มหาภารตะ · อัธยายะ 12.277
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.277.1
धर्ममर्थं च कामं च वेदाः शंसन्ति भारत ।
कस्य लाभो विशिष्टोऽत्र तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.२७७.१ ॥
ภารตะ พระเวทสอนเรื่องธรรม อรรถ และกาม ในสามสิ่งนี้ การได้ประโยชน์สูงสุดเป็นของผู้ใด ขอท่านบอกข้าพเจ้าเถิด ปู่ผู้เป็นที่เคารพ
12.277.2
अत्र ते वर्तयिष्यामि इतिहासं पुरातनम् ।
कुण्डधारेण यत्प्रीत्या भक्तायोपकृतं पुरा ॥ १२.२७७.२ ॥
ในเรื่องนี้ข้าพเจ้าจะเล่าตำนานโบราณให้ฟัง คือความเมตตาที่กุณฑธารเคยแสดงต่อผู้ศรัทธาคนหนึ่งด้วยความรักใคร่ในกาลนานมาแล้ว
12.277.3
अधनो ब्राह्मणः कश्चित्कामाद्धनमवैक्षत ।
यज्ञार्थं सततोऽर्थार्थी तपोऽतप्यत दारुणम् ॥ १२.२७७.३ ॥
มีพราหมณ์ยากจนผู้หนึ่ง ด้วยความปรารถนา เขาจึงมุ่งหาทรัพย์ เขาแสวงหาทรัพย์อยู่เสมอเพื่อการยัญ และได้บำเพ็ญตบะอันเข้มงวด
12.277.4
स निश्चयमथो कृत्वा पूजयामास देवताः ।
भक्त्या न चैवाध्यगच्छद्धनं संपूज्य देवताः ॥ १२.२७७.४ ॥
เขาตั้งใจมั่นแล้วจึงบูชาเทวดา แต่แม้จะบูชาเทวดาด้วยความศรัทธา เขาก็ไม่ได้ทรัพย์มา
12.277.5
ततश्चिन्तामनुप्राप्तः कतमद्दैवतं तु तत् ।
यन्मे द्रुतं प्रसीदेत मानुषैरजडीकृतम् ॥ १२.२७७.५ ॥
เขาจึงครุ่นคิดอยู่ว่า เทวดาองค์ใดเล่าที่มนุษย์จะปลุกให้ทรงพอพระทัยได้โดยเร็ว
12.277.6
सोऽथ सौम्येन मनसा देवानुचरमन्तिके ।
प्रत्यपश्यज्जलधरं कुण्डधारमवस्थितम् ॥ १२.२७७.६ ॥
แล้วด้วยใจอันสงบ เขาเห็นผู้รับใช้ของเทวดายืนอยู่ไม่ไกล คือกุณฑธารผู้ถือเมฆ ซึ่งยืนอยู่ที่นั่น
12.277.7
दृष्ट्वैव तं महाबाहुं तस्य भक्तिरजायत ।
अयं मे धास्यति श्रेयो वपुरेतद्धि तादृशम् ॥ १२.२७७.७ ॥
เมื่อเห็นท่านผู้มีแขนใหญ่นั้น ความศรัทธาก็บังเกิดในใจเขา ท่านผู้นี้จะประทานความเจริญแก่ข้าพเจ้าแน่ เพราะรูปกายของท่านก็เป็นเช่นนั้น
12.277.8
संनिकृष्टश्च देवस्य न चान्यैर्मानुषैर्वृतः ।
एष मे दास्यति धनं प्रभूतं शीघ्रमेव च ॥ १२.२७७.८ ॥
ท่านอยู่ใกล้ชิดเทวดา และไม่ได้ล้อมรอบด้วยมนุษย์อื่น ท่านผู้นี้จะประทานทรัพย์มากมายแก่ข้าพเจ้าโดยเร็วแน่นอน
12.277.9
ततो धूपैश्च गन्धैश्च माल्यैरुच्चावचैरपि ।
