकृतिसंभवाः ॥ १२.२७५.५५ ॥
സ്വഭാവമനുസരിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ വശത്ത് നടക്കുന്ന ജീവിക്ക് ദ്വേഷം, കാമം, ക്രോധം, ദംഭം, അസത്യം, മദം എന്നിവ എപ്പോഴും പിന്തുടരുന്നു; ഗുണങ്ങൾ പ്രകൃതിയിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്നു.
12.275.56
ये तद्बुद्ध्वाऽनुपश्यन्तः संत्यजेयुः शुभाशुभम् ।
परां गतिमभीप्सन्तो यतयः संयमे रताः ॥ १२.२७५.५६ ॥
അത് അറിഞ്ഞ് സൂക്ഷ്മമായി കാണുന്നവർ ശുഭാശുഭങ്ങൾ രണ്ടും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; പരമഗതി ആഗ്രഹിച്ച് സംയമത്തിൽ രമിക്കുന്ന യതികൾ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
12.275.57
स्यूमरश्मिरुवाच ।
सर्वमेतत्त्वया ब्रह्मञ्शास्त्रतः परिकीर्तितम्।
न ह्यविज्ञाय शास्त्रार्थं प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ॥ १२.२७५.५७ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, ഇതെല്ലാം നിങ്ങൾ ശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു. ശാസ്ത്രാർത്ഥം അറിയാതെ ഒരു പ്രവൃത്തിയും നടക്കുന്നില്ല.
12.275.58
यः कश्चिन्न्याय्य आचारः सर्वं शास्त्रमिति श्रुतिः ।
यदन्याय्यमशास्त्रं तदित्येषा श्रूयते श्रुतिः ॥ १२.२७५.५८ ॥
ന്യായമായ ഏതൊരു ആചാരവും എല്ലാം ശാസ്ത്രമാണെന്നു ശ്രുതി; അന്യായമായത് അശാസ്ത്രമാണെന്നും ശ്രുതിയിൽ കേൾക്കുന്നു.
12.275.59
न प्रवृत्तिर्ऋते शास्त्रात्काचिदस्तीति निश्चयः ।
यदन्यद्वेदवादेभ्यस्तदशास्त्रमिति श्रुतिः ॥ १२.२७५.५९ ॥
ശാസ്ത്രമില്ലാതെ ഒരു പ്രവൃത്തിയുമില്ല എന്നത് നിശ്ചയം; വേദവാക്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായത് അശാസ്ത്രമാണെന്ന് ശ്രുതി.
12.275.60
शास्त्रादपेतं पश्यन्ति बहवोऽत्यर्थमानिनः ।
शास्त्रदोषान्न पश्यन्ति इह चामुत्र चापरे।
इन्द्रियार्थाश्च भवतां समानाः सर्वजन्तुषु ॥ १२.२७५.६० ॥
ശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ച പലരും അതിരുകടന്ന അഭിമാനമുള്ളവരായി അതിനെ കാണുന്നു; മറ്റുള്ളവർ ശാസ്ത്രത്തിലെ ദോഷങ്ങളെ ഇഹത്തിലും പരത്തിലും കാണുന്നില്ല. നിങ്ങൾക്ക് ഇന്ദ്രിയ വിഷയങ്ങൾ എല്ലാ ജീവികളിലും സമാനമാണ്.
12.275.61
एवं चतुर्णां वर्णानामाश्रमाणां प्रवृत्तिषु ।
एकमालम्बमानानां निर्णये सर्वतो दिशम् ॥ १२.२७५.६१ ॥
ഇങ്ങനെ നാല് വർണങ്ങളുടെയും ആശ്രമങ്ങളുടെയും പ്രവൃത്തികളിൽ, ഒന്നിനെ മാത്രം ആശ്രയിക്കുന്നവർ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും നിർണയിക്കുന്നു.
12.275.62
आनन्त्यं वदमानेन शक्तेनावर्जितात्मना ।
अविज्ञानहतप्रज्ञा हीनप्रज्ञास्तमोवृताः ॥ १२.२७५.६२ ॥
അനന്തത പറയുന്നവനും, ശക്തനായിരുന്നാലും ആത്മാവിനെ അടക്കാത്തവനും, അജ്ഞാനത്താൽ ബുദ്ധി നശിച്ചവരും, ബുദ്ധിഹീനരും, അന്ധകാരത്താൽ മൂടപ്പെട്ടവരുമാണ്.
12.275.63
शक्यं त्वेकेन युक्तेन कृतकृत्येन सर्वशः ।
पिण्डमात्रं व्यपाश्रित्य चरितुं सर्वतो दिशम् ॥ १२.२७५.६३ ॥
എന്നാൽ ഒരാൾ യുക്തനും എല്ലാ വിധത്തിലും കൃതകൃത്യനുമാണെങ്കിൽ, ഭിക്ഷാപാത്രം മാത്രം ആശ്രയിച്ച് എല്ലാ ദിക്കുകളിലും സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും.
12.275.64
नात्यन्तं वन्दमानेन शक्तेन विजितात्मना ।
वेदवादं व्यपाश्रित्य मोक्षोऽस्तीति प्रभापितुम्।
अपेतन्यायशास्त्रेण सर्वलोकविगर्हिणा ॥ १२.२७५.६४ ॥
അതിരുകടന്ന് സ്തുതിക്കുന്നവനും, ശക്തനും, ആത്മജയം നേടാത്തവനും, വേദവാദത്തെ ആശ്രയിച്ച് 'മോക്ഷമുണ്ട്' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കാൻ; നീതിരഹിതവും ലോകങ്ങളെല്ലാം നിന്ദിക്കുന്നതുമായ ശാസ്ത്രത്താൽ.
12.275.65
इदं तु दुष्करं कर्म कुटुम्बमभिसंश्रितम् ।
दानमध्ययनं यज्ञः प्रजासंतानमार्जवम् ॥ १२.२७५.६५ ॥
എന്നാൽ കുടുംബത്തെ ആശ്രയിച്ചവർക്ക് ഈ കർമം ദുഷ്കരമാണ്: ദാനം, അധ്യയനം, യജ്ഞം, സന്താനപരമ്പര, ഋജുത്വം.
12.275.66
यद्येतदेवं कृत्वाऽपि न विमोक्षोऽस्ति कस्यचित् ।
धिक्कर्तारं च कार्यं च श्रमश्चायं निरर्थकः ॥ १२.२७५.६६ ॥
ഇങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടും ആർക്കും മോക്ഷമില്ലെങ്കിൽ, കർത്താവും കർമ്മവും നിന്ദ്യമാണ്; ഈ പ്രയത്നം വ്യർഥമാണ്.
12.275.67
नास्तिक्यमन्यथा च स्याद्वेदानां पृष्ठतः क्रिया ।
एतस्यानन्त्यमिच्छामि भगवञ्श्रोतुमञ्जसा ॥ १२.२७५.६७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ വേദങ്ങൾക്ക് പിന്നിലുള്ള ക്രിയ നാസ്തികത്വമാകും. ഭഗവാനേ, ഇതിന്റെ അനന്തത നേരിട്ട് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
12.275.68
तत्त्वं वदस्व मे ब्रह्मन्नुपसन्नोस्म्यधीहि भोः ।
यथा ते विदितो मोक्षस्तथेच्छाम्युपशिक्षितुम् ॥ १२.२७५.६८ ॥
ബ്രഹ്മൻ, തത്ത്വം എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ; ഞാൻ അങ്ങയെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. അങ്ങ് മോക്ഷം അറിഞ്ഞതുപോലെ അത് പഠിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.