ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 12.276
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.276.1
वेदाः प्रमाणं लोकानां न वेदाः पृष्ठतः कृताः ।
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् ॥ १२.२७६.१ ॥
ವೇದಗಳು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪ್ರಮಾಣ; ವೇದಗಳನ್ನು ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಇಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ ಬ್ರಹ್ಮ ಎರಡು: ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಬ್ರಹ್ಮ.
12.276.2
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति ।
शरीरमेतत्कुरुते यद्वेदे कुरुते तनुम् ॥ १२.२७६.२ ॥
ಶಬ್ದಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದವನು ಪರಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವೇದದಲ್ಲಿ ಏನನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅದರಂತೆ ಈ ದೇಹವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.276.3
कृतशुद्धशरीरो हि पात्रं भवति ब्राह्मणः ।
आनन्त्यमनुचिन्त्येदं कर्मणां तद्ब्रबीमि ते ॥ १२.२७६.३ ॥
ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ ನಿಜವಾಗಿ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಆ ಕರ್ಮಗಳ ಕುರಿತು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
12.276.4
निरागममनैतिह्यमत्यक्षं लोकसाक्षिकम् ।
धर्म इत्येव ये यज्ञान्वितन्वन्ति निराशिषः ॥ १२.२७६.४ ॥
ಆಗಮವಿಲ್ಲದ, ಪರಂಪರೆಯಿಲ್ಲದ, ಇಂದ್ರಿಯಾತೀತ, ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಕವಾದ ಇದೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಫಲಾಪೇಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವವರು.
12.276.5
उत्पन्नत्यागिनो लुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताः ।
धनिनामेष वै पन्थास्तीर्थेषु प्रतिपादनम् ॥ १२.२७६.५ ॥
ಲಭಿಸಿದ್ದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರು, ಲೋಭವಿಲ್ಲದವರು, ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದವರು — ಧನಿಕರಿಗೆ ಇದೇ ಮಾರ್ಗ: ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ನೀಡುವುದು.
12.276.6
अनाश्रिताः पापकृत्याः कदाचित्कर्मयोगिनः ।
मनः संकल्पसंसिद्धा विशुद्धज्ञाननिश्चयाः ॥ १२.२७६.६ ॥
ಫಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸದವರು, ಪಾಪರಹಿತ ಕರ್ಮ ಮಾಡುವವರು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕರ್ಮಯೋಗಿಗಳಾದವರು, ಮನಸ್ಸು-ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಿದ್ಧರಾದವರು, ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳವರು.
12.276.7
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ज्ञाननिष्ठास्त्रिशुक्लाश्च सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.२७६.७ ॥
ಅವರು ಕೋಪವಿಲ್ಲದವರು, ದೂಷಿಸದವರು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರು; ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠರು, ಮೂರು ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ಶುದ್ಧರು; ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹಿತದಲ್ಲಿ ರಮಿಸುವವರು.
12.276.8
आसन्गृहस्था भूयिष्ठा अपक्रान्ताः स्वकर्मसु ।
राजानश्च तथा युक्ता ब्राह्मणाश्च यथाविधि ॥ १२.२७६.८ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಬಹುಮಂದಿ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗಿದ್ದರು, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಯುಕ್ತರಾಗಿದ್ದರು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆದರು.
12.276.9
समा ह्यार्जवसंपन्नाः संतुष्टा ज्ञाननिश्चयाः ।
प्रत्यक्षधर्माः शुचयः श्रद्दधानाः परावरे ॥ १२.२७६.९ ॥
ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಸಮಚಿತ್ತರು, ಋಜುತ್ವದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು, ಸಂತುಷ್ಟರು, ಜ್ಞಾನನಿಶ್ಚಯದಲ್ಲಿ ದೃಢರು; ಅವರ ಧರ್ಮ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿತ್ತು, ಅವರು ಶುಚಿಗಳು, ಪರ-ಅಪರ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರು.
12.276.10
पुरस्ताद्भावितात्मानो यथावच्चरितव्रताः ।
चरन्ति धर्मं कृच्छ्रेऽपि दुर्गे चैवापि संहताः ॥ १२.२७६.१० ॥
ಹಿಂದೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಕಠಿಣದಲ್ಲಿಯೂ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು.