बलिभिर्विविधाभिश्च पूजयामास तं द्विजः ॥ १२.२७७.९ ॥
แล้วพราหมณ์ก็บูชาท่านด้วยธูปและเครื่องหอม ด้วยมาลัยทั้งสูงและต่ำ และด้วยเครื่องบูชาต่าง ๆ
12.277.10
ततस्त्वल्पेन कालेन तुष्टो जलधरस्तदा ।
तस्योपकारनियतामिमां वाचमुवाच ह ॥ १२.२७७.१० ॥
ไม่นานนัก กุณฑธารผู้ถือเมฆก็ทรงพอพระทัย และด้วยมุ่งจะตอบแทนความเมตตาของพราหมณ์ ท่านจึงกล่าววาจานี้
12.277.11
ब्रह्मघ्ने च सुरापे च चोरे भग्नव्रते तथा ।
निष्कृतिर्विहिता सद्भिः कृतघ्ने नास्ति निष्कृतिः ॥ १२.२७७.११ ॥
สำหรับผู้ฆ่าพราหมณ์ ผู้ดื่มสุรา ผู้ลักขโมย และผู้ผิดคำปฏิญาณ ผู้ดีได้กำหนดวิธีชดใช้บาปไว้ แต่สำหรับผู้อกตัญญู ไม่มีทางชดใช้บาปเลย
12.277.12
आशायास्तनयोऽधर्मः क्रोधोऽसूयासुतः स्मृतः ।
लोभः पुत्रो निकृत्यास्तु कृतघ्नो नार्हति प्रजां ॥ १२.२७७.१२ ॥
อธรรมเป็นบุตรของความหวัง ความโกรธกล่าวกันว่าเป็นบุตรของความอิจฉาริษยา ความโลภเป็นบุตรของการหลอกลวง ผู้อกตัญญูไม่สมควรมีลูกหลานเลย
12.277.13
ततः स ब्राह्मणः स्वप्ने कुण्डधारस्य तेजसा ।
अपश्यत्सर्वभूतानि कुशेषु शयितस्तदा ॥ १२.२७७.१३ ॥
แล้วพราหมณ์นั้นได้เห็นในความฝัน ด้วยแสงรัศมีของกุณฑธาร เห็นสรรพสัตว์ทั้งปวงนอนอยู่บนหญ้าคา
12.277.14
शमेन तपसा चैव भक्त्या च निरुपस्कृतः ।
शुद्धात्मा ब्राह्मणो रात्रौ निदर्शनमपश्यत ॥ १२.२७७.१४ ॥
พราหมณ์ผู้ไม่มีมลทิน ด้วยความสงบ ตบะ และความศรัทธา มีจิตบริสุทธิ์ ได้เห็นนิมิตหนึ่งในยามค่ำคืน
12.277.15
मणिभद्रं स तत्रस्थं देवतानां महाद्युतिम् ।
अपश्यत महात्मानं व्यादिशन्तं युधिष्ठिर ॥ १२.२७७.१५ ॥
ยุธิษฐิระ ที่นั่นเขาได้เห็นมณิภัทรผู้รุ่งโรจน์ยิ่ง เป็นมหาตมะผู้ยืนอยู่ท่ามกลางเทวดา กำลังออกคำสั่ง
12.277.16
तत्र देवाः प्रयच्छन्ति राज्यानि च धनानि च ।
शुभैः कर्मभिरारब्धाः प्रच्छिदन्त्यशुभेषु च ॥ १२.२७७.१६ ॥
ที่นั่น เทวดาประทานอาณาจักรและทรัพย์สินแก่ผู้ที่เริ่มต้นด้วยกรรมอันเป็นมงคล และท่านก็ทรงริบเอาไปจากผู้ที่กระทำในสิ่งอัปมงคล
12.277.17
पश्यतामथ यक्षाणं कुण्डधारो महाद्युतिः ।
निष्पत्य पतितो भूमौ देवानां भरतर्षभ ॥ १२.२७७.१७ ॥
ขณะที่ยักษ์ทั้งหลายกำลังมองดู กุณฑธารผู้รุ่งโรจน์ยิ่งก็ก้าวออกมาและล้มลงกับพื้นต่อหน้าเทวดา ภรตรรษภะ
