مهابهاراتا · أدهيايا 12.277
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.277.1
धर्ममर्थं च कामं च वेदाः शंसन्ति भारत ।
कस्य लाभो विशिष्टोऽत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२७७.१ ॥
يا سليل بهارata، تعلّم الفيدا الدارما والثروة والشهوة. فأيّ هذه يكون نفعه الأعلى؟ أخبرني بذلك يا جدّي.
12.277.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
कुण्डधारेण यत्प्रीत्या भक्तायोपकृतं पुरा ॥ १२.२७७.२ ॥
سأروي لك هنا حكاية قديمة، ما أسداه كُنْدَدهارا قديمًا بمحبة إلى أحد المتعبدين.
12.277.3
अधनो ब्राह्मणः कश्चित्कामाद्धनमवैक्षत ।
यज्ञार्थं सततोऽर्थार्थी तपोऽतप्यत दारुणम् ॥ १२.२७७.३ ॥
فقيرٌ من البراهمة، مدفوعًا بالشهوة، تاقت نفسه إلى الثروة. وسعيًا وراء الغنى دائمًا من أجل القربان، أدّى تقشفًا شديدًا.
12.277.4
स निश्चयमथो कृत्वा पूजयामास देवताः ।
भक्त्या न चैवाध्यगच्छद्धनं संपूज्य देवताः ॥ १२.२७७.४ ॥
وبعد أن عزم، عبد الآلهة. ومع أنه أكرم الآلهة بالتعبد، لم ينل ثروة.
12.277.5
ततश्चिन्तामनुप्राप्तः कतमद्दैवतं तु तत् ।
यन्मे द्रुतं प्रसीदेत मानुषैरजडीकृतम् ॥ १२.२७७.५ ॥
ثم غرق في الهمّ وتساءل: «أيّ إلهٍ، يوقظه البشر، سيرضى عني سريعًا؟»
12.277.6
सोऽथ सौम्येन मनसा देवानुचरमन्तिके ।
प्रत्यपश्यज्जलधरं कुण्डधारमवस्थितम् ॥ १२.२७७.६ ॥
فرأى بعقلٍ هادئ، قريبًا منه، خادمًا من خدم الآلهة: حامل السحاب كُنْدَدهارا، واقفًا هناك.
12.277.7
दृष्ट्वैव तं महाबाहुं तस्य भक्तिरजायत ।
अयं मे धास्यति श्रेयो वपुरेतद्धि तादृशम् ॥ १२.२७७.७ ॥
ما إن رأى ذلك ذا الذراعين القويتين حتى نشأت فيه المودة. سيمنحني هذا الخير، فإن هيئته كذلك.
12.277.8
संनिकृष्टश्च देवस्य न चान्यैर्मानुषैर्वृतः ।
एष मे दास्यति धनं प्रभूतं शीघ्रमेव च ॥ १२.२७७.८ ॥
هو قريب من الإله ولا يحيط به غيره من البشر. سيعطيني سريعًا ثروةً وافرة.
12.277.9
ततो धूपैश्च गन्धैश्च माल्यैरुच्चावचैरपि ।
बलिभिर्विविधाभिश्च पूजयामास तं द्विजः ॥ १२.२७७.९ ॥
ثم عبده ذلك البراهمي بالبخور والعطور والأكاليل المتنوعة وأنواع شتى من القرابين.
12.277.10
ततस्त्वल्पेन कालेन तुष्टो जलधरस्तदा ।
तस्योपकारनियतामिमां वाचमुवाच ह ॥ १२.२७७.१० ॥
ثم رضي صاحب السحاب عن قريب، وعزم على رد جميله، فقال هذه الكلمات.
12.277.11
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.२७७.११ ॥
لقاتل البراهمي وشارب الخمر واللص وكذلك ناقض العهد، قد شرع الأخيار الكفارة؛ أما الجاحد للجميل فلا كفارة له.
12.277.12
आशायास्तनयोऽधर्मः क्रोधोऽसूयासुतः स्मृतः ।
लोभः पुत्रो निकृत्यास्तु कृतघ्नो नार्हति प्रजां ॥ १२.२७७.१२ ॥
الإثم ابن الأمل، والغضب يُعرف بأنه ابن الحسد، والطمع ابن الغش. والجاحد للجميل لا يستحق النسل.
