มหาภารตะ · อัธยายะ 12.276
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.276.1
वेदाः प्रमाणं लोकानां न वेदाः पृष्ठतः कृताः ।
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् ॥ १२.२७६.१ ॥
พระเวทเป็นหลักฐานแห่งโลกทั้งหลาย พระเวททั้งหลายมิได้ถูกวางไว้เบื้องหลัง พรหมที่พึงรู้มีสองประการ คือ พรหมแห่งเสียง และสิ่งที่สูงสุด
12.276.2
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति ।
शरीरमेतत्कुरुते यद्वेदे कुरुते तनुम् ॥ १२.२७६.२ ॥
ผู้ชำนาญในพรหมแห่งเสียงย่อมบรรลุพรหมสูงสุด เขาหล่อหลอมร่างกายนี้ให้เป็นไปตามที่กระทำในพระเวท
12.276.3
कृतशुद्धशरीरो हि पात्रं भवति ब्राह्मणः ।
आनन्त्यमनुचिन्त्येदं कर्मणां तद्ब्रबीमि ते ॥ १२.२७६.३ ॥
พราหมณ์ผู้มีร่างกายที่ชำระแล้วย่อมเป็นภาชนะที่คู่ควร เราพิจารณาถึงความไม่มีที่สิ้นสุดของเรื่องเหล่านี้แล้วจึงกล่าวถึงกรรมแก่ท่าน
12.276.4
निरागममनैतिह्यमत्यक्षं लोकसाक्षिकम् ।
धर्म इत्येव ये यज्ञान्वितन्वन्ति निराशिषः ॥ १२.२७६.४ ॥
ผู้ที่ถือว่าธรรมนี้เท่านั้นคือธรรม โดยไม่อิงคัมภีร์หรือประเพณี อยู่เหนือการรับรู้ของอินทรีย์ มีโลกเป็นพยาน และประกอบยัญโดยไม่หวังผลตอบแทน
12.276.5
उत्पन्नत्यागिनो लुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताः ।
धनिनामेष वै पन्थास्तीर्थेषु प्रतिपादनम् ॥ १२.२७६.५ ॥
ผู้ที่สละสิ่งที่ตนได้มา ไม่โลภ ปราศจากความเมตตาและความริษยา สำหรับผู้มั่งคั่งนี่คือหนทาง คือการถวายทานที่ท่าน้ำศักดิ์สิทธิ์
12.276.6
अनाश्रिताः पापकृत्याः कदाचित्कर्मयोगिनः ।
मनः संकल्पसंसिद्धा विशुद्धज्ञाननिश्चयाः ॥ १२.२७६.६ ॥
ผู้ไม่ยึดพึ่งสิ่งใด การกระทำไม่มีบาป บางครั้งเป็นผู้ปฏิบัติโยคะแห่งกรรม สำเร็จด้วยจิตและความตั้งมั่น มั่นคงในปัญญาอันบริสุทธิ์
12.276.7
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ज्ञाननिष्ठास्त्रिशुक्लाश्च सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.२७६.७ ॥
ท่านเหล่านั้นไม่โกรธ ไม่จับผิดผู้อื่น ปราศจากมานะและความริษยา ตั้งมั่นในปัญญา บริสุทธิ์ทั้งสามประการ และยินดีในความเกื้อกูลแก่สรรพสัตว์
12.276.8
आसन्गृहस्था भूयिष्ठा अपक्रान्ताः स्वकर्मसु ।
राजानश्च तथा युक्ता ब्राह्मणाश्च यथाविधि ॥ १२.२७६.८ ॥
ส่วนใหญ่เป็นคฤหัสถ์ที่ไม่ละเมิดหน้าที่ของตน กษัตริย์ก็เช่นนั้น ประกอบด้วยวินัย และพราหมณ์ก็ดำรงชีวิตตามระเบียบ
12.276.9
समा ह्यार्जवसंपन्नाः संतुष्टा ज्ञाननिश्चयाः ।
