மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.276
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.276.1
वेदाः प्रमाणं लोकानां न वेदाः पृष्ठतः कृताः ।
द्वे ब्रह्मणी वेदितव्ये शब्दब्रह्म परं च यत् ॥ १२.२७६.१ ॥
வேதங்கள் உலகத்தாருக்கு அதிகாரமாகும்; வேதங்கள் முதுகுக்குப் பின்னால் வைக்கப்படவில்லை. அறியப்பட வேண்டிய பிரம்மம் இரண்டு: சொல்-பிரம்மமும், பரமும்.
12.276.2
शब्दब्रह्मणि निष्णातः परं ब्रह्माधिगच्छति ।
शरीरमेतत्कुरुते यद्वेदे कुरुते तनुम् ॥ १२.२७६.२ ॥
சொல்-பிரம்மத்தில் திறமை பெற்றவன் பரமான பிரம்மத்தை அடைகிறான். வேதத்தில் எதை ஆக்குகிறானோ அதற்கேற்ப இந்த உடலை அவன் வடிவமைக்கிறான்.
12.276.3
कृतशुद्धशरीरो हि पात्रं भवति ब्राह्मणः ।
आनन्त्यमनुचिन्त्येदं कर्मणां तद्ब्रबीमि ते ॥ १२.२७६.३ ॥
உடல் தூய்மையாக்கப்பட்டவனே உண்மையில் தகுதியுள்ள பிராமணனாகிறான். இந்த முடிவின்மையை எண்ணிப் பார்த்து, அந்த கர்மங்களைப் பற்றி உனக்குச் சொல்கிறேன்.
12.276.4
निरागममनैतिह्यमत्यक्षं लोकसाक्षिकम् ।
धर्म इत्येव ये यज्ञान्वितन्वन्ति निराशिषः ॥ १२.२७६.४ ॥
ஆகமமற்றதும், பாரம்பரியமற்றதும், புலன்களுக்கு அப்பாற்பட்டதும், உலகமே சாட்சியாகக் கொண்டதுமான தர்மம் இதுவே என்று, பலனில் ஆசையின்றி யாகங்களைச் செய்பவர்கள்.
12.276.5
उत्पन्नत्यागिनो लुब्धाः कृपासूयाविवर्जिताः ।
धनिनामेष वै पन्थास्तीर्थेषु प्रतिपादनम् ॥ १२.२७६.५ ॥
கிடைத்ததை ஈந்து விடுபவர்கள், பேராசையற்றவர்கள், இரக்கமும் பொறாமையும் அற்றவர்கள் — செல்வர்களுக்கு இதுவே வழி: தீர்த்தங்களில் தானம் செய்வது.
12.276.6
अनाश्रिताः पापकृत्याः कदाचित्कर्मयोगिनः ।
मनः संकल्पसंसिद्धा विशुद्धज्ञाननिश्चयाः ॥ १२.२७६.६ ॥
பலனைச் சார்ந்திராதவர்கள், பாவமற்ற செயல் செய்பவர்கள், சில சமயம் கர்மயோகிகளானவர்கள், மனத்தாலும் சங்கல்பத்தாலும் சித்தி பெற்றவர்கள், தூய ஞானத்தில் உறுதியானவர்கள்.
12.276.7
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ज्ञाननिष्ठास्त्रिशुक्लाश्च सर्वभूतहिते रताः ॥ १२.२७६.७ ॥
அவர்கள் கோபமற்றவர்கள், பிறரைக் குறை கூறாதவர்கள், அகங்காரமும் பொறாமையும் அற்றவர்கள்; ஞானத்தில் நிலைத்தவர்கள், மூன்று வழிகளிலும் தூய்மையானவர்கள்; எல்லா உயிர்களின் நன்மையில் மகிழ்பவர்கள்.
12.276.8
आसन्गृहस्था भूयिष्ठा अपक्रान्ताः स्वकर्मसु ।
राजानश्च तथा युक्ता ब्राह्मणाश्च यथाविधि ॥ १२.२७६.८ ॥
பெரும்பாலும் அவர்கள் இல்லறத்தார்களாக இருந்தனர்; தங்கள் கடமைகளிலிருந்து விலகாதவர்கள். அரசர்களும் அவ்வாறே ஒழுக்கமுள்ளவர்கள்; பிராமணர்களும் விதிப்படி வாழ்ந்தனர்.