12.277.13
ततः स ब्राह्मणः स्वप्ने कुण्डधारस्य तेजसा ।
अपश्यत्सर्वभूतानि कुशेषु शयितस्तदा ॥ १२.२७७.१३ ॥
فرأى ذلك البراهمي في الحلم، بضياء كُنْدَدهارا، جميع الكائنات مستلقية على عشب الكُشا.
12.277.14
शमेन तपसा चैव भक्त्या च निरुपस्कृतः ।
शुद्धात्मा ब्राह्मणो रात्रौ निदर्शनमपश्यत ॥ १२.२७७.१४ ॥
رأى ذلك البراهمي، الطاهر الروح، الخالي من الشوائب بالسكينة والتقشف والتعبد، علامة في الليل.
12.277.15
मणिभद्रं स तत्रस्थं देवतानां महाद्युतिम् ।
अपश्यत महात्मानं व्यादिशन्तं युधिष्ठिर ॥ १२.२७७.१५ ॥
هناك، بين الآلهة الواقفة، رأى مَنِيبهدْرا الشديد السطوع، الروح العظيمة، يصدر الأوامر، يا يودهيشتهيرا.
12.277.16
तत्र देवाः प्रयच्छन्ति राज्यानि च धनानि च ।
शुभैः कर्मभिरारब्धाः प्रच्छिदन्त्यशुभेषु च ॥ १२.२७७.१६ ॥
هناك يمنح الآلهة الممالك والثروات لمن بدأ بأعمال حسنة، ويسلبونها ممن عمل أعمالا سيئة.
12.277.17
पश्यतामथ यक्षाणं कुण्डधारो महाद्युतिः ।
निष्पत्य पतितो भूमौ देवानां भरतर्षभ ॥ १२.२७७.१७ ॥
وبينما كان اليكشا ينظرون، خرج كُنْدَدهارا الشديد السطوع وسقط على الأرض أمام الآلهة، يا ثور البهاراتا.
12.277.18
ततस्तु देववचनान्मणिभद्रो महामनाः ।
उवाच पतितं भूमौ कुण्डधार किमिच्छसि ॥ १२.२७७.१८ ॥
فقال مَنِيبهدْرا، ذو النفس الكبيرة، بأمر الإله، لكُنْدَدهارا الساقط على الأرض: يا كُنْدَدهارا، ماذا تريد؟
12.277.19
यदि प्रसन्ना देवा मे भक्तोऽयं ब्राह्मणो मम ।
अस्यानुग्रहमिच्छामि कृतं किंचित्सुखोदयम् ॥ १२.२७७.१९ ॥
إن كانت الآلهة راضية عني وكان هذا البراهمي من عبادي، فإني أريد أن أمنحه نعمة تجلب السعادة.
12.277.20
ततस्तं मणिभद्रस्तु पुनर्वचनमब्रवीत् ।
देवानामेव वचनात्कुण्डधारं माहद्युतिम् ॥ १२.२७७.२० ॥
فقال مانيبهادра ثانية، بأمر الآلهة، لكوندادهارا ذي البهاء العظيم.
12.277.21
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते कृतकृत्यः सुखी भव ।
धनार्थी यदि विप्रोऽयं धनमस्मै प्रदीयताम् ॥ १२.२७७.२१ ॥
قم، قم، فليكن لك الخير؛ كن قد أتممت مهمتك وسعيدا. إن كان هذا البراهمي طالبا للثروة فليُعطَ الثروة.
12.277.22
यावद्धनं प्रार्थयते ब्राह्मणोऽयं सथा तव ।
देवानां शासनात्तावदसङ्ख्येयं ददाम्यहम् ॥ १२.२७७.२२ ॥
بقدر ما يطلب هذا البراهمي من الثروة فليُعطَ من خلالك؛ وبأمر الآلهة سأعطيه إياها بلا عدّ.
12.277.23
विचार्य कुण्डधारस्तु मानुष्यं चलमध्रुवम् ।
तपसो मतिमाधत्त ब्राह्मणस्य यशस्विनः ॥ १२.२७७.२३ ॥
فكّر كوندادهارا في أن الحياة البشرية زائلة غير دائمة، فصرف عزمه إلى تقشف البراهمي المشهور.