प्रत्यक्षधर्माः शुचयः श्रद्दधानाः परावरे ॥ १२.२७६.९ ॥
ท่านเหล่านั้นมีจิตสม่ำเสมอ ประกอบด้วยความซื่อตรง สันโดษ และมั่นคงในปัญญา ธรรมของท่านปรากฏชัด บริสุทธิ์ และศรัทธาในสิ่งทั้งที่สูงและต่ำ
12.276.10
पुरस्ताद्भावितात्मानो यथावच्चरितव्रताः ।
चरन्ति धर्मं कृच्छ्रेऽपि दुर्गे चैवापि संहताः ॥ १२.२७६.१० ॥
ในกาลก่อน ท่านเหล่านั้นชำระตนแล้ว รักษาวัตรตามที่กำหนด และปฏิบัติธรรมร่วมกัน แม้ในความยากลำบากและในภาวะคับขัน
12.276.11
संहत्य धर्मं चरतां पुराऽऽसीत्सुखमेव तत् ।
तेषां नासीद्विधातव्यं प्रायश्चित्तं कथंचन ॥ १२.२७६.११ ॥
สำหรับผู้ที่ในกาลก่อนปฏิบัติธรรมร่วมกัน นั่นเองคือความสุข สำหรับพวกเขาไม่เคยมีความจำเป็นต้องชดใช้ด้วยประการใดเลย
12.276.12
सत्यं हि धर्ममास्थाय दुराधर्षतमा मताः ।
न मात्रामनुरुध्यन्ते न धर्मच्छलमन्ततः ॥ १२.२७६.१२ ॥
ท่านเหล่านั้นยึดธรรมคือความจริงไว้ จึงถือว่าไม่อาจถูกล่วงเกินได้ พวกเขาไม่คล้อยตามสิ่งที่เกินขอบเขต และไม่คล้อยตามการหลอกลวงที่แฝงในรูปแห่งธรรมในที่สุด
12.276.13
य एव प्रथमः कल्पस्तमेवात्र चरन्महान् ॥ १२.२७६.१३ ॥
ในกัปแรกนั้นเอง ผู้ยิ่งใหญ่ย่อมเดินทางอยู่ที่นี่
12.276.14
अस्यां स्थितौ स्थितानां हि प्रायश्चित्तं न विद्यते ।
यदा तु दुर्बलात्मानः प्रायश्चित्तं तदा भवेत् ॥ १२.२७६.१४ ॥
สำหรับผู้ที่ดำรงอยู่ในระเบียบนี้ ย่อมไม่มีการชดใช้ แต่เมื่อใดคนมีใจอ่อนแอ เมื่อนั้นจึงมีการชดใช้
12.276.15
एत एवंविधाः प्राहुः पुराणा यज्ञवाहनाः ।
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो यशस्विनः ॥ १२.२७६.१५ ॥
บุคคลผู้เป็นเช่นนี้ ปราชญ์โบราณกล่าวว่าเป็นผู้แบกรับยัญ เป็นผู้อาวุโสในพระเวททั้งสาม บริสุทธิ์ ประพฤติดี และมีเกียรติ
12.276.16
यजन्तोऽहरहर्यज्ञैर्निराशीर्बन्धना बुधाः ।
तेषा यज्ञाश्च वेदाश्च कर्माणि च यथागमम् ॥ १२.२७६.१६ ॥
ผู้มีปัญญาที่บูชายัญทุกวันวันแล้ววันเล่า และหลุดพ้นจากบ่วงแห่งความปรารถนา ยัญ พระเวท และกรรมของท่านเหล่านั้นเป็นไปตามคัมภีร์
12.276.17
आगमाश्च यथाकामं संकल्पाश्च यथाव्रतम् ।
अपेतकामक्रोधानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१७ ॥
สำหรับผู้ที่ปราศจากกามและโทสะ ผู้ปฏิบัติวัตรอันยากยิ่งและกรรมอันยากยิ่ง คำสอนของท่านเป็นไปตามความปรารถนา และความตั้งใจของท่านเป็นไปตามคำปฏิญาณ
12.276.18
स्वकर्मभिः शंसितानां प्रकृत्या शंसितात्मनाम् ।
ऋजूनां शमनित्यानां स्वेषु कर्मसु वर्तताम् ॥ १२.२७६.१८ ॥