12.276.9
समा ह्यार्जवसंपन्नाः संतुष्टा ज्ञाननिश्चयाः ।
प्रत्यक्षधर्माः शुचयः श्रद्दधानाः परावरे ॥ १२.२७६.९ ॥
அவர்கள் உண்மையிலேயே சமநிலையுள்ளவர்கள், நேர்மை நிறைந்தவர்கள், மனநிறைவுடையவர்கள், ஞான உறுதியுள்ளவர்கள்; அவர்களின் தர்மம் கண்கூடாகத் தெரிந்தது, அவர்கள் தூய்மையானவர்கள், உயர்ந்ததிலும் தாழ்ந்ததிலும் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள்.
12.276.10
पुरस्ताद्भावितात्मानो यथावच्चरितव्रताः ।
चरन्ति धर्मं कृच्छ्रेऽपि दुर्गे चैवापि संहताः ॥ १२.२७६.१० ॥
முன்பு தங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, முறைப்படி விரதங்களைக் கடைப்பிடித்து, துன்பத்திலும் கடினத்திலும் கூட ஒன்றுபட்டு அவர்கள் தர்மத்தை கடைப்பிடித்தனர்.
12.276.11
संहत्य धर्मं चरतां पुराऽऽसीत्सुखमेव तत् ।
तेषां नासीद्विधातव्यं प्रायश्चित्तं कथंचन ॥ १२.२७६.११ ॥
முன்பு ஒன்றுபட்டு தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்தவர்களுக்கு அதுவே இன்பமாக இருந்தது; அவர்களுக்கு எந்த வகையிலும் பிராயச்சித்தம் செய்ய வேண்டிய தேவை இருக்கவில்லை.
12.276.12
सत्यं हि धर्ममास्थाय दुराधर्षतमा मताः ।
न मात्रामनुरुध्यन्ते न धर्मच्छलमन्ततः ॥ १२.२७६.१२ ॥
சத்தியமாகிய தர்மத்தைப் பற்றிக்கொண்டவர்கள் மிகவும் வெல்ல முடியாதவர்களாகக் கருதப்படுகிறார்கள்; அவர்கள் எந்த அளவுக்கும் அடிபணிவதில்லை, இறுதியில் தர்மத்தின் போர்வையிலான வஞ்சனைக்கும் அடிபணிவதில்லை.
12.276.13
य एव प्रथमः कल्पस्तमेवात्र चरन्महान् ॥ १२.२७६.१३ ॥
எது முதல் கல்பமோ, அதிலேயே இங்கு மகான் சஞ்சரிக்கிறார்.
12.276.14
अस्यां स्थितौ स्थितानां हि प्रायश्चित्तं न विद्यते ।
यदा तु दुर्बलात्मानः प्रायश्चित्तं तदा भवेत् ॥ १२.२७६.१४ ॥
இந்த நிலையில் நிலைத்திருப்பவர்களுக்கு பிராயச்சித்தம் இல்லை; ஆனால் பலவீன மனமுடையவர்களுக்கு அப்போது அது உண்டாகும்.
12.276.15
एत एवंविधाः प्राहुः पुराणा यज्ञवाहनाः ।
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो यशस्विनः ॥ १२.२७६.१५ ॥
இத்தகையவர்களை பழையோர் யாகம் சுமப்பவர்கள் என்கின்றனர்—மூன்று வேதங்களில் முதிர்ந்தவர்கள், தூயவர்கள், நல்லொழுக்கமுடையவர்கள், புகழ்பெற்றவர்கள்.
12.276.16
यजन्तोऽहरहर्यज्ञैर्निराशीर्बन्धना बुधाः ।
तेषा यज्ञाश्च वेदाश्च कर्माणि च यथागमम् ॥ १२.२७६.१६ ॥
நாள்தோறும் யாகங்களால் வழிபடும், ஆசைப் பிணைப்புகள் அற்ற ஞானிகளுக்கு, அவர்களின் யாகங்களும் வேதங்களும் கர்மங்களும் மரபுக்கேற்ப அமையும்.