12.276.11
संहत्य धर्मं चरतां पुराऽऽसीत्सुखमेव तत् ।
तेषां नासीद्विधातव्यं प्रायश्चित्तं कथंचन ॥ १२.२७६.११ ॥
ಹಿಂದೆ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದವರಿಗೆ ಅದೇ ಸುಖವಾಗಿತ್ತು; ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.
12.276.12
सत्यं हि धर्ममास्थाय दुराधर्षतमा मताः ।
न मात्रामनुरुध्यन्ते न धर्मच्छलमन्ततः ॥ १२.२७६.१२ ॥
ಸತ್ಯವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಅಜೇಯರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ಯಾವ ಅಳತೆಗೂ ಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಕೊನೆಗೆ ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನ ವಂಚನೆಗೂ ಬಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
12.276.13
य एव प्रथमः कल्पस्तमेवात्र चरन्महान् ॥ १२.२७६.१३ ॥
ಯಾವ ಮೊದಲ ಕಲ್ಪವೋ, ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಾನುಭಾವನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.
12.276.14
अस्यां स्थितौ स्थितानां हि प्रायश्चित्तं न विद्यते ।
यदा तु दुर्बलात्मानः प्रायश्चित्तं तदा भवेत् ॥ १२.२७६.१४ ॥
ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ದುರ್ಬಲ ಮನಸ್ಸಿನವರಿಗೆ ಆಗ ಅದು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
12.276.15
एत एवंविधाः प्राहुः पुराणा यज्ञवाहनाः ।
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो यशस्विनः ॥ १२.२७६.१५ ॥
ಇಂಥವರನ್ನು ಪುರಾತನರು ಯಜ್ಞವಾಹನರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ—ತ್ರಿವೇದದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು, ಶುಚಿಗಳು, ಸದಾಚಾರಿಗಳು, ಯಶಸ್ವಿಗಳು.
12.276.16
यजन्तोऽहरहर्यज्ञैर्निराशीर्बन्धना बुधाः ।
तेषा यज्ञाश्च वेदाश्च कर्माणि च यथागमम् ॥ १२.२७६.१६ ॥
ಪ್ರತಿದಿನ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವ, ಆಶಾಬಂಧನವಿಲ್ಲದ ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ—ಅವರ ಯಜ್ಞಗಳು, ವೇದಗಳು, ಕರ್ಮಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರ ಇರುತ್ತವೆ.
12.276.17
आगमाश्च यथाकामं संकल्पाश्च यथाव्रतम् ।
अपेतकामक्रोधानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१७ ॥
ಕಾಮಕ್ರೋಧರಹಿತರಾದ, ಕಠಿಣ ಆಚಾರಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರಿಗೆ—ಆಗಮಗಳು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ವ್ರತದಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ.
12.276.18
स्वकर्मभिः शंसितानां प्रकृत्या शंसितात्मनाम् ।
ऋजूनां शमनित्यानां स्वेषु कर्मसु वर्तताम् ॥ १२.२७६.१८ ॥
ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಂಸಿತರಾದವರು, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಪ್ರಶಂಸನೀಯ ಮನಸ್ಸಿನವರು, ನೇರರು, ಸದಾ ಶಾಂತರು, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರು.
12.276.19
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वताश्चुतिः ।
तेषामदीनसत्वानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१९ ॥
ಎಲ್ಲವೂ ಅನಂತವೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಶ್ರುತಿ. ಆ ಅದೀನಸತ್ತ್ವರ, ದುಶ್ಚರ ಆಚಾರ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರ.
12.276.20
स्वकर्मभिः संसितानां तपो घोरत्वमागतम् ।
सं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.२७६.२० ॥
ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧರಾದವರ ತಪಸ್ಸು ಘೋರತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಸದಾಚಾರ ಅದ್ಭುತ, ಪುರಾತನ, ಶಾಶ್ವತ, ಸ್ಥಿರ.
12.276.21
अशक्नुवद्भिश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूचितम् ।
निरापद्धर्म आचारो ह्यप्रमादोऽपराभवः ॥ १२.२७६.२१ ॥
ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನಾದರೂ ಆಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರಿಗೆ ಇದು ಸೂಚಿತವಾಯಿತು. ಆಪತ್ತಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮ, ಆಚಾರ, ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಸೋಲಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ.