12.277.24
नाहं धनानि याचामि ब्राह्मणाय धनप्रद ।
अन्यमेवाहमिच्छामि भक्तायानुग्रहं कृतम् ॥ १२.२७७.२४ ॥
أيها المانح الثروة، لست أسأل الثروة للبراهمي، بل أريد نعمة أخرى تُمنح للعابد المخلص.
12.277.25
पृथिवीं रत्नपूर्णां वा महद्वा रत्नसंचयम् ।
भक्ताय नाहमिच्छमि भवेदेष तु धार्मिकः ॥ १२.२७७.२५ ॥
لا أريد للمتعبد الأرض المليئة بالجواهر ولا كومة عظيمة من الجواهر؛ ليكن هذا صالحًا.
12.277.26
धर्मेऽस्य रमतां बुद्धिर्धर्मं चैवोपजीवतु ।
धर्मप्रधानो भवतु ममैषोऽनुग्रहो मतः ॥ १२.२७७.२६ ॥
ليبتهج عقله بالدارما، وليعش بالدارما؛ وليكن الدارما أولى صفاته—فهذا عندي نعمتي.
12.277.27
सदा धर्मफलं राज्यं सुखानि विविधानि च ।
फलान्येवायमश्नातु कायक्लेशविवर्जितः ॥ १२.२७७.२७ ॥
لتكن له دائمًا ثمرة الدارما: المُلك واللذات المتنوعة؛ خاليًا من عناء الجسد، فليتمتع بهذه الثمار.
12.277.28
ततस्तदेव बहुशः कुण्डधारो महायशाः ।
अभ्यासमकरोद्धर्मे ततस्तुष्टास्तु देवताः ॥ १२.२७७.२८ ॥
فمارس كونداداهارا، ذو الشهرة العظيمة، الدارما مرارًا؛ فرضيت الآلهة عنه.
12.277.29
प्रीतास्ते देवताः सर्वा द्विजस्यास्य तथैव च ।
भविष्यत्येष धर्मात्मा धर्मे चाधरस्यते मतिः ॥ १२.२७७.२९ ॥
ورضيت جميع تلك الآلهة عن هذا المولود مرتين؛ سيصير صالح النفس، وسيقيم عقله في الدارما لا في الأدارما.
12.277.30
ततः प्रीतो जलधरः कृतकार्यो युधिष्ठिर ।
ईप्सितं मनसो लब्ध्वा वरमन्यैः सुदुर्लभम् ॥ १२.२७७.३० ॥
ثم إن جالادهارا، المسرور وقد أتم مهمته، يا يودهيشثيرا، نال الوَرَ الذي اشتهاه قلبه، وهو شيء يصعب جدًا على غيره نيله.
12.277.31
ततोऽपश्यत चीराणि सूक्ष्मणि द्विजसत्तमः ।
पार्श्वतोऽभ्याशतो न्यस्तान्यथ निर्वेदमागतः ॥ १२.२७७.३१ ॥
فرأى أفضل البراهمة ثيابًا رقيقة موضوعة قريبًا منه، فبلغه الزهد في الدنيا.
12.277.32
अयं न सुकृतं वेत्ति को न्वन्यो वेत्स्यते कृतम् ।
गच्छामि वनमेवाहं परं धर्मेण जीवितुम् ॥ १२.२७७.३२ ॥
هذا لا يعرف عمل خير لأحد؛ وسيعرف الفعل غيره. أما أنا فسأمضي إلى الغابة لأعيش بالدهرma حياةً سامية.
12.277.33
निर्वेदाद्देवतानां च प्रसादात्स द्विजोत्तमः ।
वनं प्रविश्य सुमहत्तप आरब्धवांस्तदा ॥ १२.२७७.३३ ॥
وبالزهد ونعمة الآلهة دخل ذلك الفاضل من البراهمة الغابة، فبدأ حينئذٍ تقشفًا عظيمًا.
12.277.34
देवतातिथिशेषेण फलमूलाशनो द्विजः ।
धर्मे चास्य महाराज दृढा बुद्धिरजायत ॥ १२.२७७.३४ ॥
وفي ذلك البرهمي، الذي كان يقتات بالثمار والجذور الباقية بعد الآلهة والضيوف، أيها الملك العظيم، نشأت عزيمة راسخة في الدهرma.