12.276.17
आगमाश्च यथाकामं संकल्पाश्च यथाव्रतम् ।
अपेतकामक्रोधानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१७ ॥
ஆசையும் கோபமும் நீங்கியவர்கள், கடும் ஒழுக்கமும் செயலும் கொண்டவர்கள்—அவர்களுக்கு ஆகமங்களும் விருப்பப்படியும் சங்கல்பங்களும் விரதத்திற்கேற்பவும் அமையும்.
12.276.18
स्वकर्मभिः शंसितानां प्रकृत्या शंसितात्मनाम् ।
ऋजूनां शमनित्यानां स्वेषु कर्मसु वर्तताम् ॥ १२.२७६.१८ ॥
தங்கள் கர்மங்களால் புகழப்பட்டவர்கள், இயல்பால் புகழ்பெற்ற மனமுடையவர்கள், நேர்மையானவர்கள், எப்போதும் அமைதியுடையவர்கள், தங்கள் கர்மங்களில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள்.
12.276.19
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वताश्चुतिः ।
तेषामदीनसत्वानां दुश्चराचारकर्मणाम् ॥ १२.२७६.१९ ॥
எல்லாம் எல்லையற்றதாகவே இருந்தது என்பது எங்களுக்கு நிலையான வேதம். அந்த அதீன மனமுடையோரின், கடுமையான ஒழுக்கமும் செயலும் கொண்டோரின்.
12.276.20
स्वकर्मभिः संसितानां तपो घोरत्वमागतम् ।
सं सदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ॥ १२.२७६.२० ॥
தங்கள் கருமங்களால் தூய்மைப்பட்டோரின் தவம் கடுமையானது. சதாசாரம் அற்புதமானது, பழமையானது, நிலையானது, உறுதியானது.
12.276.21
अशक्नुवद्भिश्चरितुं किंचिद्धर्मेषु सूचितम् ।
निरापद्धर्म आचारो ह्यप्रमादोऽपराभवः ॥ १२.२७६.२१ ॥
தர்மங்களில் சிறிதளவும் நடக்க இயலாதவர்களுக்கு இது குறிக்கப்பட்டது. ஆபத்தற்ற தர்மம், ஒழுக்கம், விழிப்பு, தோல்வியின்மை.
12.276.22
सर्ववर्णेषु यत्तेषु नासीत्कश्चिद्व्यतिक्रमः ।
धर्ममेकं चतुष्पादमाश्रितास्ते नरा विभो ॥ १२.२७६.२२ ॥
எல்லா வருணங்களிலும் உள்ளோரில் எவ்வித மீறலும் இல்லை. ஓ விபு, அந்த மனிதர்கள் ஒரே நான்கு கால் தர்மத்தை ஆதரித்திருந்தனர்.
12.276.23
तं सन्तो विधिवत्प्राप्य गच्छन्ति परमां गतिम् ।
गृहेभ्य एव निष्क्रम्य वनमन्ये समाश्रिताः ॥ १२.२७६.२३ ॥
அதை சான்றோர் முறைப்படி அடைந்து உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர். வேறு சிலர் வீட்டிலிருந்தே வெளியேறி காட்டை அடைகின்றனர்.
12.276.24
गृहमेवाभिसंश्रित्य ततोऽन्ये ब्रह्मचारिणः ।
व्यस्तमेकं चतुर्धा तु ब्राह्मणा आश्रमं विदुः ॥ १२.२७६.२४ ॥
பின்னர் வேறு பிரம்மசாரிகள் இல்லறத்தையே ஆதரிக்கின்றனர். ஆனால் பிராமணர்கள் ஒரே ஆசிரமத்தை நான்காகப் பிரித்து அறிகின்றனர்.
12.276.25
सर्वे सर्वत्र तिष्ठन्तो गच्छन्ति परमां गतिम् ।
एव एवंविधाः प्राहुः पुराणा ब्रह्मचारिणः ॥ १२.२७६.२५ ॥
எங்கிருந்தாலும் அனைவரும் உயர்ந்த கதியை அடைகிறார்கள். இத்தகையோரையே பழைய பிரம்மச்சாரிகள் என்று கூறுவர்.