12.276.22
सर्ववर्णेषु यत्तेषु नासीत्कश्चिद्व्यतिक्रमः ।
धर्ममेकं चतुष्पादमाश्रितास्ते नरा विभो ॥ १२.२७६.२२ ॥
ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳಲ್ಲಿದ್ದವರಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಓ ವಿಭೋ, ಆ ಮನುಷ್ಯರು ಒಂದೇ ನಾಲ್ಕು ಪಾದದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದರು.
12.276.23
तं सन्तो विधिवत्प्राप्य गच्छन्ति परमां गतिम् ।
गृहेभ्य एव निष्क्रम्य वनमन्ये समाश्रिताः ॥ १२.२७६.२३ ॥
ಅದನ್ನು ಸಜ್ಜನರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಪಡೆದು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇತರರು ಮನೆಯಿಂದಲೇ ಹೊರಟು ಕಾಡನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.276.24
गृहमेवाभिसंश्रित्य ततोऽन्ये ब्रह्मचारिणः ।
व्यस्तमेकं चतुर्धा तु ब्राह्मणा आश्रमं विदुः ॥ १२.२७६.२४ ॥
ಆಮೇಲೆ ಇತರ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳು ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಂದೇ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಭಾಗವಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಿ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
12.276.25
सर्वे सर्वत्र तिष्ठन्तो गच्छन्ति परमां गतिम् ।
एव एवंविधाः प्राहुः पुराणा ब्रह्मचारिणः ॥ १२.२७६.२५ ॥
ಎಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಇಂಥವರನ್ನೇ ಪುರಾತನರು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.
12.276.26
त एते दिवि दृश्यन्ते ज्योतिर्भूता द्विजातयः ।
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणाः।
आनन्त्यमुपसंप्राप्ताः संतोषादिति वैदिकम् ॥ १२.२७६.२६ ॥
ಆ ದ್ವಿಜರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿರೂಪರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ, ಅನೇಕ ತಾರಾಗಣಗಳಂತೆ. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರು ಅನಂತತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ವೈದಿಕ ಮತ.
12.276.27
यद्यागच्छन्ति संसारं पुनर्योनिषु तादृशाः ।
न लिप्यन्ते पारकृत्यैः कदाचित्कर्मयोनितः ॥ १२.२७६.२७ ॥
ಅಂಥವರು ಮತ್ತೆ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ, ಯೋನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬಂದರೂ, ಇತರರ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಲಿಪ್ತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಕರ್ಮಯೋನಿಯಿಂದಲೂ.
12.276.28
एवमेव ब्रह्मचारी शुश्रूषुर्घोरनिश्चयः ।
एवंयुक्तो ब्राह्मणः स्यादन्यो ब्राह्मणको भवेत् ॥ १२.२७६.२८ ॥
ಅಂತೆಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಸೇವಾಪರನು, ದೃಢನಿಶ್ಚಯನು ಆಗಿರಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಕೂಡಿದವನೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಬೇಕು, ಉಳಿದವನು ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಬಹುದು.
12.276.29
कर्मैव पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
एवं पक्वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन च ॥ १२.२७६.२९ ॥
ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅವನ ಕರ್ಮವೇ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ. ಹೀಗೆ ಕಷಾಯಗಳು ಪಕ್ವವಾದವರಿಗೆ ಅನಂತತ್ವದಿಂದ, ಶ್ರುತಿಯಿಂದ (ಮುಕ್ತಿ).
12.276.30
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वती श्रुतिः ।
तेषामपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम् ॥ १२.२७६.३० ॥
ಎಲ್ಲವೂ ಅನಂತವೇ ಆಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ಶಾಶ್ವತ ಶ್ರುತಿ. ತೃಷ್ಣೆ ಇಲ್ಲದ, ಶುದ್ಧರಾದ, ಶುಭಾತ್ಮರಿಗೆ (ಇದೇ).
12.276.31
चतुर्थ औपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ।
संसिद्धैः सेव्यते नित्यं ब्राह्मणैर्नियतात्मभिः ॥ १२.२७६.३१ ॥
ನಾಲ್ಕನೆಯ ಔಪನಿಷದ ಧರ್ಮವು ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಸಿದ್ಧರಾದ, ನಿಯತಾತ್ಮರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅದನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.