12.277.18
ततस्तु देववचनान्मणिभद्रो महामनाः ।
उवाच पतितं भूमौ कुण्डधार किमिच्छसि ॥ १२.२७७.१८ ॥
แล้วด้วยพระดำรัสของเทวดา มณิภัทรผู้มีใจยิ่งใหญ่จึงกล่าวกับกุณฑธารที่นอนล้มอยู่บนพื้นว่า กุณฑธาร ท่านปรารถนาสิ่งใด
12.277.19
यदि प्रसन्ना देवा मे भक्तोऽयं ब्राह्मणो मम ।
अस्यानुग्रहमिच्छामि कृतं किंचित्सुखोदयम् ॥ १२.२७७.१९ ॥
หากเทวดาทรงพอพระทัยในข้าพเจ้า และพราหมณ์ผู้นี้เป็นผู้ศรัทธาของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าปรารถนาจะประทานพระคุณแก่เขา เพื่อให้เกิดความสุขบ้าง
12.277.20
ततस्तं मणिभद्रस्तु पुनर्वचनमब्रवीत् ।
देवानामेव वचनात्कुण्डधारं माहद्युतिम् ॥ १२.२७७.२० ॥
แล้วมณิภัทรก็กล่าวถ้อยคำอีกครั้งกับกุณฑธารผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ ตามพระดำรัสของเทวดานั่นเอง
12.277.21
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ भद्रं ते कृतकृत्यः सुखी भव ।
धनार्थी यदि विप्रोऽयं धनमस्मै प्रदीयताम् ॥ १२.२७७.२१ ॥
จงลุกขึ้นเถิด จงลุกขึ้นเถิด ขอให้โชคดีมีแก่ท่าน จงเป็นผู้มีกิจสำเร็จแล้วและมีความสุขเถิด หากพราหมณ์ผู้นี้ต้องการทรัพย์ ก็จงให้ทรัพย์แก่เขาเถิด
12.277.22
यावद्धनं प्रार्थयते ब्राह्मणोऽयं सथा तव ।
देवानां शासनात्तावदसङ्ख्येयं ददाम्यहम् ॥ १२.२७७.२२ ॥
พราหมณ์ผู้นี้ขอทรัพย์เท่าใด ก็ให้ผ่านท่านเถิด ข้าพเจ้าจะให้แก่เขาเป็นจำนวนนับไม่ถ้วนตามคำบัญชาของเหล่าเทวดา
12.277.23
विचार्य कुण्डधारस्तु मानुष्यं चलमध्रुवम् ।
तपसो मतिमाधत्त ब्राह्मणस्य यशस्विनः ॥ १२.२७७.२३ ॥
กุณฑธารพิจารณาว่าชีวิตมนุษย์นั้นไม่เที่ยงและไม่มั่นคง จึงตั้งใจไว้ที่การบำเพ็ญตบะของพราหมณ์ผู้มีชื่อเสียงนั้น
12.277.24
नाहं धनानि याचामि ब्राह्मणाय धनप्रद ।
अन्यमेवाहमिच्छामि भक्तायानुग्रहं कृतम् ॥ १२.२७७.२४ ॥
ข้าแต่ผู้ประทานทรัพย์ ข้าพเจ้ามิได้ขอทรัพย์สำหรับพราหมณ์ ข้าพเจ้าปรารถนาเพียงความโปรดปรานอย่างอื่นที่จะประทานแก่ผู้ศรัทธาภักดี
12.277.25
पृथिवीं रत्नपूर्णां वा महद्वा रत्नसंचयम् ।
भक्ताय नाहमिच्छमि भवेदेष तु धार्मिकः ॥ १२.२७७.२५ ॥