12.276.26
त एते दिवि दृश्यन्ते ज्योतिर्भूता द्विजातयः ।
नक्षत्राणीव धिष्ण्येषु बहवस्तारकागणाः।
आनन्त्यमुपसंप्राप्ताः संतोषादिति वैदिकम् ॥ १२.२७६.२६ ॥
அவர்கள் வானில் ஒளிவடிவினராகக் காணப்படுகிறார்கள்; தங்கள் இடங்களில் உள்ள நட்சத்திரங்களைப் போல பல தாரகைக் கூட்டங்களைப் போல. மனநிறைவால் முடிவின்மையை அடைந்தவர்கள் என்பது வேத நெறி.
12.276.27
यद्यागच्छन्ति संसारं पुनर्योनिषु तादृशाः ।
न लिप्यन्ते पारकृत्यैः कदाचित्कर्मयोनितः ॥ १२.२७६.२७ ॥
அப்படிப்பட்டவர்கள் மீண்டும் உலகிலும் பிறவிகளிலும் திரும்பினாலும், மற்றவர்களின் செயல்களால் ஒருபோதும் கறைபடுவதில்லை; செயலின் மூலத்திலிருந்தும்.
12.276.28
एवमेव ब्रह्मचारी शुश्रूषुर्घोरनिश्चयः ।
एवंयुक्तो ब्राह्मणः स्यादन्यो ब्राह्मणको भवेत् ॥ १२.२७६.२८ ॥
அதுபோலவே பிரம்மச்சாரி, சேவையில் ஈடுபட்டவர், உறுதியான தீர்மானம் கொண்டவர் இருக்க வேண்டும்; இப்படி இணைந்தவனே பிராமணனாக இருக்க வேண்டும், மற்றவன் பெயரளவில் மட்டுமே பிராமணனாக இருக்கலாம்.
12.276.29
कर्मैव पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाऽशुभम् ।
एवं पक्वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन च ॥ १२.२७६.२९ ॥
மனிதனுக்கு அவன் செயலே கூறப்பட்டது, அது நல்லதாயினும் தீயதாயினும். இவ்விதம் கசடுகள் முதிர்ந்தவர்களுக்கு முடிவின்மையாலும் கேட்ட நூலறிவாலும் (விடுதலை).
12.276.30
सर्वमानन्त्यमेवासीदिति नः शाश्वती श्रुतिः ।
तेषामपेततृष्णानां निर्णिक्तानां शुभात्मनाम् ॥ १२.२७६.३० ॥
எல்லாமே முடிவற்றதாகவே இருந்தது என்பது எங்கள் நித்திய வேதம். ஆசையற்ற, தூய்மையான, நல்ல உள்ளம் கொண்டவர்களுக்கு (இதுவே).
12.276.31
चतुर्थ औपनिषदो धर्मः साधारणः स्मृतः ।
संसिद्धैः सेव्यते नित्यं ब्राह्मणैर्नियतात्मभिः ॥ १२.२७६.३१ ॥
நான்காவது உபநிட தர்மம் பொதுவானது என்று நினைவுகூரப்படுகிறது; சித்தியடைந்த, தன்னடக்கமுள்ள பிராமணர்களால் அது எப்போதும் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
12.276.32
संतोषमूलस्त्यागात्मा ज्ञानाधिष्ठानमुच्यते ।
अपवर्गमतिर्नित्यो यतिधर्मः सनातनः ॥ १२.२७६.३२ ॥
மனநிறைவை வேராகவும், துறவை இயல்பாகவும் கொண்டது அறிவின் அடித்தளம் எனப்படுகிறது; விடுதலையில் நாட்டமுள்ளது நித்தியமான சந்நியாசி தர்மம், அது சனாதனமானது.