12.276.32
संतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानमुच्यते ।
अपवर्गमतिर्नित्यो यतिधर्मः सनातनः ॥ १२.२७६.३२ ॥
ಸಂತೋಷವೇ ಮೂಲ, ತ್ಯಾಗವೇ ಸ್ವಭಾವವಾದುದು ಜ್ಞಾನದ ಆಧಾರವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟಿರುವುದು ಯತಿಧರ್ಮ, ಅದು ಸನಾತನ.
12.276.33
साधारणः केवलो वा यथाबलमुपास्यते ।
गच्छन्ते बलिनः क्षेमं दुर्बलोऽत्रावसीदति।
ब्राह्मणः पदमन्विच्छन्संसारान्मुच्यते शुचिः ॥ १२.२७६.३३ ॥
ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವೇ ಆಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿರಲಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಚರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ದುರ್ಬಲನು ಇಲ್ಲಿ ಕುಸಿಯುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಪದವನ್ನು ಹುಡುಕಿ, ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
12.276.34
स्यूमरश्मिरुवाच ।
ये भुञ्जते ये ददते यजन्तेऽधीयते च ये।
मात्राभिर्धर्मलुब्धाभिर्ये वा त्यागं समाश्रिताः ॥ १२.२७६.३४ ॥
ಅನುಭವಿಸುವವರು, ದಾನ ಮಾಡುವವರು, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು, ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರು, ಧರ್ಮದ ಆಸೆಯಿಂದ ಮಿತಿಯೊಳಗೆ ನಡೆಯುವವರು, ಅಥವಾ ತ್ಯಾಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು—
12.276.35
एतेषां प्रेत्यभावे तु कतमः स्वर्गजित्तमः ।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.२७६.३५ ॥
ಇವರಲ್ಲಿ ಮರಣಾನಂತರ ಯಾರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವವರು? ಬ್ರಹ್ಮನ್, ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನನಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಸಿ.
12.276.36
परिग्रहाः शुभाः सर्वे गुणतोऽभ्युदयाश्च ते ।
न तु त्यागसुखं प्राप्ता एतत्त्वमपि पश्यसि ॥ १२.२७६.३६ ॥
ಈ ಪರಿಗ್ರಹಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶುಭಕರವಾಗಿವೆ; ತಮ್ಮ ಗುಣಗಳಿಗನುಸಾರ ಅಭ್ಯುದಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅವು ತ್ಯಾಗದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ—ಇದನ್ನು ನೀನೂ ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.
12.276.37
स्यूमरश्मिरुवाच ।
भवन्तो ज्ञाननिष्ठा वै गृहस्थाः कर्मनिश्चयाः।
आश्रमाणां च सर्वेषां निष्ठायामैक्यमुच्यते ॥ १२.२७६.३७ ॥
ಸ್ಯೂಮರಶ್ಮಿ ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠರಾದ ಗೃಹಸ್ಥರು, ಕರ್ಮನಿಶ್ಚಯರು; ಎಲ್ಲಾ ಆಶ್ರಮಗಳ ನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಐಕ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
12.276.38
एकत्वेन पृथक्त्वेन विशेषो नान्य उच्यते ।
तद्यथावद्यथान्यायं भगवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १२.२७६.३८ ॥
ಏಕತ್ವ ಅಥವಾ ಪೃಥಕ್ತ್ವದಿಂದ ಬೇರೆ ವಿಶೇಷ ಹೇಳಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವಂತನು ಅದನ್ನು ಯಥಾವತ್ತಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ನನಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ.
12.276.39
शरीरपक्तिः कर्माणि ज्ञानं तु परमा गतिः ।
पक्वे कषायविज्ञानं यथा ज्ञानं च तिष्ठति ॥ १२.२७६.३९ ॥
ಕರ್ಮಗಳು ದೇಹವನ್ನು ಪಕ್ವಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಜ್ಞಾನವೇ ಪರಮ ಗತಿ. ಪಕ್ವವಾದಾಗ ಕಷಾಯಗಳ ವಿಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ.
12.276.40
आनृशंस्यं क्षमा शान्तिरहिंसा सत्यमार्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा शमस्तथा ॥ १२.२७६.४० ॥
ದಯೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಶಾಂತಿ, ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯ, ಋಜುತ್ವ, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಅಭಿಮಾನವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ನಾಚಿಕೆ, ತಿತಿಕ್ಷೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಶಮ (ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಣ).