แม้แผ่นดินที่เต็มไปด้วยรัตนะ หรือกองรัตนะอันใหญ่โต ข้าพเจ้าก็มิได้ปรารถนาให้แก่ผู้ภักดี ขอให้ผู้นี้เป็นผู้ประพฤติธรรมเถิด
12.277.26
धर्मेऽस्य रमतां बुद्धिर्धर्मं चैवोपजीवतु ।
धर्मप्रधानो भवतु ममैषोऽनुग्रहो मतः ॥ १२.२७७.२६ ॥
ขอให้ปัญญาของเขายินดีในธรรม และขอให้เขาดำรงชีวิตด้วยธรรมเท่านั้น ขอให้เขาเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในธรรม นี่คือความโปรดปรานที่ข้าพเจ้าถือว่าเป็นของข้าพเจ้า
12.277.27
सदा धर्मफलं राज्यं सुखानि विविधानि च ।
फलान्येवायमश्नातु कायक्लेशविवर्जितः ॥ १२.२७७.२७ ॥
ขอให้ผลแห่งธรรม คือราชสมบัติและความสุขนานาประการ เป็นของเขาเสมอ ขอให้เขาได้รับผลเหล่านี้โดยปราศจากความลำบากของร่างกาย
12.277.28
ततस्तदेव बहुशः कुण्डधारो महायशाः ।
अभ्यासमकरोद्धर्मे ततस्तुष्टास्तु देवताः ॥ १२.२७७.२८ ॥
จากนั้น กุณฑธารผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ จึงฝึกปฏิบัติธรรมซ้ำแล้วซ้ำอีก แล้วเหล่าเทวดาก็ทรงพอพระทัย
12.277.29
प्रीतास्ते देवताः सर्वा द्विजस्यास्य तथैव च ।
भविष्यत्येष धर्मात्मा धर्मे चाधरस्यते मतिः ॥ १२.२७७.२९ ॥
เหล่าเทวดาทั้งปวงทรงพอพระทัยในพราหมณ์ผู้นี้ เขาจะเป็นผู้มีจิตใจประกอบด้วยธรรม และปัญญาจะตั้งมั่นในธรรม ไม่ใช่ในอธรรม
12.277.30
ततः प्रीतो जलधरः कृतकार्यो युधिष्ठिर ।
ईप्सितं मनसो लब्ध्वा वरमन्यैः सुदुर्लभम् ॥ १२.२७७.३० ॥
ดูกร ยุธิษฐิระ จากนั้น เมฆผู้ทรงน้ำ เมื่อทรงพอพระทัยและกิจสำเร็จแล้ว ก็ได้รับพรที่จิตปรารถนา ซึ่งผู้อื่นได้มาได้ยากยิ่ง
12.277.31
ततोऽपश्यत चीराणि सूक्ष्मणि द्विजसत्तमः ।
पार्श्वतोऽभ्याशतो न्यस्तान्यथ निर्वेदमागतः ॥ १२.२७७.३१ ॥
จากนั้น พราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดได้เห็นผ้าอันละเอียดวางอยู่ใกล้ๆ จึงเกิดความเบื่อหน่ายขึ้น
12.277.32
अयं न सुकृतं वेत्ति को न्वन्यो वेत्स्यते कृतम् ।
गच्छामि वनमेवाहं परं धर्मेण जीवितुम् ॥ १२.२७७.३२ ॥
ผู้นี้ไม่รู้จักกุศลกรรมของผู้ใด ผู้อื่นนอกจากเขาจะรู้ว่ากรรมนั้นได้ทำแล้วอย่างไร ข้าพเจ้าจะไปสู่ป่า เพื่อดำรงชีวิตอย่างสูงสุดด้วยธรรม
12.277.33
निर्वेदाद्देवतानां च प्रसादात्स द्विजोत्तमः ।