12.277.35
त्यक्त्वा मूलफलं सर्वं पर्णाहारोऽभवद्द्विजः ।
पर्णं त्यक्त्वा जलाहारः पुनरासीद्द्विजस्तदा ॥ १२.२७७.३५ ॥
وبعد أن ترك كل الجذور والثمار صار البرهمي يقتات بالأوراق؛ ثم ترك الأوراق أيضًا فصار يقتات بالماء.
12.277.36
वायुभक्षस्ततः पश्चाद्बहून्वर्षगणानभूत् ।
न चास्य क्षीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.२७७.३६ ॥
ثم صار يقتات بالهواء، وبقي على ذلك سنين كثيرة. ولم يكن نفسه يضعف، وكان ذلك كالعجب.
12.277.37
धर्मे च श्रद्दधानस्य तपस्युग्रे च वर्ततः ।
कालेन महता तस्य दिव्या दृष्टिरजायत ॥ १२.२७७.३७ ॥
ولمّا كان ممتلئًا بالإيمان بالدارما ومنهمكًا في تقشّف شديد، نشأت له رؤية إلهية بعد زمن طويل.
12.277.38
तस्य बुद्धिः प्रादुरासीद्यदि दद्यामहं धनम् ।
तुष्टः कस्यचिदेवेह मिथ्या वाङ्ग भवेन्मम ॥ १२.२७७.३८ ॥
نشأت في نفسه فكرة: «إن أعطيتُ أحدًا هنا مالًا وأنا راضٍ، فستكون كلمتي كاذبة.»
12.277.39
ततः प्रहृष्टवदनो भूय आरब्धवांस्तपः ।
भूयश्चाचिन्तयत्सिद्धो यत्परं सोऽभिमन्यते ॥ १२.२७७.३९ ॥
ثم بدأ التقشف من جديد وهو مبتهج الوجه، وأمعن الكامل التفكير مرة أخرى فيما يعدّه أسمى.
12.277.40
यदि दद्यामहं राज्यं तुष्टो वै यस्य कस्यचित् ।
स भवेदचिराद्राजा न मिथ्या वाग्भवेन्मम ॥ १२.२७७.४० ॥
«إن أعطيتُ مملكةً لأحدٍ وأنا راضٍ، فسيصير ملكًا عن قريب، ولن تكون كلمتي كاذبة.»
12.277.41
तस्य साक्षात्कुण्डधारो दर्शयामास भारत ।
ब्राह्मणस्य तपोयोगात्सौहृदेनाभिचोदितः ॥ १२.२७७.४१ ॥
يا بهارتا، لقد تراءى له بنفسه حامل الأقراط، مدفوعًا بالمودّة وبقوة تقشّف البراهمي.
12.277.42
समागम्य स तेनाथ पूजां चक्रे यथाविधि ।
ब्राह्मणः कुण्डधारस्य विस्मितश्चाभवन्नृप ॥ १२.२७७.४२ ॥
ثم التقى به وأدّى له العبادة على الوجه المشروع، وقد دهش البراهمي من حامل الأقراط أيها الملك.
12.277.43
ततोऽब्रवीत्कुण्डधारो दिव्यं ते चक्षुरुत्तमम् ।
पश्य राज्ञां गतिं विप्र लोकांश्चैव तु चक्षुषा ॥ १२.२७७.४३ ॥
فقال كونداها: "أيها البراهمي، هذه عينك الإلهية العليا. بها انظر إلى مصير الملوك والعوالم."
12.277.44
ततो राजसहस्राणि मग्नानि निरये तदा ।
दूरादपश्यद्विप्रः स दिव्ययुक्तेन चक्षुषा ॥ १२.२७७.४४ ॥
عندئذ كان آلاف الملوك غارقين في الجحيم. فرآهم البراهمي من بعيد بالعين المزودة بالإلهية.