ผู้ได้รับการสรรเสริญเพราะกรรมของตน ผู้ได้รับการสรรเสริญโดยธรรมชาติและจิตใจ ผู้ซื่อตรง สงบอยู่เสมอ และดำรงอยู่ในหน้าที่ของตน
12.276.19
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वताश्चुतिः ।
तेषामदीनसत्वानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१९ ॥
ทุกสิ่งไม่มีที่สิ้นสุดอยู่แล้ว นี่คือศรุติอันนิรันดร์ของเรา สำหรับผู้มีธรรมชาติไม่หวาดหวั่น ผู้ปฏิบัติความประพฤติและกรรมอันยากยิ่ง
12.276.20
स्वकर्मभिः संसितानां तपो घोरत्वमागतम् ।
सं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.२७६.२० ॥
การบำเพ็ญตบะของผู้ที่ถูกขัดเกลาด้วยหน้าที่ของตนได้กลายเป็นเคร่งครัดยิ่ง ความประพฤติอันดีงามเป็นสิ่งน่าอัศจรรย์ โบราณ นิรันดร์ และมั่นคง
12.276.21
अशक्नुवद्भिश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूचितम् ।
निरापद्धर्म आचारो ह्यप्रमादोऽपराभवः ॥ १२.२७६.२१ ॥
สำหรับผู้ที่ไม่อาจปฏิบัติแม้เพียงบางส่วนของธรรมทั้งหลาย ได้มีการชี้ไว้ว่า ธรรมที่ปราศจากภัยพิบัติ คือความประพฤติ ความไม่ประมาท และการไม่พ่ายแพ้
12.276.22
सर्ववर्णेषु यत्तेषु नासीत्कश्चिद्व्यतिक्रमः ।
धर्ममेकं चतुष्पादमाश्रितास्ते नरा विभो ॥ १२.२७६.२२ ॥
ในวรรณะทั้งปวง ไม่มีผู้ใดละเมิดเลย ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ คนเหล่านั้นยึดถือธรรมเพียงหนึ่งเดียวที่มีสี่เท้า
12.276.23
तं सन्तो विधिवत्प्राप्य गच्छन्ति परमां गतिम् ।
गृहेभ्य एव निष्क्रम्य वनमन्ये समाश्रिताः ॥ १२.२७६.२३ ॥
ผู้สงบ เมื่อได้บรรลุธรรมนั้นโดยถูกต้องตามวิธี ย่อมไปสู่คติอันสูงสุด ส่วนผู้อื่นออกจากเรือนของตนแล้วจึงเข้าอาศัยป่า
12.276.24
गृहमेवाभिसंश्रित्य ततोऽन्ये ब्रह्मचारिणः ।
व्यस्तमेकं चतुर्धा तु ब्राह्मणा आश्रमं विदुः ॥ १२.२७६.२४ ॥
ต่อจากนั้น ผู้อื่นซึ่งเป็นพรหมจารีย่อมอาศัยเพียงชีวิตครองเรือน ส่วนพราหมณ์ทั้งหลายรู้ว่าอาศรมหนึ่งเดียวนั้นแบ่งออกเป็นสี่ส่วน
12.276.25
सर्वे सर्वत्र तिष्ठन्तो गच्छन्ति परमां गतिम् ।
एव एवंविधाः प्राहुः पुराणा ब्रह्मचारिणः ॥ १२.२७६.२५ ॥
ทุกคนไม่ว่าจะดำรงอยู่ ณ ที่ใด ย่อมไปสู่คติอันสูงสุดทั้งสิ้น ผู้เป็นพรหมจารีย์เช่นนี้ บรรพชนผู้เก่าแก่เรียกไว้เช่นนั้น
12.276.26
त एते दिवि दृश्यन्ते ज्योतिर्भूता द्विजातयः ।
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणाः।
आनन्त्यमुपसंप्राप्ताः संतोषादिति वैदिकम् ॥ १२.२७६.२६ ॥