वनं प्रविश्य सुमहत्तप आरब्धवांस्तदा ॥ १२.२७७.३३ ॥
เพราะความเบื่อหน่ายและพระกรุณาของเหล่าเทวดา พราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดนั้นจึงเข้าไปในป่า แล้วเริ่มบำเพ็ญตบะอันยิ่งใหญ่ในเวลานั้น
12.277.34
देवतातिथिशेषेण फलमूलाशनो द्विजः ।
धर्मे चास्य महाराज दृढा बुद्धिरजायत ॥ १२.२७७.३४ ॥
พราหมณ์ผู้เลี้ยงชีพด้วยผลไม้และรากไม้ที่เหลือจากเทวดาและแขก และ ข้าแต่มหาราช ความตั้งมั่นในธรรมของเขาก็เกิดขึ้นอย่างมั่นคง
12.277.35
त्यक्त्वा मूलफलं सर्वं पर्णाहारोऽभवद्द्विजः ।
पर्णं त्यक्त्वा जलाहारः पुनरासीद्द्विजस्तदा ॥ १२.२७७.३५ ॥
พราหมณ์ละรากไม้และผลไม้ทั้งหมดแล้ว กลายเป็นผู้เลี้ยงชีพด้วยใบไม้ ต่อมาละใบไม้เสียด้วย กลายเป็นผู้เลี้ยงชีพด้วยน้ำเพียงอย่างเดียว
12.277.36
वायुभक्षस्ततः पश्चाद्बहून्वर्षगणानभूत् ।
न चास्य क्षीयते प्राणस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १२.२७७.३६ ॥
ภายหลัง เขากลายเป็นผู้เลี้ยงชีพด้วยลม และดำรงอยู่เช่นนั้นเป็นเวลาหลายพันปี ลมหายใจของเขาไม่เสื่อมสลาย ซึ่งดูน่าอัศจรรย์
12.277.37
धर्मे च श्रद्दधानस्य तपस्युग्रे च वर्ततः ।
कालेन महता तस्य दिव्या दृष्टिरजायत ॥ १२.२७७.३७ ॥
สำหรับผู้ที่มีศรัทธาในธรรม และดำรงอยู่ในการบำเพ็ญตบะอันเข้มข้น ทิพยทัศนะก็เกิดขึ้นแก่เขาหลังจากผ่านกาลเวลาอันยาวนาน
12.277.38
तस्य बुद्धिः प्रादुरासीद्यदि दद्यामहं धनम् ।
तुष्टः कस्यचिदेवेह मिथ्या वाङ्ग भवेन्मम ॥ १२.२७७.३८ ॥
ความคิดหนึ่งเกิดขึ้นในใจเขาว่า "หากเราพอใจแล้วให้ทรัพย์แก่ผู้ใดผู้หนึ่งในที่นี้ วาจาของเราก็จะเป็นเท็จ"
12.277.39
ततः प्रहृष्टवदनो भूय आरब्धवांस्तपः ।
भूयश्चाचिन्तयत्सिद्धो यत्परं सोऽभिमन्यते ॥ १२.२७७.३९ ॥
จากนั้น ด้วยใบหน้าอันเบิกบาน เขาจึงเริ่มบำเพ็ญตบะอีกครั้ง และผู้สำเร็จแล้วนั้นก็ครุ่นคิดอีกครั้งถึงสิ่งที่เขาถือว่าสูงสุด
12.277.40
यदि दद्यामहं राज्यं तुष्टो वै यस्य कस्यचित् ।
स भवेदचिराद्राजा न मिथ्या वाग्भवेन्मम ॥ १२.२७७.४० ॥
"หากเราพอพระทัยแล้วให้ราชสมบัติแก่ผู้ใดผู้หนึ่ง ผู้นั้นจะกลายเป็นพระราชาในไม่ช้า และวาจาของเราก็จะไม่เป็นเท็จ"
12.277.41
तस्य साक्षात्कुण्डधारो दर्शयामास भारत ।