12.276.33
साधारणः केवलो वा यथाबलमुपास्यते ।
गच्छन्ते बलिनः क्षेमं दुर्बलोऽत्रावसीदति।
ब्राह्मणः पदमन्विच्छन्संसारान्मुच्यते शुचिः ॥ १२.२७६.३३ ॥
இது பொதுவானதாயினும் தனிமையானதாயினும், அவரவர் வலிமைக்கேற்ப கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது; வலிமையுள்ளோர் நலத்தை அடைவர், பலவீனர் இங்கு தடுமாறுவார். பிராமணன் அந்நிலையைத் தேடி தூய்மையடைந்து சம்சாரத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
12.276.34
स्यूमरश्मिरुवाच ।
ये भुञ्जते ये ददते यजन्तेऽधीयते च ये।
मात्राभिर्धर्मलुब्धाभिर्ये वा त्यागं समाश्रिताः ॥ १२.२७६.३४ ॥
உண்பவர்கள், கொடுப்பவர்கள், யாகம் செய்பவர்கள், ஓதுபவர்கள், தர்மத்தின் மீது ஆசை கொண்டு அளவுடன் நடப்பவர்கள், அல்லது தியாகத்தைச் சரணடைந்தவர்கள்—
12.276.35
एतेषां प्रेत्यभावे तु कतमः स्वर्गजित्तमः ।
एतदाचक्ष्व मे ब्रह्मन्याथातथ्येन पृच्छतः ॥ १२.२७६.३५ ॥
இவர்களில் மரணத்திற்குப் பின் எவர் சொர்க்கத்தை மிகச் சிறப்பாக வெல்பவர்? பிராமணரே, உண்மையாக வினவும் எனக்கு இதைச் சொல்லுங்கள்.
12.276.36
परिग्रहाः शुभाः सर्वे गुणतोऽभ्युदयाश्च ते ।
न तु त्यागसुखं प्राप्ता एतत्त्वमपि पश्यसि ॥ १२.२७६.३६ ॥
இந்த அனைத்து பற்றுதல்களும் நல்லவை; தங்கள் குணங்களின்படி உயர்வையும் தருகின்றன. ஆனால் அவை துறவின் இன்பத்தை அடைவதில்லை—இதை நீயும் காண்கிறாய்.
12.276.37
स्यूमरश्मिरुवाच ।
भवन्तो ज्ञाननिष्ठा वै गृहस्थाः कर्मनिश्चयाः।
आश्रमाणां च सर्वेषां निष्ठायामैक्यमुच्यते ॥ १२.२७६.३७ ॥
ஸ்யூமரஷ்மி கூறினார்: நீங்கள் அறிவில் நிலைபெற்ற இல்லறத்தார்; கர்மத்தை உறுதி செய்தவர்கள். எல்லா ஆசிரமங்களின் நிலைப்பாட்டிலும் ஒற்றுமை உண்டு என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.276.38
एकत्वेन पृथक्त्वेन विशेषो नान्य उच्यते ।
तद्यथावद्यथान्यायं भगवान्प्रब्रवीतु मे ॥ १२.२७६.३८ ॥
ஒற்றுமையாலும் வேற்றுமையாலும் வேறு வேறுபாடு சொல்லப்படுவதில்லை. ஆகையால் பகவான் அதை உள்ளபடி, நியாயப்படி எனக்கு விளக்கட்டும்.
12.276.39
शरीरपक्तिः कर्माणि ज्ञानं तु परमा गतिः ।
पक्वे कषायविज्ञानं यथा ज्ञानं च तिष्ठति ॥ १२.२७६.३९ ॥
கர்மங்கள் உடலைப் பக்குவப்படுத்தும்; ஆனால் ஞானமே உயர்ந்த கதி. பக்குவம் அடைந்தபோது கஷாயங்களைப் பற்றிய அறிவு உண்டாகும்; ஞானம் நிலைத்து நிற்கும்.
12.276.40
आनृशंस्यं क्षमा शान्तिरहिंसा सत्यमार्जवम् ।
अद्रोहोऽनभिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा शमस्तथा ॥ १२.२७६.४० ॥
கருணை, பொறுமை, சாந்தி, அஹிம்சை, சத்தியம், நேர்மை, துரோகமின்மை, அகந்தையின்மை, கூச்சம், சகிப்புத்தன்மை, அதுபோல் சமம் (மனக்கட்டுப்பாடு).