พระองค์เหล่านั้นผู้เป็นทวิชาติ ปรากฏอยู่บนสวรรค์ในฐานะผู้มีแสงสว่าง เหมือนดวงดาวทั้งหลายในที่ของตน เหมือนกลุ่มดาวมากมาย ด้วยความสันโดษ พวกท่านได้บรรลุความไม่มีที่สิ้นสุด ตามคำสอนของพระเวทกล่าวไว้เช่นนั้น
12.276.27
यद्यागच्छन्ति संसारं पुनर्योनिषु तादृशाः ।
न लिप्यन्ते पारकृत्यैः कदाचित्कर्मयोनितः ॥ १२.२७६.२७ ॥
หากผู้เช่นนั้นกลับเวียนว่ายสู่สังสารวัฏ เกิดในครรภ์อีกครั้ง พวกเขาก็ไม่ถูกย้อมด้วยกรรมของผู้อื่น และไม่ถูกย้อมด้วยต้นเหตุแห่งการกระทำใด ๆ เลย
12.276.28
एवमेव ब्रह्मचारी शुश्रूषुर्घोरनिश्चयः ।
एवंयुक्तो ब्राह्मणः स्यादन्यो ब्राह्मणको भवेत् ॥ १२.२७६.२८ ॥
ในทำนองเดียวกัน พรหมจารีผู้ปรนนิบัติและมีความตั้งมั่นแน่วแน่ ควรเป็นเช่นนั้น เฉพาะผู้ที่มีคุณสมบัติเช่นนี้เท่านั้นควรเป็นพราหมณ์ ส่วนผู้อื่นอาจเป็นพราหมณ์เพียงในนามเท่านั้น
12.276.29
कर्मैव पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
एवं पक्वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन च ॥ १२.२७६.२९ ॥
กรรมเท่านั้นที่ทำให้บุรุษเป็นไป ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว ดังนั้น สำหรับผู้ที่กิเลสได้สุกงอมและถูกชำระแล้ว ย่อมมีความไม่มีที่สิ้นสุด และด้วยการฟังคำสอน จึงเกิดการหลุดพ้น
12.276.30
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वती श्रुतिः ।
तेषामपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम् ॥ १२.२७६.३० ॥
ทุกสิ่งล้วนเป็นความไม่มีที่สิ้นสุดนั่นเอง ดังที่พระเวทอันเป็นนิรันดร์ของเรากล่าวไว้ สำหรับผู้ที่ปราศจากตัณหา ผู้บริสุทธิ์ และมีจิตใจอันดีงาม ทางนี้เป็นเช่นนั้น
12.276.31
चतुर्थ औपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ।
संसिद्धैः सेव्यते नित्यं ब्राह्मणैर्नियतात्मभिः ॥ १२.२७६.३१ ॥
ธรรมประการที่สี่ ซึ่งมาจากอุปนิษัท ถูกจดจำว่าเป็นธรรมร่วมของทุกคน พราหมณ์ผู้สมบูรณ์แล้วและมีตนสำรวมดีแล้ว ย่อมปฏิบัติธรรมนี้อยู่เป็นนิตย์
12.276.32
संतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानमुच्यते ।
अपवर्गमतिर्नित्यो यतिधर्मः सनातनः ॥ १२.२७६.३२ ॥
สิ่งที่มีความสันโดษเป็นรากฐานและมีการสละเป็นสภาวะ เรียกกันว่าที่ตั้งแห่งปัญญา จิตที่มุ่งสู่การหลุดพ้นอยู่เป็นนิตย์ คือหน้าที่ของนักบวชที่เป็นนิรันดร์
12.276.33
साधारणः केवलो वा यथाबलमुपास्यते ।
गच्छन्ते बलिनः क्षेमं दुर्बलोऽत्रावसीदति।
ब्राह्मणः पदमन्विच्छन्संसारान्मुच्यते शुचिः ॥ १२.२७६.३३ ॥