ब्राह्मणस्य तपोयोगात्सौहृदेनाभिचोदितः ॥ १२.२७७.४१ ॥
ภารตะ ผู้เป็นเจ้าของตุณฑละนั้นได้ปรากฏตัวต่อพราหมณ์ด้วยตนเอง ถูกกระตุ้นด้วยมิตรภาพและด้วยพลังแห่งการบำเพ็ญตบะของพราหมณ์
12.277.42
समागम्य स तेनाथ पूजां चक्रे यथाविधि ।
ब्राह्मणः कुण्डधारस्य विस्मितश्चाभवन्नृप ॥ १२.२७७.४२ ॥
ครั้นได้พบกันแล้ว พราหมณ์นั้นได้บูชาตามธรรมเนียม และพราหมณ์ก็ประหลาดใจต่อผู้ทรงตุณฑละ ข้าแต่พระราชา
12.277.43
ततोऽब्रवीत्कुण्डधारो दिव्यं ते चक्षुरुत्तमम् ।
पश्य राज्ञां गतिं विप्र लोकांश्चैव तु चक्षुषा ॥ १२.२७७.४३ ॥
ครั้งนั้น กุณฑธารกล่าวว่า "พราหมณ์เอ๋ย นี่คือทิพยจักษุอันสูงสุดของท่าน จงใช้จักษุนี้ดูความเป็นไปของพระราชาทั้งหลายและบรรดาโลก"
12.277.44
ततो राजसहस्राणि मग्नानि निरये तदा ।
दूरादपश्यद्विप्रः स दिव्ययुक्तेन चक्षुषा ॥ १२.२७७.४४ ॥
ครั้งนั้น กษัตริย์นับพันจมอยู่ในนรก พราหมณ์มองเห็นพวกเขาจากระยะไกลด้วยจักษุที่ประกอบด้วยทิพยภาพ
12.277.45
मां पूजयित्वा भावेन यदि त्वं दुःखमाप्नुयाः ।
कृतं मया भवेत्किं ते कश्च तेऽनुग्रहो भवेत् ॥ १२.२७७.४५ ॥
หากท่านบูชาเราด้วยความภักดีแล้วยังต้องได้รับทุกข์ เราจะทำอะไรได้เล่า และความโปรดปรานจะเป็นของท่านได้อย่างไร
12.277.46
पश्यपश्य च भूयस्त्वं कामानिच्छेत्कथं नरः ।
स्वर्गद्वारं हि संरुद्धं मानुषेषु विशेषतः ॥ १२.२७७.४६ ॥
จงดูอีกครั้งแล้วอีกครั้ง มนุษย์จะปรารถนากามสุขได้อย่างไรกัน โดยเฉพาะในหมู่มนุษย์ ประตูสวรรค์นั้นถูกปิดกั้นไว้
12.277.47
ततोऽपश्यत्स कामं च क्रोधं लोभं भयं मदम् ।
निद्रां तन्द्रीं तथाऽऽलस्यमावृत्त्य पुरुषान्स्थितान् ॥ १२.२७७.४७ ॥
ครั้งนั้น พราหมณ์ได้เห็นกาม ความโกรธ ความโลภ ความกลัว ความมัวเมา ความหลับ ความง่วงซึม และความเกียจคร้าน ยืนห่อหุ้มบรรดามนุษย์อยู่
12.277.48
एतैर्लोकाः सुसंरुद्धा देवानां मानुषाद्भयम् ।
तथैव देववचनाद्विघ्नं कुर्वन्ति सर्वशः ॥ १२.२७७.४८ ॥
ด้วยสิ่งเหล่านี้ โลกทั้งหลายจึงถูกปิดกั้นอย่างแน่นหนา และเทวดาก็หวาดกลัวมนุษย์ ในทำนองเดียวกัน ด้วยถ้อยคำของเทวดา สิ่งเหล่านี้จึงสร้างอุปสรรคไปทุกหนทุกแห่ง
12.277.49
न देवैरननुज्ञातः कश्चिद्भवति धार्मिकः ।