12.276.41
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेत एतैः प्राप्नोति यत्परम् ।
तद्विद्वाननुबुद्ध्येत मनसा कर्मनिश्चयम् ॥ १२.२७६.४१ ॥
ಇವೇ ಬ್ರಹ್ಮದ ಮಾರ್ಗಗಳು; ಇವುಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಪರಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ವಿದ್ವಾಂಸನು ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಲಿ, ಕರ್ಮನಿಶ್ಚಯವನ್ನೂ.
12.276.42
यां विप्राः सर्वतः शान्ता विशुद्धा ज्ञाननिश्चयाः ।
गतिं गच्छन्ति संतुष्टास्तामाहुः परमां गतिम् ॥ १२.२७६.४२ ॥
ಶಾಂತರು, ವಿಶುದ್ಧರು, ಜ್ಞಾನನಿಶ್ಚಯರಾದ ವಿಪ್ರರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಶಾಂತರಾಗಿ, ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಪಡೆಯುವ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪರಮ ಗತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
12.276.43
वेदांश्च वेदितव्यं च विदित्वा च यथास्थितिम् ।
एवं वेदविदित्याहुरतोऽन्यो वातरेचकः ॥ १२.२७६.४३ ॥
ವೇದಗಳನ್ನು, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದುದನ್ನು, ಯಥಾಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದವನನ್ನೇ ವೇದವಿದ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನನು ಉಸಿರನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನು.
12.276.44
सर्वं विदुर्वेदविदो वेदे सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
वेदे हि निष्ठा सर्वस्य यद्यदस्ति च नास्ति च ॥ १२.२७६.४४ ॥
ವೇದವಿದರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ; ಎಲ್ಲವೂ ವೇದದಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಇರುವುದಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದಕ್ಕೂ ಆಧಾರ ನಿಜವಾಗಿ ವೇದವೇ.
12.276.45
एषैव निष्ठा सर्वत्र यत्तदस्ति च नास्ति च ।
एतदन्तं च मध्यं च सच्चाऽसच्च विजानतः ॥ १२.२७६.४५ ॥
ಇದೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನೆಲೆ: ಇರುವುದೂ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೂ ಇದೇ. ತಿಳಿದವನಿಗೆ ಇದೇ ಅಂತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ; ಸತ್ತೂ ಅಸತ್ತೂ ಇದೇ.
12.276.46
समाप्तं त्याग इत्येव शम इत्येव निश्चितम् ।
संतोष इत्यनुगतमपवर्गे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२७६.४६ ॥
ತ್ಯಾಗವೇ ಪರಿಪೂರ್ಣತೆ; ಶಮವೇ ನಿಶ್ಚಿತ; ಸಂತೋಷವು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಮೋಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
12.276.47
ऋतं सत्यं विदितं वेदितव्यं ।
सर्वस्यात्मा स्थावरं जङ्गमं च।
सर्वं सुखं यच्छिवमुत्तरं च ।
ब्रह्माव्यक्तं प्रभवश्चाव्ययं च ॥ १२.२७६.४७ ॥
ಋತ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ತಿಳಿಯಬೇಕಾದವೂ ಸಹ. ಅವನೇ ಎಲ್ಲದರ ಆತ್ಮ, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೂ ಕೂಡ. ಅವನೇ ಸರ್ವ ಸುಖ, ಶಿವ, ಉತ್ತಮ; ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮ—ಅವ್ಯಕ್ತ, ಉದ್ಭವದ ಮೂಲ, ಅವ್ಯಯ.
12.276.48
तेजः क्षमा शान्तिरनामयं शुभं ।
तथाविधं व्योम सनातनं ध्रुवम्।
एतैः शब्दैर्गम्यते बुद्धिनेत्रै ।
स्तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय ॥ १२.२७६.४८ ॥
ತೇಜಸ್ಸು, ಕ್ಷಮೆ, ಶಾಂತಿ, ರೋಗರಹಿತ, ಶುಭ; ಅಂತಹ ಆಕಾಶ, ಸನಾತನ, ಧ್ರುವ. ಈ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಬುದ್ಧಿನೇತ್ರಗಳಿಂದ ಅವನು ಅರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.