ไม่ว่าจะเป็นธรรมร่วมหรือปฏิบัติโดยลำพัง ก็ย่อมปฏิบัติตามกำลังของตน ผู้มีกำลังย่อมบรรลุความปลอดภัย ส่วนผู้อ่อนแอย่อมย่อหย่อนอยู่ในที่นี้ พราหมณ์ผู้บริสุทธิ์ผู้แสวงหาฐานะนั้น ย่อมพ้นจากสังสารวัฏ
12.276.34
स्यूमरश्मिरुवाच ।
ये भुञ्जते ये ददते यजन्तेऽधीयते च ये।
मात्राभिर्धर्मलुब्धाभिर्ये वा त्यागं समाश्रिताः ॥ १२.२७६.३४ ॥
สยูมรัศมิกล่าวว่า ผู้ที่บริโภค ผู้ที่ให้ทาน ผู้ที่บูชายัญและศึกษาพระเวท และผู้ที่ปรารถนาบุญกุศลตามประมาณของธรรม หรือผู้ที่ยึดถือการสละ
12.276.35
एतेषां प्रेत्यभावे तु कतमः स्वर्गजित्तमः ।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.२७६.३५ ॥
ในบรรดาเหล่านี้ เมื่อล่วงลับไปแล้ว ผู้ใดเป็นผู้ชนะสวรรค์ยิ่งที่สุด ข้าแต่พราหมณ์ ขอท่านจงบอกข้าพเจ้าตามความจริงเถิด เพราะข้าพเจ้าถามด้วยความจริงใจ
12.276.36
परिग्रहाः शुभाः सर्वे गुणतोऽभ्युदयाश्च ते ।
न तु त्यागसुखं प्राप्ता एतत्त्वमपि पश्यसि ॥ १२.२७६.३६ ॥
การได้มาทั้งหมดนั้นเป็นมงคล และนำความเจริญรุ่งเรืองตามคุณภาพของมัน แต่พวกเขาหาได้บรรลุความสุขแห่งการสละไม่ แม้ท่านเองก็เห็นเช่นนี้
12.276.37
स्यूमरश्मिरुवाच ।
भवन्तो ज्ञाननिष्ठा वै गृहस्थाः कर्मनिश्चयाः।
आश्रमाणां च सर्वेषां निष्ठायामैक्यमुच्यते ॥ १२.२७६.३७ ॥
สยูมรัศมิกล่าวว่า ท่านทั้งหลายเป็นคฤหัสถ์ผู้ตั้งมั่นในปัญญา และมุ่งมั่นในการกระทำ ในความตั้งมั่นของอาศรมทั้งปวงนั้น กล่าวกันว่ามีความเป็นหนึ่งเดียว
12.276.38
एकत्वेन पृथक्त्वेन विशेषो नान्य उच्यते ।
तद्यथावद्यथान्यायं भगवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १२.२७६.३८ ॥
ไม่ว่าจะด้วยความเป็นหนึ่งเดียวหรือความแตกต่าง ก็ไม่มีความแตกต่างอื่นใดที่กล่าวถึง ขอพระผู้เป็นเจ้าจงอธิบายเรื่องนั้นแก่ข้าพเจ้าอย่างถูกต้องและถูกธรรมเถิด
12.276.39
शरीरपक्तिः कर्माणि ज्ञानं तु परमा गतिः ।
पक्वे कषायविज्ञानं यथा ज्ञानं च तिष्ठति ॥ १२.२७६.३९ ॥
กรรมทำให้ร่างกายสุกงอม แต่ปัญญาคือคติอันสูงสุด เมื่อกิเลสสุกงอมแล้ว ความรู้เรื่องกิเลสจึงเกิดขึ้น และปัญญาก็ดำรงอยู่ตามที่เป็นจริง
12.276.40
आनृशंस्यं क्षमा शान्तिरहिंसा सत्यमार्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा शमस्तथा ॥ १२.२७६.४० ॥
ความไม่ทำร้าย ความอดทน ความสงบ การไม่เบียดเบียน ความจริง ความซื่อตรง การไม่คิดร้าย การไม่ถือตัว ความละอาย ความอดกลั้น และการสำรวมจิตเช่นกัน
12.276.41
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेत एतैः प्राप्नोति यत्परम् ।