12.276.41
पन्थानो ब्रह्मणस्त्वेत एतैः प्राप्नोति यत्परम् ।
तद्विद्वाननुबुद्ध्येत मनसा कर्मनिश्चयम् ॥ १२.२७६.४१ ॥
இவையே பிரம்மத்தின் வழிகள்; இவற்றால் உயர்ந்ததை அடைகிறான். அறிந்தவன் அதை மனத்தால் உணரட்டும், கர்ம நிச்சயத்தையும்.
12.276.42
यां विप्राः सर्वतः शान्ता विशुद्धा ज्ञाननिश्चयाः ।
गतिं गच्छन्ति संतुष्टास्तामाहुः परमां गतिम् ॥ १२.२७६.४२ ॥
அமைதியும் தூய்மையும் ஞானநிச்சயமும் கொண்ட அந்தணர்கள் எல்லாவற்றிலிருந்தும் விலகி, மனநிறைவுடன் அடையும் கதியே பரமகதி என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.276.43
वेदांश्च वेदितव्यं च विदित्वा च यथास्थितिम् ।
एवं वेदविदित्याहुरतोऽन्यो वातरेचकः ॥ १२.२७६.४३ ॥
வேதங்களையும், அறியப்பட வேண்டியதையும், உள்ளபடி அறிந்தவரையே வேதவித் என்று சொல்வர்; இதற்கு மாறானவர் மூச்சை அடக்குபவர்.
12.276.44
सर्वं विदुर्वेदविदो वेदे सर्वं प्रतिष्ठितम् ।
वेदे हि निष्ठा सर्वस्य यद्यदस्ति च नास्ति च ॥ १२.२७६.४४ ॥
வேதம் அறிந்தோர் எல்லாவற்றையும் அறிவர்; எல்லாம் வேதத்தில் நிலைபெற்றுள்ளது. உண்மையில் இருப்பதற்கும் இல்லாததற்கும் அடிப்படை வேதமே.
12.276.45
एषैव निष्ठा सर्वत्र यत्तदस्ति च नास्ति च ।
एतदन्तं च मध्यं च सच्चाऽसच्च विजानतः ॥ १२.२७६.४५ ॥
இதுவே எங்கும் நிலை: இருப்பதும் இல்லாததும் அதுவே. அறிபவனுக்கு இதுவே முடிவும் நடுவும்; சத்தும் அசத்தும் இதுவே.
12.276.46
समाप्तं त्याग इत्येव शम इत्येव निश्चितम् ।
संतोष इत्यनुगतमपवर्गे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.२७६.४६ ॥
துறவே முழுமை; அமைதியே உறுதி; மனநிறைவு பின்தொடர்வது. இது விடுதலையில் நிலைபெற்றது.
12.276.47
ऋतं सत्यं विदितं वेदितव्यं ।
सर्वस्यात्मा स्थावरं जङ्गमं च।
सर्वं सुखं यच्छिवमुत्तरं च ।
ब्रह्माव्यक्तं प्रभवश्चाव्ययं च ॥ १२.२७६.४७ ॥
ருதம் மற்றும் சத்தியம் அறியப்பட்டது, அறியப்பட வேண்டியதும். அவனே எல்லாவற்றின் ஆத்மா; அசைவதும் அசையாததும். அவனே எல்லா இன்பமும், மங்கலமும், மேலானதும்; அவன் பிரம்மம்—வெளிப்படாதது, தோற்றத்தின் மூலம், அழியாதது.
12.276.48
तेजः क्षमा शान्तिरनामयं शुभं ।
तथाविधं व्योम सनातनं ध्रुवम्।
एतैः शब्दैर्गम्यते बुद्धिनेत्रै ।
स्तस्मै नमो ब्रह्मणे ब्राह्मणाय ॥ १२.२७६.४८ ॥
தேஜஸ், பொறுமை, அமைதி, நோயற்றது, மங்கலமானது; அப்படிப்பட்ட ஆகாயம், நித்தியமானது, உறுதியானது. இச்சொற்களால் அறிவுக் கண்களால் அவன் அடையப்படுகிறான். அந்தப் பிரம்மத்திற்கு, அந்த பிராமணனுக்கு வணக்கம்.