एष शक्तोस्मि तपसा दातुं राज्यं धनानि च ॥ १२.२७७.४९ ॥
ไม่มีผู้ใดจะเป็นผู้ทรงธรรมได้หากเทวดาไม่อนุญาต เราสามารถประทานราชสมบัติและทรัพย์สมบัติได้ด้วยพลังแห่งตบะ
12.277.50
ततः पपात शिरसा ब्राह्मणस्तोयधारिणे ।
उवाच चैनं धर्मात्मा महान्मेऽनुग्रहः कृतः ॥ १२.२७७.५० ॥
ครั้งนั้น พราหมณ์ก้มศีรษะลงแทบเท้าผู้ทรงน้ำและกล่าวว่า "ผู้มีจิตใจในธรรมท่านนี้ได้แสดงความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่แก่ข้าพเจ้าแล้ว"
12.277.51
कामलोभानुबन्धेन पुरा ते यदसूयितम् ।
मया स्नेहमविज्ञाय तत्र मे क्षन्तुमर्हसि ॥ १२.२७७.५१ ॥
ในอดีต ด้วยพันธะแห่งกามและความโลภ ข้าพเจ้าได้ริษยาท่าน เพราะไม่รู้ถึงความรักของท่าน ขอท่านโปรดอภัยให้ข้าพเจ้าในเรื่องนั้นด้วยเถิด
12.277.52
क्षान्तमेव मयेत्युक्त्वा कुण्डधारो द्विजर्षभम् ।
संपरिष्वज्य बाहुभ्यां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १२.२७७.५२ ॥
กุณฑธารกล่าวว่า "เราได้อภัยแล้ว" แล้วก็โอบกอดพราหมณ์ผู้ประเสริฐที่สุดด้วยสองแขน และหายตัวไปทันทีตรงนั้น
12.277.53
ततः सर्वांस्तदा लोकान्ब्राह्मणोऽनुचचार ह ।
कुण्डधारप्रसादेन तपसा सिद्धिमागतः ॥ १२.२७७.५३ ॥
ครั้งนั้น พราหมณ์ผู้นั้นได้ท่องไปทั่วบรรดาโลก ด้วยพระคุณของกุณฑธารและด้วยการบำเพ็ญตบะ จนบรรลุความสำเร็จ
12.277.54
विहायसा च गमनं तथा संकल्पितार्थता ।
धर्माच्छक्त्या तथा योगाद्या चैव परमा गतिः ॥ १२.२७७.५४ ॥
การเดินทางในอากาศ ความสำเร็จตามที่ปรารถนา และเป้าหมายสูงสุดที่บรรลุด้วยธรรม พลัง และโยคะ ท่านได้บรรลุสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด
12.277.55
देवता ब्राह्मणाः सन्तो यक्षा मानुषचारणाः ।
धार्मिकान्पूजयन्तीह न धनाढ्यान्न कामिनः ॥ १२.२७७.५५ ॥
เทวดา พราหมณ์ ผู้ดี ยักษ์ และคนธรรพ์ผู้เป็นมนุษย์ในโลกนี้ย่อมบูชาผู้ทรงธรรม ไม่ใช่ผู้มั่งคั่ง และไม่ใช่ผู้หลงใหลในกาม
12.277.56
सुप्रसन्ना हि ते देवा यत्ते धर्मे रता मतिः ।
धने सुखकला काचिद्धर्मे तु परमं सुखम् ॥ १२.२७७.५६ ॥
เทวดาเหล่านั้นทรงพอพระทัยท่านยิ่งนัก เพราะจิตของท่านยินดีในธรรม ในทรัพย์สมบัติย่อมมีความสุขเพียงเล็กน้อย แต่ในธรรมนั้นเท่านั้นคือความสุขอันสูงสุด