तद्विद्वाननुबुद्ध्येत मनसा कर्मनिश्चयम् ॥ १२.२७६.४१ ॥
เหล่านี้คือหนทางของพรหมัน ด้วยหนทางเหล่านี้ย่อมบรรลุสิ่งสูงสุด ผู้มีปัญญาพึงรู้สิ่งนั้นด้วยใจ และพึงรู้ความแน่วแน่แห่งการกระทำด้วย
12.276.42
यां विप्राः सर्वतः शान्ता विशुद्धा ज्ञाननिश्चयाः ।
गतिं गच्छन्ति संतुष्टास्तामाहुः परमां गतिम् ॥ १२.२७६.४२ ॥
คติที่บรรดาพราหมณ์ผู้สงบ บริสุทธิ์ มีความแน่วแน่ในญาณ ไปถึงจากทุกทิศ ด้วยความพอใจ คตินั้นท่านเรียกว่าคติอันสูงสุด
12.276.43
वेदांश्च वेदितव्यं च विदित्वा च यथास्थितिम् ।
एवं वेदविदित्याहुरतोऽन्यो वातरेचकः ॥ १२.२७६.४३ ॥
ผู้ที่รู้เวทและสิ่งที่พึงรู้ และรู้ฐานะที่เป็นอยู่จริงแล้ว ท่านเรียกว่าผู้รู้เวททำนองนี้ ส่วนผู้อื่นนอกจากนี้คือผู้กลั้นลมหายใจออก
12.276.44
सर्वं विदुर्वेदविदो वेदे सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
वेदे हि निष्ठा सर्वस्य यद्यदस्ति च नास्ति च ॥ १२.२७६.४४ ॥
ผู้รู้เวทย่อมรู้ทุกสิ่ง ทุกสิ่งตั้งอยู่ในเวท แท้จริงความมั่นคงของทุกสิ่ง คือเวท ทั้งสิ่งที่มีอยู่และสิ่งที่ไม่มีอยู่
12.276.45
एषैव निष्ठा सर्वत्र यत्तदस्ति च नास्ति च ।
एतदन्तं च मध्यं च सच्चाऽसच्च विजानतः ॥ १२.२७६.४५ ॥
นี่แหละคือความมั่นคงทุกแห่ง คือสิ่งที่มีอยู่และไม่มีอยู่ สำหรับผู้รู้ นี่คือที่สุดและท่ามกลาง นี่คือความเป็นและความไม่เป็น
12.276.46
समाप्तं त्याग इत्येव शम इत्येव निश्चितम् ।
संतोष इत्यनुगतमपवर्गे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२७६.४६ ॥
การสละคือความสมบูรณ์ ความสงบคือความแน่นอน ความพอใจตามมา ตั้งอยู่ในการหลุดพ้น
12.276.47
ऋतं सत्यं विदितं वेदितव्यं ।
सर्वस्यात्मा स्थावरं जङ्गमं च।
सर्वं सुखं यच्छिवमुत्तरं च ।
ब्रह्माव्यक्तं प्रभवश्चाव्ययं च ॥ १२.२७६.४७ ॥
ฤตและสัตย์เป็นที่รู้แล้ว และสิ่งที่พึงรู้ พระองค์คืออาตมันของทุกสิ่ง ทั้งสิ่งที่นิ่งและสิ่งที่เคลื่อนไหว พระองค์คือความสุขทั้งปวง ความเป็นมงคล และความสูงสุด พระองค์คือพรหมัน ไม่ปรากฏ เป็นต้นกำเนิด และไม่เสื่อมสลาย
12.276.48
तेजः क्षमा शान्तिरनामयं शुभं ।
तथाविधं व्योम सनातनं ध्रुवम्।
एतैः शब्दैर्गम्यते बुद्धिनेत्रै ।
स्तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय ॥ १२.२७६.४८ ॥
ความรุ่งโรจน์ ความอดทน ความสงบ ความปราศจากโรค ความเป็นมงคล อวกาศเช่นนั้นนิรันดร์และมั่นคง ด้วยถ้อยคำเหล่านี้ย่อมถึงพระองค์ได้ด้วยดวงตาแห่งปัญญา ขอนอบน้อมแด่พรหมันนั้น แด่พราหมณ์นั้น