12.277.45
मां पूजयित्वा भावेन यदि त्वं दुःखमाप्नुयाः ।
कृतं मया भवेत्किं ते कश्च तेऽनुग्रहो भवेत् ॥ १२.२७७.४५ ॥
إن كنت قد أكرمتني بالتعبد فنلت الحزن، فماذا فعلتُ أنا؟ وأي نعمة تكون لك؟
12.277.46
पश्यपश्य च भूयस्त्वं कामानिच्छेत्कथं नरः ।
स्वर्गद्वारं हि संरुद्धं मानुषेषु विशेषतः ॥ १२.२७७.४६ ॥
انظر مرة بعد أخرى: كيف يرغب الإنسان في الملذات؟ وخاصة بين البشر، باب السماء مغلق.
12.277.47
ततोऽपश्यत्स कामं च क्रोधं लोभं भयं मदम् ।
निद्रां तन्द्रीं तथाऽऽलस्यमावृत्त्य पुरुषान्स्थितान् ॥ १२.२७७.४७ ॥
ثم رأى الشهوة والغضب والطمع والخوف والسكر والنوم والخمول والكسل واقفةً تكتنف الناس.
12.277.48
एतैर्लोकाः सुसंरुद्धा देवानां मानुषाद्भयम् ।
तथैव देववचनाद्विघ्नं कुर्वन्ति सर्वशः ॥ १२.२७७.४८ ॥
بهذه تنسدّ العوالم كلها، والآلهة تخشى البشر. وكذلك بأمر الآلهة تُحدث هذه العقبات من كل جانب.
12.277.49
न देवैरननुज्ञातः कश्चिद्भवति धार्मिकः ।
एष शक्तोस्मि तपसा दातुं राज्यं धनानि च ॥ १२.२७७.४९ ॥
لا يصير أحد صالحًا في الدين دون إذن الآلهة. أنا قادر بالتقشف على أن أمنح المملكة والثروة.
12.277.50
ततः पपात शिरसा ब्राह्मणस्तोयधारिणे ।
उवाच चैनं धर्मात्मा महान्मेऽनुग्रहः कृतः ॥ १२.२७७.५० ॥
فسقط البراهمي برأسه عند قدمي حامل الماء، وقال: "لقد أسدى إليّ هذا الصالح الروح نعمة عظيمة."
12.277.51
कामलोभानुबन्धेन पुरा ते यदसूयितम् ।
मया स्नेहमविज्ञाय तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.२७७.५१ ॥
في الماضي، إذ قيّدني الشهوة والطمع، حسدتُك؛ ولم أعرف مودّتك، فاغفر لي ذلك.
12.277.52
क्षान्तमेव मयेत्युक्त्वा कुण्डधारो द्विजर्षभम् ।
संपरिष्वज्य बाहुभ्यां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १२.२७७.५२ ॥
قال: "لقد غفرتُ"، ثم احتضن كُندهادارا ذلك الأفضل بين البراهمة بذراعيه، واختفى في الحال.
12.277.53
ततः सर्वांस्तदा लोकान्ब्राह्मणोऽनुचचार ह ।
कुण्डधारप्रसादेन तपसा सिद्धिमागतः ॥ १२.२७७.५३ ॥
ثم جاب ذلك البراهمي جميع العوالم بفضل كُندهادارا وبالتقشف، وبلغ الكمال.
12.277.54
विहायसा च गमनं तथा संकल्पितार्थता ।
धर्माच्छक्त्या तथा योगाद्या चैव परमा गतिः ॥ १२.२७७.५४ ॥
السفر في الهواء، وتحقيق المقاصد، والغاية العليا التي تُنال بالدهرما والقوة واليوغا، كل ذلك نال.
12.277.55
देवता ब्राह्मणाः सन्तो यक्षा मानुषचारणाः ।
धार्मिकान्पूजयन्तीह न धनाढ्यान्न कामिनः ॥ १२.२७७.५५ ॥
الآلهة والبراهمة والصالحون واليَكشا والجاراناتُ البشرية يكرمون هنا أهل الدهرما، لا الأغنياء ولا أهل الشهوة.
12.277.56
सुप्रसन्ना हि ते देवा यत्ते धर्मे रता मतिः ।
धने सुखकला काचिद्धर्मे तु परमं सुखम् ॥ १२.२७७.५६ ॥
إن أولئك الآلهة راضون عنك كل الرضا، لأن عقلك يبتهج بالدهرما. في الثروة قدر يسير من السعادة، أما السعادة العليا فهي في الدهرما وحدها.